Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དུས་རྟག་ཏུ་སྲིད་པ་བར་མའི་ཐ་མའི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་བཞིན། དམིགས་རྣམ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པར་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། ཅི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་དེ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཁྱེད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་པར་ཟད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་མིང་ལ་རྩད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཅི་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའོ་ཞེ་ན། གང་ལས་དེ་ཉིད་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ལྟ་ཞོག །དེའི་ཕྱིར་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཉིང་འཚམས་སྦྱར་ཟིན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔེར་ན་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་འཛིན་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས། ལུས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སམ། རྟེན་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་གྲང་། དང་པོ་མི་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་འབའ་ཞིག་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་དབང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གཞན་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་ཡང་
Chinese
因为这个缘故。另外，认为在母胎中昏厥的意识就是意识也是不合理的。因为总是被中有末际的有染污心所抛弃，譬如身体的诸根。因为是境相完全不间断的自性，所以对于意识的对境不缘的缘故。 另外，如果承认在欲界母胎中昏厥的意识就是意识。那么，这个昏厥的意识是种子一切有吗？还是依靠它而生起的第二个意识是种子一切有？如果按照第一种情况，那么它本身既是异熟，又是种子一切有，所以我们所承认的阿赖耶识，你们只是称之为昏厥的意识而已，我们对于名称争论有什么用呢？如果说依靠它而生起的第二个意识是种子一切有。那么，从它生起的处所的物体也不是种子一切有，更何况依靠它而成为种子一切有呢？因此，在母胎中昏厥的识不是意识，而是成立为异熟识，名为种子一切有。 另外，如果没有阿赖耶识，那么已经结生的诸根，通过调伏等方式，直到生命终结都无法存在，因为没有能完全执持它们的识。 譬如死尸一般。对此，暂时诸根的识不能作为执持身体的，因为这样，它们是通过缘身体的方式，还是依靠的方式执持呢？第一种情况是不合理的，因为外境的色等也会变成被心所执持的。 如果按照第二种情况，那么只有诸根会被心所执持，而与诸根一同生起的，正在生起的其他要素则完全不会被心所执持，因为它们不作为根识的所依。对于诸根也
English
Because of that reason. Furthermore, it is also unreasonable to consider the consciousness that faints in the mother's womb as the mind consciousness. Because it is always thrown by the contaminated mind of the final state of the intermediate existence, like the sense faculties of the body. Because it is of a nature that the object appearance is completely uninterrupted, it does not apprehend what is the object of the mind consciousness. Furthermore, even if it is admitted that the mind consciousness that faints in the mother's womb in the desire realm is the mind consciousness, is that fainting mind consciousness the seed-all? Or is the second mind consciousness that arises dependent on it the seed-all? According to the first case, it itself is both the result of maturation and the seed-all, so we only give the name 'fainting mind consciousness' to what we acknowledge as the alaya consciousness. What is the use of us arguing about names? If you say that the second mind consciousness that arises dependent on it is the seed-all, then the object of the place from which it arises is not the seed-all either, let alone being the seed-all dependent on it? Therefore, it is established that the consciousness that faints in the mother's womb is not the mind consciousness, but the maturation consciousness, called the seed-all. Furthermore, if there is no alaya consciousness, then the sense faculties that have already been linked cannot remain until the end of life through methods such as taming, because there is no consciousness that completely holds them. Like a dead body. For this, for the time being, the consciousnesses of the senses cannot serve to hold the body, because in this way, do they hold by means of focusing on the body, or by means of relying on it? The first case is unreasonable, because external forms and so on would also become held by the mind. According to the second case, only the sense faculties would be held by the mind, while the elements that arise together with the sense faculties, those that are arising and will arise, would not be held by the mind at all, because they do not serve as the basis for sense consciousness. Also for the sense faculties,