Tibetan
་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་ལྡོག་གི་གཉིས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཡོད་ལ་ཡིད་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲིབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མཐོང་བས་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་འདི་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་། དག་པའི་ས་རྣམས་སུ་ཡིད་ཀྱིས་རྫས་ལྡོག་ན། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་པས་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའམ། ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ལྔ་པོ་རྣམས་དང་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཉེས་པ་རང་ཉིད་ལ་ཡང་འཇུག་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ན་ཡིད་ཀྱི་རྫས་མེད་ན། ཡིད་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གནས་སྐབས་དེ་གང་དུ་ཡིད་ཟག་པ་མེད་པ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཡང་ཡིད་གནས་མ་ལུས་པ་གྱུར་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཁོ་ན་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དང་། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡིད་དེ་ཉིད་ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའམ། ཟག་པ་མེད་པ་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་ནམ་ལོག་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལྡོག་གོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་དེ་ཉིད
Chinese
有两种，即能生起于人补特伽罗的增益和于法增益的能力。当圣者声闻和独觉入于道时，由于见到人无我，所以不是第二种增益和遣除，因为除了法无我之外。因此，他们有漏的心是存在的，但由于此心与烦恼不相应，所以是无覆无记，而不是有覆。菩萨们见到二种无我，所以遣除一切增益，因此说是唯有无漏。这第二种观点是善说的，就像如果圣道现前和无学，以及清净地中，心识的实体如果断灭，由于没有俱生之所依，所以在那些时候，心的识的有漏或无漏任何一种都不会生起，并且会产生和前五识没有差别的过失，并且如果八地以上没有心识的实体，那么此心识本身就不能在金刚喻定的最后成为平等性智。如果按照第一种观点，即使在那些时候承认有无漏心，也会导致声闻和独觉也有心识完全转依。因此，唯有第二种观点是好的。这样，就像阿赖耶识和异熟识，以及如明镜般的智慧一样，对于有染污的心和，平等性智也应当如此看待。其中，只要此心与那四种烦恼相应，那么此心既是心也是有染污的。何时与那四种烦恼不相应时，由于心的识的有漏或无漏作为俱生之所依，所以是心但不是有染污的。何时相应的四种烦恼断灭时，就获得称为染污心断灭的名称。何时此心本身
English
There are two types, namely the ability to generate the superimposition on persons and the superimposition on phenomena. When noble Hearers and Solitary Buddhas enter the path, since they see the selflessness of persons, it is not the second kind of superimposition and elimination, because it is only the selflessness of phenomena. Therefore, they have defiled minds, but since these minds are not associated with afflictions, they are obscured and unlabelled, but not obscured. Bodhisattvas see both kinds of selflessness, so they eliminate all superimpositions, therefore it is said that they are only undefiled. This second view is well-spoken, like if the noble path is manifested and there is no more learning, and in the pure lands, if the entity of the mind is destroyed, since there is no co-emergent basis, at those times, neither the defiled nor the undefiled consciousness of the mind will arise, and the fault of being no different from the five will occur, and if there is no entity of the mind above the eighth ground, then the mind itself cannot become the equality wisdom at the end of the Vajra-like Samadhi. If according to the first view, even if it is admitted that there is an undefiled mind at those times, it would follow that Hearers and Solitary Buddhas also have a complete transformation of the mind. Therefore, only the second view is good. Thus, just as the Alaya consciousness and the Vipaka consciousness, and the mirror-like wisdom, so too, the afflicted mind and the equality wisdom should be viewed in the same way. Among them, as long as the mind is associated with those four afflictions, then the mind is both mind and afflicted. When it is not associated with those four afflictions, since the defiled or undefiled consciousness of the mind acts as a co-emergent basis, it is mind but not afflicted. When the corresponding four afflictions are eliminated, the name of the elimination of the afflicted mind is obtained. When this mind itself
Tibetan
