Tibetan
ད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་བོར་བ་རྣམས་སོ། ། ད་ལྟར་བ་རྒྱུ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་ད་ལྟར་བ་དེ་ཉིད་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བར་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །དུས་གསུམ་པོ་འདི་ལ་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། །གཞན་དུ་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། འདས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུང་དང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་གང་དག་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པར་འདོད་པ་དག་གི་ལུགས་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་ཀྱང་། གང་དག་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་འདོད་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ལུགས་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་དག་གིས་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་ད་ལྟ་བར་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཅི་རྫས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པའམ། དངོས་པོ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་དྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེའི་རྫས་ནི་དག་པར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་དྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེའི་རྫས་ནི་གསར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མངོན་པར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་རྫས་དང་གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྫས་བཞིན་དུ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་འམ། ཡང་ན་མངོན་པར་གསལ་བ་བཞིན་རྫས་ཀྱང་རྒྱུ། རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་འོངས་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་བའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ
Chinese
现在的一个方面是舍弃过去、未来和无为法。如果知道现在的事物只是从因中获得自性的刹那，就应断除执着，认为现在的我将进入未来的生命。关于这三个时态，一些内外道论者认为，如同现在一样，过去和未来也实有。否则，过去和未来就无法进入心识，过去的行为也不会产生结果。诸如此类，通过教证和理证，他们确立了过去和未来是实有的。对此要说的是，那些认为事物是常住的外道，他们的观点没有不合理之处。但是，那些认为有为法是无常，却又说过去和未来是实有的人，就非常不合理了。因为事物被称为无常，是通过生和灭来区分的。而按照那种观点，生和灭是不可能的。例如，如果未来是实有的，那么它就不可能从因和缘中产生，因为实有的事物不需要因缘的作用。如果说因缘的作用是将未来从未来的状态引导到现在，那么这指的是新产生了实体，还是使事物显现出来？如果是前者，就不能说未来的实体被引导到现在了，因为因缘所产生的那个事物的实体是全新产生的，不能说是未来的实体被引导到现在。因为因缘所产生的那个事物的实体是新产生的，而在未来的状态中是不存在的。如果是后者，那么显现本身与实体是一体还是异体？如果是前者，那么未来状态中的实体也会像显现一样显现出来，或者像显现一样，实体也会被因缘新产生，而不能说是从未来的状态而来。如果是后者，因缘的作用是使未来的实体在现在的状态中显现出来。
English
Now, one aspect is abandoning the past, future, and unconditioned dharmas. If one understands that the present only exists for a moment, gaining its nature from causes, then one should abandon clinging to the notion that the present self will enter future lives. Regarding these three times, some internal and external schools of thought believe that, like the present, the past and future also exist as substances. Otherwise, the past and future would not enter the mind, and past actions would not produce results. Thus, through scripture and reasoning, they establish that the past and future are substantial. To this, it should be said that for those externalists who believe that things are permanent, there is nothing unreasonable in their view. However, for those who believe that conditioned things are impermanent, yet say that the past and future exist as substances, it is very unreasonable. This is because things are called impermanent, which is distinguished by arising and ceasing. According to that view, arising and ceasing are impossible. For example, if the future exists as a substance, then it cannot arise from causes and conditions, because a substance does not need the action of causes and conditions. If it is said that the action of causes and conditions is to lead the future from the future state to the present, then does this mean that a new substance is produced, or that the thing is made manifest? If it is the former, then it cannot be said that the future substance is led to the present, because the substance of that thing produced by causes and conditions is newly produced, and it cannot be said that the future substance is led to the present. Because the substance of that thing produced by causes and conditions is newly produced, and it does not exist in the future state. If it is the latter, then is the manifestation itself the same as or different from the substance? If it is the former, then the substance in the future state will also be manifest like the manifestation, or like the manifestation, the substance will also be newly produced by causes and conditions, and it cannot be said that it comes from the future state. If it is the latter, the action of causes and conditions is to make the future substance manifest in the nature of the present.
