Tibetan
ང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། ། ཇི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དངོས་པོ་ལ་ངེས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བའི་སྔོན་རོལ་ན། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཤིང་། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པར་ཟད་ཀྱི། ཡུལ་གཞན་དང་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་ཡང་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་དྲིས་པ་ལ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞིར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡང་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་མི་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ལྟ་བ་ངན་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་ལྟ་བའམ། ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའམ་ཆད་པའི་མཐའ་ལ་མི་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲི་བར་རྩོམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དག་གིས་དྲི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྟེན་པ་བཞི་དྲིས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་དྲིས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཡང་ནང་བདག་གིས་དངོས་པོ་དང་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་སུ་ཟད་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ལ་རྩམ་ནས་དྲིས་སོ། །དེ་དག་གི་ཐོག་མའི་མཐའ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དྲིས་སོ། །ཐ་མའི་མཐའ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི་དྲིས་སོ། །ཕྱིའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པས་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བརྩམས་ནས་དྲི་བ་མ་བཀོད་ལ། ནང་བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་འདི་ཉིད་བདག་གི་དངོས་པོར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་སེམས་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར། དེའི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་འདོད་ནས། ལུས་གང་ཡིན་པ་སྲོག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནམ། ཞེས་པ་གཉིས་དྲིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སེར་སྐྱའི་གཞུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་འདོད་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའོ། །མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་གློ་བུར་བ་ཐོག་མ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་འདོད་པས་དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། རང་བཞིན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཀྱང་། ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གསར་དུ་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁ་ཅིག་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་དུ་གནས་སམ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའི་དོན་དེ་ཉིད། མཐའ་གཞན་དགག་པའི་ཕྱིར་ཚིག་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི། དེ་དག་ཕྱི་མའི་མཐར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་པའོ། །མི་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་ནི། སྔ་མ་ལས་དཔགས་པས་གོ་སླའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་འབྱུང་མི་འབྱུང་ཞེས་སོགས་གྲོལ་བའི་བདག་ལ་བརྩམས་ནས་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་མི་དཔྱོད་པ་ནི། འཁོར་བའི་བདག་གི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་བདག་གི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དེ་ཡང་དཔྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་དཔྱད་པ་དོན་མེད་དེ། སྔ་མ་ལ་དཔྱད་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་འཁོར་བའི་ཚེ་བདག་ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་ཀྱང་། གང་གི་ཚེ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་པར་མི་འདོད་པ་ཡོད་ཅིང་། གཞན་དག་གྲོལ་བ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་པར་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་སྲོག་ལ་རྟེན་པ་ནི་གོ་སླ་སྟེ། སྲོག་ནི་བདག
Chinese
我。（一切）邪见都包含在两种（见解）中。如果有人问：所有类型的见解都被确定为六十二种见解吗？（答：）不是的。在未转法轮之前，在圣地印度的沙门和婆罗门中，所有被认为是殊胜的见解，都仅限于这六十二种见解。经中仅仅说了“六十二种见解”，但其他国家和时代出现的见解类型是无限的，因此，除了佛陀之外，没有人能够说出它们的名称。同样，未被记说的见解也不仅限于这十四种，然而，当有人问如来时，经中说有十四种未被记说的见解，因为这十四种是唯一未被记说的。这十四种见解并非被确定为唯一的实有，因为在其他国家、时代和情况下，并非不会出现其他不应被记说的见解类型。所有恶见都被确定为要么是常见，要么是断见。不依赖于常或断边的所有见解都是正确的见解。为什么他们试图通过这十四种方式来提问如来呢？因为那些预先进行思考的人所提出的问题有两种：遍染和清净。基于清净的一方，提出了四个关于涅槃的问题。基于另一方，提出了其余的问题。遍染的一方也仅限于内在的我和外在的器世界这两个方面，因此，他们围绕着我和世界这两个方面进行提问。为了了解这些的初始边，他们提出了四个问题，例如：我和世界是常还是无常。为了了解最终边，他们提出了四个问题，例如：有边还是无边等等。因为外在世界的当前自性可以通过显现而被轻易理解，所以它的当前……
English
I. All wrong views are included in two (views). If someone asks: Are all types of views determined to be sixty-two views? (Answer:) No. Before the wheel of Dharma was turned, among the Shramanas and Brahmins of the holy land of India, all the views that were considered supreme were limited to these sixty-two views. The sutras only speak of "sixty-two views," but the types of views that arise in other countries and times are infinite, so no one other than the Buddha can name them. Similarly, the unrecorded views are not limited to these fourteen, but when someone asked the Tathagata, the sutras say that there are fourteen unrecorded views because these fourteen are the only ones that are not recorded. These fourteen views are not determined to be the only real ones, because in other countries, times, and circumstances, it is not the case that other types of views that should not be recorded will not arise. All evil views are determined to be either eternalistic or annihilationistic. All views that do not rely on the extreme of permanence or annihilation are correct views. Why do they try to question the Tathagata through these fourteen ways? Because there are two types of questions that those who think in advance ask: defilement and purification. Based on the side of purification, four questions about Nirvana are asked. Based on the other side, the remaining questions are asked. The side of defilement is also limited to the two aspects of the inner self and the outer container world, so they ask questions about the two aspects of the self and the world. In order to understand the initial extreme of these, they asked four questions, such as: Are the self and the world permanent or impermanent? In order to understand the final extreme, they asked four questions, such as: Is there an end or no end, etc. Because the current nature of the external world can be easily understood by manifestation, its current...
