Tibetan
ན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ་གནས་གྱུར་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། སོལ་བ་རྐྱེན་གྱིས་ཇི་ཙམ་སྦྱངས་ཀྱང་དུང་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གང་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲི་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེའི་ངོ་བོ་ནམ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་གཞན་ཞིག་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་གློ་བུར་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ལས་སོག་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། སེམས་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། །རྙོག་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སེམས་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཞེས་དང་། སེམས་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གིས་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་སེམས་ཁོ་ན་ངེས་པར་བཟུང་། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། སེམས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་མཚུངས་ན་གང་གིས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བཟུང་ནས་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད། །དེ་བས་ན་སེམས་རྣམས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་རྒྱུ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དྲི་མའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས། གཉེན་པོས་ཀྱང་འདི་དག་གི་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་། སེམས་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་འགྲོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས། ལམ་གྱིས་ཀྱང་གནས་གྱུར་པར་བྱེད་ཀྱི་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྔར་དྲངས་པའི་མདོ་སྡེ་དག་གི་དོན་ལ་ལེགས་པར་འབྱོར་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང་དེ་དག་གནས་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འོད་གསལ་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམས་གདོད་མ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་སྟོང་གསུམ་དར་ཡུག་ཆེན་མོའི་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། གང་དག་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དངོས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དག་དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་པས་མདོ་ལས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འགྲིག་ཅེ་ན། དཔེར་ན་མེ་ནི་ཚ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་མེའི་ཚ་བ་ནི་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་བརྗོད་པ་ལྟར། སེམས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྒྱུར་བར་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་བསམ་ནས་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། སེམས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་བ་ལས་གཞན་གང་དུ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་སྒྱུར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་རྣམས་དྲི་མ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། དཔེར་ན་གསེར་ལ་དྲི་མ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ན་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དོར་ནས་དྲི་མའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་དྲི་མ་ལས་གསེར་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་མི་མངོན་པས་གསེར་དྲི་མ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་གསེར་བཟང་པོ་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་ལ་གང་གི་ཚེ་སྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་དྲི་མ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ཏེ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ
Chinese
作为基础的阿赖耶识，在远离垢染而转依之后，如何能变成如镜般的智慧呢？即使煤炭经过再多的锻炼，也不会变成海螺啊！ 有些人说，阿赖耶识的自性是垢染，所以它的体性永远不会变成智慧，但是当它被道所断除时，会新产生另一个如镜般的智慧。按照这些人的观点，如镜般的智慧等等，因为没有同分因，所以会变成无因的突然产生。而阿赖耶识等等的识，就像从贪欲中产生的一样，因为自性就是遍染污的，所以不会是被突然的因缘所遍染污。正因为如此，也不是自性的光明。 这也是不合理的，因为经中说： 心性本自光明， 染污者为意识。 又说： 此心从久远以来， 已被贪欲所遍染污。 又说： 心非心，心之自性光明。 等等。 如果你们认为这是指心性的自性光明，那么烦恼的法性不是自性光明吗？凭什么说心性光明就一定要执着于心呢？ 此外，如果贪欲等烦恼和心识在自性遍染污上相同，那么凭什么一定要执着于贪欲等，然后说它们使之染污呢？ 因此，心识是从自己的同类前者的因和缘中，以自性光明的体性产生的。而贪欲等烦恼是从自己的因中，以遍染污的体性产生的。因此，它们是垢染的自性，所以对治也能断除这些的同类相续。而心识是因为与其它烦恼相伴的力量而变得染污，而不是它自己的体性，所以也能被道所转依。
English
How can the alaya-vijnana, as the basis, transform into mirror-like wisdom after being separated from defilements and undergoing transformation? Even if coal is refined as much as possible by conditions, it will not turn into a conch shell! Some say that the nature of the alaya-vijnana is defilement, so its essence will never become wisdom, but when it is abandoned by the path, another mirror-like wisdom will arise anew. According to these people, mirror-like wisdom and so on become causeless and sudden because they lack a common cause. And the vijnanas such as the alaya are inherently completely afflicted, like those arising from desire, so they are not made completely afflicted by sudden conditions. For that very reason, it is also not naturally luminous. That is also unreasonable, because the sutra says: The mind is naturally luminous, It is the mind that obscures it. And: This mind has been completely afflicted by desire for a long time. And: Mind is no-mind, the nature of mind is luminous. And so on. If you think that this refers to the naturally luminous nature of mind, then is not the nature of the afflictions naturally luminous? Why is it necessary to fixate on the mind alone, saying that the nature of mind is luminous? Furthermore, if afflictions such as desire and minds are the same in being naturally completely afflicted, then why is it necessary to fixate on desire and so on, and then say that they make it afflicted? Therefore, minds arise from the cause and condition of their own similar preceding type, in the nature of being naturally luminous. And afflictions such as desire arise from their own cause as completely afflicted. Therefore, they are of the nature of defilement, so the antidote also cuts off the continuum of their similar type. And minds become defiled by the power of associating with other afflictions, but it is not their own nature, so they can also be transformed by the path.
