Tibetan
ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཚོར་བ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ། དེ་དག་གི་རྒྱུན་འདྲེས་མར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་འབའ་ཞིག་མ་འདྲེས་པ་དེ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པར་ལྟའོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གསུམ་གྱི་ས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་བདེ་བ་དང་ངོ་། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དག་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་དང་། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འཇུག་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་དག་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་དང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་ལྡོག་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མདོར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འགྲུབ་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང་། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འགྲུབ་པའི་རྩ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་གནས་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དང་ཀུན་བཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྤངས་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ།
Chinese
是。以及非痛苦，进入的识聚所感受的是快乐或痛苦，或非痛苦，也非快乐，那些的相续混合地一同生起而进入。地狱有情众生中，非痛苦也非快乐的感受被压制，只有不混合的痛苦相续，与之一起生起而进入。那也是因为被压制而难以觉察。地狱有情众生中的痛苦，正如三禅天的天神们是快乐。从四禅天以上到有顶之间，则是非痛苦也非快乐。如是说。以及与何法一同进入之理，彼（指前文）中说：阿赖耶识有时与属于进入识的，心所生法中的善、不善、无记等一同生起而进入。如是说，那些也并非与阿赖耶在同一相续中，同时一同进入是相同的。进入的安立已说竟。现在要说的是从一切烦恼中解脱之理。其中，只要一切烦恼之法未完全断除，阿赖耶识就不会解脱，因为阿赖耶识是一切烦恼之法的根本。如是，如所说：阿赖耶识简而言之是一切烦恼的根本。如此，它是众生世界成就的根本，因为能生起具有所依的诸根和进入的识。也是器世界成就的根本，因为能生起器世界。等等如是说。何时才能说一切烦恼之法已完全断除呢？在何时获得转依之时，那时才能说一切烦恼之法已完全断除，阿赖耶识也已断除。
English
Yes. And that which is neither suffering, the feeling experienced by the aggregates of entering consciousness is either pleasure or pain, or neither suffering nor pleasure, those continuums arise and enter together in a mixed manner. In the hell realms, the feeling of neither suffering nor pleasure is suppressed, and only the unmixed continuum of suffering arises and enters together with it. That is also difficult to perceive because it is suppressed. Just as suffering is in the hell realms, so is pleasure for the gods of the third dhyana realm. From the fourth dhyana upwards to the peak of existence, it is neither suffering nor pleasure. Thus it is said. And also the manner in which it enters together with which dharma, it is said in that very text: The alaya-consciousness sometimes arises and enters together with the mental factors belonging to the entering consciousness, such as virtuous, non-virtuous, and neutral. As it is said, those are also not the same as entering together simultaneously in the same continuum as the alaya. The establishment of entering has been explained. Now, the manner of reversing from all afflictions will be explained. In that, as long as all the afflicted dharmas have not been completely abandoned, the alaya-consciousness will not be reversed, because the alaya-consciousness is the root of all afflicted dharmas. Thus, as it is said: The alaya-consciousness, in short, is the root of all afflictions. Thus, it is the root of the formation of the sentient being world, because it generates the faculties together with their bases and the entering consciousnesses. It is also the root of the formation of the container world, because it generates the container world. And so on, it is said. When can it be said that all the afflicted dharmas have been completely abandoned? When transformation of the basis (āśraya-parāvṛtti) occurs, at that time it can be said that all the afflicted dharmas have been completely abandoned, and the alaya-consciousness has also been abandoned.
Tibetan
།གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་དེ་དག་གི་ཀུན་གཞིའམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་དེའི་གནས་སྐབས་ན་ལྡོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པ་ཡོད་ན། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་དག་གི་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོའི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ན་རང་གི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་གསར་དུ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་བྱེད་བསལ་བའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གཞི་ཕྱི་མ་འཚམས་སྦྱོར་བའི་ལྷན་གཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དག་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ས་བོན་བསོས་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་གཞན་འཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར། དག་པ་སའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ཚེའི་དུས་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། གཞན་འཚམས་སྦྱོར་བའི་ལས་ཀྱང་མ་བསགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་འཆད་པར་རིགས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངང་གི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འཇུག་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་རྐྱེན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཚེ་བ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་རང་གི་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཇི་སྲིད་མ་གཏུགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མར་གྱིས་འབྲན་པ་ལ་མེ་བཞིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ནི་རིགས་པ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རིག་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པས། འདི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན། འདི་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་པའམ། ཡང་ན་གང་ན་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མ་བཅོས་པའི་རང་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་ཡང་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཀུ
