Tibetan
ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚོགས་དྲུག་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་པ་སྟེ་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྣམ་སྨིན་གྱི་འཕེན་པ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ཞེས་འདོགས་ཀྱི་འདི་ཡང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། ། འདི་ལ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་ལ་དེ་ནས་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་ཏེ་མཐར་དེ་ནས་འཆི་བ་སླར་ཀུན་གཞི་ལས་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཐར་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་སྐྱེ་བས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ཞེས་པའི་མི་ཁོམས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལམ་ཆུང་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་སྔ་མ་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་སྐྱེས་པར་ལུང་ལས་གསུངས་ཤིང་། འཆི་འཕོ་ཁར་ཐར་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ན་དགེ་རྩ་ཆད་པས་ཕྱི་མ་ལ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེར་སྐྱེས་པ་ནི་སྐལ་པ་ཆེན་པོ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཚོགས་དྲུག་གི་འདུ་ཤེས་འགགས་པས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཅིང་། གང་གི་ཚེ་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་གནས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་དེ་ལ་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རིས་མཐུན་པར་ཚེ་གཅིག་གི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་སྔོན་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱའམ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་དུ་འཇུག་ཅིང་གནས་པར་འཕངས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཙམ་དུ་གནས་པའི་དུས་ངེས་པ་ལ་ཚེ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་སྲོག་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། ། རིས་མཐུན་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་དེ་དང་དེར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཚུངས་པ་དང་། འགྲོ་བ་མཚུངས་པ་དང་། སྐྱེ་གནས་མཚུངས་པ་དེ་དང་དེ་དག་གི་རིགས་དང་ན་ཚོད་དང་བོང་ཚོད་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཏེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་རིས་མཐུན་པ་ཞེས་གདགས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི་རིས་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་གཞན་ཡང་མེད་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །རྒ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྔ་མ་
Chinese
当投生于无想天之中时，心与心所生的不稳固之法，连同六识聚合之轮一同止息，即自然而然地止息。在异熟果报未完结之前，与入胎识不相应的身体状态，称之为“无想”。但此亦非实有之物。在此之中，刚出生时会生起少许意识，之后自然而然地止息，最终从那里死亡，再次从阿赖耶识中生起入胎识。那时，会生起诽谤解脱的邪见，因此被称为长寿天，是无暇之处。这是因为，阿罗汉中的小乘行者，经文中说他们会投生于无想天。临终时，如果生起诽谤解脱的邪见，善根断绝，必定会堕入恶道。因此，投生于彼处，在无数大劫中，六识的意识止息，没有行善的机会。当意识生起之时，便是从该处死亡之时。因此，因为没有机会在那样的所依身上行善，所以是无暇之处。命根是指，在天人等同类众生中，一生之蕴的相续，由先前积累的福德与非福德等业力所牵引，无论是一百年或一千年等，在其中持续存在的时间，将此确定的时间称为“寿命”，但并非实有之物。寿命、命、命根，这些都是不同的名称。同类是指，在天人等众生种类中，众生的界、趣、生处相同，以及那些种类、年龄、体型等身体，即与蕴的支分相似者，称之为同类。出生是指，在同类中，由众生相续所摄持的行蕴之流，从未生起而生起，称之为出生，并非其他实有之物，亦非唯一。衰老是指，同类众生从出生到死亡之间的行蕴之流，前一刹那
English
When one is born into the realm of the gods without perception, the mind and the mental phenomena that arise from it, which are impermanent, along with the assembly of the six consciousnesses, cease, that is, they cease naturally. Until the ripening of karma is exhausted, the state of the body that is incompatible with the entering consciousness is called "without perception," but this is also not a real substance. In this state, a slight consciousness arises immediately after birth, and then it ceases naturally, and finally, from there, death occurs, and the entering consciousness arises again from the alaya. At that time, a wrong view of denigrating liberation arises, so it is called the long-lived god, which is a place of no leisure. This is because the Arhats, the lesser vehicle practitioners, are said in the scriptures to be born in the realm of the gods without perception in their previous lives. If, at the time of death, a wrong view of denigrating liberation arises, the roots of virtue are cut off, and it is certain that they will fall into the lower realms in the future. Therefore, being born there, for countless great eons, the consciousness of the six consciousnesses ceases, and there is no opportunity to do good. When consciousness arises, it is the time of death from that place. Therefore, because there is no opportunity to do good on that basis, it is a place of no leisure. The life force is the continuity of the aggregates of one lifetime in beings of the same kind, such as gods and humans, due to the power of the karma of previously accumulated merit and non-merit, etc., for as long as it lasts, whether it is a hundred years or a thousand years, etc. This fixed time is called "life," but it is not a real substance. Life, vital force, and life force are different terms. Homogeneous refers to the realm of sentient beings, such as gods and humans, where the elements of sentient beings are the same, the realms are the same, and the birthplaces are the same, and the bodies of those kinds, ages, sizes, etc., that is, the limbs of the aggregates, are similar, are called homogeneous. Birth is the arising of the stream of conditioned phenomena, which are included in the continuum of sentient beings, from what has not arisen in a homogeneous way, and is called birth, which is not another real substance, nor is it the same. Aging is the stream of conditioned phenomena from the birth of a homogeneous being to death, the previous moment
