Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གོང་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་ཅིལ་བས་ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་ནས་སློང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་དང་། གཟུགས་སྒྲ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ནི་ཡིད་དང་ཆོས་དང་གཟུགས་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མི་དགེ་བ་དང་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀུན་སློང་གི་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྲོགས་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། གཞན་དུ་ན་དགེ་བའམ་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མི་དགེ་བ་དང་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བོར་བ་རྣམས་སོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་དུག་དང་འགྲོགས་པའི་ཟས་དང་། དུག་གིས་བསྐྱེད་པའི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་གང་ལ་དུག་སྐྱེ་བའི་ས་གཞི་ལ་ནི་གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མ་དམིགས་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་རང་དང་གཞན་ལ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། མཚུངས་ལྡན་གྱི་གྲོགས་དང་ཀུན་ནས་སློང་བའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རང་གང་ལས་འབྱུང་བའི་དབང་པོ་སོགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ནུས་པ་འབྲས་བུ་ལ་འཕོ་བར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་རྒྱུ་ལ་འཕོ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཆི་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་དུག་གི་ནུས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དུག་ཅན་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནུས་པ་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞེས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་སློང་བའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་དོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་བསད་པའི་དུག་ལ་འཆི་བའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་དེར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། ། འདས་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་དྲུག་སྟེ། འདས་སོགས་དུས་གསུམ་དང་། དེ་དག་སོགས་ཆོས་གསུམ་དང་། འདོད་པ་སོགས་ཁམས་གསུམ་དང། སློབ་པ་སོགས་ཆོས་གསུམ་དང་། མཐོང་སྤང་སོགས་སྤང་བྱ་ཡིན་མིན་གསུམ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་དུས་གསུམ་དངོས་དང་། དུས་གསུམ་དང་མྱང་འདས་བརྗོད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་འདས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པས་བྱུང་ལ། སླར་ཡང་དེ་ཉིད་འགགས་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོས་མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་སེལ་ལ་གཉིས་པས་ད་ལྟར་བ་སེལ་ལོ། །རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་ནས་ཞིག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤྱད་ཟིན་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་ལྟར་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདས་པའི་ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དུས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་ནོ་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཞིག་པ་ནི་བག་ཆགས་བཞག་ནས་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དང་མེད་པ་ནི། ད་ལྟར་ཀྱི་དུས་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་དང་། འཇོག་བྱེད་རང་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ། སྔར་མྱོང་བའི་རྗེས་འབྲང་བའི་དྲན་པའི་དམིགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་ནི། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཡུལ་སྡུག་པ་འམ་མི་སྡུག་པ་འགའ་ཞིག་དྲན་པ་ལས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འམ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི། ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འདས་པ་རྫས་སུ་མེད་ཅིང་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འཇུག་པར་ཤེས་པ་
Chinese
也是因为这个原因，它是不善的。较高界的烦恼不能通过禅定来完全引发恶行，因此不是不善的。十界是指七个识界，以及色、声、法的界。四处是指意处、法处、色处和声处。它们中的一部分是被不善和有覆无记所包含的。通过仅仅知道烦恼性的法，就能舍弃对自我的执着。非烦恼性的是善和无覆无记，不是烦恼性的，因为烦恼和近烦恼不具备引发的因、相应的伴侣和自身的体性。否则，就会与善或无覆无记相矛盾。八界和处是指五根，以及香、味、触。剩余部分的一部分是被舍弃的不善和有覆无记。由于从眼等根中生起贪欲等烦恼，所以它们会变成烦恼性的。否则，如果身体和语言的不善等具有烦恼作为原因，也会变成非烦恼性的吗？不是一样的，例如毒药产生痛苦的能力，针对的是其自身的体性、与毒药混合的食物，以及毒药产生的花朵和果实等三者，而对于毒药生长的土地，则没有针对其产生痛苦的能力。同样，烦恼的能力，如对自和他人的伤害等，也是从其自身的体性、相应的伴侣和引发的果实三者中产生的，而不是从其产生的根等中产生的。因为因的能力可以转移到果上，而果的能力不能转移到因上。因此，就像对具有产生死亡和痛苦等毒药能力的东西称为有毒一样，烦恼的能力针对的是什么，就称其为烦恼性的。因此，有覆无记的烦恼和
