Tibetan
་སྔོ་སེར་སོགས་རྫས་སོ་སོར་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་ངེས་ན་ཀུན་ཐུན་མོང་དུ་འཛིན་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་ལྔ་པོ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུན་ཡིན་པས། གཅིག་གི་ཡུལ་ཅིག་གིས་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་རྫས་རེ་རེ་བ་རྣམས་ནི་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡུལ་དུ་མེད་པར་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རེ་རེ་བ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་མིག་ཤེས་གཞན་འབྱུང་ཡང་དེ་དག་ཉིད་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ནི་དེ་དག་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་ཙམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་བྱེ་བྲག་གི་ཡུལ་དུ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སེར་པོ་འཛིན་པའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེར་པོ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ཡོད་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རེ་རེ་བ་རྣམས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡུལ་དུ་མེད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྟན་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནེ་དེའི་ངེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སྔོ་སེར་སོགས་རྫས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡིན་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་འགའ་ཡང་ཡུལ་དུ་མེད་པར་ནི་མིག་གི་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བར་མ་དམིགས་སོ། །དེ་བས་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྔོ་སེར་སོགས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱི་རྫས་གྲུབ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ན་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྫས་ཉིད་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས། དཔྱད་པ་རྣམས་དོན་མེད་དོ་ཅེ་ན། སྔོ་སེར་སོགས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་སྔ་མ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཡང་དེ་ནི་མི་འདོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་། ཞེན་པར་བྱ་བའི་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་མིག་ཤེས་ཀྱི་བཟུང་བྱ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ན་འདི་གཟུགས་སོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་དང་། སྔོན་པོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ན། དང་པོ་ནི་མིག་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མ་ཕྱེ་བར་གཟུགས་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྔོ་སེར་སོགས་རྫས་ཀུན་གྱི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཏེ། གཟུགས་སྔོའམ་སེར། ཡིད་དུ་འོང་འམ་མི་འོང་ཞེས་སོགས་ཁྱད་པར་དཔྱད་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེའི་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་བཟུང་བྱའི་ཡུལ་ནི་སྔོ་སེར་སོགས་རྫས་ཀྱི་རང་མཚན་རྣམས་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་རྫས་ཀྱི་རང་མཚན་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་མཚན་ནམ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། གང་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཅོད་ལ་མིག་ཤེས་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ལས་ཞེ་ན། རིགས་པ་ལས་ཏེ། མིག་ལ། རྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་པའི་ཤེས་རིག་ཀུན་གྱི་ནང་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཤེས་རིག་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་གིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་ནུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བས་དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པས་ཕལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། དེའི་འཁོར་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ལས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །མིག་ལ་རྟེན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལས་དཔགས་ནས་དབང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་རྟེན་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་
Chinese
如果确定蓝色、黄色等各个物质是各自的对境，那么认为它们是共同的，这不合乎逻辑。例如，五根是各自对境的持续，因此，一个根的对境不会被另一个根所执持。因此，蓝色和黄色等各个物质不是眼识的确定对境，因为即使没有它们作为对境，它们也可能从其他的色处产生。如果说，即使没有蓝色、黄色等各个物质，其他的眼识也会产生，但是执持它们的眼识在没有它们的情况下不会产生，所以眼识即使不是所有情况下的对境，也是特定情况下的对境。那么，执持黄色的眼识也不是只确定黄色为对境，因为如果有因缘，它也会执持蓝色等其他的颜色。因此，蓝色、黄色等各个物质不是眼识的确定对境，但是，如果某个东西没有作为对境，眼识就不会显现，那么它就是眼识的确定对境。那么，它是什么呢？就是遍及蓝色、黄色等所有物质的色处。如果没有任何色处作为对境，那么任何眼识都不会产生。因此，它是唯一的对境。如果存在蓝色、黄色等之外的色处，那么就等于承认了色法的总相成立。如果没有，那么蓝色、黄色等的物质本身就是眼识的对境，那么这些分析就没有意义了。如果承认存在蓝色、黄色等之外的色处作为眼识的所取境，那么就会犯之前的错误，但我们不这样认为。然而，眼识的对境有两种：所取境和所缘境。第一种是对蓝色、黄色等的物质，因为除了它们之外，没有其他的眼识所取境。它们不是所缘境，例如，当眼识看到蓝色时，会产生“这是色法”的确定，以及“这是蓝色”的确定。第一种是眼识
English
