Tibetan
ད་དམ། ཡང་ན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ཆགས་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་དེས་འཇུག་ཤེས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ། མིག་ཤེས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་ཅེས་རྟག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན། ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དུས་ན་འདས་པས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་སོགས་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། ས་བོན་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཤིང་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། གློག་དང་སྒྲ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་བར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ
Chinese
那么，或者与它们一同产生的眼识是否将贪等（ཆགས་སོགས།）的种子置于它们之中？或者它是否将贪等的种子置于其他的入门识中？或者，眼识总是将其种子置于其自身的后续同类中，因为没有其他可能的方式。 就此而言，如果按照第一种观点，那么与贪等一同产生的眼识，就不是后续贪等生起的种子的处所，因为后续的贪等在时间上已经过去，因此不存在。即使不是后续贪等生起的处所，也不能说它具有贪等的种子，因为种子是后续产生与之相符的果的因。 第二种观点也不合理，因为贪等本身是心所，每一刹那都依赖于心而生起，因此是无常的，而不稳定本身也不是习气的所依，如同闪电和声音等。由于同样的理由，与贪等一同产生的眼识将它们（贪等）的习气置于贪等之中，这种观点也是不合理的。与贪等一同产生的眼识将贪等的习气置于耳等其他的入门识中，这种观点也是不合理的，因为入门识不是一同生起和灭去的，因为境、根和作意各自不同，因此彼此没有关联，这已经说过了。与贪等一同产生的眼识将其习气置于其自身的后续同类中，这种观点也是不合理的，因为它不是与它们一同生起和灭去的。因此，眼识是贪等习气的施设处，这种说法是不合理的。眼识如何成为其他入门识中贪等习气的所依呢？
English
So, does the eye consciousness that arises together with them place the seeds of attachment, etc., in them? Or does it place the seeds of attachment, etc., in other entering consciousnesses? Or, the eye consciousness always places its seeds in its own subsequent similar kinds, because there is no other possible way. In this regard, according to the first view, the eye consciousness that arises together with attachment, etc., is not the place of the seeds from which subsequent attachment, etc., arise, because the subsequent attachment, etc., have passed in time and therefore do not exist. Even if it is not the place from which subsequent attachment, etc., arise, it cannot be said that it has the seeds of attachment, etc., because the seed is the cause of the subsequent fruit that arises in accordance with it. The second view is also unreasonable, because attachment, etc., are themselves mental factors, and each moment arises dependent on the mind, so they are impermanent, and instability itself is not the basis of habit, like lightning and sound, etc. For the same reason, the view that the eye consciousness that arises together with attachment, etc., places their habits in attachment, etc., is also unreasonable. The view that the eye consciousness that arises together with attachment, etc., places the habits of attachment, etc., in other entering consciousnesses such as the ear, etc., is also unreasonable, because the entering consciousnesses do not arise and cease together, because the objects, faculties, and attention are different, so they are not related to each other, which has already been said. The view that the eye consciousness that arises together with attachment, etc., places its habits in its own subsequent similar kinds is also unreasonable, because it does not arise and cease together with them. Therefore, it is unreasonable to say that the eye consciousness is the place of application of the habits of attachment, etc. How can the eye consciousness be the basis of the habits of attachment, etc., in other entering consciousnesses?
Tibetan
་ཡིན་པ་ཡང་རིགས་པ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འདོད་པར་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ས་བོན་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་དང་བཅས་པ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་བར་སྲིད་ཀྱི་སེམས་དགེ་བའམ་མ་སྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་འགག་མ་བྱས་པས་དེ་དག་ལ་དེའི་ས་བོན་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ལ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ས་བོན་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེའི་ལས་གཞན་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་འགགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ལ་འཕགས་ལམ་དེ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པས་དེའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ། ས་བོན་མེད་པར་ཉོན་མོངས་རྣམས་འབྱུང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ལའང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་གང་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་གནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་བ་དང་། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་
Chinese
这也应当以先前的理证来理解。 此外，如果没有阿赖耶识，那么从无想（的状态）死亡并转移，在欲界产生（新的）有染污的识，在结生时所产生的（识），也会变成无种子而生。因为先前的欲界烦恼的种子，连同其处所一起灭尽了。而与自己同类的先前的中阴心的善心或无覆无记心，因为没有与烦恼一同生灭，所以在它们那里不可能有烦恼的种子。因此，从何处产生那样的有染污的（识）的因，烦恼的那些种子的所依，除了阿赖耶识之外，是不合理的。 此外，如果沒有阿賴耶識，那么圣道生起之后，最初产生的有染污的心，也会变成从无种子而生。如此，当圣道现前时，与它相异的世间趣入识灭尽，不能作为烦恼种子的所依。而圣道本身，也不可能是烦恼种子的处所，因为其自性是解脱的，并且是烦恼的对治。因此，如果没有阿赖耶识，在见道生起时，所有烦恼和近烦恼的种子都会断绝，在那之后，就会像阿罗汉一样，烦恼永远不会再生起，如果那样，见道本身就成了完全解脱，修道就没有意义了。 如果没有种子，烦恼也会产生，那么阿罗汉们也会产生烦恼，这太过分了。因此，即使圣道现前，也存在着阿赖耶识，它是后续烦恼产生的种子之处。 烦恼的遍行染污已经阐述完毕。 现在将要阐述业的遍行染污的不合理之处，也就是行（造作）为缘而识的不合理，以及取为缘而有的不合理这两种。
English
This should also be understood by the same previous reasoning. Furthermore, if there is no ālaya-vijñāna, then having died and transmigrated from the state of non-perception, the afflicted consciousness that arises in the desire realm, which arises at the time of linking to rebirth, will also arise without its own seed. This is because the previous seeds of desire realm afflictions have ceased along with their location. And the previous similar minds of the intermediate state, whether virtuous or unobscured and unindicated, have not arisen and ceased together with afflictions, so it is unreasonable for them to have the seeds of those afflictions. Therefore, the cause of arising in such an afflicted state, the support of the seeds of those afflictions, is not reasonable to be other than the ālaya-vijñāna. Furthermore, if there is no ālaya-vijñāna, then the first afflicted mind that arises after arising from the noble path will arise from no seed. Thus, when the noble path is manifest, the worldly consciousnesses that engage in activities other than it cease, and cannot serve as the support for the seeds of afflictions. And the noble path itself cannot be the place for the seeds of afflictions, because its nature is liberation and it is the antidote to afflictions. Therefore, if there is no ālaya-vijñāna, when the path of seeing arises, the seeds of all afflictions and near afflictions will be cut off, and after that, like an arhat, afflictions will never arise again. If that were the case, the path of seeing itself would be completely liberated, and the path of meditation would be meaningless. If afflictions arise without seeds, then afflictions would also arise in arhats, which is too extreme. Therefore, even when the noble path is manifest, there is the ālaya-vijñāna, which is the place of the seeds from which subsequent afflictions arise. The pervasively defiled nature of afflictions has been explained. Now, the pervasively defiled nature of karma will be explained, namely, the unreasonableness of consciousness due to the condition of formations, and the unreasonableness of existence due to the condition of grasping.