Tibetan
མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ལས་བྱེད་པའོ། ། ཕན་འདོགས་པའི་དགེ་བ་ནི། གང་ཡང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་ཟས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཟས་དང་། སྐོམ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྐོམ་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཟིང་གི་དངོས་པོ་སྦྱིན་པའོ། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གཏམ་བརྗོད་པའོ། །དོན་སྤྱོད་པས་ནི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་དུ་འཇུག་པའོ། །དོན་མཐུན་པ་ནི་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དང་པོས་ནི་འཁོར་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ནི་འདོམས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པས་ནི་གདམས་པའི་དོན་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ནི། འདོམས་པ་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང་། བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ནི། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དགེ་བ་ནི། སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ། མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བ། འཕེན་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་འཛིན་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱུག་པོ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་མཐོན་པོར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་འཛིན་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །མདོར་ན་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་འབྲས་བུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་དགེ་བ་ནི་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེས་ནད་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྦྱོང་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞིའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་སྤངས་པའི་ཐོབ་པ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐག་སྲིང་བའི་གཉེན་པོ་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྟེ། དེས་སྔར་སྤངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཐག་སྲིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གནོན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ
Chinese
做供养鲜花等事。饶益的善是：以能摄受的四种事物，即布施、爱语、利行、同事来饶益有情。其中，布施是对于想要食物的人给予食物，对于想要饮用的人给予饮用等，布施财物。爱语是讲述六波罗蜜多的言语。利行是使他人修习六波罗蜜多或与之相应的法。同事是自己修习。第一者能摄受眷属。第二者能调伏。第三者能使人趣入随顺修习所教之义。第四者使人信赖调伏者。如是说：布施等同彼，示现受持入，爱语与利行，自亦随顺入，是名同事性，应如是了知。如是所说。执持所欲果的善是：从布施的戒律中产生的福德之事，以投生门执持天界天人和人，以及具有受用和财富的富人，以及王族和婆罗门种姓等高贵种姓的出生，圆满成办执持和清净涅槃以及随顺涅槃。总之，是执持增上生和决定胜果之义。对治所断的善是破斥等，其中破斥的对治是：观察有漏的有为法为过患，由此以疾病和果实等相状而亲近摄取的蕴聚进行破斥。断除的对治是能净和无间道，以彼等断除烦恼之故。基础的对治是解脱道，以其执持所断之得之故。延长距离的对治是殊胜道，由此延长先前所断烦恼的距离之故。镇伏的对治是世间
English
Performing the act of offering flowers and the like. The virtue of benefiting others is: benefiting sentient beings with the four objects of gathering, namely, giving, kind speech, beneficial action, and acting in accordance with the meaning. Among these, giving is giving material objects such as food to those who desire food, and drink to those who desire drink. Kind speech is speaking of the six perfections. Beneficial action is causing others to practice the six perfections or the Dharma that is in accordance with them. Acting in accordance with the meaning is practicing oneself. The first gathers a retinue. The second tames. The third causes one to engage in following the meaning of the instructions. The fourth causes one to have faith in the one who tames. As it is said: Giving is equal to that, showing, receiving, and entering, kind speech and beneficial action, and oneself also entering accordingly, is known as the nature of acting in accordance with the meaning. As it is said. The virtue of holding the desired fruit is: the merit that arises from the discipline of giving, holding the gods and humans of the heavenly realm through the door of rebirth, as well as the wealthy who possess enjoyment and wealth, and the birth in noble lineages such as the royal family and the Brahmin caste, completely accomplishing the holding and purification of Nirvana and that which is in accordance with Nirvana. In short, it is the meaning of holding the fruits of higher realms and definite goodness. The virtue of acting as an antidote to what is to be abandoned is refutation and the like. Among these, the antidote of refutation is: viewing conditioned phenomena with outflows as faults, thereby refuting the aggregates that are closely taken up with the aspects of disease and fruit. The antidote of abandonment is purification and the path of non-interruption, because they abandon afflictions. The antidote of the basis is the path of liberation, because it holds the attainment of what has been abandoned. The antidote of lengthening the distance is the special path, because it lengthens the distance of the afflictions that have been abandoned before. The antidote of suppression is the worldly
