Tibetan
་ཏུ་ཆགས་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ང་ཞེས་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི། །འགའ་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ངའོ་སྙམ་པ་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་མེད་པར་འགའ་ལ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། ངའོ་སྙམ་པ་དང་། བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཅིང་། དེ་དག་ལས་བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་བཞེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཉེས་ཀུན་དེའི་རྩ་བ་ཅན། །དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ཡིན། །དེ་མ་རིག་དེར་དེ་ལ་ཆགས། །ཞེས་དང་། བདེ་བར་གྱུར་པའམ་སྡུག་བསྔལ་བར། །མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་ན། །ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་དེ། །སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཐུན་མོང་བ་ལྔ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲོགས་བཞི་སྟེ། འདིའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགུ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ངེས་པ་ལྔ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ་འདི་ལྟར་འདུན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། ཕྲད་པར་འདོད་པ་དང་། མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་རིང་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། ཡིད་ནི་ཉེ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བྲལ་བར་དོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ་ཡིད་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། ངེས་པའི་བདག་ཉིད་མོས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཆད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ན། ཡིད་ནི་རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ནི་སྔོན་མེད་པའི་རྫས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་སྔར་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལས། ཕྱིས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་སེམས་ཀྱི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ན། ཡིད་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་རེས་འཇོག་མེད་པར་རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མེད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྫས་གཉིས་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་ལྟ་གཉིས་ནི་ཀུན་བརྟག་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པ
Chinese
也因为见到贪著。如是说：如果我执不存在，谁也不会贪著于我。如是说。因此，对我的贪著也是存在的。如果存在我见，自然会生起“我”的想法，因为没有“我”的想法，就不会见到对任何事物的我执。因此，我慢也是存在的。理自在认为，我见、我念和我愚痴，意义相同，并认为从这些产生对我的贪著。如是说：一切过患皆由此为根，此即坏聚见，此为无明，于此生贪著。以及，希望不要变成快乐或痛苦，凡是生起“我”的想法，都与有情众生一同产生。如是说。这样，共同的五种和不共同的四种伴侣，总共确定是这九种心所。五种境决定不会产生，比如，欲有三种：追求意义、想要相遇和想要不分离。其中，第一个是不可能的，因为它是缘于远处的境，而意是缘于近处的境。因为显现不分离的相，所以也不是想要相遇的欲，也不是想要不分离的欲，因为那是有分离的疑虑，而意没有这种疑虑。胜解也不会产生，因为胜解的自性是确定，是已经断除了怀疑，而意总是以一种体性而转，因此不可能有怀疑。忆念也不是，因为它是缘于先前体验过的境，而意是缘于先前没有的物质。等持也不是，如果先前心是散乱的，后来将心平等安住于一个所缘境，那才会有等持，而意不是这样，因为对于所缘境没有轮流安住，而是恒常以一种体性而转。也没有除了我见之外的智慧，因为两种智慧的体性不具备相同的性质。在烦恼中，怀疑和邪见二者是遍计所执，而意是俱生
English
Also, because attachment is seen. As it is said: If the view of "I" does not exist, no one will be attached to me. As it is said. Therefore, attachment to self also exists. If there is a view of self, the thought of "I" naturally arises, because without the thought of "I," one does not see attachment to anything as self. Therefore, pride also exists. The Lord of Reasoning believes that the view of self, the thought of "I," and ignorance of self are the same in meaning, and that attachment to self arises from these. As it is said: All faults have this as their root, which is the view of the perishable aggregate. This is ignorance, and attachment arises to it. And, wishing not to become happy or suffer, whatever thought of "I" arises, arises together with sentient beings. As it is said. Thus, the five common and four uncommon companions, in total, are definitely these nine mental factors. The five object-determinations do not arise, such as desire, which has three aspects: seeking meaning, wanting to meet, and wanting not to be separated. Among these, the first is not possible, because it focuses on a distant object, while the mind focuses on a near object. Because it appears as not being separated, it is also not the desire to meet, nor is it the desire not to be separated, because that involves the doubt of separation, which the mind does not have. Aspiration also does not arise, because the nature of aspiration is certainty, which is preceded by the cessation of doubt, while the mind always engages in one entity, so doubt is impossible. Memory is also not, because it focuses on an object previously experienced, while the mind focuses on a substance that did not exist before. Samadhi is also not, because if the mind was previously distracted, and later the mind is placed equally on one object of focus, then there is samadhi, but the mind is not like that, because there is no alternating placement on the object of focus, but it always engages in one entity. There is also no wisdom other than the view of self, because the nature of the two wisdoms does not possess the same qualities. Among the afflictions, doubt and wrong view are both conceptually constructed, while the mind is innate.
