Tibetan
་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་རྒན་པོ་ས་གཞི་ལ་གནས་ཤིང་འཁར་བ་ལ་རྟེན་ནས་ལྡང་བར་རྩོམ་པ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་གི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་རྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཆོས་གསུམ་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕུང་པོ་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་བཞག་པ་ལ་དྲི་བ་ནི། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་བྱེད་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལན་ནི། འོག་ནས་འཆད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་དང་ལྡན་པ། དེའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་ཏེ། བ་ལང་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་བ་ལང་གི་ཤིང་རྟ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡན་པའི་ཚུལ་ཡང་ཉེར་ལེན་གྱི་བདག་ཉིད་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་སྒོ་དྲུག་དང་འབྲེལ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་ལ་ཟག་པ་དང་། བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡེ་ཤེས་བཤེས་གཉེན་ཡང་ཉེར་ལེན་དམིགས་བྱེད་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ལྡན་པ་ལ་ལྡན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་རིགས་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་འདིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཟག་པ་དམིགས་བྱེད་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ལྡན་ཙམ་གྱིས་འཇོག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་སོགས་ཉོན་མོངས་སྤྱི་ལ་འདོད་ཅིང་། ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་ཅེས་པ་ཡང་རྩྭ་དང་སོག་མའི་མེ་ཅེས་པ་ལྟར་ནང་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ཉེར་ལེན་ལས་བྱུང་བས་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་ཅེས་པ་ལྟར་ཕྱིའི་སྣོད་རྣམས་ནི་ཉེར་ལེན་ལ་རག་ལས་བསམ། ཡང་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་མེ་ཏོག་དང་འབྲུའི་ཤིང་ཅེས་པ་ལྟར་ཉེར་ལེན་སྐྱེད་པས་ན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་གཞུང་འདིར་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུན་པས་ནི། མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་ལ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བ་ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར
Chinese
因此，它仅仅成为产生知识的一种方法。例如，就像一个老人站在地上，依靠拐杖试图站起来一样，各种知识都存在于自己的感官中，并依靠目标而产生。第三，在展示具有三种近取（ཉེར་ལེན་ཅན）法的方面，分为两部分。首先，关于将蕴定义为近取蕴的问题是：经中说：“比丘们，对于所作之蕴和近取蕴应当进行阐述。”那么，为什么称为“近取蕴”呢？回答是：因为它与下文将要解释的近取法相关联。因此，有漏的色等被称为近取蕴，就像拥有牛的车辆被称为牛车一样。关联的方式是指与近取的自性、从近取的因产生的等等六种方式相关联。就像从有漏的因产生的等等被称为有漏和有系缚一样。有些人认为，智慧的善知识也与近取的目标和相应相关联，并解释为关联的含义，这是不合理的。如果是这样，那么在这里，凡是有漏和有系缚的事物，仅仅通过与有漏的目标和相应相关联就会被定义为有漏和有系缚，这将会导致谬误。近取，分别说者等认为是所有烦恼的总称。近取蕴也被认为是像草和秸秆之火一样，内部的蕴是从近取产生的；或者像国王的人一样，外部的器物依赖于近取。或者，两者都像花和果树一样，因为产生近取，所以被称为近取蕴。虽然他们这样认为，但本论认为，获得欲的希求和不舍弃的贪欲这二者被称为近取。为什么称这二者为近取呢？因为渴望和接受痛苦之蕴是近取的含义，而这存在于希求和贪欲二者之中。像这样，希求通过产生希望在未来世获得蕴的希求，从而实现它；而贪欲通过对现在这一世的蕴特别执着，从而完全不舍弃它。
English
Therefore, it merely becomes a method for generating knowledge. For example, just as an old man stands on the ground and tries to rise by relying on a cane, all forms of consciousness reside in their respective senses and arise by depending on an object. Third, in the aspect of showing the three dharmas as possessing appropriation (nyer len can), there are two parts. First, regarding the question of establishing the aggregates as aggregates of appropriation: In the sutra, it is said, "Monks, the aggregates that are made and the aggregates of appropriation should be explained." Then, why are they called "aggregates of appropriation"? The answer is: Because they are associated with the appropriations that will be explained below. Therefore, forms and so on that are tainted are called aggregates of appropriation, just as a cart with an ox is called an ox cart. The way of association is related to the six ways, such as the nature of appropriation and arising from the cause of appropriation. Just as arising from the cause of taint and so on are called tainted and bound. Some think that the wise spiritual friend is also associated with the object and correspondence of appropriation and explain it as the meaning of association, but this is not seen as reasonable. If that were the case, then here, whatever is tainted and bound would be wrongly established as tainted and bound merely by being associated with the object and correspondence of taint. Appropriation is considered by the Vaibhashikas and others to be the general term for all afflictions. The aggregates of appropriation are also considered to be like a fire of grass and straw, the internal aggregates arise from appropriation; or like the king's people, the external vessels depend on appropriation. Alternatively, both are like a tree of flowers and fruits, because they produce appropriation, they are called aggregates of appropriation. Although they think so, this treatise considers the desire to obtain and the attachment of not abandoning to be called appropriation. Why are these two called appropriation? Because desiring and accepting the aggregates of suffering is the meaning of appropriation, and this exists in both desire and attachment. In this way, desire, through generating the desire to obtain the aggregates of future rebirth, accomplishes it; and attachment, through being particularly attached to the aggregates of this present life, completely does not abandon it.