Chinese
没有从自身本质出发提问，因为内在自我的事物本性难以理解，所以有些人认为这个身体本身就是自我的事物。有些人则认为有身体之外的自我。因此，为了了解其现在的自身本质，询问身体和生命是否相同。因此，通过这十四种方式向如来提问。 所谓“自我和世界是常恒吗？”，是指那些从原始就以自性成立、没有开端的，顺从数论派的苦行者们所认为的那样吗？所谓“无常”，是指那些不依赖因缘、突然产生且有开端的，顺从顺世外道的人们所认为的那样吗？所谓“两者都是”，是指自性从无始以来就是常恒的，但由于天人等状态由业和时间等因缘而新产生，所以也是无常的，有些顺从胜论派的苦行者这样说，是这样吗？所谓“两者都不是”，与第三种意思相同，仅仅是为了否定其他边而反驳而已。所谓“有边”，是指它们最终会断灭吗？所谓“无边”，与此相反，所谓“两者都是”和“两者都不是”，从前面可以推测得知。 所谓“如来死后存在不存在”等，是针对解脱的自我而提问，这也是执着于后际。不思考前际的原因是，仅仅思考轮回自我的前际，也会导致思考解脱自我的前际。如果是这样，那么思考后际也没有意义，因为思考前际就足够了，但并非如此。因为有些人轮回时，自我会进入后际，但当获得解脱时，并不希望进入后际。而有些人即使获得解脱，也希望进入后际，因此才要思考后际。身体依赖生命很容易理解，生命就是自我。
English
No questions were posed starting from its own essence, because the nature of the inner self is difficult to understand, so some think that this body itself is the object of the self. Some think that there is a self other than the body. Therefore, in order to understand its present essence, they asked whether the body and life are the same. Therefore, the Tathagata was asked through these fourteen ways. The question "Are the self and the world permanent?" refers to whether they are originally established by their own nature, without beginning, as the ascetics who follow the Samkhya school believe. The term "impermanent" refers to whether they are independent of causes and conditions, suddenly arising and having a beginning, as the materialists believe. The term "both" refers to whether the nature is permanent from beginningless time, but because the states of gods and humans arise anew from causes and conditions such as karma and time, it is also impermanent, as some ascetics who follow the Vaisheshika school say. The term "neither" has the same meaning as the third, and is merely a rebuttal to negate other extremes. The term "finite" refers to whether they will eventually be cut off at the end. The term "infinite" is the opposite of this, and the terms "both" and "neither" can be easily understood by inference from the previous ones. The question "Does the Tathagata exist or not after death?" etc., is asked with regard to the liberated self, and this is also clinging to the future extreme. The reason for not contemplating the past extreme is that merely contemplating the past extreme of the self in samsara will also lead to contemplating the past extreme of the liberated self. If this is the case, then contemplating the future extreme is also meaningless, because contemplating the past is sufficient, but this is not so. Because some people, when in samsara, the self enters the future extreme, but when they attain liberation, they do not wish to enter the future extreme. And others, even after attaining liberation, wish to enter the future extreme, therefore, it is necessary to contemplate the future extreme. It is easy to understand that the body depends on life, and life is the self.