Tibetan
དང་གཉིས་ལས། རེ་ཞིག་དོན་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། འབྲེལ་པ་དང་། སློང་བ་གསུམ་ནི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ཀུན་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གདུལ་བྱའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་བཏགས་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཁམས་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་དང་། གཟུགས་སྒྲ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ནི་ཡིད་དང་ཆོས་དང་གཟུགས་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གསུམ་གསུམ་སྲིད་པས་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འབྲས་བུ་འདོད་པ་སྟེར་བྱེད་ཀྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་ཆོས་དགེ་བ་དང་ལྡན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། ། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དད་པ་ནས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའི་བར་གྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཅུ་གཅིག་སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྨན་བཟང་པོ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྨན་བཟང་པོ་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལྟར་གྲོགས་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྨན་གྱི་ས་བོན་ལྟར་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཆོས་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དགེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་སྔར་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་བསྟན་ལ་འབེབས་པའི་ཐད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དད་སོགས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་དེས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་རིགས་བྱེད་དང་རིགས་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བའི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྨན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པའི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལྟར། ཀུན་སློང་གི་སྟོབས་ལས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་འདི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ནད་མེད་པ་ལ་བདེ་བར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟར། མི་དགེ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལ་དགེ་བ
Chinese
第一和第二（部分）中，暫且以三種意義來闡述：其中，自性、關聯和發起三者是事物的分類，因為所有具有特徵的善都僅限於此。其餘的僅僅是為了啟發被調伏者的智慧，對實有和假立共同的形態進行詳細區分而已。十界是指七種識界，以及色、聲、法的界。四生處是指意、法、色、聲的生處。在這些之中，存在善、不善和無記三種可能性，因此捨棄不善和無記。當僅僅知道果報是給予願望的善法時，就能斷除對我法具有善的顯著執著。 第二，詳細解釋特徵：從信心到不害之間的十一種心所法，即先前所說的具有特徵的那些，本質上是善的，就像良藥一樣，因為它們本性清淨，生為自性。與它們相應的心和心所法是關聯的善，就像與良藥混合的飲料一樣，因為它們藉由助伴的力量而變得清淨，生為清淨的自性。自性和關聯的善的特殊習氣，被稱為隨後關聯的善，就像藥的種子一樣，因為它們具有清淨法的潛能。這僅僅是假立為善，而不是具有特徵的善，原因先前在解釋阿賴耶識的種子時已經說過了。由信心等與相應者一起發起的，身體和語言的業，無論是表色業還是非表色業，都是發起的善，就像藥樹的花朵和果實一樣，因為它們從發起的勢力中生為清淨的自性。如是性是勝義諦的善，因為具有不顛倒智慧之眼的聖者們，將其視為無罪過且清淨的自性。這也就像將無病假立為安樂一樣，僅僅是沒有不善
English
Among the first and second (parts), for the time being, the teaching is presented through three meanings: Among these, essence, connection, and origination are the divisions of things, because all virtuous characteristics are limited to just this. The rest are merely detailed distinctions of the common aspects of real and imputed, for the sake of generating wisdom in those to be tamed. The ten realms are the seven realms of consciousness, and the realms of form, sound, and phenomena. The four sources of arising are the sources of arising of mind, phenomena, form, and sound. Among these, there exist three possibilities: virtuous, non-virtuous, and neutral. Therefore, non-virtuous and neutral are abandoned. When one knows that the result is merely the virtuous dharma that grants desires, one abandons the manifest clinging to the self and dharma as possessing virtue. Secondly, the detailed explanation of characteristics: The eleven mental factors from faith to non-harming, which are those with the characteristics previously described, are virtuous by nature, like good medicine, because they are naturally pure and born as essence. The mind and mental factors that are concordant with them are virtuous by connection, like a drink mixed with good medicine, because they are born as a pure nature through the power of companionship. The particular habitual tendencies of the virtuousness of essence and connection are called subsequently connected virtuousness, like the seed of medicine, because they possess the potential of pure dharma. This is merely imputed as virtuous, but is not characterized as such, because the reason has already been explained earlier in the context of pointing out the seeds of the all-ground consciousness. The actions of body and speech, whether indicative or non-indicative, that are originated by faith and so forth together with their concomitants, are the virtuousness of origination, like the flowers and fruits of a medicinal tree, because they are born as a pure essence from the power of origination. Suchness is the virtuousness of ultimate truth, because the noble ones with the eye of non-perverted wisdom see this as an essence that is without fault and pure. This is also like applying the term "happiness" to the absence of illness, merely the absence of non-virtue
