Tibetan
་བ་མི་རུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་སྟེ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་མི་ཐོབ་པས། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་དེ་ཡང་། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་བསྒོས་པ་མེད་པས་དེའི་ས་བོན་ཅན་དུ་མི་རུང་ལ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་འདས་པ་ཚེ་རབས་དུ་མའི་སེམས་རིགས་མི་མཐུན་པ་དུ་མས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེ་ཡང་འདས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་པར་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་འདས་པའི་ཚེ་རབས་སུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་སྒོས་པའི་ས་བོན་འདོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བས་གསོས་བཏབ་པ་ལས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་སྐྱེ་བས་ཆགས་བྲལ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྟེན་པ་དང་སོ་སོ་རང་རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ནི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཐོས་ཏེ། དོན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་རྣམས་འབྱུང་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་མེད་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་པའི་ཀུན་གཞི་མེད་པ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་མིང་ཅན་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེའི་བདག་པོ་དང་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་སྡེ་པ་དག་ནི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་སྨྲ་ན། དེ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བཞག་པའི་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་དེའི་དོན་སེམས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེས་ཆོས་ཐོས་པའི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། འོན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་སྒོ་གྲང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་དེ་དག་གི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཡང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རེ་ཞིག་མི་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བག་ཆགས་བསྒོས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྒོས་སུ་ཆུག་ན་ཡང་། གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དངོས་སུ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་འགགས་ནས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་ས་བོན་ལས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་འབྱུང་། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བདག་པོའི་རྐྱེན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆོས་མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་འགག་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཡང་ལྷན་གཅིག་སྐྱེ་འགག་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་དེ་ལ་མེད་པས་དེའི་ས་བོན་ལས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ལ། དེའི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོ་དང་རྒྱུའི་རྐྱེན་མེད་པར་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ལ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ས་བོན་གང་ལས་འབྱུང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གཉེན་པོའི་རྒྱུར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེས་ཀུན་གཞི་ལ་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་བཞག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་དང་། རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། འདི་ལ་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་གང་རུང་གི་རྣམ་པས་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དུ་ཡང་། ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཅེས་དང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་གྱིས་སྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་པར་གདོད་མ་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལུང་གི་ཆོས་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་གཞི་དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་རུང་དུ་གནས་པ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་དགེ་འམ་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་བགྲོད་པ་གཅིག་པུ་བ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐོས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་པ
Chinese
现在要说不容许的道理。对此，如果暂时没有阿赖耶识，那么世间上的清净是不容许的。因为对于欲望等等，不容许离开贪欲。这又是这样的：因为没有离开对欲望的贪欲，所以不能获得在色界中行持的心。所以在欲望中行持的修行所产生的善心，为了要离开欲望的贪欲而努力时，在欲望中行持的修行所产生的心，也因为与在色界中行持的心一起生起和灭亡是不可能的。因为它没有被熏染，所以不能成为它的种子。而且，在色界中行持的已逝的心，被多个不同种类的多世的心识所隔断，那也因为已经逝去而不再存在，所以不能成为现在等持的心的种子。因此，对于想要离开欲望的贪欲的人来说，因为没有等持的心的种子，所以它不可能产生，而且在没有产生等持的心的情况下，不可能离开欲望的贪欲。同样，对于离开贪欲本身的所有地，也应该各自适当地应用。如果承认阿赖耶识，那么在过去的世世代代中，等持的心的阿赖耶识上，由欲望的修行所产生的善所滋养的种子，会产生等持的心，因此，离开贪欲的次第都是合理的。如果没有阿赖耶识，那么超世间的清净也是不容许的。正如所说：依靠他人的声音和各自如理作意，以此为因，产生正确的见解。世尊所说的那样，如果没有阿赖耶识，那也是不容许的。对此，从他人的声音中产生如理作意，意思是：从佛陀、声闻等处听闻佛法，如理地修持其意义，从而产生与决择分相符的自性修行的道路。以其为因，产生正确的见解，意思是：对于没有超世间的无漏智慧和凡夫俗子的阿赖耶识，次第如何
English
