Tibetan
འདི་དག་ཀྱང་མིག་གཟུགས་ཅེས་པ་ལ་སོགས་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ན། དེའི་ཚེ་འདི་དག་ལ་ཡང་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་སྣང་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་འདི་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་སྔོན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གཟུགས་མེད་པ་ནས་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་འཆི་འཕོ་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་བརྡས་ཏེ་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལས་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་འཚམས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། ། དམིགས་པ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་འཇུག་ཅེ་ན། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་སོགས་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱི་ངེས་པ་བཞིན་དུ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིས་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་གི་ལེན་པ་དང་། ཕྱིའི་སྣོད་དག་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་འདིའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་དག་ལས་གཞན་དུ་ཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལུང་དང་རིགས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་ཅེ་ན། སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་གཅིག་དང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་གཞན་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཡང་ན་འདིའི་དམིགས་པ་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཕྱི་ནང་གི་དོན་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་འཇུག་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་གསུངས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་དམིགས་པས་འཇུག་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་ཏེ། ནང་གི་ལེན་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣོད་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལེན་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་དང་། རྟེན་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ན་ནི་བག་ཆགས་ལེན་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣོད་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལེན་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇིག་རྟེན་དང་སྣོད་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དཔེར་ན་མར་མེ་འབར་བ་ནི་སྙིང་པོ་དང་སྣུམ་གྱི་རྒྱུས་ནི་ནང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་འོད་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། ནང་གི་ལེན་པའི་དམིགས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་འདི་ལ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་འདི་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དམིགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཁས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལན་འགའ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་ལ་རྟེན་ནས་ཇི་སྲིད་མཚོའི་བར་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་རོ་གཅིག་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པར་ལྟ་བར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་རྒྱུ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཚད་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཅན་ནོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ཅན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མེད
Chinese
這些也是如果從眼根等內外的有色事物顯現的戲論習氣的因緣所生，那麽，此等也將顯現內外的色，也不會變成無色界，因爲阿賴耶識有顯現內外色的緣故。因此，這些無色異熟識不是從有色事物的顯現習氣所生，而是從虛空等非有色事物的顯現習氣的因緣，以及先前以虛空無邊等非有色爲對境的等持的主因，而生起唯有非有色爲對境的識。當從無色界死亡轉生到有色界時，那個異熟識本身具有潛在的有色戲論習氣，其潛能完全被激發，從而由其因緣，其他的顯現爲內外色的異熟識會連接。 這些對境以何種方式進入呢？進入的方式是，直至生命結束，都以極不明顯、持續不斷、同一味道的方式進入。爲什麽極不明顯呢？就像眼識緣於色等感受的力量所決定的一樣，這個異熟識，不能完全以感受的力量來確定緣於如前所說的具有特徵的內在能取和外在所取，否則，此識的對境不會指向這些之外。因爲這僅僅是通過經文和理智來確立的。爲什麽以同一味道的方式進入呢？因爲在生處連接的第一個刹那的對境和相狀是什麽樣的，就只會以那樣的方式持續到生命結束，不會有任何刹那的對境和相狀的改變，因此稱爲以同一味道進入。因此，也稱爲對境和相狀完全不間斷。或者，此
English
