Tibetan
བོ་མ་ཡིན་ལ། རིགས་གཉིས་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ཉིད་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡོད་པས་དེའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཡང་གང་རུང་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ཏུ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ངོ་བོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རིགས་གཉིས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཙོ་ཆེའི་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གང་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་། །ཞེས་པ་ནས། ཡེ་ཤེས་སྩོལ་བ་མི་མངའ་བར། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིངས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་གི་རྟེན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པས་གལ་ཏེ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ན་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ལ་འབྲས་བུ་དེ་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མ་ཐག་པའམ་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་དབང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་མ་ངེས་པར་རིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ནར་ངེས་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་རིག་གམ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་བཞི་པོ་གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ན་ཇི་ལྟར། དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། དེ་བས་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ལས་གཞན་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རིགས་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འཕགས་ལམ་དང་པོའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུ
Chinese
不是这样，只有第二种姓才是主要的，因为无漏的种子，如前所说的那样，自性是各自决定的，因此能够通过它来区分三种乘，并且那些存在于谁的相续中，那些人无疑也会生起与自己和随后相符的三种乘的任何一种道。因此，在其他地方确定姓的分类和体性等情况下，以这第二种姓为主，不是最重要的第一种。还有，在《现观庄严论》中，“证悟之法有六”等，直到“无有赐予智慧者，入之所依名为姓”所说的那样，也是仅就无漏的种子而说的，不是就如来藏而说的。因为，像这样，也不能说如来藏是那些修证的所缘，所以是所依，因为声闻和独觉等的界也太过于成为那些修证的所依了。也不能说是作为因缘，因为如来藏是不能被缘所改变的，如果从它产生果，那么将永远不会没有，并且由于遍及一切，将会太过分地认为一切都是那个果的对境。也不能说是作为近取或增上缘，因为那样的话，与认为不是被感官和前识等其他所决定，而是被如来藏所决定相违背，并且如来藏不是知识或感官等，所以与修证的近取和增上缘相违背。如果通过任何四缘都不能成为修证的所依，那么如何称它为修证的所依呢？因此，无漏的种子没有作为其他那些的因缘。这样，圣道之姓的一般安立已经说完了。现在，对于承认阿赖耶识的人来说，要回答“圣道第一的因缘是什么”的提问，对此，
English
It is not so, only the second lineage is the main one, because the uncontaminated seed, as previously stated, is naturally determined separately, therefore it is possible to distinguish the three vehicles through it, and those who have it in their continuum will undoubtedly generate any of the three vehicles that are in accordance with themselves and subsequently. Therefore, in other places, in the case of determining the classification and nature of the lineage, it is this second lineage that is mainly considered, not the most important first one. Furthermore, in the Ornament for Clear Realization, from "The dharmas of realization are six," to "Without a giver of wisdom, the basis for entering is called lineage," what is said is also said only in terms of the uncontaminated seed, not in terms of the Thusness. Because, like this, it cannot be said that the Thusness is the object of those accomplishments, so it is the basis, because the realm of Hearers and Solitary Buddhas, etc., would be too much of a basis for those accomplishments. It also cannot be said to be the cause and condition, because the Thusness cannot be distinguished by conditions, and if the result arises from it, then it will never be non-existent, and because it pervades everything, it would be too much to assume that everything is the object of that result. It also cannot be said to be the immediately preceding or dominant condition, because in that case, it contradicts the view that the lineage is determined only by the Thusness, not by the senses and previous consciousness, etc., and since the Thusness is not knowledge or senses, etc., it contradicts the immediately preceding and dominant condition of accomplishment. If it cannot be the basis for accomplishment through any of the four conditions, then how can it be called the basis for accomplishment? Therefore, the uncontaminated seed does not act as the causal condition for those others. Thus, the general establishment of the lineage of the noble path has been explained. Now, for those who accept the alaya-consciousness, the question of "What is the causal condition of the first noble path?" will be answered, and to that,
Tibetan
ན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོས་ཏེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་གྱུར་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དེས་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ལ་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་བར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མདའ་འཕངས་པ་ནམ་མཁའ་ནས་མི་ལྟུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྒོམ་ལམ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་ལམ་གྱི་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་སྔ་མ་སྔ་མས་ཀུན་གཞི་ལ་བགོས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དག་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྒོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན། དེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གྱི་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་སྒོ་བར་བྱེད་པ་ཐོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་ཤིང་དེའི་རྣམ་པ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེའི་དོན་ལས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་གི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་བློ་གསལ་བ་གཅིག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་སྔར་མ་མཐོང་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ན་དེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར
Chinese
在根本识中，从无始以来就存在的无漏种子，以法性自然存在，这清净的法界，通过听闻相应的法，得到滋养，从而变得越来越强大，因此，能够生起无漏道，具有力量和威力的无漏种子，以其为因缘，与道的结合，以及法之殊胜主宰的因缘，从而生起第一个无漏道，即对苦谛的法智忍。如此，具有力量和威力的无漏种子，生起第一个无漏刹那，而道类智之间的刹那，则是投射出去的，譬如射出的箭，不会从空中掉落。此后，修道等其余圣道，则是从之前的圣道在阿赖耶识上留下的无漏种子中产生的。应当如此理解。如果说，无漏种子不是被世间心所染污，那么，它如何成为无漏道的同分因呢？因为，开启它的门径，即听闻和作意的那个心，虽然是世间的、有漏的，但它与出世间的智慧是同分的。因为，它缘于法界，并且以希求其相的方式进行作意。 就像这样，如来们如实地证悟了法界，为了让其他人也能证悟，所以宣说佛法，因此，佛的语言是证悟法界的同分果。因此，跟随如来的语言，并如理如实地行持其义的智慧，也与证悟法界的智慧，在所缘和行相上是相同的。譬如，一个聪慧之人，清晰地显现并理解了某个大城市的特点，然后向一些从未见过这个城市的人详细地描述它的样子，那么他们所理解的，就是一样的。
English
In the fundamental consciousness, the uncontaminated seeds that have existed since beginningless time exist naturally as the Dharma nature. This pure realm of Dharma, through hearing the corresponding Dharma, is nourished and becomes increasingly powerful. Therefore, it is capable of generating the uncontaminated path. The uncontaminated seeds, which possess power and potency, with their causal conditions, the union with the path, and the conditions of the supreme lord of Dharma, give rise to the first uncontaminated path, which is the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering. Thus, the uncontaminated seeds, which have become powerful and potent, generate the first uncontaminated moment, while the moments between the subsequent knowledges of the path are projected, like an arrow shot that does not fall from the sky. Thereafter, the subsequent noble paths, such as the path of meditation, arise from the uncontaminated seeds left on the alaya consciousness by the previous noble paths. This should be understood. If the uncontaminated seeds are not defiled by worldly minds, how can they become the homogeneous cause of the uncontaminated path? Because the mind that opens its gateway, namely hearing and attention, although worldly and contaminated, is homogeneous with the transcendental wisdom. Because it focuses on the realm of Dharma and attends to it in the manner of aspiring to its aspect. In this way, the Tathagatas have truly realized the realm of Dharma as it is, and in order to enable others to realize it, they teach the Dharma. Therefore, the Buddha's speech is the homogeneous result of realizing the realm of Dharma. Therefore, the wisdom that follows the words of the Tathagatas and properly practices their meaning is also the same as the wisdom of realizing the realm of Dharma in terms of object and aspect. For example, a wise person who clearly manifests and understands the characteristics of a certain large city, and then describes its appearance in detail to some people who have never seen the city before, then what they understand is the same.