If it is certain that blue, yellow, etc., are the respective objects of each substance, then it is illogical to consider them as commonly perceived. For example, the five senses are continuous with their respective objects, so one sense's object is not apprehended by another. Therefore, blue, yellow, and other individual substances are not the definite objects of eye consciousness, because even without them as objects, they can arise from other sources of form. If you say that even without blue, yellow, and other individual substances, other eye consciousnesses may arise, but the eye consciousness that apprehends them does not arise without them, so eye consciousness, even if not the object in all cases, is the object in specific cases, then the eye consciousness that apprehends yellow is not definitely only the object of yellow, because if there are conditions, it will also apprehend blue and other colors. Therefore, blue, yellow, and other individual substances are not the definite objects of eye consciousness, but if something is not present as an object, eye consciousness will not appear, then that is its definite object. So, what is it? It is the source of form that pervades all substances such as blue, yellow, etc. If no source of form is present as an object, then no eye consciousness is observed to arise. Therefore, that is its only object. If there is a source of form other than blue, yellow, etc., then it would be admitting that the general characteristic of form is established. If not, then the substances of blue, yellow, etc., themselves are the objects of eye consciousness, so these analyses are meaningless. If it is admitted that there is a source of form other than blue, yellow, etc., as the object to be grasped by eye consciousness, then the previous fault would occur, but we do not assert that. However, there are two types of objects for eye consciousness: the object to be grasped and the object to be fixated upon. The first is the substances such as blue, yellow, etc., because no other object to be grasped by eye consciousness is observed apart from them. They are not the objects to be fixated upon, for example, when eye consciousness sees blue, there arises the certainty that "this is form" and the certainty that "this is blue." The first is eye
Chinese
是了知的能力，因为不作分别而仅对色法进行总的决断。第二是心所生起的诸法的能力，因为能对色法的差别进行完全的决断。因此，眼识所要决断的对境，是青黄等诸法之上所存在的色处之相，因为眼识能由此引生定解并进行决断。此即称为色法的意义之自性，因为是色法是青色还是黄色，是悦意还是不悦意等等，进行差别分析的基础。因此，眼之识以及它的眷属的心所的所取境，是青黄等诸法的自相，而所要决断的对境，是法的自相，以及处之自相，或者意义的自性和差别等，应当如此理解。如果说眼之识能决断色法的体性，而眼识之眷属的受等心所不能决断色法的体性，那么这是为什么呢？这是从理证上说的。依于眼，依处之识能够对色法的体性进行辨别，因为在所有执取色法的识之中，它是最主要的，因为其他的识都是依靠它来执取色法的。它的眷属的受等心所只能决断色法的差别，而不能决断体性，因为它们是依靠执取色法的识而生起的，作为它的眷属是次要的缘故。譬如转轮王由于业果的力量而生为能够享用其王位，因此享用王位的主要部分，而他的眷属大臣等虽然也依靠他的力量而享用王位，但是不能享用享用的主要部分一样。从以上所说的依于眼的识和心所的差别，可以推知依于其余四根的识和心所的差别。
English
It is the power of understanding, because it makes a general decision about form without distinguishing it. The second is the power of mental events, because it completely distinguishes the characteristics of form. Therefore, the object to be determined by eye consciousness is the aspect of the form element that exists on all phenomena such as blue and yellow, because eye consciousness can lead to a definite understanding and make a decision about it. This is also called the nature of the meaning of form, because it is the basis for analyzing the differences such as whether the form is blue or yellow, pleasant or unpleasant. Therefore, the object to be grasped by eye consciousness and its accompanying mental events is the self-characteristic of phenomena such as blue and yellow, and the object to be determined is the self-characteristic of phenomena, and the self-characteristic of the element, or the nature and differences of meaning, should be understood in this way. If it is said that eye consciousness can determine the nature of form, but the mental events such as feeling of the retinue of eye consciousness cannot determine the nature of form, then why is this? This is from reasoning. Relying on the eye, the consciousness of the basis can distinguish the nature of form, because it is the most important among all consciousnesses that grasp form, because other consciousnesses rely on it to grasp form. The mental events such as feeling of its retinue can only determine the differences of form, but not the nature, because they arise relying on the consciousness that grasps form, and are secondary as its retinue. For example, a wheel-turning king is born with the power of karma to enjoy his kingdom, so he enjoys the main part of the enjoyment of the kingdom, and his retinue ministers, etc., also enjoy the kingdom by his power, but they cannot enjoy the main part of the enjoyment. From the above-mentioned differences between the consciousness and mental events that rely on the eye, the differences between the consciousness and mental events that rely on the remaining four faculties can also be inferred.