Tibetan
ལས་ཕྱི་མ་གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནུར་ནུར་པོ་ལས་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་བྱིས་པ་ནས་གཞོན་ནུ། དེ་ལ་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་མཐར་རྒས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒ་བ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་གཞན་མེད་དོ། །གནས་པ་ནི་རིས་མཐུན་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་མི་འཇིགས་ཅིང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གདགས་སོ། ། མི་རྟག་པ་ནི་རིས་མཐུན་པར་ཚེ་གཅིག་གི་ཕུང་པོས་སྡུས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་འཇིགས་ཅིང་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་གདགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་མེད་པར་བརྟན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་རིས་མཐུན་པའི་འདུ་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བ་སོགས་བཤད་ཅེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་གནས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་པར་མཚུངས་པ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་གསུངས་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ནི་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་སོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་འཇིག་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་ནི། འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་སྒྲར་གྲགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་མ་བསྟན་ལ། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེས་སོ་རྒས་སོ། །གནས་སོ། །ཞིག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་གི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་འདུ་བྱེད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་དག་ཀྱང་སྐད་གཅིག་རེ་རེ་ལ་ཚང་བ་དང་། མཚན་གཞི་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདིར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། རིས་མ
Chinese
後續的業，是指與其他不同的狀態。例如，從柔軟變得粗糙等等。同樣地，從孩童到青少年，再到青春期等等，最終變老。這就被稱為衰老，沒有其他的實質。存在是指，同類的行蘊，從產生到死亡之間，不畏懼且持續不斷地進行，這被稱為存在。無常是指，同類的，由一生五蘊所包含的行蘊，其延續是令人恐懼且斷絕的，這就被稱為無常，並非每個剎那都是如此，也沒有變成其他的意義而保持不變。那麼，外在的色法等等，不也有生、老、無常等等嗎？如果這樣，為什麼說只有同類的，由有情相續所包含的行蘊才說生等等呢？世尊所說的有為法的特徵，生、老、無常和存在，這些都是針對被算作有情的行蘊而言的，為了顯示不是針對外在的。既然兩者都有生等等是相同的，為什麼世尊只針對有情所攝的行蘊而這樣說呢？因為外在的色法等，是以毀壞和產生來區分的，而內在的行蘊，是以生和老等來區分的。也就是說，世間上外在的色法等是毀壞的，而對於生起，則以毀壞和產生的聲音來稱呼，所以世尊也與它們一致地那樣說，而沒有顯示為生等等的聲音。內在的行蘊則是，生了、老了、存在著、壞滅了，這樣以生和老等來稱呼。因此，世尊也與世間一致地，以生等等的聲音來說明它們的產生等等。這樣，為了消除分別說者認為生等等是有為法普遍的特徵，並且它們也存在於每個剎那，以及認為它們與本質是不同的實質的這些觀點。在此，按照順序，同
English
Subsequent karma refers to the state that becomes different from other states. For example, from being soft to becoming rough, and so on. Similarly, from childhood to adolescence, then to youth, and so on, eventually becoming old. This is called aging, and there is no other substance. Existence refers to the continuous and fearless progression of similar conditioned phenomena from birth to death, which is called existence. Impermanence refers to the fearful and interrupted continuation of similar conditioned phenomena contained within the aggregates of one lifetime, which is called impermanence itself, and it is not so for each moment, nor does it become another meaning and remain constant. Then, do external forms and so on not also have birth, aging, impermanence, and so on? If so, why is it said that only similar conditioned phenomena contained within the continuum of sentient beings are said to have birth, etc.? The characteristics of conditioned phenomena spoken by the Bhagavan, birth, aging, impermanence, and existence, are directed towards the conditioned phenomena that are counted as sentient beings, and are shown not to be directed towards external phenomena. Since both have birth, etc., in common, why did the Bhagavan speak in this way, directing it only towards the conditioned phenomena included within sentient beings? Because external forms, etc., are distinguished by destruction and production, while internal conditioned phenomena are distinguished by birth, aging, etc. That is, in the world, external forms, etc., are destroyed, and for arising, they are called by the sounds of destruction and production, so the Bhagavan also spoke in accordance with them, and did not show them as the sounds of birth, etc. Internal conditioned phenomena, on the other hand, are called birth, aging, existence, and decay, and so on. Therefore, the Bhagavan also spoke of their arising, etc., with the sounds of birth, etc., in accordance with the world. Thus, in order to eliminate the views of the Vaibhashikas who believe that birth, etc., are universal characteristics of conditioned phenomena, and that they are also present in each moment, and that they are different substances from the essence. Here, in order, the same