Tibetan
།དེ་བཞིན་ཉིད་གསུམ་ནི། ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་དང་རྣམ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ནི་ཐོག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་མེད་ཅིང་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་སྐྱེད་པ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱའོ། ། དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་གཞན་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡུལ་དེར་གང་ཡོད་ན་གཟུགས་ཅན་གཞན་འབྱུང་བའི་གོ་རྙེད་ཅིང་གང་མ་དམིགས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གོ་མི་རྙེད་པ་ཙམ་ལ་གོ་ཕྱེ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ནི་ཐོག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་བཀག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ་གང་ན་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ན་གཟུགས་ཅན་འབྱུང་བའི་གོ་རྙེད་ལ་དེ་མེད་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོས་ཡུལ་དེར་གོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་གོ་ཕྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གོ་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱའི་གོ་འབྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གོ་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདེན་པ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཐོབ་པའི་འགོག་པ་ནི་དགག་བྱ་གང་རྒྱུ་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་ལ། ས་བོན་གཉེན་པོས་མ་བཅོམ་པས་གཏན་བྲལ་བར་མ་ཡིན་པའོ། །དཔེར་ན་ཡིད་ཨུད་པ་ལའི་གཟུགས་ལ་ཆགས་བཞིན་པའི་དུས་ན་གཟུགས་གཞན་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཞན་རྣམས་ཉེ་བར་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བར་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཨུད་པ་ལས་གཞན་པའི་གཟུགས་རྣམས་དང་། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་བྱེད་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་ཡིད་བྱེད་མ་ཚང་བས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལ་འགོག་པ་ཐོབ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ས་བོན་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ནས་འབྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ནས་མི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་གཏན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དགག་བྱ་མ་དམིགས་པ་ལ་འགོག་པ་ཐོབ་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ཚང་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་གྱི་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའམ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་པ་དེ་དག་གཉིས་ཀ་ཡང་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཚུངས་ཀྱང་གཉེན་པོས་ས་བོན་བཅོམ་པ་དང་མ་བཅོམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བདེན་པ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་ཤེས་རབ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འགོག་པ་ནི། དགག་བྱ་གང་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་ལ་ས་བོན་བཅོམ་པས་གཏན་བྲལ་བའོ། །འདི་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡིན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་དགེ་བ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་སྤངས་པར་འཇོག་ལ། དེ་དག་སྤངས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ས་བོན་མ་བཅོམ་པས་སླར་ཡང་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་བཅོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བྲལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་འཇོམས་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཀྱང་བརྡའི་འགོག་པ་འམ་རྣམ་གྲངས་པའི་འགོག་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཡིན་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོ
Chinese
三如是者，以法性唯是异体，体性无别故。彼等之体性及品类等，唯一也。 虚空之体性，是无有带碍之色，唯是遮止，即成法，乃意识之行境。 决定词者，为开显有身者之作用、生起及行等一切，故名虚空。 若谓无事物者，岂无开显他物之能力耶？曰：非也。于彼处，何者若有，则得他色生起之机，何者若不现见，则不得如是之机，仅于此开显，而立为名言耳。如是者，亦有于虚空。谓虚空是遮止带碍之色，故极开显。何处若无带碍之事物，则得有色生起之机，若无彼，则不然。以带碍之事物，遮止彼处之机故。如是则虚空是开显机之自性，故不开显，非具有开显之作用也。 是故虚空唯是开显果之诸色生起之机，于彼无有生起其他差别之能力，故亦非为生起。 以智慧分析真实之力量所得者，非由因缘不具足所得之灭，谓应遮止者，何者以若干因缘不具足之力量而遮止，且种子未为对治所坏，故非永断也。 譬如意于青莲之色贪著之时，他色及声等他境虽近在咫尺，然缘彼等之根识，于彼时，得非由分析之灭，故如不生也。 云何彼时彼等根识得非由分析之灭耶？ 设若作意近在，则于彼时，青莲以外之诸色，及声等近处所住之境，亦应生起缘彼等之其他根识，以作意以外之诸因，无不具足故。 虽如是，然于彼时，彼等之作意
English
The three suchness are such because their essence is inseparable, except for the mere difference in their subjects. Their essence, categories, and so on, are all one. The essence of space is that it is without obstructive form, and merely by being a negation, it becomes an object of the mind's consciousness. The definitive word is 'space' because it opens up all the actions, arising, going, and so on, of embodied beings. If you ask, 'Doesn't the absence of a thing mean that it has no power to reveal other things?' The answer is no. Wherever something is present, there is an opportunity for another form to arise, and wherever something is not perceived, there is no such opportunity. It is merely in this sense that we use the term 'revealing'. And space is like that: space is completely open because it obstructs obstructive forms. Wherever there is no obstructive thing, there is an opportunity for form to arise, and if there is no space, then this is not the case, because an obstructive thing blocks the opportunity in that place. Therefore, space is the nature of opening up opportunities, and therefore it is not the agent of opening up, nor does it possess the action of opening up. Therefore, space is merely the opener of the opportunity for the arising of forms of fruit, but it has no power to generate other distinctions, and therefore it is not something that will arise. The cessation that is obtained not by the power of wisdom analyzing reality, but by the lack of causes and conditions, is the object to be negated, which is prevented by the power of some lacking causes and conditions, and is not permanently separated because the seed has not been destroyed by an antidote. For example, when the mind is attached to the form of a blue lotus, even though other forms and other objects such as sounds are nearby, the sense consciousnesses that perceive them do not arise at that time because they have obtained a cessation that is not due to analysis. Why do those sense consciousnesses obtain a cessation that is not due to analysis at that time? If attention were present, then at that time, other sense consciousnesses that perceive the forms other than the blue lotus and the objects such as sounds that are nearby would also arise, because all the causes other than attention are present without being deficient. Even so, at that time, their attention...
