Tibetan
འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འདག་པ་དང་གྲོལ་བྱེད་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོགས་མེད་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལོག་ལྟ་ཡང་ཡོད་པས་སྐུར་འདེབས་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ལྟ་བ་ནི་ལྔ་ཁོ་ནར་བསྟན་ན། མདོ་སྡེ་དག་ལས་འབྱུང་བའི་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་ཏེ། འདི་ལྟར། རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་དང་། མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་བསམ་གཏན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བར་གྱི་སྐལ་པ་ཉི་ཤུ་དང་། བཞི་བཅུ་དང་། བརྒྱད་ཅུ་དྲན་པ་དང་། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་ཤི་བ་རྣམས་དེ་དང་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་མཐོང་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ལྟར་རྟག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བའོ། ། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི། ཚངས་ཆེན་གྱི་འཁོར་འགའ་ཞིག་ཤི་ནས་མིར་སྐྱེས་ནས་དབེན་པར་བསམ་གཏན་སྒྲུབས་ཏེ་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ལ། ལྷ་གཞན་རྣམས་མི་རྟག་ཅེས་པ་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མི་རྟག་ཅིང་། སེམས་མི་འགག་པར་མཐོང་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་མི་རྟག་ལ་སེམས་རྟག་ཅེས་དང་། འདོད་ལྷ་རྩེ་བས་རབ་ཏུ་བསླུས་པ་ཞིག་རྩེད་མོས། དྲན་ཤེས་བཞིན་ཉམས་ཏེ་ཤི་བ་མིར་སྐྱེས་ཏེ། མངོན་ཤེས་སྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་རང་གི་སྔར་གྱི་ཟླ་བོ་རྣམས་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ལྷ་རྩེ་བས་བསླུས་པ་རྣམས་མི་རྟག་ལ། གཞན་རྟག་ཅེས་པ་དང་། ལྷ་གྲོགས་ལ་ཡིད་འཁྲུག་པ་ཁ་ཅིག་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤི་སྟེ། མིར་སྐྱེས་ནས་སྔ་མ་ལྟར་མངོན་ཤེས་སྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་གཞན་རྣམས་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ལྷ་ཡིད་འཁྲུག་པ་དག་ནི་མི་རྟག་ལ་
Chinese
这是因为他们对有情众生的戒律和苦行，执著于清净和解脱等方面。其中，邪见多半是否定因果的见解，因为它是否定因果等存在的形态。之所以说“多半”，是因为也存在将自在天视为造物主等执著的邪见，为了表明它不一定是纯粹的否定。如果这里只显示了五种见解，那么如何理解经部中出现的关于前际的见解和关于后际的见解，是从这五种见解中的哪几种产生的呢？对此，关于前际的见解有十八种，如下：主张常恒的有四种，一部分主张常恒的有四种，主张无因的有两种，主张有边无边的有四种，主张不死矫乱的有四种。其中，主张常恒的四种是：一些外道禅定者通过追忆前世的宿命通，回忆起二十劫、四十劫、八十劫，并通过天眼通看到众生颜色好坏，死后又投生到原来的地方，从而认为我和世界就像看到的那样是常恒的。一部分主张常恒的四种是：大梵天的眷属中一些人死后投生为人，在寂静处修习禅定，生起神通后看到大梵天没有死去，于是说大梵天是常恒的，其他天是不常恒的。或者，大梵天看到四大不灭，心识不灭，于是说四大是不常恒的，心识是常恒的。又或者，被游戏自在天迷惑的人，在嬉戏中失去正念而死，投生为人后，生起神通看到自己以前的同伴没有死去，于是说被游戏自在天迷惑的人是不常恒的，其他是常恒的。又或者，一些对天神朋友心生迷乱的人，因其力量而死去，投生为人后，像前面一样生起神通看到其他人没有死去，于是认为天神迷乱是不常恒的。
English
This is because they cling to the precepts and asceticism of sentient beings, attaching to purity and liberation, etc. One of the wrong views is mostly a view that denies causality, because it is a form of conceiving that cause and effect, etc., do not exist. The reason for saying "mostly" is that there are also wrong views that cling to the form of considering Ishvara as the creator, etc., to show that it is not necessarily purely denial. If only five views are shown here, then how should one understand the views that arise from the sutras about the extremes of the past and the views about the extremes of the future, and from which of these five views do they arise? In this regard, there are eighteen views about the extremes of the past, as follows: There are four of those who assert permanence, four of those who assert some permanence, two of those who assert no cause, four of those who assert having or not having limits, and four of those who assert equivocating immortality. Among them, the four of those who assert permanence are: Some non-Buddhist meditators, through the superknowledge of remembering previous existences, remember twenty, forty, and eighty kalpas, and through the superknowledge of the divine eye, see that beings with good and bad colors die and are born in the same place, and thus say that the self and the world are permanent as they see them. The four of those who assert some permanence are: Some of the retinue of Great Brahma die and are born as humans, and cultivate meditation in solitude, and generate superknowledge, and see that Great Brahma has not died, and say that Great Brahma is permanent, and other gods are impermanent. Or, Great Brahma sees that the great elements are impermanent and that consciousness does not cease, and says that the elements are impermanent and consciousness is permanent. Or, someone who is greatly deceived by the Playful Gods loses mindfulness in play and dies, and is born as a human, and generates superknowledge, and sees that his former companions have not died, and says that those deceived by the Playful Gods are impermanent, and others are permanent. Or, some who are confused about divine friends die by their power, and are born as humans, and generate superknowledge as before, and see that others have not died, and thus think that the confused gods are impermanent.