Chinese
认为断绝相似的传承，则不是的。如果这样做，就能很好地理解之前引用的经部的意义。否则就不是了。因此，众生各个阶段的八识未被改变的自性，以及这些识转变为如佛之明镜般的智慧等等，因为都同样是光明清净的自性。仅仅考虑到这一点，才说众生具有佛陀的力量等功德和智慧，从本初就已具备，并以三千大千世界如绸缎般的比喻来讲述。如果有人说力量等功德具有常恒的自性而真实存在，或者有人解释说这是考虑到这些功德的法性，这两种说法都被认为是错误的。 如此，心的自性是无为法，那么经中说“无为法的功德”，这如何解释呢？例如，火从因缘中产生，具有热的自性，但世间却说火的热不是任何人造作的。同样，心也生为清净光明的自性，不被因缘所改变，因此，仅仅考虑到这一点，才说是无为法。无论什么心，它的本体都是光明，除此之外，任何因缘都不能改变它。因此，它的自性光明也可以说是常恒的，例如说火总是具有热的自性一样。如果说贪欲等因缘使心生起为染污，那又如何呢？又怎么说它的自性不能被因缘所改变呢？例如，黄金被染污后，并不是舍弃黄金的自性而生起为染污的本体。因为如果这样，用烧等方法就无法将黄金从染污中分离出来了。然而，当与染污在一起时，黄金清净光明的自性不显现，所以说黄金是染污的，而不说是好黄金。当用烧等方法很好地去除染污，使自性清净光明
English
It is not the case that similar lineages are severed. If done in this way, the meaning of the sutras previously cited will be well understood. Otherwise, it is not. Therefore, the unconditioned nature of the eight consciousnesses of beings in their various states, and the wisdoms such as the mirror-like wisdom of the Buddha into which these consciousnesses are transformed, are the same because they are all of a luminous and pure nature. It is only with this in mind that it is said that beings possess the qualities such as the Buddha's powers and wisdoms from the very beginning, and this is explained with the simile of the great silk cloth of the three thousand great thousand worlds. However, both those who say that qualities such as powers have a permanent nature and actually exist, and those who explain that this is with regard to the nature of these qualities, are understood to be incorrect. Thus, the nature of mind is unconditioned, so how does it accord with the sutra which speaks of the qualities of the unconditioned? For example, just as fire is born from causes as its nature of heat, but in the world it is said that the heat of fire is not made by anyone, so too, minds are born with a nature of being pure and luminous, without being transformed by conditions, and therefore, it is with this in mind that it is said to be unconditioned. Since the essence of any mind whatsoever cannot be transformed by conditions into anything other than luminous, that luminous nature of theirs can also be called permanent, just as it is said that fire is always of the nature of heat. If it is the case that minds are born as defiled by conditions such as desire, how is it that it is said that their nature cannot be transformed by conditions? For example, when gold is stained, it is not the case that it abandons its nature of gold and is born as the essence of the stain, because if that were the case, it would be impossible to separate the gold from the stain by methods such as burning. However, when it is with the stain, the pure and luminous nature of the gold does not appear, so it is said that the gold is stained, but it is not said that it is good gold. When the stain is well purified by methods such as burning, and the nature becomes pure and luminous