Tibetan
་པ་རྐྱེན་གྱིས་དཀྲུགས་ཏེ་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་དགེ་མི་དགེའི་རང་བཞིན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྐྱེན་གྱིས་མ་དཀྲུགས་ཤིང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་རྣམས་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཚེ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་ལ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་གིས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་གང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་སྐྱེས་པ་དག་གི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་ལ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ། །དབང་ཤེས་གང་རྐྱེན་གྱིས་དཀྲུགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་དག་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་དག་དང་། ཡིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཀྱང་། ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་ཤེས་རྣམས་ནི། དམིགས་རྣམ་མི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་ནི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། ། གང་ལ་བསྒོ་བར་བྱ་བའི་གཞི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྒོ་བྱེད་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ལ་བག་ཆགས་སྒོས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁམས་ལ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མདོ་ལས། ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནས། ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལས་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་རྒྱུན་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་ན་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་སྐབས་སུ་རྒྱུད་རྒྱུན་ཆད་ཅིང
Chinese
由於條件擾亂，心之識不自然安住，稱為對境與形相不明顯。無論其生起於善或不善之自性，皆非習氣之門。何時未被條件擾亂，自然安住之時，則稱對境明顯。彼時，生起之善或不善者，乃作業之習氣之門。未被記別者，則安立名言之習氣。於諸根之識中，凡所說心之識自然安住者，以及於一對境同時生起者，稱為對境與形相明顯者。彼等生起之善或不善者，乃作業之習氣之門。成為未被記別者，亦為等起因之習氣之門。諸根識與被條件擾亂之心之識不明顯者，以及於一對境同時生起者，以及心雖自然安住，然於他境散亂等之暫時諸根識，稱為對境形相不明顯者。彼等無論生起於善、不善、未記別何者，皆非習氣之門。凡能作為習氣之門的自性即是如此。何為應安置之所依？此唯是屬於有情之相續，而非外境，因彼等與能作之門無關聯。何者習氣已安立，果亦於彼成熟，然外境之界則不應成熟業之果，如經中所云：所作與積累之業的成熟，非於外境之地界，乃至成熟於已取之蘊、界、處。故如是說。於屬於有情之相續中，眼等亦非能作為習氣之所依，因彼等於輪迴中流轉時，非於一切生中恆常不變，因生於無色界時，相續斷絕。於中間相續斷絕，
English
The mind consciousness that does not naturally abide due to being disturbed by conditions is called indistinct in terms of object and appearance. It is not a gateway for habit, regardless of whether it arises in the nature of virtue or non-virtue. When it is not disturbed by conditions and abides naturally, it is said that the objects are clear. At that time, those that arise as virtuous or non-virtuous are the gateway for karmic habits. Those that are not indicated establish the habits of expression. Among the sense consciousnesses, whatever is said to be the mind consciousness abiding naturally, and whatever arises simultaneously on one object, are called those with clear objects and appearances. Those that arise as virtuous or non-virtuous are the gateway for karmic habits. Those that have become unindicated also become the gateway for habits of similar causes. The sense consciousnesses and the indistinct mind consciousnesses that are disturbed by conditions, and those that arise simultaneously on one object, and the temporary sense consciousnesses when the mind abides naturally but is distracted by other objects, etc., are called those with indistinct objects and appearances. They are not gateways for habits, regardless of whether they arise as virtuous, non-virtuous, or unindicated. The nature of what makes a gateway for habits is such. What is the basis for what should be established? It is only what belongs to the continuum of sentient beings, not external objects, because they have no connection with the acting gateway. If the habit is established in someone, the result will also ripen in them. However, it is not reasonable for the result of karma to ripen in the external realm, as the sutra says: "The ripening of actions done and accumulated is not in the external earth element," and so on, "but ripens in the aggregates, elements, and sense bases that have been taken." Therefore, it is said. Among those belonging to the continuum of sentient beings, the eye and so on are not suitable as a basis for establishing habits, because they are not constant in all lifetimes when wandering in samsara, because the continuum ceases when born in the formless realm. The continuum is interrupted in the intermediate state,