English
It is also unwholesome for this reason. The afflictions of the higher realms are not unwholesome because they cannot fully incite misdeeds through meditative absorption. The ten realms are the seven consciousness realms, and the realms of form, sound, and phenomena. The four sources are the mind source, the phenomena source, the form source, and the sound source. One part of them is encompassed by the unwholesome and the obscured and unspecified. By knowing only the afflictive dharmas, one abandons the attachment to self. That which is non-afflictive is virtuous and unobscured and unspecified, not afflictive, because afflictions and near afflictions do not possess the cause of incitement, the corresponding companion, and their own nature. Otherwise, it would contradict being virtuous or unobscured and unspecified. The eight realms and sources are the five faculties, and smell, taste, and touch. One part of the remainder is that which is abandoned, the unwholesome and the obscured and unspecified. Because afflictions such as desire arise from the faculties such as the eye, they become afflictive. Otherwise, would the unwholesome of body and speech, etc., which have afflictions as their cause, also become non-afflictive? It is not the same, for example, the ability of poison to generate suffering is directed at its own nature, food mixed with poison, and flowers and fruits, etc., produced by poison, but the ability to generate suffering in others is not directed at the ground where poison grows. Similarly, the power of afflictions, such as harm to oneself and others, also arises from its own nature, the corresponding companion, and the resulting fruit of incitement, but not from the faculties, etc., from which it arises. Because the power of the cause can be transferred to the effect, but the power of the effect cannot be transferred to the cause. Therefore, just as that which has the power of poison, such as generating death and suffering, is called poisonous, that which the power of afflictions is directed at is called afflictive. Therefore, the obscured and unspecified afflictions and
Chinese
如果认为，因为烦恼已息灭，已没有产生恶行的能力等烦恼的力量，所以不是具有烦恼的（状态）。不是这样的，因为它们虽然没有引发恶行的能力，但具有使心接近烦恼的能力。否则，就变成舍弃了烦恼的自性。譬如，被咒语和药物杀死的毒药，虽然没有致死的能力，但不会舍弃其原有的自性。如果知晓非烦恼只是法，就能断除对我的执着。将过去等分为十六种，有六类：过去等三时，彼等（过去等）三法，欲界等三界，学法等三法，见断等应断与非应断三类，以及缘起。第一类分为三时的实体，以及三时与涅槃在可说与不可说上的差别两种。第一种，过去是指从因获得自己的体性而产生，之后又灭尽的（状态）。第一种（过去）排除了未来和无为法，第二种（过去）排除了现在。因为因已经产生了果，并且果已经获得自己的体性而坏灭，所以因和果都已用尽。如同现在的贪等和信等一样，因为没有使心完全烦恼和清净的力量。所以，过去的贪等和信等，是从完全烦恼和清净的时间中彻底过去的。因被完全摄持而坏灭，是因为留下习气而坏灭。果和自己的体性存在与否是：在现在的时候，它所产生的习气存在，而施设者自己不存在的缘故。忆念的周遍分别的相是：因为仅仅存在随顺先前体验的忆念的对境。观看的周遍烦恼的相是：因为忆念过去时期的悦意或不悦意的对境，会产生随后的贪恋或嗔恨。一切事物的一个方面是：舍弃现在、未来和无为法等。了知过去在实体上不存在，并且不包含在现在的状态中。
English
If it is thought that because afflictions have ceased, there is no power of afflictions such as the ability to generate misdeeds, so it is not a state with afflictions. It is not so, because although they do not have the ability to incite misdeeds, they have the ability to make the mind close to afflictions. Otherwise, it would become abandoning the nature of afflictions. For example, poison killed by mantras and medicine, although it does not have the ability to kill, it does not abandon its original nature. If one knows that non-affliction is only dharma, one can abandon attachment to self. Dividing the past etc. into sixteen types, there are six
Tibetan