These also, if they arise from the causal conditions of the predispositions of elaboration that manifest external and internal form-possessing objects, such as the eye-sense-sphere, then at that time, these will also appear as external and internal forms, and will not transform into the formless realm, because the ālaya has the appearance of external and internal forms. Therefore, these formless resultant consciousnesses do not arise from the predispositions of the manifestation of form-possessing objects, but rather from the causal conditions of the predispositions of the manifestation of non-form-possessing objects, such as space, and from the dominant condition of the meditative absorption that previously focused on non-form-possessing objects, such as 'space is infinite,' they are born with only non-form-possessing objects as their focus. When one dies and transmigrates from the formless realm to the form-possessing realm, at that time, the predispositions of elaboration of form-possessing objects, which exist as the potential nature within that very resultant consciousness, are fully activated, and from that causal condition, another resultant consciousness that appears as external and internal forms connects. In what manner do these objects enter? They enter in a way that is extremely unclear, continuous, and of a single taste until the end of life. Why is it extremely unclear? Just as the eye-consciousness focuses on forms, etc., due to the power of experience, this resultant consciousness cannot completely determine by the power of experience that it focuses on the internal taker and the external container that possess the characteristics described above. Otherwise, the object of this consciousness does not directly point to anything other than these. This is because it is merely established through scripture and reasoning. Why does it enter in a single taste? Because whatever the object and aspect are at the first moment of connection in the place of birth, it will continue in that same way until the end of life, and there will not be a single moment of change in the object and aspect. Therefore, it is called entering in a single taste. Therefore, it is also called the object and aspect being completely uninterrupted. Or, this
Chinese
因为它的对境是无有差别的，因为每一个刹那都恒时缘取内外一切事物。因此，这被称为对境和行相完全无有差别。关于此的对境和行相的进入方式，在《辨别抉择分》中有所阐述，如云：‘何为以对境而入之安立？简而言之，阿赖耶识是以两种对境和行相而入，即内部的受取识和外部的器世界完全无差别识。其中，内部的受取是对于遍计所执自性的显现执著的习气，以及具有所依的根身。这在色界中是如此。在无色界中，则唯有受取习气。其中，外部的器世界完全无差别识，即阿赖耶识依赖于作为受取对境的那个对境，恒常不断地了知世界和器物的相续。比如，燃烧的酥油灯，灯芯和油的相续是向内进入，而向外则产生光芒。对于内部的受取对境和外部的对境，也应如是看待阿赖耶识的道理。’那个对境即使是世间的智者也难以完全分析，因此是微细的。那个对境是恒常存在的，不会偶尔改变。然而，从第一个刹那开始，直到坏劫之间，识将以同一味道进入。应将阿赖耶识视为对境上的刹那性，它是以刹那性的相续之相续而进入，而不是单一的。阿赖耶识在欲界中应被说成是具有微小对境的。在色界中，应被说成是具有广大对境的。在无色界中，在空无边处和识无边处，则是具有无量对境的。在无所有处，则是具有微细对境的。在无想
English
Because its object is without distinction, since each moment constantly focuses on all internal and external things. Therefore, this is called the object and aspect being completely without distinction. The way this enters into objects and aspects is extensively explained in the *Collected Distinctions*, as it says: 'What is the establishment of entering through objects? In brief, the ālaya-vijñāna enters with two kinds of objects and aspects: the internal apprehending consciousness and the external container-world completely undifferentiated consciousness. Among these, the internal apprehending is the habit of manifestly clinging to the nature of the completely conceptualized, and the form of the sense faculties together with their support. This is so in the form realm. In the formless realm, it is only the apprehension of habits. Among these, the external container-world completely undifferentiated consciousness is that the ālaya-vijñāna, relying on that object which is the object of apprehension, constantly and continuously cognizes the continuum of the world and its contents. For example, just as a burning butter lamp's wick and oil continuously enter inward, and outwardly produce light, so too, one should view the principle of the ālaya-vijñāna in this way with respect to the internal object of apprehension and the external object.' That object is subtle because it is difficult even for worldly scholars to fully analyze. That object is always present and does not change at times. However, from the first moment until the destruction of the world, consciousness will enter with the same taste. The ālaya-vijñāna should be regarded as momentary on the object, as it enters through the continuum of momentary continuums, and is not a single entity. The ālaya-vijñāna should be said to have a small object in the desire realm. In the form realm, it should be said to have a large object. In the formless realm, in the sphere of infinite space and the sphere of infinite consciousness, it has immeasurable objects. In the sphere of nothingness, it has a subtle object. In the non-perception