Now, let's discuss what is not permissible. In this regard, if there is no ālaya-vijñāna (store consciousness), then worldly purification is not permissible. Because it is not permissible to be free from attachment to desires and so on. This is how it is: because one has not separated from attachment to desire, one cannot obtain the mind that operates in the realm of form. Therefore, when one strives to separate from attachment to desire with the virtuous mind that arises from the practice of operating in the realm of desire, that mind that arises from the practice of operating in the realm of desire, also, because it is impossible for it to arise and cease together with the mind that operates in the realm of form, it cannot be the seed of that, because it has not been influenced by it. Moreover, the past mind that operates in the realm of form, which has been interrupted by many different kinds of minds from many lifetimes, also cannot be the seed of the present samadhi mind, because it has already passed away and no longer exists. Therefore, for a person who wishes to be free from attachment to desire, because there is no seed of the mind of samadhi, it is impossible for it to arise, and without the mind of samadhi arising, it is not possible to be free from attachment to desire. Similarly, all the grounds of being free from attachment itself should be applied appropriately. If one acknowledges the ālaya-vijñāna, then in the past lifetimes, on the ālaya of the mind of samadhi, the seeds nourished by the virtue arising from the practice of desire will give rise to the mind of samadhi, therefore, the stages of separation from attachment are all reasonable. If there is no ālaya-vijñāna, then supramundane purification is also not permissible. As it is said: Relying on the voice of others and individually attending to things as they are, from this cause, correct view arises. What the Blessed One said, that too is not permissible if there is no ālaya-vijñāna. In this regard, 'from the voice of others, appropriate attention arises' means: having heard the Dharma from the Buddha, śrāvakas, etc., and practicing its meaning appropriately, the paths of practice of self-nature that are in accordance with the decisive factors arise. 'From that cause, correct view arises' means: for the ālaya-vijñāna of ordinary beings and the non-outflow wisdom of the supramundane, how is the order without
Chinese
如果这样不行，为什么呢？因为名为正见的无漏第一刹那，它的增上缘和俱有缘二者都不行。对此，有些部派说，加行道之最胜法即是它的增上缘，这也是不行的，因为那本身没有产生的俱有缘故。如果说是从由他人的声音所作意而安立的听闻习气所生呢？由他人的声音而思择其义的作意，是由听闻法的耳识，还是由意识？这二者对听闻的习气都无动于衷。对此，暂时在个别地思择这些法的意义并作意时，耳识暂时不会产生，因此说在耳识上熏染习气，是不合理的。即使特别在意识上熏染，在直接引导正见的加行道之最胜法产生之时，意识所熏染的听闻习气，在与习气一起灭尽之后，如果不存在，那么如何能从它的种子中产生最胜法？因此，正见没有增上缘。也没有俱有缘，因为这样，加行道之最胜法本身，没有与出世间道一起生灭，并且也没有与由他人的声音所作意一起生灭，因此它也没有听闻的习气，所以正见不可能从它的种子中产生，并且也没有其他的种子所依。没有增上缘和俱有缘，正见也不可能产生，没有正见，也不可能变得清净。按照承认阿赖耶识的观点，正见本身是从什么种子中产生的呢？因为阿赖耶识是所有染污法的因，所以它不可能是对治的因。如果说出世间心本身没有产生，因此它也没有在阿赖耶识上留下产生与其自身及随顺的果的习气，那么对此应当说：
English
If this is not possible, why? Because the first moment of the uncontaminated, called Right View, cannot have both the dominant condition and the co-emergent condition. To this, some schools say that the supreme Dharma of the path of application is its dominant condition, but this is also not possible, because it itself has no co-emergent cause of arising. If it is said to arise from the habit of hearing established by attending to the sounds of others, does the attention that thinks about the meaning of the sounds of others arise from the ear consciousness that hears the Dharma, or from the mind consciousness? Both of these are indifferent to the habit of hearing. In this regard, when temporarily thinking about the meaning of these Dharmas individually and attending to them, the ear consciousness does not arise temporarily, so it is unreasonable to say that the habit is instilled in the ear consciousness. Even if it is especially instilled in the mind consciousness, when the supreme Dharma of the path of application that directly leads to Right View arises, if the habit of hearing instilled in the mind consciousness has ceased along with the habit and no longer exists, how can the supreme Dharma arise from its seed? Therefore, Right View has no dominant condition. There is also no co-emergent condition, because the supreme Dharma of the path of application itself does not arise and cease together with the supramundane path, and it also does not arise and cease together with attending to the sounds of others, so it has no habit of hearing, so Right View cannot arise from its seed, and there is no other basis for the seed. Without the dominant condition and the co-emergent condition, Right View cannot arise, and without Right View, it is not possible to become purified. According to the view that admits the Alaya consciousness, from what seed does Right View itself arise? Because the Alaya consciousness is the cause of all defiled Dharmas, it cannot be the cause of the antidote. If it is said that the supramundane mind itself has not arisen, so it has not left a habit in the Alaya consciousness that produces the result that is consistent with itself and follows it, then it should be said to this:
Chinese
总之，圣道的种性有两种形态：作为所缘的因和作为能生之因。第一种是法界自性清净，对此以二种无我之任何一种形态作为所缘而修习，因此生起三乘的圣道。因此，在此处也说：“为何称为法界？因为是声闻和独觉之法的因。”这远离一切障碍，归入如来之法身的行列，并且被说成具有如来藏。如《经庄严论》所说：“真如于一切，虽无差别然清净，是即如来之自体，一切有情具彼藏。”以及《宝性论》也说：“圆满佛陀之身，是因其能生，以及真如无差别，以及具有种性之故，一切有情恒常具有佛陀藏。”正如所说的那样。那本身也被称为自性住种性，因为如前所述，它是圣法的因，并且不是由因缘所造作，而是从原始就存在的。作为能生之因，是指阿赖耶识中存在的无漏种子，以法性而安住。那也被称为听闻的习气，也被称为六处之差别，也被称为增长的种性。为何称为听闻的习气？因为通达法界极度清净的同类因，必须通过听闻圣教之因来滋养，所以称为听闻的习气。例如，阿赖耶识本身从原始就具有产生可爱或不可爱果的能力，通过善或不善之因使其具有力量，就像被称为善或不善的习气一样。这并非是通过听闻之因新造作的，即使是声闻寂静行者仅仅从如来那里听闻大乘之法，也会在那（声闻）的相续中种下大乘听闻的习气。