Tibetan
འི་ལམ་སྟེ། དེས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མཐུ་ཉམས་པ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བའི་གཉེན་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཏེ། དེས་སྤང་བྱའི་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རིགས་པ་སྤོང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ལམ་སྟེ། དེས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྩ་བ་བཟུང་བ་དང་། འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤང་བྱ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དགེ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བ་སྟེ་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ཀྱི་ཚོར་བ་མ་ལུས་པ་བཀག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཀག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གོ ། གཉིས་པ་ལ་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང་། ཞི་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ལའི་མགོ་བོ་གཅད་པ་ལྟར་ཡང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོ་འདབ་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འཕངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སྟེ། དེ་ནི་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་འགགས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་རྟག་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་སྤང་བྱ་ཟད་པའི་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་འདིར་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་འགགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན
Chinese
之道。因此，它仅仅使所断除的烦恼威力减弱，而不能将种子连根拔起。断除的对治是超越世间的道，因为它能将所断除的种子连根拔起。烦恼障的对治是证悟人无我的道，因为它能断除一切烦恼障的根本——有烦恼的分别念。所知障的对治是证悟法无我的道，因为它能断除所知障的根本——执著能取和所取。所断除的寂静之善是指断除贪欲等一切烦恼，这又分为断除烦恼处的感受无余和断除烦恼的自性两种。第一种是灭尽想受的等持。第二种分为小乘和大乘的涅槃两种。第一种又因痛苦蕴未寂灭和寂灭的差别而分为两种。第一种是有余依涅槃，它是指因为已经断除了所有烦恼，就像砍断车轴的头一样，不会再让有生的痛苦枝叶繁茂，所以称为涅槃。但是，由于先前业和烦恼所生的痛苦之火尚未完全熄灭，所以称为有余依。第二种是无余依涅槃的界，它就像柴火烧尽的火焰一样，有漏的蕴全部止息，因为止息了有为法的运行，所以应当了知无余依。这些的自性，分别说者认为是常有的实物。经部师则认为是所断除灭尽的无遮。瑜伽行派的论典中则认为是如来藏清净的自性。第一种是断除烦恼的集起而区分的。第二种是断除有漏的蕴全部止息而区分的。第二种大乘的涅槃是不住于有和寂灭两边的涅槃。
English
way. Therefore, it only weakens the power of the afflictions to be abandoned, but cannot uproot the seeds. The antidote of separation is the path that transcends the world, because it can uproot the seeds to be abandoned. The antidote to the obscuration of afflictions is the path of realizing the selflessness of persons, because it can abandon the root of all obscurations of afflictions, which is the afflicted conceptualization. The antidote to the obscuration of knowledge is the path of realizing the selflessness of phenomena, because it abandons the root of the obscuration of knowledge, which is the attachment to grasping and being grasped. The virtue of the near pacification of what is to be abandoned is the abandonment of all afflictions such as desire, which is divided into two: the complete cessation of the feeling of the place of affliction and the cessation of the nature of affliction itself. The first is the absorption of the cessation of perception and feeling. The second is divided into two: the Nirvana of the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. The first is divided into two by the difference between the aggregate of suffering not being pacified and being pacified. The first is the Nirvana with remainder, which means that because all afflictions have been abandoned, just like cutting off the head of a chariot axle, the branches of suffering of existence will not grow luxuriantly, so it is called Nirvana. However, because the fire of suffering caused by previous karma and afflictions has not been completely extinguished, it is called with remainder. The second is the realm of Nirvana without remainder, which is like a fire that has run out of firewood, the contaminated aggregates have all ceased, and because the activity of conditioned phenomena has ceased, the remainder of the aggregates should be known to be completely absent. The Specificists consider their nature to be established as permanent entities. The Sutra School considers it to be the non-affirming negation of the exhaustion of what is to be abandoned. In this Yogacara text, it is considered to be the nature of the completely pure Suchness. The first is distinguished by abandoning the origin of afflictions. The second is distinguished by the complete cessation of the contaminated aggregates. The second, the Nirvana of the Great Vehicle, is the Nirvana that does not abide in the two extremes of existence and peace.