Tibetan
དག་ནི་སྐྱེ་བའི་ས་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ས་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་གཞན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གཞན་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ས་གཞན་གྱི་སྲེད་པ་མི་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གང་དུ་ལས་དེ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ས་དེ་ཁོ་ནར་གཏོགས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་དུ་ལས་སོགས་པའི་རྟེན་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་རིག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེན་པ་དང་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གར་གཏོགས་པ་དེའི་ས་པར་གཏོགས་ཏེ་དེ་དག་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་འདོད་པར་མི་གཡོ་བའི་ལས་བསགས་ཏེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོར་སྐྱེ་ལ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་མ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་དང་མིང་གཟུགས་ནས་སྲེད་པའི་བར་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཚོར་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ས་གཞན་གྱི་ཚོར་བ་ལས་ས་གཞན་གྱི་སྲེད་པ་འཕེལ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་པ་དང་སྲིད་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་མི་གཡོ་བའི་ལས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལེན་པ་ནི་བསམ་གཉིས་པའི་ཕུང་པོ་ཐོབ་པར། འདོད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྲེད་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ལེན་པའི་རྐྱེན་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འཆི་འཕོ་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡོད་ལ་དེའི་འཁོར་གྱིས་བདག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་གཉིས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སྲེད་པའི་ལེན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་སྲེད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི། འཆི་བའི་ས་པར་གཏོགས་པ་ཡིན་པས་དོན་བསང་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ས་པ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ངེས་པར་དེའི་ས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཐད་པ་མིན་ནོ།
Chinese
的确，因为只能在出生的地界才能领悟，所以地界是相同的。因为其他地界的行为不能成就其他地界的果报。因为其他地界的感受不会增长其他地界的贪爱。无明和识，属于在何处造作行为的地界。因为识是在何处造作行为的所依，是该处的果报，即阿赖耶识。无明也与染污意相应，而染污意也属于它所出生的地界。取和有，生和老死，属于它们所依的地界，因为它们是使这些显现成就的近取因。这样，当有人在欲界积累不动业，然后死亡并转生到初禅，之后又死亡并转生到二禅时，无明和识是欲界的地界。行和名色直到爱，是初禅的地界。其余的是二禅的地界。为什么爱是初禅的地界呢？因为是对初禅的感受生起执着的贪欲，而且其他地界的感受不可能增长其他地界的贪爱。为什么取和有是二禅的地界呢？因为有是二禅的不动业转化为有能力之体的自性，而取是为了获得二禅的蕴而产生的欲界的贪爱。这样，初禅的贪爱如何成为二禅的取的因呢？当有人从初禅死亡并转生时，存在初禅地界的染污意，由于其眷属执着于自我，因此会产生贪爱二禅蕴的取，所以没有过失。因此，作为取的因的贪爱，属于死亡的地界。所以，在《义疏释》中说，使出生的地界显现成就的烦恼也必定是该地界的，这种说法并非不合理。
English
Indeed, because it can only be realized in the realm of birth, the realms are the same. Because the actions of other realms cannot accomplish the fruition of other realms. Because the feelings of other realms do not increase the craving of other realms. Ignorance and consciousness belong to the realm where actions are created. Because consciousness is the basis for creating actions, it is the fruition of that place, namely, the alaya consciousness. Ignorance is also associated with the afflicted mind, and the afflicted mind also belongs to the realm where it is born. Grasping and existence, birth and aging and death, belong to the realm they depend on, because they are the proximate causes that make these manifest and accomplished. Thus, when someone accumulates unwavering karma in the desire realm, then dies and is reborn in the first dhyana, and then dies and is reborn in the second dhyana, ignorance and consciousness are the realm of the desire realm. Action and name and form up to craving are the realm of the first dhyana. The rest are the realm of the second dhyana. Why is craving the realm of the first dhyana? Because it is the attachment and desire that arises from the feeling of the first dhyana, and it is impossible for the feeling of other realms to increase the craving of other realms. Why are grasping and existence the realm of the second dhyana? Because existence is the nature of the unwavering karma of the second dhyana transformed into a powerful body, and grasping is the desire realm's craving to obtain the aggregates of the second dhyana. Thus, how can the craving of the first dhyana become the cause of the grasping of the second dhyana? When someone dies and is reborn from the first dhyana, there is the afflicted mind of the realm of the first dhyana, and because its retinue is attached to the self, the grasping that craves the aggregates of the second dhyana will arise, so there is no fault. Therefore, the craving that is the cause of grasping belongs to the realm of death. Therefore, in the commentary on the meaning, it is said that the afflictions that make the realm of birth manifest and accomplished must also be of that realm, and this statement is not unreasonable.