English
Thus, in the compilation of detailed determinations: With regard to the individual, it belongs to the continuum of an ordinary being. In terms of birth, it first arises in this life, and thereafter in the form realm, in the fourth dhyana, it is experienced from the fruit. Thus it is explained. The aspect is based on the mind of the fourth dhyana, and perception is disease, boils, sores, and pain. Non-perception is the supreme peace, which is the aspect of refuting perception. Cessation attainment is also taught through five aspects: ground, attention, place, essence, and designation. Among these, the ground is: "Having abandoned attachment to the sphere of nothingness and transcended the peak of existence," which is the ground of the peak of existence. This also indicates that it possesses transcendental wisdom, because one who has not attained the mind of the peak of existence has not abandoned attachment to nothingness, and one who has not attained the transcendental path has not transcended the peak of existence. One who has attained the transcendental path has transcended the peak of existence, because they have destroyed all the view-to-be-abandoned and practice-to-be-abandoned of the peak of existence. It only mentions transcending the peak of existence, without saying whether or not they have abandoned attachment, because some arhats also enter this attainment, so it does not say that they have abandoned attachment. Also, some non-returners who have not abandoned attachment to the peak of existence also enter the attainment, so it does not say that they have abandoned attachment. Some ordinary beings who have attained the mind of the peak of existence, although they have abandoned attachment to nothingness, cannot enter this attainment, so it says transcending the peak of existence. Some noble ones, although they have transcended the peak of existence, cannot enter this attainment, so it says having abandoned attachment to the sphere of nothingness. Thus, these two phrases, "having abandoned attachment to the sphere of nothingness and transcended the peak of existence," indicate that the individual who enters cessation attainment must possess both special calm abiding and special insight in that order.
Tibetan
། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་རྟེན་ཅེ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་རྣམས་ནི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཆེས་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་འགོག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ལ་སྲིད་རྩེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་འགོག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཅིང་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྟེན་དགོས་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་ན། བདག་ཆད་ཀྱི་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགག་པར་མི་ནུས་ལ། དེ་མ་བཀག་པར་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་འཕགས་པའི་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན། མདོ་ལས། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ནི་ཆོས་གཉིས་བཅེས་སུ་བྱ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཚིག་གཉིས་པོ་འདི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ན། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་གནས་པ་མཆོག་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གི་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནི། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། སྲིད་རྩེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་བར་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཞན་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱངས་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་གཞན་ལ་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གི་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས
Chinese
对此，殊胜的止禅是存在之顶的心，因为它是所有世间住处中最殊胜的。殊胜的观禅是出世间的智慧，因为它能舍弃三界的一切烦恼。为何入于灭定需要依靠殊胜的止禅，即有顶天之心呢？因为其他的那些心，感受和意识的运行非常明显，因此与灭定不相符，而有顶天由于意识的运行不明显，因此与灭定相顺且容易。为何殊胜的观禅需要依靠出世间的智慧呢？如果不具备证悟无我的智慧，就会因为伴随有我断灭的疑虑和恐惧，而无法遮止伴随烦恼的意念，如果不遮止它，就无法成为完全遮止了粗大意识和感受的殊胜圣者之住处。因此，经中说：“入于灭定者，应珍视两种法，何为二？即止禅与观禅。”追随此语而说了这两个词。作意是，圣者们在粗大的意识和感受完全生起时，心想：我应安住于完全遮止了粗大意识和感受的殊胜住处。因此，入于此定并非以从轮回中解脱的意识，因为在此定中，是依靠有顶天之心而入定，而有顶天也是世间的，因此无法从中解脱，而且圣者们没有颠倒的意识。因此说“以先行的寂止之意识的作意”。这又是就圣者声闻和独觉而言的，菩萨们是为了利益他人而修习三摩地的能力，以及为了向他人展示已经修习完毕的三摩地的能力等目的而入定，而佛陀则是由于往昔愿力的牵引，为了调伏所化众生而入灭定和出定等。
English
In this regard, the special quiescence meditation is the mind of the peak of existence, because it is the most excellent of all worldly abodes. The special insight meditation is the wisdom that transcends the world, because it abandons all the afflictions of the three realms. Why does entering into cessation require relying on the special quiescence meditation, the mind of the peak of existence? Because other minds have very clear experiences and perceptions, they are incompatible with cessation. But the peak of existence has unclear perceptions, so it is compatible with cessation and easy to achieve. Why does the special insight meditation need to rely on the wisdom that transcends the world? If one does not have the wisdom that realizes selflessness, one cannot prevent the mind with afflictions, accompanied by the fear of the doubt of self-annihilation. If that is not prevented, it will not become the supreme state of the noble ones who have completely prevented coarse consciousness and feelings. Therefore, the sutra says, "One who enters into cessation should cherish two dharmas: what are the two? Quiescence and insight." Following these words, these two terms are mentioned. Attention means that when the noble ones have completely arisen with coarse perceptions and feelings, they think, "I should abide in the supreme state of completely preventing coarse perceptions and feelings." Therefore, entering into this is not with the idea of liberation from cyclic existence, because in this, one enters into samadhi based on the mind of the peak of existence, and the peak of existence is also worldly, so one cannot be liberated from it, and the noble ones do not have inverted perceptions. Therefore, it is said, "with attention preceded by the consciousness of peaceful abiding." This is also in terms of the noble Shravakas and Pratyekabuddhas, but Bodhisattvas enter into samadhi for the purpose of training the power of samadhi for the benefit of others, and for the purpose of showing others the power of samadhi that has already been trained, and so on. Buddhas, due to the power of the aspiration of previous prayers, enter into cessation and arise, etc., in order to tame sentient beings.
