Tibetan
སུ་མ་འབྲེལ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པའོ། །རབ་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དང་རྟོག་པ་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཚིག་མི་ལྡོག་པར་དོན་བཟློག་ཏེ། འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་ཏེ། འདིར་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔར་གྱི་གཟུགས་ཅན་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གཞན་འབྲེལ་བར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རེག་པའི་གཟུགས་རུང་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བསགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རགས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ལྟས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚིག་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་སྦྱར་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་གོ ། ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ་གོ་སླའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དངོས་ནི་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ནའོ་ཞེས་སོགས་ཡུལ་གོ་སར་བློས་དཔྱད་དེ་བསྟན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་བསྟན་ཡོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །བསྟན་ཡོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མིག་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །བསྟན་ཡོད་ལ་དགའ་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་ནི་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ཀའོ། །ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྟན་ཡོད་དངོས་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་སོ། །གཞན་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་ལྟར་བཤད་དོ། །དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཁོ་ན་བསྟན་ཡོད་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཡོད་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བསྟན་ཡོད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །བསྟན་ཡོད་དངོས་མིག་གི་ཡུལ་ལས། ལོག་པ་ནི་བསྟན་མེད་དངོས་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྟན་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་བོར་བ་རྣམས་སོ། །བསྟན་ཡོད་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་མིག་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་བོར་བ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། །དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་མེད་དངོས་ཡིན་ནོ། །
Chinese
与谁不相关联呢？是生于无色界的圣者。不是完全的分别和理解是什么呢？是舍弃了以色为境的语词和分别念的那些。这些词不颠倒而意义颠倒地解说是不合理的，因为这里说非色法是通过遮止先前的色法来了解的，而不是为了成立其他与非色法相关的法。无害的是除了可触之色以外的一切。不是积累的安立是除了粗大以外的那些。向外观看等等，就是将那些词与非色蕴等结合起来，按照道理来解说。如果未区分实有和假立，那么一切都是非色法。如果区分了，就按照各自的情况结合，容易理解。了知非色法仅仅是法，就能舍弃在那里执著为我的实执。可指示的实有是成为眼根行境的事物，因为可以这样用意识去衡量场所，说“那是在这里”等等，所以是可以指示的。剩余的未区分实有和假立的详细分类，应当像色法那样了解。其中，可指示的自性是色处。可指示的所依是眼识及其相应法。具有喜欢可指示的俱生的是下二界。具有方分等等是可指示的实有。相关联的是眼识的各种。其他的就像色法那样解说。如果区分实有和假立，就按照各自的情况结合，只有色处是可指示的。了知可指示的仅仅是法，就能舍弃执著于成为眼根行境的可指示的我。可指示的实有从眼根的行境中，返回来就是不可指示的实有。剩余的未区分实有和假立的分类，也应当像前面那样了解。其中，不可指示的自性是舍弃了的色处。不是可指示的所依，是舍弃了的眼识及其相应法。剩余的应当像非色法那样解说。如果区分实有和假立，就按照各自的情况结合，除了色处以外的一切都是不可指示的实有。
English
Who is not associated with whom? It is the noble one born in the formless realm. What is not complete discrimination and understanding? It is those who have abandoned words and discriminations with form as their object. It is unreasonable to explain these words without reversing the meaning, because here, non-form is understood by negating the previous form, not to establish other dharmas related to non-form. What is harmless is everything except tangible form. What is not an accumulation of establishment is everything except the gross. Looking outward, etc., is to combine those words with non-form aggregates, etc., and explain them according to reason. If real and imputed are not distinguished, then everything is non-form. If they are distinguished, then combine them according to their respective situations, and it will be easy to understand. Knowing that non-form is merely a dharma, one can abandon the attachment to self there. The indicable reality is the object of the eye sense, because it can be measured by consciousness in terms of place, saying "that is here," etc., so it can be indicated. The remaining detailed classification of undistinguished real and imputed should be understood like form. Among them, the nature of the indicable is the form element. The basis of the indicable is eye consciousness and its associated factors. Those who have a liking for the indicable co-emergent are the two lower realms. Having direction, etc., is the indicable reality. What is related are the various eye consciousnesses. The others are explained like form. If real and imputed are distinguished, then combine them according to their respective situations, only the form element is indicable. Knowing that the indicable is merely a dharma, one can abandon attachment to the indicable self that has become the object of the eye sense. The indicable reality, turning away from the object of the eye sense, is the non-indicable reality. The remaining classification of undistinguished real and imputed should also be understood as before. Among them, the nature of the non-indicable is the abandoned form element. Not being the basis of the indicable is the abandoned eye consciousness and its associated factors. The remaining should be explained like non-form. If real and imputed are distinguished, then combine them according to their respective situations, everything except the form element is the non-indicable reality.