Tibetan
་ན་གནས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་རྒྱུན་འཇིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ལ་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། འདིར་བཤད་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ལྡན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་དྲིས་པའོ། །དེ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུས་བྱས་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་གཏན་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་རེས་འགའ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད། རེས་འགའ་རྒྱབ་ཀྱིས་ལྟས་པའི་དངོས་པོ་འཇིག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་འདིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ནི་དབང་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ལ་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཉིས་པོ་ཞེས་འདི་དག་ལ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་གང་གིས་འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དེས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འདུས་མ་བྱས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་གཏན་མ་རག་པ་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་དོན་གང་གིས་འདུས་མ་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དེས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འདུས་བྱས་ལས་ཉོན་གྱིས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ལ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བྱའི་འདི་ནི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ནོ། ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པ་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྣང་བའི་སེམས་ལས་བྱུ
Chinese
即使在住胎的阶段，也有可能持续坏灭。如果生与事物是不同的，那么事物未生的一方就会变成非和合。如果是一体的，那么事物就不会有坏灭，因为生和灭是相违的。同样，衰老等也应类推。因此，这些和合的定义只不过是假立而已。非和合很容易理解。有些经中说，没有近取蕴的诸蕴是薄伽梵的非和合。这里所说的和合的定义也具备，因此才问什么不是近取蕴。但那也不是绝对的和合，因为不是业和烦恼所显现的和合。那也不是因和缘所完全不和合的，因为有自在的瑜伽士可以随自己的意愿行事，有时会显现趋向于生，有时背后的事物会显现趋向于灭。因此，这里所说的非近取蕴，是指获得自在的菩萨们、声闻、阿罗汉、独觉们的意生身。这样，薄伽梵所说的和合与非和合，这二者之间没有第三蕴，这是怎么回事呢？以随心所欲行事之义而成为和合之义，就此而言，并非完全不依赖于因缘的非和合。以非业和烦恼所显现之义而成为非和合之义，就此而言，并非依赖于它的和合会由业和烦恼所生。因此，应如此看待和合与非和合之间没有第三蕴的道理。世间人和出世间人，应依次理解为圣者和凡夫，这显示了世间法和出世间法的定义。其中，世间法是指属于三界，显现为有情和法的意所生
English
Even in the stage of dwelling in the womb, it is possible to continuously perish. If birth and thing are different, then the side of the thing that is not born will become non-aggregate. If it is one, then the thing will not have destruction, because birth and destruction are contradictory. Similarly, aging and so on should also be applied. Therefore, these definitions of aggregates are merely imputed. Non-aggregates are easy to understand. There are also sutras that say that the aggregates without clinging are the non-aggregates of the Bhagavan. The definition of aggregates mentioned here is also possessed, therefore it is asked what is not the clinging aggregates. But that is not absolutely aggregate either, because it is not the manifest aggregate of karma and afflictions. That is also not completely non-aggregate by cause and condition, because the yogis who have power can act as they wish, sometimes manifesting towards birth, sometimes the things behind manifest towards destruction. Therefore, the non-clinging aggregates here refer to the mind-made bodies of bodhisattvas who have attained power, shravakas, arhats, and pratyekabuddhas. Thus, what is the meaning of the Bhagavan's statement that there is no third aggregate between aggregates and non-aggregates? By the meaning of becoming aggregate by acting as one wishes, in that regard, it is not a non-aggregate that does not completely depend on causes and conditions. By the meaning of becoming non-aggregate by not being manifested by karma and afflictions, in that regard, the aggregate that depends on it will not be produced by karma and afflictions. Therefore, the reason why there is no third aggregate between aggregates and non-aggregates should be viewed in this way. Worldly and transworldly people should be understood as noble ones and ordinary people respectively, which shows the definition of worldly and transworldly dharmas. Among them, worldly dharma refers to what belongs to the three realms, appearing as sentient beings and dharmas, born from the mind.
