Tibetan
བའི་རྟེན་འདོད་པ་དང་། སྐྱེས་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་ཁམས་གསུམ་ག་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། འདི་ཉིད་དུ་གཟུགས་མེད་དུ་འདི་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་དག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་མ་བཞག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་འགྲིག་པར་མ་མཐོང་སྟེ། འདིར་གཟུགས་མེད་དུ་འདི་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད། ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་འབད་པའི་རྩོམ་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མ་གསུངས་ལ། བསྡུ་བའི་དགོངས་པ་ཀུན་གཞི་མེད་ན་འདི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གཟུགས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་ཤིང་། གཟུགས་མེད་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལའང་གཟུགས་མེད་དུ་འདི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། མི་བྱེད་པའི་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་མཛད་པར་མངོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའི་རྣམ་པར་བྱས་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་འདིར་ཁ་ཅིག་མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་རྟེན་ནས་ཚོར་བ་གསུམ་དང་འདུ་ཤེས་གསུམ་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་སེམས་མེད་པ་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་སོགས་སུ་བཤད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་གི་ལུགས་ཡིན་ཞེས་ལོག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་སྡེ་པ་དག་གི་ལུགས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ཅི་སྡེ་པ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་འདི་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་འཐད་པ་མེད་བཞིན་དུ་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཞིག་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞེད་སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ་ལྡན་མིན་དུ་འདོད་པ་སྡེ་པའི་ལུགས་སོ་ཞེས་པ་འདི་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་ནས་རྙེད། གལ་ཏེ་འཐད་པ་དང་ལྡན་ཡང་སྡེ་པ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་དག་གི་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི
Chinese
欲求之所依，已生而住之所依，说是三界。于此，未说此于无色中显现。彼等是安立与不安立阿赖耶之差别，故无有相违，如是说是不合理的。此处，此于无色中不显现之立宗，乃是寂静之解脱之异熟所住者，不作彼之勤作之故。如是说，未说以无色之故。若无有阿赖耶，则此显现唯赖于色，若无色，则以无色之故，如是思念。是故，于安立阿赖耶者，亦有此于无色中显现与不显现之二种说法之差别。相乃是，将受与想等作病与果与痛之相而遮止。 其中，此处有说，经中说菩萨依此灭定，断除三受与三想。如是说，以大乘不共之理，灭定乃是出世间之等持，乃是不分别之自性。彼说为无心及非相应行等，乃是声闻部派之理，如是作诸多邪分别。 对此应说，说灭定为非相应行，是部派之理，此部派之意是合理，抑或虽不合理而以自心增益。若如初者，则灭定是非相应行。如是，大乘之论师无著兄弟等为何不许？若彼等论师亦如是许，则于大乘之理，灭定是等持，而许为非相应行是部派之理，此具足观察之汝从何而得？设若虽合理，然彼等部派之意非彼等论师之所许耶？他人之
English
The support of desire and the support of those who have already been born and abide are said to be the three realms. Here, it is not said that this manifests in the formless realm. These are not contradictory because they are based on the difference between establishing and not establishing the ālaya. To say this is not seen as reasonable. Here, the proof that this does not manifest in the formless realm is that those who abide in the maturation of the liberation of peace do not make the effort for it. It is said thus, but it is not said because of formlessness. If there is no ālaya, then this manifestation depends only on form, and if there is no form, then it is thought to be because of formlessness. Therefore, even for those who establish the ālaya, there are two kinds of explanations for whether this manifests in the formless realm or not. The aspects are that feelings and perceptions are stopped by making them appear as diseases, fruits, and pains. Some here say that, according to the sutra, bodhisattvas rely on this samadhi of cessation to cut off the continuum of the three feelings and the three perceptions. Thus, according to the unique system of the Mahayana, the absorption of cessation is a supramundane samadhi, which is the nature of non-conceptualization. To say that it is without mind and non-associated formations, etc., is the system of the Sravaka schools, and thus many false distinctions are made. To this, it should be said that to say that the absorption of cessation is a non-associated formation is the system of the schools. Is this intention of the schools reasonable, or is it something that is fabricated by the mind even though it is not reasonable? If it is the former, then the absorption of cessation is a non-associated formation. Why do the Mahayana masters, such as the brothers Asanga, not accept this? If those masters also accept it in this way, then in the Mahayana system, the absorption of cessation is samadhi, and to accept it as non-associated is the system of the schools. Where did you, who are endowed with discernment, find this? Even if it is reasonable, is the intention of those schools not accepted by those masters? Another's
Tibetan
