Tibetan
མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ལས་རྟོགས། ཅི་སྟེ། ཡི་གེ་ཐུང་ངུ་གཅིག་མིག་འཛུམ་པའི་ཚད་ཀྱི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡི་གེ་ཐུང་ངུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དག་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་ཆུང་ངུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྒྲའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་པས། སྒྲའི་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བ་རྣམས་སྒྲ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཨ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེ་ཐུང་ངུ་གཅིག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྟོག་པས་ཀྱང་། རང་གི་འབྲས་བུ་ཨ་ཞེས་པས་སྒྲའི་གདངས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཐུང་ངུ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཏུ་མ་ཡོད་པར་བསྟན་ཅིང་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བསྟན་གྱི། ཅི་སྟེ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཡི་གེ་ཨ་ཞེས་པའི་གདངས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་ནུས་ན་དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཨ་གང་ལས་བྱུང་བའི་གནས་དང་། བྱེད་པ་དང་རྩོལ་བ་དང་བརྗོད་འདོད་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་མཚུངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་དག་གི་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་དག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་དག་གིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་འགའ་ཡང་འདྲ་བའམ་མི་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨའི་གདངས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཨའི་གནས་དང་བྱེད་པ་སོགས་ལས་མ་བྱུང་ན་སྐད་ཅིག་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མ་བྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཨའི་གནས་དང་བྱེད་པ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲའི་གདངས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའམ་ཡང་ན་རིགས་བྱེད་པ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཡི་གེ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་རང་བྱུང་གི་ངོ་བོ་ཁས་ལེན་པར་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དག་མ་ཡིན་པའི་ཡི་གེ་ཨ་དེའི་གནས་དང་བྱེད་པ་སོགས་ལས་འབྱུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དག་ནི་ཨ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཨ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དུ་མ་ཡིན་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ཨ་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ནི་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་ཁོ་བོས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་ཁས་ལེན་ན
Chinese
這不是這樣的說法是從何而得知呢？如果說：『一個短的字，在眨眼之間就能完成。』不是這樣說的嗎？如果這樣問，那是說一個短的字也有許多剎那，並不是說每一個剎那都不是字。譬如說，一個小的聲音也有許多微細的聲音粒子，並不是說每一個微細的聲音粒子都不是聲音。因此，像「阿」這樣的短字，即使僅僅是引發它的念頭，也能夠產生其結果，即「阿」這個聲音，它具有許多前後剎那，這是事物本身的力量。因此，說明了每一個短字都有許多剎那，並且聽覺也能夠逐漸地獲得。如果說話者能夠僅僅說出與後來的剎那沒有關聯的「阿」這個字的聲音的最初剎那，那也不是字「阿」，因為「阿」所產生的處所、作用、努力和表達意願等原因條件是相同的。果的相同與不同是由於原因條件的相同與不同所造成的。否則，任何事物都不會變得相同或不同，因為沒有使之變化的原因條件的差別。如果「阿」的聲音的第一個剎那不是從「阿」的處所和作用等產生的，那麼其他的剎那也不會產生。因此，如果沒有從「阿」的處所和作用等產生的聲音，或者跟隨那些論理者，就必須承認「阿」等字不是從原因和條件產生的，而是恆常、自生的本性。如果認為每一個剎那都不是字，但字「阿」是從它的處所和作用等產生的，因為每一個剎那都不是「阿」，那麼，這樣的「阿」是一個剎那還是許多剎那呢？如果是第一種情況，那麼說「阿」長或短的說法就不合理了，因為一個剎那不能被稱為長或短等。第二種情況就是我所建立的觀點，因此我接受它。
English
How is it understood that this is not the case? If you ask, "Isn't it said that a short letter is completed in the time it takes to blink an eye?" That is to say that even a short letter has many moments, but it is not said that each moment is not a letter. For example, just as a small sound has many minute sound particles, it does not mean that each minute sound particle is not a sound. Therefore, even the thought that arises from a short letter like "A" produces its result, the sound of "A," which has many prior and subsequent moments, which is the power of the thing itself. Therefore, it is shown that each short letter has many moments, and that hearing also gradually obtains them. If speakers could utter only the first moment of the sound of the letter "A," unrelated to the later moments, that would not be the letter "A," because the place from which "A" arises, the action, effort, and intention to express, etc., have the same causes and conditions. The similarities and differences of the results are caused by the similarities and differences of the causes and conditions. Otherwise, nothing would become similar or different, because there would be no difference in the causes and conditions that make it so. If the first moment of the sound of "A" did not arise from the place and action of "A," etc., then the other moments would not arise either. Therefore, if there is no sound arising from the place and action of "A," etc., or if one follows those logicians, one would have to accept that letters such as "A" are not born from causes and conditions, but are of a permanent, self-arising nature. If one thinks that each moment is not a letter, but the letter "A" arises from its place and action, etc., because each moment is not "A," then is such an "A" one moment or many moments? If it is the first case, then the terms long and short for "A" would be unreasonable, because a single moment cannot be called long or short, etc. The second case is the view I have established, so I accept it.
