Tibetan
་ཏེ་ཡིན་ན་ནི་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག་གནས་དེ་དག་ནས་ཤི་འཕོས་མ་ཐག་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་བསགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྙོམས་འཇུག་གིས་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་གསར་པ་བསགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་གསུངས་པའི་གཟུངས་སྔགས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པས་ལས་སྒྲིབ་མཛད་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལས་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་ནུས་པ་མཐུ་ཆུང་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དང་། དེའི་སྒོ་ནས་རྣམ་སྨིན་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྐལ་པ་ཆེན་པོ་དུ་མར་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པའི་སྐྱེ་བ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རིག་པས། ལས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དྲུངས་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་ན། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ལུས་ངག་གི་ལས་སྔགས་བཟླས་པ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐོར་བ་བྱེད་པ་སོགས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་ལྟ་ཡོད་རེ་སྐན། དེ་ལྟར་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་དག་གིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་ནུས་པ་འཇོམས་ཤིང་རྣམ་སྨིན་ཐག་སྲིང་བ་ལ་དགོངས་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པར་བཞེད་ནས་ཐུབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྲོས་ན་སྐལ་པ་སྟོང་གི་དགེ་བ་དྲུངས་འབྱིན་པ་དང་། གཟུངས་སྔགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཟླས་ན་སྒྲིབ་པ་འདག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་དགོངས་ནས། ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་དང་། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འདས་པའི་དགེ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ལོག་ལྟས་འཇོམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་པ་ཡང་གཉེན་པོས་འཇོམས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་འདོད་ཉེས་པ་བཅོ
Chinese
如果这样，那么生于上界的凡夫众生，从那些地方死后立即转生恶趣是不可能的。因为之前在其他生世积累的不善业的果报，被等持所拔除；并且在那一生中没有积累新的会导致转生恶趣的业。 那么，经中不是说，以对治业障的陀罗尼咒语、忏悔罪业等可以清净业障吗？ 答：那些也只是使业障的种子力量变小而已，并且意在通过那种方式使果报延缓成熟，而不是拔除种子。因为，对于以何者能投生到安住在寂静安乐的生世，并在众多大劫中成熟的禅定和无色界的等持，按照之前所说的道理，都没有拔除业障果报的能力，那么对于属于欲界的善业，如身语的业、念诵咒语、忏悔罪业、顶礼和绕转等，又怎么能期待有那样的能力呢？ 这样一来，善业和恶业的强大力量，是考虑到它们之间相互摧毁对方的力量，并延缓果报的成熟，所以导师才根据所化众生的根器，认为应该行持或避免那些强大的善业和恶业，因此佛说对菩萨发怒会摧毁千劫的善根，念诵特殊的陀罗尼咒语可以消除罪障等等。 只要没有获得超越世间的道，所做和积累的善业或恶业的果报都不会白费，因此佛说，我宣说，所做和积累的业的果报不会不被经历。如经中说： 众生的业， 即使百劫，也不会磨灭； 因缘聚合，时机成熟时， 终将成熟为果报。 过去所做的善业，其自性也不会被邪见所摧毁，因为过去已然产生，并且已产生的也无法被对治所摧毁，因为事物在刹那间是无作用的。因此，在《释量论》中也说： 生起之欲即坏灭。
English
If so, it would be impossible for ordinary beings born in the upper realms to be reborn in the lower realms immediately after dying from those places. This is because the ripening of non-virtuous actions accumulated in other previous lives is uprooted by meditative absorption; and because no new actions that would cause rebirth in the lower realms are accumulated in that life. But isn't it said in the scriptures that karmic obscurations are purified by dharani mantras, confession of sins, and so on, which are said to be antidotes to karmic obscurations? Answer: Those also only make the power of the seeds of karmic obscurations smaller, and are intended only to delay the maturation of the result in that way, but not to uproot the seeds. Because, even for the meditative stabilizations of concentration and the formless realms, which cause one to be born in a state of peaceful bliss that lasts for many great eons, according to the reasoning explained earlier, there is no power to uproot the ripening of karmic obscurations, how can one expect such power from virtuous actions belonging to the desire realm, such as physical and verbal actions, reciting mantras, confessing sins, prostrating and circumambulating, and so on? In this way, the powerful forces of virtuous and non-virtuous actions are considered to destroy each other's power and delay the maturation of results. Therefore, the Teacher, considering that disciples should engage in or avoid those powerful virtuous and non-virtuous actions, said that anger towards a Bodhisattva destroys the virtue of a thousand eons, and that reciting special dharani mantras eliminates obscurations, and so on. As long as one has not attained the path that transcends the world, the ripening of the virtuous or non-virtuous actions that have been done and accumulated will not be wasted. Therefore, the Buddha said, 'I declare that the ripening of the actions that have been done and accumulated will not be unexperienced.' As it is said in the scriptures: The actions of sentient beings, Even after hundreds of eons, will not be lost; When the causes and conditions come together, and the time is ripe, They will surely ripen into their fruit. The inherent nature of past virtue is also not destroyed by wrong views, because the past has already arisen, and what has arisen cannot be destroyed by an antidote, because things are inactive in an instant. Therefore, it is also said in the Commentary on Valid Cognition: The desire to arise is to be destroyed.