Tibetan
ང་བ་དང་། དེ་དག་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོ་ཡུལ་རྣམས་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཁམས་གསུམ་པ་དེར་སྣང་བ་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། འགོག་པ་མ་གཏོགས་པའི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་དང་། ཟད་པར་བཅུ་དང་། ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་བཞི་དང་། སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་སོགས་ལས་བཤད་དོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འདུས་མ་བྱས་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འཁོར་བར་ཡང་ཡང་འདྲིས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པར་སྣང་བ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བར་ནམ་ཡང་མ་འདྲིས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྟག་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་རྣམ་གྲངས་སུ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བར་མ་འདྲིས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །ཁམས་གསུམ་དང་མ་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་ཁམས་གསུམ་དང་མ་འདྲེས་པའི་འབའ་ཞིག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་འདྲེས་པའམ་རྣམ་པར་དག་པ
Chinese
我以及，彼等生起并随顺的诸根境，以及超世间后得位的三界显现，即能取与所取二者之相，彼等乃是世间法。因此，六神通、八解脱、以及除灭尽定外的渐次住定等，十遍处、八胜处、无烦恼、愿智、四无碍解、十力、四无畏、佛之不共法等，乃是超世间道后得二相之显现，因此，世俗智安立为世间法之体性，于摄类等中宣说。蕴等以及最后三界与最后二处之一分，乃是超世间道与无为法所摄。于轮回中屡屡串习之自性之法，若知是世间法，则能舍弃于彼之我执。超世间法者，乃是三界显现之有情与法之相之对治，即无分别智，乃是超世间法，因其乃是未曾于轮回中串习之自性之故。彼无分别亦有二，声闻与独觉等之无分别，乃是常等四颠倒之对治，故为颠倒之无分别。菩萨等之无分别，乃是色等一切戏论之对治，故为无戏论之无分别。又于名相上说，超世间后得位之如是等性之显现，亦是超世间法，因其未曾于轮回中串习之故，且依于超世间智而生故。蕴等之一分，乃为超世间道所摄。具有不与三界相杂之体性之超世间法，若知唯是法，则能舍弃于不与三界相杂之独一之我执。独一者，乃是不相杂或极清净。
English
I, and those arising and conforming sense faculties and objects, and the appearance of the three realms obtained from the aftermath of the supramundane, which are the aspects of the two, the grasper and the grasped, those are mundane. Therefore, the six superknowledges, the eight liberations, and the gradual abidings of meditative stabilizations except for cessation, the ten exhaustions, the eight spheres of mastery, freedom from afflictions, wish-wisdom, the four analytical knowledges, the ten powers, the four fearlessnesses, the unmixed qualities of a Buddha, etc., are the appearances of the two aspects of the aftermath of the supramundane path, therefore, conventional knowledge is established as the nature of the mundane, as explained in the Compendium of Topics, etc. One aspect of the aggregates, the last three realms, and the last two sources, are the supramundane path and the unconditioned abandonments. When the nature of phenomena that is repeatedly familiar in samsara is known as merely phenomena, then attachment to self therein is abandoned. The supramundane is the antidote to the appearances of beings and phenomena in the three realms, which is non-conceptual wisdom, which is supramundane, because it is the nature of never having been familiar in samsara. That non-conceptual is also twofold: the non-conceptual of the Hearers and Solitary Buddhas is the antidote to the four inversions of permanence, etc., therefore it is the non-conceptual of inversion. The non-conceptual of Bodhisattvas is the antidote to all elaborations such as form, therefore it is the non-conceptual of non-elaboration. Also, in terms of names, the appearance of suchness, etc., which is obtained from the aftermath of the supramundane, is also supramundane, because it has never been familiar in samsara, and because it arises dependent on supramundane wisdom. One aspect of the aggregates, etc., is included in the supramundane path. When the supramundane, which has the characteristic of not being mixed with the three realms, is known as merely phenomena, then attachment to the solitary self that is not mixed with the three realms is abandoned. Solitary is unmixed or extremely pure.