Tibetan
པ་དང་ལོག་པའི་ཐ་སྙད་དག་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ཐོས་གཉིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྨོས་ལ། དབང་པོ་ཐ་མ་གསུམ་གྱིས་ཡུལ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་དབང་པོས་ཕྲད་ནས་བཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ཐ་མལ་པ་དག་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་ཡང་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་སྨོས་སོ། །མདོར། རྟོགས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དག་དྲི་རོ་རེག་བྱ་གསུམ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདིར་རྟོགས་པའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྣ་ལྕེ་ལུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་ཐ་སྙད་དེ་དག་གི་ཡུལ་ནི་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་གཉིས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ལས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྨོས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེས་བུར་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གཅིག་ཤོས་སུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་ཐ་སྙད་དག་ཀྱང་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་དྲི་བ་ནི་འདུ་བྱེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་སོ། །རྣམས་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཆེས་མང་པོ་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །ལན་མདོར་བསྟན་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡུལ་གང་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཅེ་ན། རྒྱས་པར་བཤད་པ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །ཡུལ་ནི་དད་སོགས་དགེ་བ་དང་ཆགས་སོགས་མི་དགེ་བ་དང་། གཉིས་མིན་ལུང་མ་བསྟན་དང་། བདེ་སྡུག་སོགས་གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ལའོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་ཡུལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རིག་པའི་སེམས་སོ། །བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པའི་ངོ་བོ་གང་གིས་སོ། །སེམས་ལས་གཞན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་མངོན་
Chinese
正确和错误的术语，如前所述，因为利益和过患巨大，所以见和闻被说成是术语的对象。其余三个感官的对象，因为各自的感官接触后才能被感知，所以对于瑜伽士和普通人来说，没有证悟和未证悟的区别，因此，它们的对象无论是正确还是错误的术语，因为利益和过患较小，所以没有被说成是术语的对象。总而言之，关于“证悟”的含义。为了消除分别部论者说气味、味道、触觉三种是无记，因为力量弱小，所以被统一称为证悟的说法。这里，“证悟”的含义被说成是区分，因为鼻子、舌头、身体三种的意识能够区分。这样一来，正确和错误的术语的对象就变成了两种，即感官的意识和意的意识的对象。第一种，最初是两种。第二种也有闻思的意识和禅修产生的意识两种对象，它们也依次是区分和完全理解的含义。在意的意识的各种对象中，只有通过闻思修三种方式所了解的对象才被说成是术语的对象，因为具备和不具备正确的闻思修三种意识，可以将人区分为特殊和普通，因此，它们的对象所具有的正确和错误的术语，也因为利益和过患巨大。第四个问题是关于行蕴的特征，即“诸行”等等。“诸”这个词表示有很多。简要回答是“显现造作的特征”。如果问做什么事，对什么对象做，用什么做，如何造作？详细的解释是引入“进入”等等。对象是信仰等善法，贪欲等不善法，以及非二者的无记，快乐痛苦等各种情况。所要做的事是仅仅认识这些对象的自性的心。做事的工具是心对对象显现造作的心的本质。难道没有心以外的行吗？为什么心显现
English
The terms right and wrong, as mentioned before, are referred to as objects of terminology because of their great benefits and faults. The objects of the remaining three senses, because they can only be perceived after being contacted by their respective senses, there is no distinction between realization and non-realization for yogis and ordinary people. Therefore, whether their objects are right or wrong terms, because the benefits and faults are small, they are not referred to as objects of terminology. In short, regarding the meaning of "realization." In order to eliminate the saying of the Vaibhashikas that the three of smell, taste, and touch are unrecordable, because their power is weak, they are collectively called realization. Here, the meaning of "realization" is said to be distinction, because the consciousness of the nose, tongue, and body can distinguish. In this way, the objects of the terms right and wrong become two, namely the objects of sensory consciousness and mental consciousness. The first, initially, is two kinds. The second also has two kinds of objects: the consciousness of hearing and thinking, and the consciousness arising from meditation, which are also the meanings of distinction and complete understanding in sequence. Among the various objects of mental consciousness, only the objects understood through the three ways of hearing, thinking, and meditation are said to be the objects of terminology, because having and not having the correct three consciousnesses of hearing, thinking, and meditation can distinguish people into special and ordinary, therefore, the right and wrong terms possessed by their objects are also because of the great benefits and faults. The fourth question is about the characteristics of the aggregate of formation, namely "all formations" and so on. The word "all" indicates that there are many. The brief answer is "the characteristic of manifest action." If you ask what to do, to what object, with what, and how to act? The detailed explanation is to introduce "entering" and so on. The objects are good dharmas such as faith, non-good dharmas such as greed, and the unrecordable that is neither of the two, and various situations such as happiness and suffering. What is to be done is the mind that merely recognizes the nature of these objects. The tool for doing things is the essence of the mind that the mind manifests and acts on the object. Is there no formation other than the mind? Why does the mind manifest
