Tibetan
་ཀྱིས། གང་གི་ཚེ་ཐོས་པའི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་པས་དེའི་ཚེ་བློ་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་མི་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རིགས་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་བཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོའི་ས་བོན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། འདི་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་འོ་མ་རང་བཞིན་གཅིག་མ་ཡིན་ཡང་སྣོད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར་འདྲེས་ཏེ་གནས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགྲིབ་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ངང་པས་ཆུ་ལས་འོ་མ་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་འཐུང་བར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འདྲེས་ཏེ་གནས་པའི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ས་བོན་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྡན་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བྲལ་བའི་རིགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་བཟང་པོའི་སེམས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པར་ཡང་། །དེ་ལས་གཞན་པ་གསལ་བ་ལ། །སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་བྱེད། །གཉེན་པོ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱར། །སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་བྲལ་བའམ། །དངོས་པོར་མེད་པར་འགྱུར་འདོད་ན། །དེ་མེད་པས་ན་གཉིས་མེད་དེ། །འགྱུར་བར་རུང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གནས་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གང་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པས་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སེམས། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་མ་དམིགས་ན་སེམས་གང་ཞིག་གནས་གྱུར་པ་ཡིན། ཅི་སྟེ་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ས་བོན་མེད་པར་བྱས་པ་ལ་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཉེན་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྤང་བྱའི་གནས་ངན་ལེན་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད། ཅི་སྟེ་འདི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ། སྤངས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དེ། རང་ཉིད་ལ་རང་གིས་བྱེད་པ་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བའམ། ས་བོན་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཡོད་ན་དེ་དང་བྲལ་བའམ། དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་བར་རིགས་ན་ཡང་། གང་གི་ཚེ་གཉེན་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ས་བོན་གྱི་གནས་མེད་པས་ས་བོན་ཡང་མེད་ལ་དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་བྲལ་བའམ། ས་བོན་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བོང་བུའི་རྭ་གཅད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ལེན་པ་དང་པོ་གསལ་བ་དང་། །ས་བོན་ལས་དང་ལུས་ཚོར་དང་། །སེམས་མེད་རྟག་པར་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་འཆི་འཕོ་མི་རུང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདིའི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། ལུས་ལེན་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། གསལ་བར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། དང་པོར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། ས་བོན་མི་སྲིད་པ་དང་། ལས་མི་སྲིད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཆི་འཕོ་བ་མི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་། ས་བོན་མི་རུང་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བ་གསུམ་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་སྤྲོའོ། ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་འཇུག་ཤེས་དག་ཀྱང་འབྱུང་བས་སེམས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེས་པར་སེམས་ཏེ། གང་གིས་ཚེ་ཡུལ་ལྔ་ཅིག་ཅར་ཉེ་བར་ཡོད་ཅིང་དབང་པོ་ལྔ་ཡང་མ་ཉམས་པར་ཡོད་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་གནས་པ་དེའི་ཚེ། སེམས་གཉིས་གཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་དང་པོར་སྐྱེ་བར་རིགས་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ཅིག་ཅར་ཉེ་བ་ལ་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། ཡུལ་གསལ་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་བཞི་སྟེ། དུས་གསུམ་དང་། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ལ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་འཛིན་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལ་རྟེན་ནས་ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་ཡུལ་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུ
Chinese
因此，当与听闻的因缘相遇时，由于那时不生起具有生起该智慧的能力，因此，它被归类为断种。所谓的听闻的习气，它本身是阿赖耶识的自性吗？或者不是？如果按照第一种观点，如何能成为阿赖耶识的对治的种子？从来没有见过自己产生损害自己的对治。如果按照第二种观点，那么说它安住在阿赖耶识中，这又是怎么回事呢？第一种观点是不被接受的，因为这本身就是出世间道的因，所以被归类为阿赖耶识的对治品。也不能说凡是对治品，都是不相容的自性。即使如此，这与说它安住在阿赖耶识中并不矛盾，例如水和牛奶虽然自性不同，但可以混合在一个容器中。如果这些像水和牛奶一样混合在一起，那么当生起出世间道时，阿赖耶识就会减少，而无漏的种子就会增加。这怎么可能呢？这是法性，例如天鹅从水中饮用牛奶，而不饮用水。当世间道从欲望中解脱出来时，与阿赖耶识混合在一起的未入定和入定的种子，会依次减少和增加，这里也是同样的道理，所以没有过失。已经说完了出世间的清净是不合理的。所有这些都是具有的道理。这里也有分离的道理，如云：善良菩提心，在第五识中，从那之外的清晰中，心如何转变？成为对治品，因为不是断除，所以是不合理的。如果那是断除，那么因果会变得没有差别。如果种子分离或不存在于事物中。
English
Therefore, when encountering the condition of hearing, since at that time the mind does not arise with the ability to generate that wisdom, it is therefore classified as a lineage extinction. Is the so-called habit of hearing itself the nature of the Alaya consciousness, or is it not? If according to the first view, how can it be the seed of the antidote to the Alaya consciousness? It has never been seen that oneself generates an antidote that harms oneself. If according to the second view, then how is it said that it abides in the Alaya? The first view is not accepted, because this itself is the cause of the transcendental path, so it is classified as the antidote to the Alaya consciousness. It cannot be said that whatever is an antidote is of an incompatible nature. Even so, this does not contradict saying that it abides in the Alaya consciousness, for example, water and milk, although of different natures, can be mixed and abide in one container. If these are mixed and abide like water and milk, then when the transcendental path arises, the Alaya consciousness will decrease, and the uncontaminated seeds will increase. How is this possible? This is the nature of Dharma, for example, a swan drinks the milk from the water, but not the water. When the mundane path is liberated from desire, the seeds of non-meditative and meditative states that are mixed with the Alaya consciousness will decrease and increase in order, and here it is the same way, so there is no fault. It has been said that transcendental purification is unreasonable. All of these are reasons of possession. Here there is also a reason of separation, as it is said: The mind of a good Bodhisattva, also in the fifth consciousness, from the clarity other than that, how does the mind transform? Being an antidote, because it is not abandoned, it is unreasonable. If that is abandonment, then cause and effect will become without difference. If the seed is separated or does not exist in things.