་ཉེས་པའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་གནས་གྱུར་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་སློབ་པ་དག་གི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་གྱི་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ནི་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་ནི་གནས་གྱུར་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལམ་ལས་ལངས་པ་དེའི་ཚེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་མོད། ཆོས་སུ་རྨོངས་ཤིང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཕྲ་མོ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་དགེ་བའམ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཇུག་ཐོགས་སུ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་། རང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་འབའ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་མི་འཐོབ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འདི་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞུང་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སུམ་བཅུ་པ་ལས། དེ་ལྷག་གནས་ཏེ་རབ་འབྱུང་ཞིང་། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡིད་ཅེས་བྱ། །རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་བདག་ཉིད་ཅན། །སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། །ཉོན་མོངས་བཞི་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས། །བདག་དུ་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས། །བདག་རྒྱལ་བདག་ཆགས་འདུ་ཤེས་པ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་འོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོ
Chinese
当远离一切过患的形态时，意才转变，获得平等性智的名称。对于孩童们来说，这完全是烦恼性的。声闻、独觉种姓的有学道者，在没有安住于道时，完全是烦恼性的。安住于道时，因为是无覆无记，所以不是烦恼性的，仅仅是意。在无学道位时，也和之前一样仅仅是意，在无余依涅槃界中，相续将会断绝。菩萨们在安住于圣道时，是转变了的无漏意。当从道中起身时，七地以下会生起与四烦恼相应的意，所以完全是烦恼性的。八地以上不会生起与四烦恼相应的意，所以虽然不是烦恼性的，但因为与对法愚昧和细微的增益一起行持，所以也不是完全的善或无漏，称为无覆无记的意。在金刚喻定入定时，因为远离对人我和法我的所有增益之相，没有过患，并且唯有自性清净和光明显现时，称为平等性智，它在轮回存在期间，会以自性相续不断地行持。如此一来，声闻、独觉和安住于不退转地者们的意，因为是与识对法增益之相生起的俱生之因，所以不是转变了的，因此无法获得平等性智的名称。以下是关于确定烦恼性意的简略论述，如《三十颂》中所说：彼依止而生起，彼之对境名为意，识即我心自体性，无覆无记性，常与四烦恼俱，我见我慢并我爱，以及我痴作意者，生于何处即缘彼，触等亦为彼所断。
English
When all forms of faults are absent, the mind transforms and obtains the name of Equality Wisdom. For children, it is entirely afflicted. For learners of the Hearer and Solitary Realizer lineages, when they are not abiding on the path, it is entirely afflicted. When abiding on the path, because it is unconfused and indeterminate, it is not afflicted, but merely mind. In the state of no-more-learning, it is also just mind as before, and in the realm of nirvana without remainder, the continuum will be cut off. When Bodhisattvas abide on the noble path, it is the transformed, uncontaminated mind. When one arises from the path, below the seventh ground, the mind arises in conjunction with the four afflictions, so it is entirely afflicted. Above the eighth ground, the mind does not arise in conjunction with the four afflictions, so although it is not afflicted, because it engages with subtle obscurations and imputations regarding the Dharma, it is not entirely virtuous or uncontaminated, and is called the unconfused and indeterminate mind. In the engagement of the Vajra-like Samadhi, because it is free from all imputations of person and Dharma, it is without fault, and when only the self-nature, completely pure and luminous, is manifest, it is called Equality Wisdom, which, as long as samsara exists, naturally engages in a continuous stream. Thus, the minds of Hearers, Solitary Realizers, and those abiding on the irreversible grounds are not transformed because they are the co-emergent cause of the arising of the appearance of imputing phenomena to consciousness, and therefore they do not obtain the name of Equality Wisdom. The concise treatise that establishes this afflicted mind is as follows, as stated in the Thirty Verses: 'It depends and arises, its object is called mind, consciousness is self-centered, unconfused and indeterminate, always accompanied by the four afflictions, the conceiving of self, the ignorance of self, the pride of self, the attachment to self, wherever it is born, it is other than that, touch and so on are also cut off by it.'
