Tibetan
གཉིས་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་བདག་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་བདག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཀུན་གཞི་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཅེ་ན། དེ་དག་ལ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འཇིག་ལྟས་དུས་རེས་འགའ་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བར་ཟད་ཀྱི་དུས་རྟག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ནི་རེས་འགའ་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ནི་ཉོན་ཡིད་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འཇིགས་ལྟས་གནས་སྐབས་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་དངོས་པོར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་ནས་མ་ཤི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་འཆད་པར་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཞིག་རྣམ་པར་སྨིན་པར་རིགས་ན་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་ལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཞིག་དགོས་ཞེ་ན་ཅི་སྟེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་བར་ཆད་ཅིང་སླར་ཡང་འབྱུང་ན་དེ་ནི་ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པས་འཕངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཀྱིས་འཕངས་པ་དག་ནི་ཇི་སྲིད་ལས་དེའི་འཕངས་པའི་ཤུགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ངང་གིས་འཇུག་པར་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་མདའ་འཕངས་པ་ཇི་སྲིད་ཤུགས་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ས་ལ་མི་ལྟུང་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཆད་ནས་སླར་ཡང་འཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ཤུགས་མ་ཟད་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ཟད་ན་ཤུགས་ཟད་པའི་མདའ་བཞིན་དུ་སླར་འབྱུང་བའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལས་མི་འདྲ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་མཚམས་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་སྐྱེ་བ་རྗེས་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་རྣམ་སྨིན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་སྨིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཅེ་ན། ཅི་སྟེ་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བའམ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་ལ་རྒྱུད་དགེ་བའི་ངང་ལས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་རྙེད་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་གཉེན་པོ་ལ་འབད་མི་དགོས་ཤིང་། དགེ་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བས་དེ་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་འབད་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་མཚོའི་བར་མི་དགེ་བ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོར་རང་གི་ངང་གི་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལའོ། །གཞན་དག་ནི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་མི་དགེ་བ་སྤང་མི་དགོས་ཤིང་དགེ་བ་སྒྲུབ་མི་དགོས་སོ། །གང་དག་མི་དགེ་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་དགེ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང་། མི་དགེ་བ་སྤང་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིས་ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་ཟིན་གྱི་ལུས་གནས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདིས་བར་དོའི་སྲིད་པ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐོབ་ཟིན་གནས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཀུན་གཞིས་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་མཐུས་མ་ཞིག་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་གནས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལུང་ཡང་ཡོད་དེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། །ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས།
Chinese
第二是就异熟分的角度来说的。它是恒常不断的，因此与“我”相符。由于它的力量，烦恼意生起为具有“我”的相状。如果说众生执着为“我”的阿赖耶识，为什么不也变成为近取蕴的五蕴呢？因为对于五蕴来说，与意识相似的俱生我执只是偶尔执着为“我”，而不是恒常的。因为意识有时会中断。而对于阿赖耶识来说，除了烦恼意和相应俱生的我执的三种情况外，在所有情况下都执着为“我”的实有，因此是不一样的。为什么称为异熟识呢？因为它是先前积累的业的习气完全成熟的自性。像这样，如果说从出生到死亡之间，有一个恒常不断、无覆无记的自性可以被认为是异熟，那么这也只能是阿赖耶识，而不是其他的。为什么异熟需要一个从出生到死亡之间恒常不断的自性呢？如果像进入的识一样，有时中断又再次产生，那么这是由今生的因缘所产生的，而不是由先前的业力所牵引的。由业力所牵引的，只要那个业力牵引的力量没有穷尽，就应该自然而然地持续下去。例如，箭射出去后，只要力量没有耗尽，就不会掉到地上。异熟也不是中断后又重新连接的，因为牵引的力量没有耗尽就不会中断，耗尽了就像力量耗尽的箭一样，没有再次产生的力量。如果说其他不同的业的异熟连接起来呢？如果是那样，就是后来的生，而不是一个生中成熟多个不同的异熟。因此，异熟理应是从出生到死亡之间恒常不断的。为什么异熟是无覆无记的呢？如果先前所做的善业或恶业的异熟也是善
English
