Tibetan
རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་དུ་མ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་དག་གིས་སྒོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེན་པས་གསོས་བཏབ་སྟེ། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་བརྗོད་ན། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སྒོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་སྲིད་སྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་གཉིས་མི་རུང་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་འཐད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ཡང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སར་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་ཡང་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། སྦྱར་ཟིན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་གནས་པར་མི་རུང་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་གཞུག་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་མི་རུང་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་མི་རུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ
Chinese
应当知晓。其中，首先，如果没有阿赖耶识，则行之缘所生的识是不可能的。例如，对于识，无论是福德还是非福德，以及不动业的各自和随顺的习气所熏染的那个识，如果称为行之缘所生的识，那么进入的识等就不是行之习气熏染的基础，这已经多次回答过了。因此，福德等行熏染习气的基础就是阿赖耶识。否则，称为行之缘所生的识是不合理的。如果没有阿赖耶识，则取之缘所生的有也是不可能的。例如，行所熏染的习气，被取滋养，并且显现出再次投生，如果称之为有，那么按照之前所说的道理，如果没有阿赖耶识，行所熏染的习气也不存在。因此，以取为缘，再次产生具有投生特性的有，怎么可能存在呢？因此，如果没有阿赖耶识，则取之缘所生的有是不可能的。这样，通过这两种道理，说明如果没有阿赖耶识，则投生之业和显现成就之业二者都不可能，从而说明了业的烦恼是不可能的。现在，要说明如果没有阿赖耶识，则生的烦恼是不合理的。这也要通过受生不可能和死亡不可能这两方面来理解。而受生不可能又可以通过非等持位受生不可能、等持位受生不可能和对无色界的差别进行分析这三方面来理解。首先，又分为受生不可能，已经结合的根不不可能存在，识也不能进入，相互依存不可能，以及识的食物不可能等方面来理解。
English
It should be known. Among these, firstly, if there is no ālaya-vijñāna (store consciousness), then consciousness arising from the condition of action is not possible. For example, regarding consciousness, whether it is merit or non-merit, and the karmas of immovability, the consciousness that is imbued with the corresponding habitual imprints, if that is called consciousness arising from the condition of action, then the entering consciousnesses, etc., are not suitable as the basis for the habitual imprints of action, as has been answered many times. Therefore, the ālaya-vijñāna, which serves as the basis for the habitual imprints imbued by meritorious and other actions, exists. Otherwise, it is not reasonable to call it consciousness arising from the condition of action. If there is no ālaya-vijñāna, then existence arising from the condition of grasping is also not possible. For example, the habitual imprints imbued by actions are nourished by grasping, and it manifests as rebirth. If that is called existence, then according to the previously stated reasoning, if there is no ālaya-vijñāna, the habitual imprints imbued by actions also do not exist. Therefore, how can existence, characterized by manifesting rebirth through the condition of grasping, be possible? Therefore, if there is no ālaya-vijñāna, then existence arising from the condition of grasping is not possible. Thus, through these two reasons, it is shown that if there is no ālaya-vijñāna, then both the projecting karma and the manifesting and accomplishing karma are not possible, thereby showing that the afflictions of karma are not possible. Now, it will be explained that if there is no ālaya-vijñāna, then the afflictions of life are not reasonable. This should also be understood through the impossibility of taking birth and the impossibility of death. And the impossibility of taking birth can be understood through three aspects: the impossibility of taking rebirth in a non-meditative state, the impossibility of taking rebirth in a meditative state, and the analysis of the distinctions in the formless realm. Firstly, it is further understood through the impossibility of taking rebirth, the impossibility of the already joined faculties remaining, the impossibility of consciousness entering, the impossibility of mutual dependence, and the impossibility of the food of consciousness.
Tibetan
འོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སར་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་ཁ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་འཇུག་ཤེས་རྣམས་ལས། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གིས་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བར་མི་ནུས་མོད། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདོད་པར་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་ན་གནས་པའི་ཚེ། ཕ་མ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བར་བྱེད་ལ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ཉིད་ནི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགག་ལ། དེའི་རིགས་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནི་མའི་མངལ་དུ་ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ནུར་ནུར་པོ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྡེ་པ་དག་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆད་ཅིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་ཡང་། ཡང་དང་ཡང་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལེན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་མངལ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད
Chinese
哦。如果说没有阿赖耶识，那么在没有入定的时候，就不可能在母胎中结生。因为入胎的识不能结生，而且其他的识也不接受。如果说在入胎识中，根识不能连接结生，但是意识可以连接结生。比如，想要在欲界胎生的意识，处于中阴身的时候，对于父母任何一方产生贪恋和嗔恨的意识，那个烦恼的意识就会在生处连接结生。那个烦恼的意识会和中阴身一起灭亡，它的相续的第二刹那，就会和母亲子宫中父母精血混合的柔软物一起昏厥。这就是异熟的自性。那些不承认阿赖耶识的宗派是这样说的。对此要说，如果昏厥的识是异熟的自性，那么它就必须持续到生命结束，否则异熟就会中断，并且因为连接，就会导致一次生命中，反复死亡和受生。这样的话，意识昏厥的自性是恒常存在的，那么当在子宫中产生贪恋，以及后来产生嗔恨的意识，善或不善产生的时候，两个意识就会同时产生。这也是不合理的。因为“两个心同时生起，这是没有处所和机会的”这样所说的经典相违背，并且不承认。如果说意识昏厥和善或不善自性的意识是同一种自性，这也是不能说的。因为所缘和行相完全不间断和间断的自性是不同的。
English
Oh. If there is no ālaya-vijñāna, then it is not possible to take rebirth in the mother's womb when not in samāhita. Because the entering consciousnesses cannot connect rebirth, and other consciousnesses do not accept it either. If, among the entering consciousnesses, the sense consciousnesses cannot connect rebirth, but the mind consciousness can connect rebirth. For example, when the mind consciousness that is to be born in the womb in the desire realm is in the intermediate state, the mind consciousness with the aspect of attachment and anger towards either the father or the mother, that afflicted mind consciousness connects rebirth in the place of birth. That afflicted mind consciousness ceases together with the intermediate state, and the second moment of its continuum faints together with the soft substance of the mixture of the father's and mother's sperm and blood in the mother's womb. This is the nature of vipāka. Those schools that do not accept the ālaya-vijñāna say this. To this, it should be said that if the fainting consciousness is the nature of vipāka, then it must continue uninterrupted until the end of life. Otherwise, the vipāka will be interrupted, and because of the connection, it will lead to repeated death and rebirth in one lifetime. In that case, since the nature of the fainting mind consciousness is always present, when attachment arises in the womb, and later the mind consciousness with the aspect of anger, whether virtuous or non-virtuous, arises, then two mind consciousnesses will arise simultaneously. This is also unreasonable. Because it contradicts the sūtra that says, "Two minds arising simultaneously, there is no place or opportunity for that," and it is not accepted. If it is said that the fainting mind consciousness and the mind consciousness with the nature of virtue or non-virtue are of the same nature, that cannot be said either. Because the nature of the object and the aspect being completely uninterrupted and interrupted are different.