Tibetan
འི་དོན་ནོ། །བྱུང་སོགས་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ་ལ། རེ་ཞིག་བྱུང་བ་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་བོར་བའོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཐེར་ཟུགས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། ། ཡང་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟར། དང་པོ་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བས་སུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུན་གྱིས་བྱུང་བ་ནི་དེ་ཕྱིན་ཆད་མ་ཤིའི་བར་ལ་བྱུང་བའོ། །རྒྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཉིད་དང་ཟས་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། གང་གིས་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཞི་ལས་བྱུང་བའོ། །རྟེན་བྱུང་བ་ནི་ནང་གི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །འགྱུར་བར་བྱུང་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་ན། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དབང་པོ་རྣམས་འགྱུར་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱུང་བ་ནི་རྒས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའོ། །ཉམས་པར་བྱུང་བ་ནི་བདེ་འགྲོ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པའོ། ། འོད་གསལ་བར་བྱུང་བ་ནི། ལྷ་རྩེ་བས་རབ་ཏུ་བསླུས་པ་དང་། ཡིད་སུན་འབྱིན་པ་དང་། འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པ་རྣམས་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། དགའ་བ་མང་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པ་ལ་རང་གིས་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་བྱུང་བ་ནི་བགྲོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱུང་བའོ། །ས་བོན་དང་བཅས་པར་བྱུང་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །ས་བོན་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་མའོ། །གཟུགས་བརྙན་དང་། དབང་འབྱོར་པ་དང་། ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བསམ་གཏན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་རྣམས་སོ། ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་རབ་བརྒྱུད་དེ་བྱུང་བའོ། །སྐད་ཅིག་ཞིག་ནས་བྱུང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འབྱུང་བའོ། །ཕྲད་པ་དང་། བྲལ་བའི་འབྱུང་བ་ནི་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། ཕྲ
Chinese
之义。生等分为八类。略而言之，生有是过去和现在二者，因为它们是从因缘所生的缘故。一方面是未来和非复合的舍弃。如果知道从因所生的不是实体，仅仅是法，就能舍弃对自我的执着。又，生的相状详细分为二十四种，如下：第一生有，是指在受生时，结生相续的那一生有。持续生有，是指从那以后到未死之间所生有。增长生有，是指睡眠、食物、梵行和等持，即由能使身体诸要素增长的四种因所生。所依生有，是指内在的诸根。变化生有，是指当生起快乐等感受时，与此相应，诸根随之变化。完全成熟生有，是指衰老的阶段。衰败生有，是指从善趣死亡后转生到恶趣。特殊生有，是指与此相反的情况。光明生有，是指被天魔所迷惑，以及令人厌烦、幻化喜乐和自在变化者，以及在色界和无色界中修行者，依次是为了获得更多的喜乐、享受和对禅定的自在。非光明生有，是指与此相反的情况。普遍行生有，是指在行走的状态下所生。具有种子生有，是指除了阿罗汉的最后蕴之外的所有蕴。非种子生有，是指阿罗汉的最后蕴。为了形象、自在和确定而生有，依次是指与骷髅等所知事物相符的形象，以及解脱禅定者的行境之形象，以及如来之形象。从一到一生有，是指经历生世相续而生。刹那坏灭生有，是指诸行刹那刹那生灭。相遇和分离生有，是指悦意和不悦意，以及
English
meaning of. Birth, etc., are divided into eight categories. Briefly, arising exists as both past and present, because they have already arisen from causes and conditions. One aspect is the abandonment of the future and the unconditioned. When one knows that what arises from causes is not a substance but merely a dharma, one abandons attachment to the self. Furthermore, the aspects of arising are elaborately divided into twenty-four types, as follows: The first arising is the arising that occurs at the time of rebirth, when the connection of rebirth is made. Continuous arising is the arising that occurs from then until death. Increasing arising is sleep, food, celibacy, and meditative absorption, which arise from the four causes that cause the elements of the body to increase. Dependent arising is the internal faculties. Changing arising is when feelings such as happiness arise, and the faculties change in accordance with them. Fully ripening arising is the stage of aging. Declining arising is when one dies from a good rebirth and is reborn in a bad rebirth. Distinctive arising is the opposite of that. Luminous arising is when one is completely deceived by the gods, and when there are those who cause displeasure, illusory joy, and those who control the transformations of others, and those who practice in the form and formless realms, in order, for the sake of having more joy, enjoyment, and self-empowerment over the abiding of meditative stabilization. Non-luminous arising is those that are not that. Universally going arising is the arising that occurs in the state of going. Arising with seeds is all aggregates except for the final aggregates of an Arhat. Arising without seeds is the final aggregates of an Arhat. Arising for the sake of images, power, and certainty are, in order, the images that correspond to knowable objects such as skeletons, and the images of the realm of practice of those who meditate on liberation, and the images of the Tathagatas. Arising from one to one is arising that occurs through the continuity of lifetimes. Arising in a single moment is when all conditioned things arise and cease moment by moment. Meeting and separating arising are pleasant and unpleasant, and
