Tibetan
ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་སེམས་གདུང་བར་མ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་བར་མའོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རྣམ་སྨིན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཚོར་བ་ཉིད་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་ཉེར་སྤྱོད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། ཡང་ན་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ནི་གསལ་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཉེར་སྤྱོད་ཡིན་ལ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལ་ཡང་གྲོགས་ཀྱི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཉེར་སྤྱོད་འཛིན་པ་ཁམས་ཀྱི་དོན་དུ་འཇོག་པ་ཡང་། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་རྟག་པའི་དོན་ལ་འདུ་འབྲེལ་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་འཐད་པ་ཡིན་ན། །སངས་རྒྱས་པ་གང་དག་བདག་མེད་པར་ཕུང་པོ་ཆོས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་རྟེན་གང་ལ་གནས་ནས་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གྲངས་ལ་དྲི་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་སུ་ཡང་འགྱུར་ལ་མང་པོར་ཡང་དབྱེར་རུང་བས་སོ། །ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་གནས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པ་ལུས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུངས་ན་མི་ནུས་ལ་ཉེར་སྤྱོད་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྒོ་འབྱེད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུངས་ན་མི་ནུས་པས་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་ད་ལྟར་གྱི་ཉེར་སྤྱོད་རྣམས་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་མི་དགོས་པར་དགོངས་ནས་མ་འོངས་པའི་ཅེས་སྨོས་ལ། རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེར་སྤྱོད་སྐྱེ་བའི་སྒོ་འབྱེད་པའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འདུས་ལ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་སྤྱོད་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་གཉིས་ཉིད་ཅེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་བྱས་སོ། ། ཤེས་རིག་ཏུ་འདྲ་བ་ལ་རྣམ་ཤེས་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང
Chinese
是的。其中，第一种是善恶的异熟，使心感到痛苦；第二种是色法是否悦意。近取作用也有两种，即对异熟的近取作用和对境的近取作用。就第一种而言，感受本身就是近取作用；就第二种而言，只有识是近取作用，因此没有过失。或者，苦乐的感受是清晰地体验到的近取作用，与这些感受相似的六识也可以用“友伴”之名来称呼，这也没有矛盾。将近取作用执着为界的意义，也是因为，对于胜论师等主张有常我的宗派来说，与常我的意义相关联而成立的识，对色等境进行近取受用是合理的。而对于那些主张无我，只承认五蕴是法的佛教徒来说，是为了消除这样的疑惑：这些识依靠什么而存在，从而对境进行近取受用呢？ 第三个问题是关于处的数量：为什么说处只有十二个呢？因为可以分为内外处两种，也可以分为更多种。答：因为作为未来近取作用的六识的处所，作为产生之门的身体、眼睛等六根不需要更多，少了也不行；并且作为这些近取作用的对境，作为开启它们产生之门的所取，色等六境不需要更多，少了也不行，所以内外处确定为十二个。考虑到过去和现在的近取作用已经产生，不需要产生之门，所以才说了“未来”。六识开启近取作用产生之门的部分包含在意识处中。心所和非相应行，以及法处所包含的色法等开启近取作用产生之门的部分包含在法处中，因此才确定地说身体和所取两者。在认知方面相似，心所也像识一样。
English
Yes. Among them, the first is the ripening of good and evil, causing suffering to the mind; the second is whether form is pleasing or not. There are also two kinds of proximate function: the proximate function to ripening and the proximate function to objects. As for the first, feeling itself is the proximate function; as for the second, only consciousness is the proximate function, so there is no fault. Or, the feelings of pleasure and pain are the clearly experienced proximate function, and the six consciousnesses that are similar to these feelings can also be called by the name of "companion," which is not contradictory. The reason for holding the proximate function as the meaning of the realm is also because, for the Vaiseṣika and other schools that advocate a permanent self, it is reasonable for the consciousnesses that are related to the meaning of the permanent self to proximately enjoy objects such as form. As for those Buddhists who advocate no-self and only acknowledge the five aggregates as dharma, it is to eliminate the doubt: upon what do these consciousnesses rely to exist, so as to proximately enjoy objects? The third question is about the number of sources: Why is it said that there are only twelve sources? Because they can be divided into internal and external sources, or into more kinds. Answer: Because as the place of the six consciousnesses that are the future proximate function, the six faculties of body, eyes, etc., which act as the door of production, do not need more, and less will not do; and as the object of these proximate functions, the objects of form, etc., which act as the door of opening their production, do not need more, and less will not do, so the internal and external sources are determined to be twelve. Considering that the past and present proximate functions have already been produced and do not need a door of production, that is why "future" was said. The parts of the six consciousnesses that open the door of production of the proximate function are included in the mind source. The parts of the mental factors and non-associated formations, as well as the form, etc., contained in the dharma source, that open the door of production of the proximate function are included in the dharma source, so it is determined to say that the body and the object are both. Similar in cognition, mental factors are also like consciousness.