ན། འདས་པ་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་བདག་འགའ་ཞིག་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། མ་འོང་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཐོབ་པས་མ་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་པས་འདུས་མ་བྱས་སེལ་ལ། མ་བྱུང་བས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་སེལ་ལོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤྱད་པ་ནི། དེའི་ས་བོན་གྱི་བྱ་བ་མ་བྱས་པ་དང་། དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་ལྟར་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་མ་ནི། སྡུག་པ་འམ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་མ་བཟུང་བར་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པ་ལས། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། དེ་མེད་པས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་མ་ནི། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གིས་མཚན་མ་བཟུང་བ་ལས། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ནི་མཚན་མ་བཟུང་བ་ལས་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་འམ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་ཡོད་པ་དང་། རང་གི་རྒྱུ་ལས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ན་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་ནི་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་མ་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། རྒྱུས་འབྲས་བུ་ཕྱུང་ཟིན་པས་སྤྱད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཞིག་པས་མ་དཔྱད་པ་དང་། ད་ལྟར་བའི་ཆགས་སོགས་དང་། དད་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རབ་ཏུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་ནི། ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་ཟིན་པ་ནི་འདས་པ་དང་། མ་ཐོབ་ཅིང་ཐོབ་རུང་དུ་ཡོད་པ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོར་གནས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅ
Chinese
那，应当断除对于过去世的某些我，执着于使其进入现在状态的显现。未来是具有产生作用的因，但由于尚未获得自性而未产生。所谓具有因，是为了排除非缘起法；所谓未产生，是为了排除过去和现在。未能获得自性，是因为自性尚未产生。因和果的作用是，尚未进行其种子的作用，并且它也尚未产生。如同现在的贪等和信等，心烦恼和清净的事物不会接近存在，以及舍的清净的相是，不取悦意或不悦意的相而置于舍的状态，因此不会产生缘于它的烦恼。显现欢喜和没有欢喜，依次是烦恼和清净的相是，由于以未来时将要产生的烦恼和随顺的一些法取相，因此会转变为随顺贪着的愤怒；以及清净和随顺的一些法是，由于取相而将会产生显现的信或者信心等。具有和不具有因和自性，依次是具有产生果的能力，以及尚未从自己的因中成立。当了知未来在实体上不存在时，应当断除对于使未来的状态的我进入现在的状态的显现的执着。现在产生是具有自性从因产生且未灭的特征，因已经产生了果，因此具有作用，果的自性未坏灭，因此没有被观察，以及现在的贪等和信等的心烦恼和清净的事物接近存在，以及安立过去和未来的因是，已经获得现在的状态是过去，尚未获得但可以获得的是未来。作为作者而存在是，现在的状态的眼和色等具有各自进行作用的能力。一切
English
Now, one should abandon the attachment to making some of the selves of past lives appear to enter the present state. The future has the cause to produce, but because it has not obtained its own nature, it has not arisen. The so-called having a cause is to exclude the unconditioned; the so-called not arising is to exclude the past and the present. Not obtaining its own characteristic is because its own nature has not arisen. The function of cause and effect is that the activity of its seed has not been done, and it has not yet arisen. Like the present attachment and faith, the objects that cause mental afflictions and purification do not closely exist, and the sign of equanimity's purification is that it is placed in equanimity without taking the sign of pleasant or unpleasant, therefore afflictions arising from it do not arise. Manifest joy and the absence thereof are, in order, signs of affliction and purification: because some phenomena in accordance with future afflictions are apprehended, one transforms into anger that accords with attachment; and some phenomena in accordance with purification are apprehended, faith or the like will arise. Having and not having cause and self-nature are, in order, having the ability to produce fruit, and not being established from one's own cause. When one knows that the future does not exist as a substance, one should abandon the attachment to making the self of the future state enter the present state. The present arising has the characteristic of its own nature arising from a cause and not ceasing, the cause has already produced the fruit, therefore it has a function, the self-nature of the fruit has not perished, therefore it has not been examined, and the mental afflictions and purifying objects of the present attachment and faith closely exist, and the cause of establishing the past and future is that the present state that has already been obtained is the past, and what has not been obtained but can be obtained is the future. Existing as an agent is that the eye and form, etc., of the present state have the ability to perform their respective functions. All