Tibetan
་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གནས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚོགས་དྲུག་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྣམས་སུ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲུག་དང་བཞི་དང་། གཅིག་རྣམས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱང་། ས་གཉིས་པོ་དེ་དང་། འགོག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་མ་གཏོགས་ཟག་བཅས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ལ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །མི་སློབ་པ་སོགས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱང་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ནི་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོའི་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་གདགས་པ་ནི། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་སུ་ནི་མེད་དོ། ། བྱེ་བཤད་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་ཉམས་པར་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གདགས་པར་བཤད་པ་ལྟར་ན། གདགས་གཞིའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་རྟོགས་པ་ན། དེ་ལ་གདགས་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་རྟོགས་པས་དགེ་སློང་འདི་ནི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་གང་ཟག་གིས་ཁམས་གང་དུ་རྣམ་པ་ཇི་འདྲ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་ཟག་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། དེ་ལ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་མི་སློབ་པ་གཉིས་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་དག་ཀྱང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཁམས་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་བ་ལས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་ནི་དང་པོ་འདིར་བསྐྱེད་ཅིང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཏེ། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཞག་ན་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བར་ལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་
Chinese
仅仅是显现而已。处所是心和心所生的法，不稳固的六识及其眷属等。这些在欲界、色界和无色界中，依次是六、四和一，这些是止息的对境。阿赖耶识在未获得无学地和不还地之前，刹那也不间断地生起。有染污的意，除了这两个地和止息，以及入于出世间道之外，在一切有漏的行持中都会生起，因此称这二者为稳固。在这些稳固的法中，有些是有染污的意及其眷属等。无学等入定时，则没有染污意。自性是止息七识及其眷属等。以入定之心，使七识及其眷属等不生，入定者的身体的状况，就称之为灭尽定，但实际上并没有实体。在分别论中，如所说入定之心的阿赖耶识，是安立在种子衰损的状态上。如果不了解所安立的阿赖耶识，那么安立于其上的灭尽定也无法了解，因此“这位比丘入于灭尽定”等等的说法在任何情况下都是不合理的。对于此，如果有人问：什么人以什么样的界，以什么样的状态入定呢？关于人，在《决定汇集》中说：“对此，有学者以身体证悟不还果，以及从二者中解脱的无学者也入定。”如是说。菩萨圣者也入定。关于界，也在同一论中说：“从生起来说，如果不分别阿赖耶识，那么首先在此生起，并在色界中显现，因为显现依赖于色。如果分别阿赖耶识，那么应当认为显现会遍及一切。”如是说，未生者生
English
It is merely an appearance. The location is the mind and mental phenomena, the impermanent six consciousnesses and their retinues. These are, in the desire realm, form realm, and formless realm, respectively, six, four, and one, which are the objects of cessation. The ālaya-vijñāna arises without interruption for even a moment until the stage of no-more-learning and the stage of non-return are attained. The afflicted mind also arises in all contaminated activities except for these two stages, cessation, and entering the supramundane path. Therefore, these two are called stable. Among these stable phenomena, some are the afflicted mind and its retinue. In the samādhi of the no-more-learning and so on, there is no afflicted mind. The essence is the cessation of the seven consciousnesses and their retinues. The state of the body of the one who enters samādhi, having made the seven consciousnesses and their retinues not arise with the mind that enters samādhi, is what is designated as the samādhi of cessation, but it does not exist as a substance. In the Vibhajyavāda, as it is said that the ālaya-vijñāna of the mind in samādhi is designated as the state where the seeds are weakened, if the ālaya-vijñāna, which is the basis of designation, is not understood, then the samādhi of cessation designated upon it cannot be understood either. Therefore, statements such as "This bhikṣu has entered the samādhi of cessation" would be unreasonable in every way. Regarding this, if someone asks: What kind of person, in what realm, and in what state enters samādhi? Regarding the person, in the *Viniscaya-saṃgraha* it says: "Here, the learner who realizes the non-returner with the body, and the non-learner who is liberated from both, also enter samādhi." Thus it is said. The noble Bodhisattvas also enter samādhi. Regarding the realm, it also says in the same text: "From the perspective of arising, if the ālaya-vijñāna is not distinguished, then it first arises here and manifests in the form realm, because manifestation depends on form. If the ālaya-vijñāna is distinguished, then it should be seen that manifestation goes everywhere." Thus it is said, the unborn arises.