Tibetan
་རྩོད་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་བདག་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མི་འདོད་ན་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་རྟག་པའམ་ཡང་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མིང་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཡི་གེ་དུ་མ་རྣམས་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཐོས་པ་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྟོགས་པས་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་གྱི་ཐོས་པའི་ཡི་གེ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ། གསལ་བྱེད་དང་། དེ་དག་ཀྱང་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་བར་གསལ་བྱེད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། ཡི་གེའི་ཁྱད་པར་གང་ལ་རྟོག་པས་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་གསལ་བྱེད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ནི་མིང་ཡིན་ལ། ཡི་གེ་གང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ནི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡི་གེ་ཉིད་མིང་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མིང་ཚིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཙམ་ཡིན་གྱི་མིང་དང་ཚིག་གི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་དང་ཁྱད་པར་བརྗོད་ཅིང་གསལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་ལ་བརྡའི་འབྲེལ་པ་མ་བྱས་པ་དེས་ནི་དོན་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ནག་ནོག་སོགས་དང་ལྡན་པ་ལ། རྟའི་བརྡའ་མ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དག་ལ་བརྡའ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དོན་འདིའི་མིང་འདི་ཞེས་བརྡའ་འབྲེལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ལ་མི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དོན་འགའ་ལ་ཡང་བརྡའ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལེགས་སྦྱར་ལ་གྲགས་པའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་གངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡའ་འབྲེལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ལ་མི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྡའ་འབྲེལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མིང་དང་ཚིག་ནི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཉིད་ཀྱི་དེ་དང་དེ་ལ་རྟོག་པས་བརྡའ་འབྲེལ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པས་བཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་སྒྲའི་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ན་དེ་དག་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པར
Chinese
没有争论。如果不想承认刹那为一个或多个的自性，那么就必须承认字母是常恒的，或者承认它们是不存在的。因此，字母是声音的自性，这个观点是成立的。为什么说名和词的集合是虚构的自性呢？因为当听到许多字母时，随之产生的觉知，会将听觉依次听到的那些字母，仅仅视为眼睛和形状等事物的本质，并将其与常恒与非常恒等特征联系起来，作为显现的虚构。在字母的特征中，凡是觉知将眼睛和形状等事物的本质视为显现的虚构，那就是名。凡是字母将事物的特征视为显现的虚构，那就是词。如果是这样，难道不是字母本身变成了名和词吗？不是的，字母仅仅是被虚构为名和词的基础，而不是名和词的自性。因为字母不能表达和显现事物的本质和特征。就像没有建立约定俗成关系的事物，不能显现那个事物一样，就像对于具有黑色污垢等事物，没有建立马的约定俗成一样，元音和辅音的字母，也没有对事物的本质和特征建立约定俗成。因为对于这种事物，这个是它的名字，这样建立约定俗成的觉知所不显现的事物，对于任何事物都不能建立约定俗成，例如，对于康区人来说，不显现梵语中著名的名字的特征一样。元音和辅音的字母，因为是听觉的对象，所以不显现于建立约定俗成的觉知。因此，名和词是对本质和特征进行显现的，觉知对那个事物建立了约定俗成，因此，它是觉知所执持的声音的总体。实际上，它们在内外任何事物中都没有成立，因为内外的事物都有各自不相混淆的自性。
English
There is no dispute about that. If one does not want to admit that a moment is the nature of one or many, then one must admit that letters are permanent or that they are non-existent. Therefore, the view that letters are the nature of sound is established. Why is it said that the collection of names and words is of a fabricated nature? Because when many letters are heard, the subsequent cognition regards those letters heard sequentially by hearing as merely the essence of things such as eyes and forms, and it connects them with characteristics such as permanence and impermanence, fabricating them as manifestations. Among the characteristics of letters, whatever cognition regards the essence of things such as eyes and forms as a manifestation, that is a name. Whatever letter regards the characteristics of things as a manifestation, that is a word. If that is the case, doesn't the letter itself become a name and a word? No, letters are merely the basis for being fabricated as names and words, but not the nature of names and words. Because letters cannot express and manifest the essence and characteristics of things. Just as something for which no conventional relationship has been established cannot manifest that thing, just as no convention of a horse has been established for something with black dirt, etc., the vowels and consonants have not established conventions for the essence and characteristics of things. Because for this thing, this is its name, whatever is not apparent to the cognition that establishes the convention, cannot establish a convention for anything, just as the characteristics of famous names in Sanskrit are not apparent to the cognition that establishes conventions for the people of Kang. Because vowels and consonants are objects of hearing, they are not apparent to the cognition that establishes conventions. Therefore, names and words are what manifest essence and characteristics, and cognition has established conventions for that thing, and therefore, it is the generality of sound held by cognition. In reality, they are not established in any internal or external thing, because internal and external things each have their own unmixed nature.