Chinese
何谓“转依”？即当以出世间道断除一切烦恼相时，彼异熟识不再作为一切烦恼种子的所依，此即称为阿赖耶识的转依。对于声闻和独觉而言，当生起尽智和无生智时，即获得转依。对于菩萨而言，在获得八地时获得转依。因此，应当了知，这些补特伽罗的阿赖耶或识也在彼时彼刻发生转变。如果声闻和独觉也存在阿赖耶识的转依，为何不称之为如镜智？因为他们的转依仅仅是断除了烦恼障，并非断除了一切障碍而彻底清净，因为他们仍然具有所知障的种子。因此，声闻和独觉的异熟识不被列为智慧之列，因为他们具有非染污性的无明。同样，八地以上的异熟识也不被称为智慧，因为它们具有细微所知障的种子。当异熟识不再具有产生烦恼障分别念的能力时，其自性从本以来即是清净且光明的，并非由因缘新近产生，而是像去除遮蔽物的灯一样显现，此时才获得“如镜智”的名称。声闻和独觉的蕴体将在无余涅槃界中灭尽，因为他们已脱离了作为连接后续阿赖耶识的共同因素——贪爱。安住于净土的菩萨们，由于由无明习气所生的、具有细微所知障体性的分别念，熏染了无漏业的种子，从而连接了其他的异熟识，并且对之进行不可思议的转变。
English
What is meant by "transformation of the basis"? It is when, through the path that transcends the world, all aspects of affliction are abandoned, and at that time, the consciousness of maturation no longer serves as the basis for the seeds of all afflictions. This is what is called the transformation of the basis consciousness, the alaya-vijñana. For shravakas and pratyekabuddhas, this is attained when the knowledge of exhaustion and non-arising is born. Bodhisattvas attain it upon gaining the wisdom of the eighth ground. Therefore, it should be understood that the alaya or consciousness of those individuals also changes at that particular time and state. If shravakas and pratyekabuddhas also have the transformation of the basis consciousness, why is it not called mirror-like wisdom? Because their transformation is merely the abandonment of the obscuration of afflictions; it is not a complete purification by abandoning all obscurations, as they still possess the seeds of the obscuration of knowledge. Therefore, the consciousness of maturation of those shravakas and pratyekabuddhas is not counted among the types of wisdom, because they possess non-afflicted ignorance. Similarly, the consciousness of maturation of those on the eighth ground and above is also not called wisdom, because it possesses the seeds of subtle obscurations of knowledge. When that consciousness of maturation is devoid of all capacity to generate the conceptual thoughts of the obscuration of afflictions, its own nature, which is primordially pure and luminous, not newly produced by causes and conditions, manifests like a lamp with its obscurations removed, and at that time, it obtains the designation "mirror-like wisdom." For shravakas and pratyekabuddhas, the aggregates will be completely cut off in the realm of nirvana without remainder, because they are free from craving, which is the common factor that connects the subsequent alaya. Bodhisattvas who abide on the pure lands, due to the conceptual thoughts that arise from the momentum of ignorance and are of the nature of subtle obscurations of knowledge, impregnate the seeds of uncontaminated actions, thereby connecting other consciousnesses of maturation, and perform inconceivable transformations upon them.
Chinese
也称为死亡和转生。正如声闻和独觉的异熟识在无余涅槃界中断灭一样，为什么清净地的异熟识不会在金刚喻定之后中断呢？声闻和独觉的异熟识是由于前世业力的牵引而产生的。因此，它会持续到寿命终结，当他们死亡时，就会中断。而且，由于他们没有积累其他连接的业力，所以理应中断。菩萨们在无数劫中所积累的福德和智慧资粮，是为了使一切智智在轮回未空之前，都能自然而然地生起。因此，镜子般的智慧等一切智智，理应在轮回中持续不断地生起。因为如此生起的因——二资粮已经广大地积累在前，并且已经断除了所有障碍——烦恼和分别念的损害。没有障碍且具足顺缘的果，也会持续到其因的力量耗尽为止。例如，干燥的木柴被酥油浸透后燃烧的火焰一样。既然镜子般的智慧等在轮回中自然而然地生起是合理的，那么，为什么异熟识不会中断呢？不是的。因为镜子般的智慧是异熟识的觉性之流。否则，镜子般的智慧就没有同分因了，这样它就会变成无因。如果这样，它就会像兔角一样完全不存在，或者变成无处不在。因此，阿赖耶识的未被改造的自性，与镜子般的智慧的体性，没有任何差别。因为两者都同样是完全清净且具有光明自性的。
English
It is also called dying and rebirth. Just as the Vipāka-vijñāna of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas is cut off in the realm of Nirvāṇa without remainder, why would the Vipāka-vijñāna of the pure lands not be cut off after the Vajra-like Samādhi? The Vipāka-vijñāna of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas arises due to the force of the karma of previous lives. Therefore, it will remain until the end of their lives, and when they die, it will be cut off. Moreover, since they have not accumulated other connecting karmas, it is reasonable that it should be cut off. The accumulation of merit and wisdom by Bodhisattvas over countless kalpas is for the purpose of allowing the omniscient wisdom to arise naturally until Samsara is empty. Therefore, the mirror-like wisdom and other omniscient wisdoms should reasonably continue to arise in Samsara. This is because the cause for such arising—the two accumulations—has been greatly accumulated beforehand, and all obstacles—the harm of afflictions and conceptual thoughts—have been eliminated. A result that is without obstacles and complete with favorable conditions is also seen to continue until the power of its cause is exhausted. For example, like a fire burning dry wood soaked in ghee. Since it is reasonable that the mirror-like wisdom and others arise naturally in Samsara, then why would the Vipāka-vijñāna not be cut off? It is not so. Because the mirror-like wisdom is the stream of awareness of the Vipāka-vijñāna. Otherwise, the mirror-like wisdom would not have a co-existent cause, and thus it would become causeless. If so, it would either be completely non-existent like a rabbit's horn, or it would become non-existent anywhere. Therefore, there is no difference whatsoever between the unconditioned nature of the Ālaya-vijñāna and the essence of the mirror-like wisdom. Because both are equally completely pure and possess the nature of luminosity.