Tibetan
ད་པ་དང་བྲལ་བ་འམ། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའོ། །འཇིགས་པ་དང་ཆགས་པའི་བྱུང་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའོ། །འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའོ། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱུང་བ་ནི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་དང་། ནད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པའོ། །འཆི་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་འཆི་བའི་སྲིད་པའོ། །བར་དུ་བྱུང་བ་ནི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའོ། །ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའོ། །དང་པོར་བྱུང་བ་དང་བཟློས་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་སྐྱེ་སྲིད་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དང་པོར་བྱུང་བར་བཤད་ལ། མ་འོངས་པ་ཚེ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་སྲིད་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བྱུང་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་སྐྱེད་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །གཞན་རྣམས་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །འཛིན་པ་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་དང་། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། ཁམས་བཅུ་གཉིས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་ནོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འཛིན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན། བདག་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཟ་བ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། ། ཡང་འཛིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པར་འཛིན་པ་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་ཡིད་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མིག་དང་རྣ་བས་ནི་རྒྱང་རིང་པོའི་གཟུགས་སྒྲ་རྣམས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་འདི་གསུམ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་འཛིན་པ་ནི་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་རང་གི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་
Chinese
远离贪欲，或者心怀贪欲，以及远离贪欲的状态是怎样的呢？怖畏和执着的产生，是指器世界形成的阶段是怎样的呢？死亡和转生所产生的，是指心识是世界死亡和出生的阶段是怎样的呢？在其他状态中产生的，是指如火苗等状态，以及疾病等状态中产生的，是怎样的呢？过去时所产生的，是指过去世的存在。死亡时所产生的，是指死亡时的存在。中间所产生的，是指中阴间的存在。连接时所产生的，是指出生的存在。如果说是最初产生和重复，那不是的。因为就今生的出生存在而言，说是最初产生。因为就未来世的出生存在而言，这是这样说的。如果知道没有产生的事物，不是由因缘所生，仅仅是法，那么就能断除我执，认为我不依赖因缘而真实存在。其他的就容易理解了。执取是指有色根和心以及心所生的法，因为它们享用自己的行境。三个蕴是指受蕴、想蕴和识蕴。色蕴和行蕴的一部分是指有色根和相应的行蕴，按顺序排列。十二处是指五根和七识界。六处是指内在的处。法界和处的一部分是指心所生的法。如果知道享用境的执取仅仅是法，那么就能断除我执，认为我是享用境的享用者。另外，执取的详细分类是：不与境相遇而执取的是眼、耳和意，因为意不是有色的，而且眼和耳能缘取遥远的色和声。因此，这三个根是瑜伽士们可以成就神通的。与境相遇而执取的是鼻、舌和身。这些是自己的境和根
English
What is it to be free from desire, or to have a mind with desire, and the state of being free from desire? The arising of fear and attachment refers to the state of the formation of the vessel world. What arises from death and rebirth refers to the state of mind, which is the death and birth of the world. What arises in other states refers to states such as flames, and what arises in states such as illness. What arises in the past is the existence of the past. What arises at the time of death is the existence of death. What arises in between is the existence of the intermediate state. What arises at the time of connection is the existence of birth. If it is said that it is the first arising and repetition, it is not so. Because it is said to be the first arising in terms of the birth existence of this life. Because this is said in terms of the birth existence of the future life. If one knows that what has not arisen is not produced by causes and conditions, but is merely dharma, then one can abandon the clinging to the self, thinking that I exist independently of causes and conditions. The others are easy to understand. Grasping refers to the material sense organs and the mind and mental phenomena, because they enjoy their own objects. The three aggregates are feeling, perception, and consciousness. One aspect of form and formation is the material sense organs and the corresponding formations, in order. The twelve sources are the five sense organs and the seven consciousnesses. The six sources are the internal sources. The aspect of the dharma realm and the sources are the mental phenomena. If one knows that grasping, which enjoys objects, is merely dharma, then one can abandon the clinging to the self, thinking that I am the enjoyer of objects. Furthermore, the detailed classification of grasping is: grasping without encountering the object is the eye, ear, and mind, because the mind is not material, and the eye and ear can perceive distant forms and sounds. Therefore, these three faculties are what yogis can accomplish supernormal powers with. Grasping by encountering the object is the nose, tongue, and body. These are one's own objects and faculties.