Tibetan
་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་འདིས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཀུན་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་པར་བབ་ཅོལ་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ལུང་རིགས་དང་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་རྒྱས་པར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདིར་མི་སྤྲོ་སྟེ། ཤི་ཟིན་པ་ལ་སླར་ཡང་མཚོན་སྣུན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་ནི། དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་འདི་དག་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྷག་པར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་རྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་དགེ་བ་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་ལ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དད་སོགས་དེ་དག་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་ནམ་རང་གི་ངང་གིས་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དེ་བཟུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་འབད་བརྩོལ་གྱིས་སྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ཉན་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་པས་བྱུང་བའམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པའོ། །འདུན་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའམ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་སོགས་སམ། གཟུགས་སུ་བྱས་པ་ལུགས་མའམ། ལྡེ་སྐུ་ལ་སོགས་པའམ། རས་བྲིས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པའམ་ཆོས་ཀྱི་གསུང་རབ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཞི་གླེགས་བམ་སོགས་མདུན་དུ་བྱས་ནས།
Chinese
之所以这样称谓，并不是因为它能产生想要的结果。因为它对一切事物都是无差别的存在，并且永远不会不存在，所以一切众生都会永远享受安乐。因此，那些说“如来藏是回向菩提之因的善根”的人，是不合逻辑、不合道理的胡说八道，因为他们承认了与经文和理性相悖的观点。这一点在《三律仪差别论》中已经详细驳斥过了，所以这里不再赘述，因为对已死之人再施以针刺又有什么用呢？因此，如来藏只是因为与信心等无过失的事物相似，所以才被近似地称为善根，但实际上并非如此。之前已经说过，涅槃超越了所有善根等名言的范畴。生得之善是指，依靠前世对信心等善法的反复串习，今生显现出与该善法本质相符的异熟果报，即能够作为行善之所依的身体。凭借这种力量，对信心等善法本身产生自然而然的意乐，并且这种意乐普遍存在，而不是依靠依止圣者等分别观察的力量。意思是说，这是依靠领受异熟果报之身的威力而产生的，而不是通过努力获得的。修所成善是指，依靠依止圣者善知识，听闻包含经文和论释的圣法，如理作意诸法无常等实相，以及修习随顺涅槃之法，或者依靠三学反复修习信心等善法。意乐所生之善是指，将如来化身、八大佛塔等，或者泥塑、泥像等，或者绘画等，或者以画像形式绘制的佛像，或者佛经、佛法典籍等置于面前。
English
It is called that way, but not because it produces the desired result. Because it exists without difference for all things, and because it will never not exist, all beings would always enjoy happiness. Therefore, those who say, "The Tathāgatagarbha is the root of virtue to be dedicated to the cause of enlightenment" are talking nonsense without logical or reasonable conduct, because they admit views that contradict scripture and reason. This has already been refuted in detail in the "Differentiation of the Three Vows," so I will not elaborate here, because what is the use of applying acupuncture to a dead person again? Therefore, Suchness is only approximated as virtue because it is similar to faith and other faultless things, but it is not actually so. It has been said before that Nirvana transcends the scope of all terms such as virtue. The virtue obtained by birth is that, relying on the repeated habituation of good dharmas such as faith in previous lives, in this life, the nature of that virtue, that is, the fully ripened result that is in accordance with it, manifests as a body that is suitable as a basis for accomplishing virtue. By the power of this, the intention to naturally or spontaneously act on those very faiths, etc., is universally present, but not by the power of separately examining things such as relying on holy people. It means that it arises by the power of holding that body of complete maturation, and it is not the meaning of being accomplished by effort. The virtue arising from application is relying on a holy person, a virtuous friend, listening to the holy Dharma, including scriptures and commentaries, properly attending to the nature of knowable things, such as impermanence, and practicing the Dharma that is in accordance with Nirvana, or repeatedly cultivating faith, etc., based on the three trainings. The virtue of intention is to place the manifested body of the Tathagata, or the eight great stupas, etc., or clay sculptures, clay statues, etc., or paintings, etc., or Buddha images drawn in the form of paintings, or Buddhist scriptures, Dharma books, etc., in front of you.