Tibetan
་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ནང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་འབྲས་དང་ནས་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་དུ་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་ས་བོན་དག་ནི་ནང་གི་ས་བོན་གྱིས་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ལས་ནི་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་གཙོ་བོ་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོར་སེམས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ནི་ལྟ་བ་དེ་དག་ལྡོག་ཅིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མདོར་བསྡུ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་དང་། སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཏེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་ཏུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ལུས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྨོངས་པ་དག །ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་རྐྱེན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་གོ །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གཉིས་པ་ལ་རྨོངས་པ་དག་ནི་བདག་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོར་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན་མི་དམུས་ལོང་མང་ཞིག་ཡོད་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེ་མ་མཐོང་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་ལ་ལ་ཞིག་གིས་གླང་པོ་ཆེ་བསྟན་ལ། དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཆེ་བ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྐང་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གི
Chinese
由于众生之阿赖耶识中存在的内在种子完全转变的差别，外在才显现出稻米和青稞等种子，因此外在的种子是由内在种子作为因缘而产生的，并非其他。种子的自性如何已经讲述完毕。如果不能领会如上所说的具有一切种子的阿赖耶识的自性，就会产生认为在外道之法中存在主宰和自在天等造作者的各种邪见。如果能够领会这一点，那些邪见就会消失，并且能够证悟甚深缘起的真如实性。正如经中所说：总而言之，缘起有两种，即自性差别和苦乐差别。其中，依靠阿赖耶识而产生诸法，这是自性差别，因为它是能区分各种自性的因的实体。十二缘起是苦乐差别，因为它是能区分善趣和恶趣中苦乐之身的各种差别的因的实体。对于第一种缘起，即阿赖耶识，愚昧者会认为它是由自性之因产生的，有些人则认为它是由先前行为之因产生的，有些人则认为它是由自在天所造之因产生的，还有些人则认为它是无因无缘的。对于第二种缘起，愚昧者则认为有我作为作者和受者。例如，就像许多盲人没有见过大象一样，有人给他们指引大象，其中有些人摸到大象的鼻子，有些人摸到象牙，有些人摸到耳朵，有些人摸到脚，有些人摸到尾巴。
English
Because of the difference in the complete transformation of the inner seeds that exist in the ālaya-vijñāna of sentient beings, the seeds of rice, barley, etc., appear externally. Therefore, the external seeds arise from the inner seeds as a cause, and are not other than that. The nature of the seeds has already been explained. If one does not comprehend the nature of the ālaya-vijñāna, which possesses all the seeds as described above, then all the bad views that conceive of a maker such as the chief and Īśvara in those things that have become external to this Dharma will arise. If one comprehends it in this way, then those views will be reversed and one will realize the profound suchness of dependent origination. Thus, as it is said: In brief, dependent origination is of two types: the differentiation of intrinsic nature and the differentiation of suffering and happiness. That which arises from the dharmas based on the ālaya-vijñāna is the differentiation of intrinsic nature, because it is the entity of the cause that differentiates various intrinsic natures. That which is the twelve links of dependent origination is the differentiation of suffering and happiness, because it is the entity of the cause of the various differentiations of bodies of suffering and happiness in the happy and unhappy realms. Those who are ignorant of the first dependent origination, the ālaya-vijñāna, think that it arises from a cause of nature. Some think that it arises from a cause of previous actions. Some think that it arises from a cause made by Īśvara. Some think that it is without cause and without condition. Those who are ignorant of the second dependent origination think of the self as the agent and the enjoyer. For example, just as there are many blind people who have never seen an elephant, and someone shows them an elephant, some of them touch the elephant's trunk, some touch the tusk, some touch the ear, some touch the leg, and some touch the tail.
Tibetan
ས་ནི་སྒལ་ཚིགས་ལ་རེག་ནས། །དེ་དག་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཤོལ་མདའ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ །ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཏུན་ཤིང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཞེས་ཟེར། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞིབ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཏུན་གྱི་གཞི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ ། ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕྱགས་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་བོང་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གཉིས་པོ་འདི་མི་ཤེས་པ་མ་རིགས་པས་དམུས་ལོང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ། གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་དབང་ཕྱུག་ཡོད་པར་སེམས། ཁ་ཅིག་གི་ནི་བདག་ཡོད་པར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་ཟ་བ་པོར་སེམས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། དེས་ཁམས་གསུམ་པའི་ལུས་ཐམས་ཅད་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལུང་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལ། ཆོས་ཀུན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གཞིས་སྟེ། །དེ་བས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ། །དམ་པ་རྣམས་ལ་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ས་བོན་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ས་བོན་གཉིས་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ས་བོན་
Chinese
当手触及大象的脊背时，询问他们大象是什么样的。一些人说像犁辕一样。一些人说像舂杵一样。一些人说像簸箕一样。一些人说像舂杵的底座一样。一些人说像扫帚一样。一些人说像石头一样。同样地，由于不了解这二者——缘起，他们就像盲人一样。对于大象般的阿赖耶识的自性，以及不了解因果的人们，有些人认为是自性，有些人认为是先前行为的结果，有些人认为是自在天，有些人认为是具有我，有些人认为是无因而生，有些人认为是作者，有些人认为是食者。总而言之，阿赖耶识的自性是异熟识，是所有种子的集合。它包含了三界的所有身体和所有众生。这就是所说的内容。如此，关于阿赖耶识如何被认为是梵天自性的解释已经结束。现在，我们将陈述其论证。如前所述的名称和具有如此特征的阿赖耶识，与行识等其他识有所不同，它如何显现存在呢？通过经文和理证。首先，经文如下：例如，在《大乘阿毗达磨经》中说：“无始时际之界，是诸法之所依，由彼之存在故，一切有情及，寂灭亦可得。”以及，在同一经中：“一切法之种子，是阿赖耶识，因此，我为圣者们，宣说了阿赖耶识。”这就是所说的。其中，第一颂的意义是：所谓“无始时际之界”，是指执持着遍染污方的种子和遍清净方的种子二者。其中，遍染污方的种子
English
When the hand touches the spine of the elephant, and they are asked what the elephant is like, some say it is like a plow shaft. Some say it is like a pestle. Some say it is like a winnowing basket. Some say it is like the base of a pestle. Some say it is like a broom. Some say it is like a stone. Similarly, because they do not understand these two—dependent origination, they are like the blind. Regarding the nature of the ālaya-vijñāna, which is like an elephant, and those who do not understand cause and effect, some think it is self-nature, some think it arises from previous actions, some think it is Īśvara, some think it has a self, some think it arises without cause, some think it is the agent, some think it is the eater. In short, the nature of the ālaya-vijñāna is the vipāka-vijñāna, the collection of all seeds. It encompasses all bodies and all beings of the three realms. This is what is said. Thus, the explanation of how the ālaya-vijñāna is considered to be the nature of Mahābrahmā is finished. Now, we will state its proof. How does the ālaya-vijñāna, which has the names and characteristics as described above, appear to exist as something different from the pravṛtti-vijñānas and other consciousnesses? Through scripture and reasoning. First, the scripture is as follows: For example, in the Mahāyāna Abhidharma Sūtra, it says: "The realm of beginningless time, is the basis of all dharmas, because of its existence, all beings and, nirvāṇa can also be attained." And, in the same text: "The seed of all dharmas, is the ālaya-vijñāna, therefore, I have explained the ālaya-vijñāna, to the noble ones." This is what is said. Among them, the meaning of the first verse is: The so-called "realm of beginningless time" refers to holding both the seeds of the completely defiled side and the seeds of the completely purified side. Among them, the seeds of the completely defiled side