Tibetan
གཞན་རྣམས་རྟག་གོ །ཞེས་ལྟ་བའོ། ། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་མེད་པས་སྨྲ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་ནས་ཤི་འཕོས་པའི་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་འདོད་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་དྲངས་སྲོང་འགའ་ཞིག་གི་དེའི་རྒྱུ་སྔ་མ་གང་ཡིན་ལྟས་པས་མ་མཐོང་ནས་ལུས་དང་སེམས་སོགས་བློ་བུར་དུ་འབྱུང་བར་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་གེ་ལ་རྟེན་ནས་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཆར་པ་དང་རླུང་སོགས་བློ་བུར་དུ་འབྱུང་ཞིང་ཤིང་རྣམས་ལ་ཡང་རེས་འགའ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་བློ་བུར་དུ་འབྱུང་ཞིང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་བར་མཐོང་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བའོ། ། མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མ་ཆད་པར་གྱུར་རམ་འོན་ཏེ་ཆད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་ཚོལ་བར་འདོད་པ་ན་གང་གི་ཚེ་འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དྲན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མཐའ་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དྲན་པའི་ཚེ་མཐའ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་དེ་དག་ཡུལ་རྒྱ་ཆེ་བའི་མཐའ་ཡང་དག་པར་ཚོལ་བར་འདོད་པ་ན་གང་གི་ཚེ་འོག་ཏུ་མནར་མེད་པ་ཡན་ཆད་ལས་མ་མཐོང་ཞིང་། སྟེང་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་མན་ཆད་ལས་མ་མཐོང་ལ། ཐད་ཀར་ཐམས་ཅད་དུ་ཕ་རོལ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་འོག་དང་སྟེང་དུ་ནི་མཐའ་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་ལ་ཐད་ཀར་ནི་མཐའ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལས་སྔ་མ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ལ་རྟེན་ནས་དུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ནི་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ལ་རྟེན་ནས་ཡུལ་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡི་གེའི་ཁྱད་པར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ལ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མཐའ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཅི་རིགས་པར་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་དག་ནི་བྱུང་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་དག་མདོར་བསྡུས་པའི་སྡོམ་ནི། རྟག་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་མེད་དང་། །འཐའ་ལྡན་དེ་བཞིན་ལྷ་མི་སྤོང་། །ཞེས་པའོ། ། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི། བློ་མ་བྱང་བ་དང་། རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་། བློ་བྱང་བ་རྣམ་པར་མ་ངེས་པ་དང་། ཤེས་པ་ཞན་ཅིང་ཀུན་ཏུ་རྨོ
Chinese
其他人认为是常恒。这是他们的观点。 两种宣说无因的观点是：依靠禅定而宣说无因，是指一些众生从无色界死亡并转生到欲界色身时，一些具有神通的仙人观察其先前的原因却无法看到，因而认为身体和心等是突然产生的。 依靠思辨而宣说无因，是指看到雨和风等是突然产生的，树木有时突然开花结果，有时又不结果，因而宣说我和世界是无因的。 宣说有边和无边的人有四种：一些具有神通的外道仙人想要正确地探求世界是否有边际，当他们忆起坏劫时，就会产生有边际的认识。当他们忆起成劫时，就会产生无边际的认识。 还有，当他们想要正确地探求广大区域的边际时，当他们向下没有看到超过无间地狱，向上没有看到低于第四禅，直接在各个方向没有看到彼岸时，他们就会认为下和上是有边际的，而直接的方向是无边际的。 其中前者是依靠忆念前世的神通来推测时间的边际。后者是依靠天眼的神通来推测空间的边际。 后者不一致的方面也执着于文字的差别，而不是意义的差别，因而产生非有边也非无边的认识。 这些人各自对过去和现在的境进行推测，因此称为推测前际。过去和现在的事物已经发生，所以是前际。 这些的简略总结是： 常恒有些及无因， 有边以及舍弃神， 这样说的。 宣说舍弃神的人有四种：心智不成熟的人，具有证悟慢的人，心智成熟但不确定的人，以及知识浅薄且愚昧的人。
English
Others believe in permanence. This is their view. The two views that assert causelessness are: Asserting causelessness based on meditation refers to some beings who die from the formless realm and are born into a desire realm with a physical body. Some sages with clairvoyance observe the previous cause but cannot see it, and therefore believe that the body and mind, etc., arise suddenly. Asserting causelessness based on speculation refers to seeing that rain and wind, etc., arise suddenly, and that trees sometimes suddenly bloom and bear fruit, and sometimes do not. Therefore, they assert that self and the world are causeless. Those who assert having limits and not having limits have four views: Some non-Buddhist sages with clairvoyance want to correctly seek whether the world has an end or not. When they remember the eon of destruction, they have the perception of having limits. When they remember the eon of formation, they have the perception of being limitless. Also, when they want to correctly seek the limits of a vast area, when they do not see beyond the Avici hell below, and do not see below the fourth dhyana above, and do not see the other shore directly in all directions, they perceive that the bottom and top have limits, but the direct direction is limitless. The former relies on the clairvoyance of remembering past lives to speculate on the limits of time. The latter relies on the clairvoyance of the divine eye to speculate on the limits of space. The inconsistent aspect of the latter also clings to the difference in letters, but not to the difference in meaning, thus giving rise to the perception of neither having limits nor not having limits. These people speculate on the past and present realms accordingly, so they are called speculating on the past limit. The past and present things have already happened, so they are the past limit. The brief summary of these is: Some permanence and causelessness, Having limits and abandoning gods, That's what it says. Those who say to abandon the gods have four types: those whose minds are immature, those who have pride in realization, those whose minds are mature but uncertain, and those who are ignorant and foolish.