Chinese
如果想要转变，因为没有它，所以无有二元，转变是不可能的。这是所说的内容。这里的意义是：如果阿赖耶识不存在，那么通过出世间的道，使心相续转变是不可能的。为什么不可能呢？因为当出世间道生起时，感官的识是不存在的，因为它们本质上是散乱的，与禅定非常矛盾。哪个心舍弃了烦恼的过患而被称作转变了的心？除了这些之外，菩萨在入定于出世间道时，如果没有对境，哪个心会转变呢？如果说对治出世间道本身就是转变呢？先前与烦恼的过患相伴随的那个，通过道使过患的种子消失，这不就是所谓的转变吗？对治的自性是解脱的，因此它没有需要舍弃的过患。因此，如果不是舍弃了过患，怎么能说是转变呢？如果说这是舍弃了过患，那么因和果会变得无有差别，因为对治本身既是舍弃过患的因，也是舍弃的自性。因和果没有差别是任何时候都见不到的，因为自己对自己起作用是相违的。如果认为入定于出世间道时，那时与一切烦恼的种子分离，或者那些种子变得不存在，这就是转变，这也是不合理的。如果那时有烦恼的种子，那么可以认为与它分离，或者它变得不存在。但是，当对治显现时，由于没有种子的位置，所以种子也不存在，因此说与种子分离，或者种子变得不存在是不合理的，因为对于没有需要否定的事物，施加否定的名称是不合理的。例如，就像无法割断驴子的角一样。这些是论
English
If one desires transformation, since it does not exist, there is no duality, and transformation is not possible. This is what was said. The meaning here is this: if the Alaya-consciousness does not exist, then it is impossible to transform the mind-stream through the supramundane path. Why is it not possible? Because when the supramundane path arises, the sense consciousnesses do not exist, as they are inherently of a distracted nature and are highly contradictory to Samadhi. Which mind, having abandoned the faults of affliction, is said to be transformed? Other than these, when a Bodhisattva is in meditative equipoise on the supramundane path, if there is no object of focus, which mind is transformed? If it is said that the antidote, the supramundane path itself, is the transformation, then isn't it said that the one previously accompanied by the faults of affliction, through the path making the seeds of the faults disappear, is what is called transformation? The antidote is inherently liberated, therefore it has no faults to be abandoned. Therefore, if it is not abandoning faults, how can it be said to be transformed? If it is said that this is abandoning faults, then cause and effect would become indistinguishable, because the antidote itself is both the cause of abandoning faults and the nature of abandonment. The absence of difference between cause and effect is never seen, because it is contradictory for oneself to act upon oneself. If one thinks that being in meditative equipoise on the supramundane path means that at that time, being separated from the seeds of all afflictions, or those seeds becoming non-existent, is transformation, this is also unreasonable. If at that time there were seeds of affliction, then it could be considered to be separated from them, or that they become non-existent. However, when the antidote manifests, since there is no place for the seeds, the seeds also do not exist, therefore it is unreasonable to say that one is separated from the seeds, or that the seeds become non-existent, because it is unreasonable to apply the term of negation to something that has no object to be negated. For example, like the impossibility of cutting off a donkey's horn. These are the treatises
Chinese
关于名言的道理已经讲完了。总摄对教典和世间两者都著名的道理进行辨析。从总摄中：最初的取舍显现，种子、业和身受，无心恒常入定，同样死殁不可转变。如是说。对此，此处的简要意义是：如果阿赖耶识不存在，身体的摄取不可能，显现的进入不可能，最初的进入不可能，种子不可能，业不可能，身体的感受不可能，无心入定不可能，识的死殁不可能等等过失会产生，那也是不行的，因此应当了知阿赖耶识是存在的。其中身体的摄取不可能，种子不可能，死殁不可能这三者，因为之前已经广说了，所以不再赘述。如果阿赖耶识存在，因此有时也会出现俱生智，那么就会变成两个心同时产生吗？那是以无过为有过的想法。因为，当五境同时现前，五根也未损坏，作意也同样安住于一切境时，如果两个心不能同时产生，那么理应任何一个先产生，那也是不行的。因为一切的境、根和作意都无差别地安住于具有强大能力的近处，并且原因同时现前，结果次第产生是不合理的。如果两个识不能同时产生，那么清晰执持境的意识就不可能，就像这样：意识的境有四种，即三时和无为法。其中对于过去、未来和无为法进行现观的意识，因为境不是实有，所以不可能清晰执持。依靠烟等征相而产生的对现在的境的分别念，也是因为境是隐蔽的缘故。如果根识等与一个境同时