Chinese
因此，有人说“一边”，这样一来，界和最后三个生处以及两个生处的一边，就是道谛和非组合的集合。蕴的一边，就是道和由道所获得的后续事物所集合的。如《无与伦比赞》中所说：“过失衰损连根拔，功德增长极清净，善妙正理汝所具，成就殊胜尤为得。”像这样，当知没有应断的过失，且具有一切功德的无漏法时，便舍弃对如是我的无漏成就的执着。缘起有三个要点：简要说明，以及详细解释。第一点是：“如何是缘起？”等等。也就是说，应当了解的对境，即缘起本身，应当通过性质等十个方面来完全了解。其中，了解缘起自性的性质，以及区分具有该性质之所依的支分，并将所区分的支分简要地归纳为因果的四个支分，并将这些支分安立为前前是后后的缘，以及安立前前支分对后后支分的作用方式，并将这些支分归纳为三种烦恼，以及缘起之词的意义，以及因为难以理解该意义而显得深奥，以及内外缘起一切共同的详细区分，以及为了断除内在缘起而显示与正理相符和不相符的修习方式，也应当观察这些是否是如实安立缘起。法界和生处的一边，除了非组合之外，因为它不依赖于因和缘，所以不是缘起。当知一切生起皆由不动之因所生等缘起时，便会像抛弃远处之物一样，认为作为我所施设之基础的内在事物和外在法都没有原因，并且像数论派等一样，认为自在和主宰等是不相符的。
English
Therefore, some say "one side," so in this way, the realm and the last three sense bases and two sense bases' side are the collections of the truth of the path and the unconditioned. The side of the aggregates is the collections of the path and what is obtained from the path's aftermath. As it is said in the 'Incomparable Praise': "Faults and defects are eradicated from the root, virtues increase and are completely purified, you possess good and excellent reasoning, and have especially attained supreme accomplishment." Like this, when one knows that there are no faults to be abandoned and only uncontaminated dharma possessing all virtues, then one abandons clinging to the accomplishment of such a self as uncontaminated. Dependent arising has three key points: a brief explanation, and a detailed explanation. The first point is: "How is it dependent arising?" and so on. That is, the object to be understood, dependent arising itself, should be fully understood through ten aspects such as its nature. Among these, the nature that understands the nature of dependent arising, and the differentiation of the parts of the basis that possesses that nature, and the brief condensation of those differentiated parts into four parts of cause and effect, and the establishment of those parts as the preceding preceding being the condition for the following following, and the establishment of the way in which the preceding preceding parts act on the following following parts, and the condensation of those parts into three kinds of afflictions, and the meaning of the word dependent arising, and its profundity because it is difficult to understand that meaning, and the detailed differentiation of all the commonalities of inner and outer dependent arising, and the demonstration of the ways of cultivating that are in accordance with and not in accordance with reason in order to abandon inner dependent arising, one should also observe whether these are truly establishing dependent arising. One side of the dharma realm and sense bases, except for the unconditioned, because it does not rely on cause and condition, is not dependent arising. When one knows that all arising arises from an unmoving cause, etc., as dependent arising, then, like throwing away something far away, one thinks that the inner things and outer dharmas that are the basis for the imputation of self have no cause, and like the Samkhya school, one thinks that Isvara and the chief one, etc., are incompatible.
Tibetan
རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཅུ་ལས་རེ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་པའི་དོན། ཕྱི་དང་ནང་གི་འབྲས་བུ་རྣམས་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཉེ་བར་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་འབྲས་བུ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དབང་ཕྱུག་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་ལྡན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཁས་ལེན་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་ཞེས་པའི་དོན། འབྲས་བུ་རྣམས་མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྐྱེན་ལས་མ་གྲུབ་པ་ལ་འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཅི་སྟེ་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བའམ། ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བློའི་གཡོ་བ་མེད་ཀྱང་རྟག་པ་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། གཡོ་བ་མེད་ཅིང་མི་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་ལྟར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་ལས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ས་སོགས་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སེམས་སྐྱེ་བ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །མདོར་བསྡུས་ན་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གསུམ་གང་ཞེ་ན། གཡོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་འབྲས་བུ་འདི་དག་སྔོན་དབང་ཕྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་
Chinese
从而断除对由因产生的显现的执着，因为缘起是所有邪见的对治。关于这些的广说有十个方面，现在暂时就缘起的体性方面，世尊在《分别辨别经》中说：“此有故彼生，此生故彼生。例如，无明缘行”等等。其中“此有故彼生”的含义是：内外之果是从无动摇的因产生的，仅仅是因和缘的邻近存在就能产生果，而不是因缘预先思考“我要产生这样的果”而无动摇。这破除了承认自在天和梵天等有心识的作者。 “此生故彼生”的含义是：果是从无常的因产生的，如果因的自性不是由缘所成，则不会产生任何果，就像虚空等一样，因为它们的自性没有成立。即使成立，缘也不能对它进行改变，因此一切果要么同时产生，要么永远不产生。这破除了虽然没有心识的动摇，但却说常恒的作者——主物等。 “例如，无明缘行”等等的含义是：虽然无动摇且无常，但并非任何缘都能产生一切果，而是像无明缘行一样，从具有产生与之相顺之果的能力的缘中，产生与之相顺的果。这破除了说地等诸要素能生起心识等观点。 简而言之，从具有三种特点的缘所产生的，就是缘起的体性。三种特点是什么呢？就是无动摇等等。其中，第一个特点破除了对前际的愚昧，因为这些内外之果并非由先前自在天等作者预先思考
English