Tibetan
་རོ། །ཅི་སྟེ། འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྟས་པའི་སྲེད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པར་མཛད་ཅེ་ན། ལྟས་པའི་སྲེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པ་ནི་འགགས་པས་སུས་ཀྱང་དང་དུ་བླང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འགའ་ཡང་འབད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཀུན་ཀྱང་བླང་དོར་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་ལ་འདས་པ་མ་སྲེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་དང་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དུ་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་གཞན་དག་ལས་སྲེད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སྲེད་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་མི་ཤེས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་། །མ་བརྗོད་སྲེད་པ་ཉིད་བཤད་པ། །རྒྱུན་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་ཕྱིར་དང་། །དེ་མ་ཐག་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་དོན་ཡང་འདི་ལྟར། སྤྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་སྔར་བསགས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡང་སོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་ན་བསགས་ཟིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་རླན་དང་བྲལ་བའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མི་ནུས་ལ། སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡང་སོག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ལས་དང་ལུས་དག་གནས་ན་ཡང་། །གཅིག་མེད་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་གསུམ་ཅན། །སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ས་བོན་མེད་པར་མྱུ་གུ་བཞིན། །ཞེས་དང་། ལས་ལས་ཉེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །
Chinese
如果，对于已过去的蕴，难道没有回顾的贪爱吗？为什么只执取未来的和现在的蕴呢？对于回顾的贪爱，那只是对已过去的蕴的贪爱而已，并不是执取，因为过去已经灭尽，谁也不能接受，而且没有人为了获得它而努力。而未来的和现在的蕴则不然，为了今生和来世的蕴的安乐，大家都致力于取舍。因此，对现在和未来的蕴的贪爱，会执取痛苦之蕴，而对过去没有贪爱则不会。如果说，无明等其他烦恼和福德等业也是痛苦之因，为什么只说具有贪爱性质的欲望和贪着是成就痛苦的近取因呢？因为在成就痛苦之蕴方面，贪爱比业和其他烦恼更为重要。如经中说：什么是痛苦的集谛？是贪爱，是再生的，伴随着喜乐的贪着，对这个和那个都非常喜悦的状态。释量论中说：虽说无知是存在的因，却未说，只说了贪爱，因为是延续的推动者，不是紧随其后的业。其含义是这样的：一般来说，业和烦恼都是痛苦之因，但烦恼是主要的，因为如果存在烦恼，那么先前积累的业也能成就生命，并且也会积聚新的能推动生命的业；如果没有烦恼，那么积累的业也像失去水分的种子一样，不能产生生命，也不会积聚新的能推动生命的业。如释量论中说：业和身体虽然存在，但缺少一个，因为是三因，生命不会存在，就像没有种子的芽。业不是过患，
English
If there is also craving that looks at the past aggregates, why do you only take attachment to future and present aggregates? As for the craving that looks, it is only attachment to the past aggregates, but it is not taking them, because the past has ceased, and no one can accept it, and no one strives to obtain it. The future and present aggregates are not like that, because everyone is focused on engaging in taking and abandoning for the sake of the happiness of the aggregates of this life and the next. Therefore, attachment to the present and future aggregates takes the aggregate of suffering, but not craving for the past does not. If ignorance and other afflictions and meritorious deeds and other actions are also said to be the cause of suffering, why do you only explain that desire and attachment, which are characterized by craving, are the proximate cause of accomplishing suffering? Because craving is more important than karma and other afflictions in accomplishing the aggregate of suffering. As the sutra says: What is the noble truth of the origin of all suffering? It is craving, which is regenerative, accompanied by attachment to joy and delight, and is very delighted with this and that. The Commentary on Valid Cognition says: Although ignorance is the cause of existence, it is not mentioned, only craving is mentioned, because it is the promoter of continuity, and it is not the immediately following action. Its meaning is like this: In general, both karma and afflictions are the cause of suffering, but afflictions are the main ones, because if there are afflictions, then the previously accumulated karma can also accomplish life, and new karma that promotes life will also be accumulated; if there are no afflictions, then the accumulated karma, like a seed without moisture, cannot produce life, and new karma that promotes life will not be accumulated. As the Commentary on Valid Cognition says: Although karma and body exist, but one is missing, because it is a three-cause, life will not exist, like a sprout without a seed. Karma is not a fault,