Tibetan
པར་འདུ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་འདུ་བྱེད་དུ་བཞག་ཅེ་ན། དེ་ནི་དགོས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འདི་ལྟར། དགེ་མི་དགེ་སོགས་ཀྱི་ལས་ལ་འཇུག་པ་པོའི། བདག་ཡོད་པར་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཀུན་ལས། སེམས་ཉིད་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སེམས་འབྱུང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཀྱང་། སེམས་པ་ཉིད་དེར་བཞག་པ་ནི། གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྟེ། སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཡུལ་གཡོ་བ་ཉིད་སེམས་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་པ་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ལས་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་མི་ནུས་པ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་སེམས་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཁབ་ལེན་ཡོད་ན་དེ་དང་ཡུལ་རུང་བར་གནས་པའི་ལྕགས་རྣམས་རང་དབང་མེད་པར་གཡོ་བ་ལྟར་སེམས་པ་ཡོད་ན། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡུལ་ལ་གཡོ་ཞིང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་གྱི། ཡུལ་དབང་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འགར་དེ་དག་དམིགས་ཀྱང་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་དབང་སོགས་ནི་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པས་སེམས་མ་འོངས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་སྐྱེས་ཟིན་ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ད་ལྟར་བའི་སེམས་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡུལ་དབང་སོགས་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཅི་སྟེ་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སེམས་པ་ཁོ་ནའི་བྱ་བ་ཡིན་ན་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཅེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་དབང་དུ་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་མི་བྱེད་ཀྱང་སེམས་པའི་གྲོགས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ཡང་འདུ་བྱེད་
Chinese
如果说，只有作意才被安立为造作者吗？ 并非如此，这是为了两个必要而安立的。 比如，对于从事善与非善等业的作者，为了消除其具有我的疑惑，并且在一切遍行烦恼和清净之法中，为了显示心性是主要的。 其他心所虽然也使心显现造作，但唯独安立心为造作者，是因为心是主要的。 因为使心向对境摇动是心的不共之业，并且心向对境摇动本身就是心显现造作的意义。 其他心所并不使心向对境摇动，因为它们各自具有不同于此的不共之业，并且如果认为心不能从作用方面与其它心所区分开来，则会产生过失。 如果说，在使心向对境摇动方面，对境、根和作意等也不是主要的吗？ 为什么唯独心是主要的呢？ 例如，如果存在磁铁，那么与它相容的铁等物质就会不由自主地摇动。 同样，如果存在心，那么与之相应的俱生心也必定会向对境摇动并显现出来。 然而，仅仅依靠对境、根和作意等近取因，心也不会向对境摇动。 因为有时即使缘取了这些，也见不到心生起。 此外，对境和根等只是生起未生起之心的方便，因此它们是对未来之心的作用；而显现造作则是使已生之心转向对境，因此是对现在之心的作用。 因此，对境和根等也不适合作为心显现造作的因。 如果心向对境摇动就是心显现造作的意义，而这又是唯独心的作用，那么其他心所不具备这个特征，岂不是会变成非造作吗？ 这没有过失，因为其他心所虽然不能自主地使心向对境摇动，但它们可以通过作为心的助伴来完成这个作用。 无相应行不具备心显现造作的特征，但也是造作
English
If it is said that only attention is established as the maker, it is not so. It is established for two necessities. For example, for the agent who engages in virtuous and non-virtuous actions, it is to dispel the doubt of having a self, and among all the pervasively afflicted and purified dharmas, it is to show that the nature of mind is the main one. Although other mental factors also make the mind manifest and active, only mind is established there because it is the main one. Because making the mind move towards the object is the unique function of the mind, and the very movement of the mind towards the object is the meaning of the mind manifesting and acting. Other mental factors do not make the mind move towards the object, because they each have their own unique function different from that, and if it is thought that the mind cannot be distinguished from other mental factors in terms of function, then there will be a fault. If it is said that in making the mind move towards the object, the object, sense faculty, and attention, etc., are also not the main ones? How is it that only mind is the main one? For example, if there is a magnet, then the iron, etc., that are compatible with it will move involuntarily. Similarly, if there is mind, then the co-emergent mind that is in accordance with it will undoubtedly move towards the object and become manifest. However, the mind does not move towards the object merely by relying on the object, sense faculty, and attention, etc., as proximate causes. Because sometimes even if these are apprehended, it is seen that the mind does not arise. Furthermore, the object and sense faculty, etc., are merely a means of causing the mind that has not arisen to arise, so they act on the future mind; while manifesting and acting is making the mind that has already arisen turn towards the object, so it acts on the present mind. Therefore, the object and sense faculty, etc., are also not suitable as causes for the mind to manifest and act. If the mind moving towards the object is the meaning of the mind manifesting and acting, and this is solely the function of the mind, then since other mental factors do not possess this characteristic, wouldn't they become non-makers? There is no fault, because although other mental factors cannot independently make the mind move towards the object, they can accomplish this function by acting as companions of the mind. Non-associated formations do not possess the characteristic of the mind manifesting and acting, but they are also formations.