Tibetan
འི་ཕྱིར་མེད་དོ། །ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཡིད་ནི་ཁམས་གསུམ་ཀ་ན་ཡང་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། །དེ་དག་དང་མི་ལྡན་ནོ། །གཉིད་དང་འགྱོད་པ་ནི་ཁམས་གོང་མ་དག་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡན་ལ། རྟོག་དཔྱོད་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁ་ཕྱིར་རོལ་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ནི་ཁ་ནང་དུ་ལྟས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་ལྡན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་ཡང་། གནས་སྐབས་གསུམ་མ་གཏོགས་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་དང་། བཟོད་དང་སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་འདི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་འདི་གནས་གང་དུ་ལྡོག་ཅེ་ན། གསུམ་དུ་ལྡོག་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་བཞིན་པའི་གནས་སྐབས་ན་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལྟ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་། མེ་དེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཉོན་ཡིད་བཀག་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ལྡོག་པའི་དུས་ཏེ། འཕགས་ལམ་དང་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་དུ་སླར་ཡང་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སློབ་པའི་ས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཇུག་ཐོགས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ནས་མི་འབྱུང་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་མཐར་ཐུག་ལྡོག་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡིད་མེད་ན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་མེད་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་རང་ཉིད་ཀྱི་རྫས་ལྡོག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཟག་པ་མེད་པ་ཡོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། གཞན་དག་ན་རེ་ཡིད་དེ་ལ་ནི་ནུས་པ
Chinese
因此，（它）不存在。愤怒等近烦恼在欲界中纯粹是不善的，而意在三界中都是染污且无记的，因此，（意）不与它们相应。睡眠和后悔在上界中不存在，因此不相应。寻伺本身能引发语言，因此是向外的；而意是向内的，因此不相应。如前所述具有这些特征的意，除了三种情况外，在所有布施等善行、杀生等不善行，以及忍耐和行为等无记的状态中都会随之而行，因为在这些状态中没有使意停止的原因。那么，意在何处停止呢？它在三种情况下停止。例如，当超越世间的道显现时，意不会产生，因为作为我见之对治，它与我见同时存在是相违的。在进入灭尽定的时候，也是如此。灭尽定因为阻断了烦恼意，所以比无想定更为殊胜。这些是意暂时停止的时候，因为从圣道和等持中出来后，又会从存在于阿赖耶识中的我见种子中产生。在无学地的金刚喻定，以及获得大乘第八地之后，意不会产生，因为在这些状态中，所有的烦恼种子都被断除了。这是意最终停止的时候。如果当进入圣道时，没有意，那么由于没有同时产生的处所，无漏的意之识也不会产生，这是否会成为过失呢？对此，一些先前的老师说：当进入圣道时，意本身的体性并没有停止，然而，与意相应的四种烦恼会停止。因此，存在无漏的意，所以没有过失。另一些人说，意具有能力
English
Therefore, (it) does not exist. Afflictions such as anger are purely unwholesome in the desire realm, while mind is defiled and neutral in all three realms, therefore, (mind) is not associated with them. Sleep and regret do not exist in the higher realms, so they are not associated. Conceptualization and analysis themselves can trigger language, so they are outwardly directed; while mind is inwardly directed, so they are not associated. The mind with these characteristics as described above, except for three situations, will follow in all states of generosity and other virtuous deeds, killing and other unwholesome deeds, and patience and conduct and other neutral states, because there is no cause to stop the mind in these states. So, where does the mind stop? It stops in three situations. For example, when the path beyond the world is manifested, the mind does not arise, because as an antidote to the view of self, it is contradictory to exist simultaneously with the view of self. It is also the same when entering cessation meditation. Cessation meditation is more superior than the meditation of non-perception because it blocks the afflicted mind. These are the times when the mind temporarily stops, because after emerging from the noble path and samadhi, it will arise again from the seed of the view of self that exists in the alaya consciousness. The mind does not arise after attaining the vajra-like samadhi of the no-more-learning stage and after attaining the eighth ground of the Great Vehicle, because in these states, all the seeds of affliction have been eliminated. This is the time when the mind ultimately stops. If there is no mind when entering the noble path, then since there is no place for simultaneous arising, the undefiled mind-consciousness will not arise either, would this become a fault? To this, some previous teachers say: When entering the noble path, the nature of the mind itself does not stop, however, the four afflictions that are associated with the mind will stop. Therefore, there is an undefiled mind, so there is no fault. Others say that the mind has the ability