Secondly, it is explained from the perspective of the aspect of fruition. It is constant and uninterrupted, therefore it is in accordance with the self. Because of its power, the afflicted mind arises as having the aspect of self. If the alaya consciousness, which sentient beings cling to as self, why doesn't it also change into the five aggregates of close grasping? Because for those, the coemergent view of self, which is similar to the consciousness, only occasionally clings to the self, but not constantly. Because the consciousness sometimes ceases. But for the alaya consciousness, except for the three instances of the afflicted mind and the coemergent view of self, in all cases it clings to the reality of self, therefore it is not the same. Why is it called the fruition consciousness? Because it is the nature of the complete maturation of the karmic imprints accumulated in the past. Like this, if there is a nature that is constant and uninterrupted from birth to death, and is obscured and unspecified, that can be considered fruition, then that can only be the alaya consciousness, and not others. Why does fruition need a nature that is constant and uninterrupted from birth to death? If, like the entering consciousness, it sometimes ceases and then arises again, then that is produced by the conditions of this life, and not propelled by the force of previous karma. Those propelled by karma should naturally continue as long as the force of that karma's propulsion is not exhausted. For example, like an arrow shot, it will not fall to the ground as long as the force is not exhausted. Fruition is also not interrupted and then reconnected, because if the propelling force is not exhausted, it will not be interrupted, and if it is exhausted, like an arrow with exhausted force, it has no power to arise again. If other different karma's fruitions connect? If that is the case, it is a subsequent birth, and not that multiple different fruitions mature in one birth. Therefore, fruition should be constant and uninterrupted from birth to death. Why is fruition obscured and unspecified? If the fruition of previously done virtuous or non-virtuous karma is also virtuous
Chinese
如果成为善或烦恼，安住于善的异熟果报，因为从出生到死亡之间，相续安住于善的状态，所以不会找到产生贪著等一切烦恼的机会，因此不需要为了遣除那些而努力对治。善法自然而然产生，因此也不需要努力成办它们。同样，对于安住于不善的异熟果报者来说，只要存在，不善的异熟果报就会以自性自然安住，因此没有对治进入的机会，也没有办法舍弃一切烦恼。这样，众生就会完全安住于两个极端，即有些众生只安住于善，另一些众生只安住于不善。其中，安住于善的众生不需要舍弃不善，也不需要成办善。而完全安住于不善的众生，既不能成办善，也不能舍弃不善。因此，在任何情况下，取舍都是没有意义的。摄大乘论中也说，如果异熟果报成为善或不善，就不会遣除一切烦恼。因此，异熟果报只能是不覆无记才是合理的。为什么称为取识呢？因为它使未获得的身体得以获得，并使已获得的身体得以安住。为什么使未获得的身体得以获得呢？因为它将中阴的生有连接到出生之有。为什么使已获得的身体得以安住呢？因为从出生到死亡之间，由于阿赖耶识的摄持，有色根不会坏灭而得以存在。为什么称为所知处呢？因为它成为所知的相、自性、体性的处所，因为轻松地证悟这三种相依赖于通达它。对此也有教证，《解深密经》中说：取识深且细，一切种子如水流，若执为我则不可。
English
If it becomes virtuous or afflicted, abiding in the fruition of virtue, since the continuum remains in a virtuous state from birth to death, there is no opportunity to generate attachment and all other afflictions, and therefore there is no need to strive for antidotes to eliminate them. Virtuous deeds arise naturally, so there is no need to strive to accomplish them either. Similarly, for those who abide in the fruition of non-virtue, as long as it exists, the fruition of non-virtue will naturally abide in its own nature, so there is no opportunity for antidotes to enter, and there is no way to abandon all afflictions. In this way, beings will completely abide in two extremes, that is, some beings abide only in virtue, and others abide only in non-virtue. Among them, those who abide only in virtue do not need to abandon non-virtue, nor do they need to accomplish virtue. And those who abide completely in non-virtue cannot accomplish virtue, nor can they abandon non-virtue. Therefore, in any case, engaging in acceptance and rejection becomes meaningless. The Compendium of Mahayana also says that if the fruition becomes virtuous or non-virtuous, all afflictions will not be eliminated. Therefore, it is reasonable for the fruition to be only obscured and unspecified. Why is it called the grasping consciousness? Because it causes the body that has not been obtained to be obtained, and it causes the body that has already been obtained to abide. Why does it cause the body that has not been obtained to be obtained? Because it connects the intermediate state of existence to the state of birth. Why does it cause the body that has already been obtained to abide? Because from birth to death, due to the support of the alaya consciousness, the sense faculties with form do not perish and are able to exist. Why is it called the place of knowable objects? Because it becomes the place of the characteristics, self-nature, and essence of knowable objects, because easily realizing these three characteristics depends on understanding it. There is also scriptural evidence for this, in the "Explanation of the Intention Sutra": The grasping consciousness is deep and subtle, all seeds flow like a river, it is not permissible to grasp it as self.