Tibetan
མ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །འདི་ནི་གྱུར་པ་གཉིས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་ཡོད་པར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལུང་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྟག་ཏུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས། །མ་གྲོལ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡུལ་ལ་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང་། སེམས་དང་ཡིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐེག་བསྡུས་ལས། །མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་དང་། །ལྔ་པོ་དག་དང་འདྲ་བ་དང་། །ངེས་ཚིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན། །ངར་འཛིན་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ངར་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ཡིད་མེད་ན། །གཉིས་མེད་གསུམ་པོ་འགལ་བར་འགྱུར། །དེ་མེད་ན་ནི་ངར་འཛིན་པ། །ཀུན་ན་ཡོད་པ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན་མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབད་པ་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མཐོང་བའི་གེགས་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྡེ་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་མ་འདྲེས་པའམ་འབའ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ལྟར་ན་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་མ་རིག་པའོ། །དེས་ནི་རེས་འགའ་འབྱུང་གི་དུས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉི
Chinese
无有。于灭尽定中无有。于出世道中无有。此乃第二转也。如是宣说。 现在当说能立。如前所说之体性的意，以何而显其存在耶？由圣教与理证也。 其中，略言圣教，于杂藏中云： 烦恼意恒时， 与烦恼俱生起， 彼从烦恼中， 不解脱终不解。 又于其他经中云： 心乃一切之基识， 识乃我心与意也， 何者执取于对境， 彼即名为识。 如是宣说心、意、识也。 以理证而言，于摄大乘论云： 不共之无明， 与五者等同， 以及无定义之过失。 等持之差别， 以及无想之生续， 无我执之过失。 具有我执者， 一切皆不应理。 若无烦恼意， 二无三者成相违， 若无彼则我执者， 一切时有则不成。 如是宣说。 其义如下： 假若无有烦恼意，则将无有不共之无明，因其无有所依之故。 若无彼，则一切有情之真如将无需勤作而得见，因其已离见彼之障碍无明之故。 所谓不共之无明，其自性为何耶？ 对此，有部宗说，此与意之识相应，为见真谛之所依，为见道所断，与贪等其他烦恼不相应，故名不共或唯一。 大乘宗则认为有二：一为于意之识的眷属中生起的俱生我见，以及与其相应之无明。 彼仅为偶尔生起，并非恒时生起。 二为恒时生起，与烦恼意相应者，此乃此处所欲成立者。
English
There is not. There is not in the absorption of cessation. There is not in the path of transcendence. This is the second turning. Thus it is said. Now, the proof will be stated. How is it shown that the mind with the characteristics described above exists? From scripture and reasoning. Among them, briefly, the scripture is from the miscellaneous collection: The afflicted mind is always, Born and arises together with afflictions, It from all the afflictions, Will not be liberated until liberated. And also in other sutras it is said: Mind is the consciousness of all basis, Consciousness is self-mind and mind, Whatever grasps at the object, That is called consciousness. Thus it is said mind, mind, and consciousness. In terms of reasoning, from the Compendium of the Great Vehicle: Non-common ignorance, And the five are the same, And the fault of no definition. The difference of equipoise, And the continuum of unconscious birth, The fault of no self-grasping. Those who have self-grasping, Are not reasonable in any way. If there is no afflicted mind, The three non-duals will be contradictory, If there is no that, then the self-grasping, Will not be always present. Thus it is said. The meaning is this: If there is no afflicted mind, then there will be no non-common ignorance, because it has no basis. If there is no that, then the suchness of all beings will be seen without effort, because it is free from the ignorance that hinders seeing it. What is the nature of this so-called non-common ignorance? To this, the Vaibhashika school says that it is associated with the consciousness of mind, is the basis for seeing the truth, is abandoned by the path of seeing, and is not associated with other afflictions such as desire, so it is called non-common or unique. The Mahayana school considers there to be two: one is the co-emergent view of the aggregates that arises in the retinue of the consciousness of mind, and the ignorance that is associated with it. That only arises occasionally, not always. The second is that which always arises, associated with the afflicted mind, this is what is to be established here.