Chinese
因为因缘不完整所以不生，仅仅是不生就称为获得灭。然而，因为断除种子的对治没有生起，所以并非因此而永远分离。凡是因所有因缘不完整而不生的，就不是非择灭，因为兔子角等本来没有的事物也应成获得非择灭。并且，对治之所断没有显现，获得灭是不合理的。因此，是获得自己的因缘有些完整有些不完整的诸法的灭。而且，这是对未来者而言，不是对过去和现在者而言，因为已经生起了。是对属于有情相续者而言，不是对不属于者而言。而且，这是仅仅对属于自己相续者而言，不是对属于他人相续者而言。无论什么法，获得择灭或非择灭，这两者都同样是永不生起的法，但以对治断除种子和未断除种子的差别，有分离和不分离的差别。对于真谛，以择灭的智慧无间道所要获得的灭是：对治生起的力量所断除，并且因为断除种子而永远分离的。这仅仅是对属于有情相续者而言，不是对不属于者而言，仅仅是对未来者而言，不是对过去和现在者而言。是对有漏者而言，不是对无漏者而言。仅仅是对烦恼者而言，不是对无覆无记和善法而言，因为那些仅仅是以离欲而断除，并且在断除那些的相续中，因为没有断除种子，所以再次产生。因此，仅仅以出世间道断除烦恼种子者才称为择灭，不是以世间道分离者，因为没有断除种子的能力。然而，那些也仅仅是名言灭或假立灭。无论什么法，是择灭的...
English
Because the causes and conditions are incomplete, it does not arise; merely not arising is termed as obtaining cessation. However, because the antidote that eliminates the seed has not arisen, it is not therefore permanently separated. Whatever does not arise because all causes and conditions are incomplete is not non-analytical cessation, because things that are inherently nonexistent, such as rabbit horns, would also consequently obtain non-analytical cessation. Furthermore, it is unreasonable to obtain cessation when the object to be eliminated is not apparent. Therefore, it is the cessation of those phenomena whose own causes and conditions are partially complete and partially incomplete that is obtained. Moreover, this is with regard to future phenomena, not past or present phenomena, because they have already arisen. It is with regard to those that belong to the continuum of sentient beings, not those that do not. Furthermore, it is only with regard to those that belong to one's own continuum, not those that belong to the continuum of others. Whatever dharma obtains analytical or non-analytical cessation, both of these are similar in that they are phenomena that never arise again, but there is a difference between separation and non-separation due to the difference between the antidote destroying the seed and not destroying the seed. The cessation to be obtained by the wisdom of analytical cessation, the uninterrupted path to truth, is that which is eliminated by the power of the arising antidote, and is permanently separated because the seed has been destroyed. This is only with regard to those that belong to the continuum of sentient beings, not those that do not, and only with regard to future phenomena, not past or present phenomena. It is with regard to that which is contaminated, not that which is uncontaminated. It is only with regard to that which is afflicted, not that which is unobscured and unspecified or virtuous, because those are abandoned merely by detachment from desire, and in the continuum of those abandoned, they arise again because the seed has not been destroyed. Therefore, only those who have destroyed the seed of affliction by the supramundane path are called analytical cessation, not those who are separated by the mundane path, because it does not have the power to destroy the seed. However, those are merely nominal cessation or imputed cessation. Whatever dharma is, is analytical cessation...