Tibetan
་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ནི་རྫས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་མངོན་པར་གསལ་བས་ནི། གཞན་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པར་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་རྫས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བ་ལས་གཞན་པའི་རྫས་འདི་ཆོས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རྫས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་དག་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཅི་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ནི། ད་ལྟར་བ་ཡང་མ་འོངས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའམ། མ་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫས་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་ན་མ་འོངས་པའི་རྫས་མངོན་པར་གསལ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྫས་གཅིག་ལ་དུས་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་གསར་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་འཇིག་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོའི་རྫས་མ་ཞིག་པར་གནས་ན་དེའི་ཚེ་འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་རྫས་ཞིག་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན། དེའི་ཚེ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་གང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོ་འཇིག་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། རྫས་དང་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་ན། དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྫས་ཀྱང་འཇིག་པའམ། ཡང་ན་རྫས་བཞིན་དངོས་པོ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ད་ལྟར་བ་རྣམས་ལ་རྫས་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་དམིགས་པར་རིགས་ན། དེ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བྱ་བ་ཞིག་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་འམ། ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཞི
Chinese
不会改变，因为由因缘显现的事物与实体不同。如果其他事物显现，则不应使其他事物显现，因为这将导致过于极端。如果显现就是实体本身，并且无法用其他方式表达，这也是不合理的，因为没有看到显现之外的其他实体。因为实体的属性不会超出自身和他者的范畴。此外，未来和现在的事物是否具有不同的自性？如果它们没有不同的自性，那么现在的事物也像未来的一样没有产生，或者未来的事物也像现在的一样显现。如果它们是不同的，那么如果未来状态的实体和自性是相同的，那么在现在的状态下，当未来的实体显现时，未来的自性也应该显现。这样，一个实体在同一时间显现两种状态的自性是不合理的。如果实体和自性是不同的，那么就不能称之为自性，就像牛和马一样。因此，如果未来存在于实体中，那么事物从因缘中新产生的说法是不合理的。如果过去存在于实体中，那么毁灭是不合理的。如果现在的物体的实体没有被破坏而存在，那么过去存在于实体中的说法才是合理的。如果现在的实体被破坏并且没有留下任何痕迹，那么过去的实体又从何而来呢？因为过去是现在之前的。如果说现在的物体被破坏了，但实体没有被破坏，那么如果实体和物体是相同的，那么实体也会像物体一样被破坏，或者像实体一样，物体也不会被破坏。如果它们是不同的，那么在现在的事物中，应该能够区分实体和物体的两种不同本质，但由于没有区分，所以这是不合理的。如果说行为被破坏了，但实体没有被破坏，或者现在的自性消
English
will not change, because what is manifested by causes and conditions is different from the substance. If other things manifest, then other things should not be made to manifest, because this would lead to extremes. If manifestation is the substance itself, and cannot be expressed in any other way, this is also unreasonable, because no other substance apart from manifestation is seen. Because the properties of substances do not go beyond the categories of self and other. Furthermore, do future and present things have different own-natures? If they do not have different own-natures, then present things are also unborn like future things, or future things also become manifest like present things. If they are different, then if the substance and own-nature of the future state are the same, then in the present state, when the future substance manifests, the future own-nature should also manifest. In this way, it is unreasonable for one substance to manifest the own-nature of two times simultaneously. If the substance and own-nature are different, then it cannot be called own-nature, just like a cow and a horse. Therefore, if the future exists in substance, then the statement that things are newly produced from causes and conditions is unreasonable. If the past exists in substance, then destruction is unreasonable. If the substance of the present object remains without being destroyed, then the statement that the past exists in substance would be reasonable. If the present substance is destroyed and leaves no trace, then from where does the substance called the past come? Because the past is that which precedes the present. If it is said that the present object is destroyed, but the substance is not, then if the substance and the object are the same, then the substance will also be destroyed like the object, or like the substance, the object will also not be destroyed. If they are different, then in present things, it should be possible to distinguish two different essences of substance and object, but since they are not distinguished, this is unreasonable. If it is said that the action is destroyed, but the substance is not, or the present own-nature disap