Tibetan
་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་མི་བཞག་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་སེམས་ལས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་འབྱུང་གི་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་མེད་པས་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱི་གནས་སྦྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་ལ། རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱིས་གནས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་འདི་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་འདྲ་བ་ལ་བདག་རྐྱེན་དང་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་འཇོག་ལ་རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་མི་འཇོག་པ་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་འདི་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་དམིགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་དང་དམིགས་རྐྱེན་ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཞག་ལ། འདི་དག་གི་གནས་དང་དམིགས་པ་ངེས་པ་ལྟར་དུ་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་དེ། འདི་དག་ཀུན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཀུན་གཞི་གཅིག་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་རང་གི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་རིགས་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་བས་སོ་སོར་ངེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་མ་བཞག་གོ །ཅི་སྟེ་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དུ་མ་བཞག །གང་གིས་ན་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཅེས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་སྐྱེ་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཞག་ཅེ་ན། བདག་མེད་ན་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་འདི་ཅི་ཞིག་སྙམ་པའི་དགོས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཁོ་ན་ཉེར་སྤྱོད་དུ་འཐད་ལ། དེ་ཡང་དབང་པོ་དྲུག་གིས་གནས་དང་། ཡུལ་དྲུག་གིས་དམིགས་པ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཅེས་པ་ཡང་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུའི་དོན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ
Chinese
为什么不放在意处（指意根，梵文：manāyatana）呢？因为它们是从心中刹那刹那产生的，没有从自己相似的前一刹那产生后一刹那的连续性，所以是不稳定的。没有给予其他识位置的能力，为了让其他识给予位置，所以安立为意处。如果这些识同样从四缘产生，为什么安立增上缘和所缘缘的处，而不安立因缘和等无间缘的处呢？因为这些识的位置和所缘是各自确定的，所以安立增上缘根和所缘缘境的处。然而，这些的位置和所缘并没有像确定那样地确定因缘和等无间缘，因为这些都从一个因缘阿赖耶识产生，并且等无间缘是从自己之前的同类识产生的，虽然各自确定，但那些被总括为意处来显示。因此，没有安立识的因缘和等无间缘的处和界。如果说，从阿赖耶识和染污意以及心所生起的，从作为生门的角度来说，为什么不安立为处呢？如果说，因为六种对境的行相是生门，所以从作为六识的生门的角度安立为处，那么如果没有我，对色等六境的对境行相是什么呢？会产生这样的疑问，为了消除它，从作为六识的门的角度安立为处，像这样，按照之前所说的道理，只有六识才适合对境行相，而且要知道，也是通过六根作为位置，六境作为所缘的门径，才仅仅产生对境行相的识，这样就能了悟对境行相的无我。所谓的生门，也仅仅是成为产生识的方法，而不是具有作用的因的意义，因为法界的某一部分，如虚空等，不适合对果产生利益的亲近结合。那些也是缘于自己的意的相。
English
Why are they not placed in the mind base (manāyatana)? Because they arise from the mind moment by moment, and there is no continuity of the later arising from the similar previous moment of their own kind, so they are unstable. They do not have the ability to give a place to other consciousnesses, and in order for other consciousnesses to give a place, they are established as the mind base. If these consciousnesses similarly arise from the four conditions, why are the bases of the adhipati-pratyaya (dominant condition) and the alambana-pratyaya (objective condition) established, but not the bases of the hetu-pratyaya (causal condition) and the samanantara-pratyaya (immediately preceding condition)? Because the places and objects of these consciousnesses are determined separately, the bases of the adhipati-pratyaya, the sense faculties, and the alambana-pratyaya, the objects, are established. However, the causal condition and the immediately preceding condition are not determined separately in the same way that the places and objects of these are determined, because all of these arise from one causal condition, the alaya-vijñana, and the immediately preceding condition arises from the similar consciousness preceding it. Although they are determined separately, those are collectively shown as the mind base. Therefore, the bases and dhatus of the causal condition and the immediately preceding condition of the consciousnesses are not established. If it is said, why are the alaya-vijñana, the klesha-manas, and the mental events that arise from the mind not established as bases from the aspect of being the door of arising? If it is said that because the six modes of engagement with objects are the door of arising, they are established as bases from the aspect of being the door of arising of the six consciousnesses, then if there is no self, what is this engagement with the six objects such as form? Such a question will arise, and in order to eliminate it, they are established as bases from the aspect of being the door of the six consciousnesses. In this way, according to the previously explained reasoning, only the six consciousnesses are suitable for engagement with objects, and it should be known that it is only through the six sense faculties as the place and the six objects as the object that the consciousness of engagement with objects arises, and in this way, one will realize the selflessness of engagement with objects. The so-called door of arising is merely that which has become a means of arising consciousness, and it is not the meaning of a causal agent of action, because it is not appropriate for one aspect of the dharma-dhatu, such as space, to closely combine with benefiting the result. Those are also the mental aspects that focus on themselves.