་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གང་ཟག་ལ་སྡང་བར་བྱས་པ་ཡིན་པས། རིགས་པ་སྨྲ་བ་དག་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྡེ་པ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་། ཐོབ་པ་དང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་དགག་པ་མཛད་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ལུང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་འགོག་པར་རིགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་མཛད། ཅིས་སྟེ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལྡན་མིན་ཡིན་པ་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགག་པ་བྱས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ལུགས་ཡོད་ན་གཟིགས་རྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན་ཅིག །ཁོ་བོས་ནི་བྱམས་པ་ཐོག་མེད་དབྱིག་གཉེན་དང་བཅས་པའི་གཞུང་ལ་འདི་བཀག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་གཞུང་རྣམས་ན་ཡང་། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་བྱས་པ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། ། ཅི་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་འགོག་པ་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། ཞེས་སོགས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན། འདོད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་བཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་ནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འདོད་སེམས་ཀྱང་སྙོམས་འཇུག་ཏུ་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་འཕོ་བ་ལ་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་འགོག་པ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སམ། ཡང་ན་དེ་ལ་གནས་པ་པོའི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆ་སྙོམས་པར་གནས་པ་ཙམ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའི་དམིགས་རྣམ་འཛིན་པའི་སྙོམས་འཇུག་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡང་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། ཞེས་པར་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན་ཡང་། རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ནང་དུ་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འགོག་སྙོམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན། གཞུང་འདི་ཉིད་དུ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་མ་ཡིན། ཡང་དག་པར་འདས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཞི་བས་མ་ཡིན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན། དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་མ་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལྟའོ། །ཞེས་དང་དེའི་འགྲེལ་པར། ཇི་སྟེ་རྣམ་པར་ཞི་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ན།
Chinese
如果说“虽然这个观点符合逻辑，但我们不接受”，这便是对人怀有憎恨，不是讲道理的人应有的态度。如果按照第二种观点，就像各部派对周遍假立的非能辨识的色法，以及已得、已逝和未来之法实体存在的主张进行驳斥一样，那么对于此观点，如果也应该通过经教和理证的方式进行驳斥，为何不这样做呢？难道是因为不具备驳斥的等持吗？如果存在通过经教和理证的方式驳斥此观点的，大乘的论典，请您这位见识广博的人指出来。我对于弥勒、无著、世亲等论著中，丝毫没有见到对此观点的驳斥。龙树父子及其追随者的论著中，也没有见到对此观点进行特别驳斥。如果说，《现观庄严论》中不是说了“包括止灭的九次第定”等等，是超越的禅定吗？如果这样，那么，由于说了“欲所证之识，于非等持位”，就请认为欲心也是等持吧！如果说，那只是在入定者转变时，在那里假立的名称而已。如果这样，那么，止灭也是等持的果吗？或者说，仅仅是安住于此的行者的身体诸元素处于平衡状态，而称之为等持，这样说有什么过失呢？这并非是执持所缘和行相的等持。又如果认为，因为在“菩提分法无量”中，说到了无漏智慧的范畴。但这也是不合逻辑的，因为这是由超世间智慧的力量所产生的功德，因此仅仅是在那些范畴中提及而已。如果止灭是无分别智，那么，在此论典中说：“无戏论之无分别，非由不作意，非真已灭，非由寂灭，非自性，非由于所缘现行而见，然见于所缘不现行。”及其注释中说：“如果因为寂灭而这样说，
English
If it is said, "Although this view is logical, we do not accept it," this is to harbor hatred towards a person, and it is not the attitude that those who speak reasonably should have. According to the second view, just as the various schools refute the assertion that the completely imputed non-cognitive form, and the obtained, past, and future phenomena exist as substances, so too, if it is appropriate to refute this view through scripture and reasoning, why is it not done? Is it perhaps because one does not possess the meditative stabilization of refutation? If there exists a Mahayana treatise that refutes this view through scripture and reasoning, please, you who are broad-minded, point it out. I have not seen even a little bit of refutation of this in the treatises of Maitreya, Asanga, Vasubandhu, and others. In the treatises of Nagarjuna and his sons, along with their followers, I have also not seen a specific refutation of this. If it is said, "In the Ornament for Clear Realization, isn't it said, 'The nine successive stabilizations including cessation,' etc., are transcendent samadhi?" If so, then, since it is said, "The consciousness realized by desire, in a state other than meditative equipoise," please consider desire-mind to be samadhi as well! If it is said that it is merely a name imputed there when the one entering samadhi transforms. If so, then is cessation also the result of meditative stabilization? Or, what fault is there in saying that it is merely that the elements of the body of the practitioner abiding in it remain in a balanced state, and that this is called meditative stabilization? This is not the meditative stabilization that apprehends the object and aspect. Furthermore, if one thinks that it is because in "the immeasurable qualities concordant with enlightenment," it is spoken of as a category of uncontaminated wisdom. But this is not logical, because it is a quality that arises from the power of transcendental wisdom, and therefore it is merely mentioned within those categories. If cessation is non-conceptual wisdom, then, in this very treatise, it says: "Non-conceptual non-elaboration is not because of non-attention, not truly ceased, not because of pacification, not by nature, not seeing by manifest engagement with the object, but seeing without manifest engagement with the object." And in its commentary it says: "If it is said thus because of pacification,