Thus, it eliminates the attachment to appearances arising from causes, because dependent origination is the antidote to all wrong views. There are ten aspects to explain these in detail. For now, regarding the nature of dependent origination, the Blessed One said in the Sutra of Distinguishing Separately: "This existing, that arises; this arising, that arises. For example, ignorance conditions volitional formations," and so on. The meaning of "This existing, that arises" is: inner and outer results arise from unwavering causes. The result arises merely from the proximity of cause and condition, not because the cause and condition think in advance, "I shall produce such a result," and are unwavering. This refutes the assertion of a conscious agent such as Ishvara and Brahma. The meaning of "This arising, that arises" is: results arise from impermanent causes. If the self-nature of the cause is not established by conditions, then no result will arise, just like space, etc., because their self-nature is not established. Even if it were established, conditions could not differentiate it, so all results would either arise simultaneously or never arise. This refutes those who speak of a permanent agent, such as the Pradhana, even though it has no mental wavering. The meaning of "For example, ignorance conditions volitional formations," and so on, is: although unwavering and impermanent, not every condition produces every result. Rather, just as ignorance conditions volitional formations, a result arises that is in accordance with the condition that has the power to produce a result in accordance with it. This refutes those who say that the elements such as earth can give rise to consciousness, etc. In short, what arises from a condition possessing three characteristics is the nature of dependent origination. What are the three characteristics? They are unwavering, etc. Among them, the first characteristic eliminates ignorance of the past extreme, because these inner and outer results are not predetermined by a previous agent such as Ishvara.
Tibetan
སྟེ་བྱས་སམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པས་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་ཏེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འགག་མི་བྱེད་པའི་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་རྟག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པས་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་ཏེ། ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་འོངས་པ་ན། མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་སྨྲ་བ་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི །མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་འདི་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་དངོས་པོ་འདི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་ལས་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་འཁོར་བར་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་པོ་ལ་རྨོངས་པས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བར་བྱེད་ལ། གཉིས་པ་ལ་རྨོངས་པས་ཟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་པོ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་རྣམས་རྡུ
Chinese
是为了消除“已经做了吗”这样的疑惑。第二是为了消除对当下自身本性的迷惑，因为由主等常有的因产生，所以认为自己的本性也不会刹那生灭，是常有的，为了遣除这种增益。因为从无常的因缘所生的果，没有成为常有的机会。第三是为了消除对后世边际的迷惑，为了消除说从牲畜的祭祀等不顺的因，在未来会产生天界的安乐等不顺的果。因为果是随顺因产生的，不会从不顺的因产生不顺的果。这样一来，这些外道不承认缘起，因为他们承认作者和常有的因，并且有些人说无因。所有内道都说缘起，否则就会成为外道，因为他们不承认如来所说的甚深精要。如大学者龙树所说：此缘起是胜者，语藏珍宝中最甚深者。如是所说。即使如此，所有的宗派论者并没有完全如实地理解缘起的意义。因为缘起有两种：区分自性的缘起，以及区分悦意和不悦意之道的缘起。第一种是内外一切事物从何因何缘如何产生的道理。第二种是内部六处的事物，从何因何缘，五道众生如何进入轮回的道理。其中，外道对第一种缘起感到迷惑，因此说无因和不顺之因。对第二种感到迷惑，因此执着于能食者等的我。毗婆沙师和经部师对第一种缘起感到迷惑，因为外道
English
This is to dispel doubts such as "Has it been done?" The second is to dispel confusion about one's own nature in the present. Because it arises from permanent causes such as the chief, one ascribes permanence to one's own nature, thinking that it does not arise and cease momentarily. This is to prevent such superimposition, because a result that arises from impermanent causes and conditions has no chance of being permanent. The third is to dispel confusion about the extreme of the future. It is to dispel the assertion that from discordant causes such as animal sacrifices, discordant results such as the happiness of the heavens will arise in the future. For the result arises in accordance with the cause, and discordant results do not arise from discordant causes. Thus, those who are external to this Dharma do not accept dependent origination, because they accept a maker and a permanent cause, and some say there is no cause. All insiders speak of dependent origination, for otherwise they would be external to this Dharma, because they do not accept the profound essence of the Tathagata's teachings. As the master Nagarjuna said: This dependent origination is the Victorious One's, the most profound treasure of the treasury of speech. As it is said. Even so, not all proponents of philosophical systems understand the meaning of dependent origination without distortion. For there are two types of dependent origination: dependent origination that distinguishes the nature of things, and dependent origination that distinguishes between pleasant and unpleasant migrations. The first is the way in which all external and internal phenomena arise from causes and conditions. The second is how the phenomena of the six internal sense bases, from what causes and conditions, enter the cycle of the five migrations. Among these, the outsiders are confused about the first dependent origination, and therefore assert causelessness and discordant causes. Confused about the second, they therefore grasp at a self such as the eater. The Vaibhashikas and Sautrantikas are confused about the first dependent origination, because the outsiders...