Tibetan
མ་པའི་ཕྱིར། །གང་ཡང་སྐྱོན་རྣམས་འགོག་བྱེད་པ། །དེས་སྐྱེད་ལས་ལ་ནུས་འགྱུར་གྱི། །ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བས་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་འཇོམས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་ཡང་འཇོམས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ནུས་པ་མཐུ་ཆུང་བ་དང་རྣམ་སྨིན་ཐག་སྲིང་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་ས་བོན་དུ་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དབང་དུ་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ལོག་ལྟ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་མ་རྩལ་བར་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་རུང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་མ་འོངས་པ་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་རྩལ་ན་འབྱུང་རུང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཇི་སྲིད་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་རྒྱུད་ལ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་རྒྱུད་དེ་ལ་འབྱུང་རུང་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་དེ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་ཤིན་ཏུ་ཞེ་འདྲས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ས་བོན་དུ་ཡང་མི་ལྡན་ལ། དབང་དུ་ཡང་མི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོས་ནི་ལོག་ལྟས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པའི་དོན་དེ་ལྟར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་དག་ལ་རྟེན་པའི་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་ནི་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལས་མེད་པ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དུ་ཞིག །ཡོད་པ་འཇིག་པའི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དང་པོ་བཞི་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད། དེ་ཉིད་རྟག་པའམ་ཆད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་དམན་པ་ལ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་སྔོན་དུ་
Chinese
因为无有之故。 何亦能遮止诸过失， 由彼生业转为无能， 如何所作变为衰损。 如是所说也。 如此一来，邪见并非摧毁过去善根的自性，也非摧毁异熟果，然而却使力量减小，并使异熟果延缓，此说成立。为何未来由生得之善根不具种子性，由加行生者则不具自在性耶？答曰：于不具邪见之士夫，生得之未来善根，若未勤作，则安住于自性生起之可能，由加行所生之未来善，若由因缘勤作，则安住于生起之可能，是故称彼士夫之善根依次具有种子性与自在性。 然于士夫相续中，生起如前所说之邪见时，乃至彼见之行相力未于相续中衰损之间，由生得与加行所生之善根，于彼相续中，亦无少许生起之可能，以具彼见之补特伽罗，乃是与善法诸方极相违背之相状者故，是故称彼士夫不具善根之种子性，亦不具自在性，此说成立。如是，我已如是领会邪见断善根之义。 如是开示诸见之体性后，辨析彼等所依之差别，此五见中，于无有执为有之增益见有几种？于有执为坏灭之诽谤见又有几种耶？答曰：前四者是增益见，前二者依次于所知取蕴之五蕴，执为我与我所之自性，彼即于常或断之差别中增益之故。后二者则依次于劣见执为胜等，于恶见执为先。
English
Because of the absence. Whatever prevents faults, By it, the potential of the generated karma changes, How the done becomes impaired. Thus it is said. In this way, wrong view does not destroy the nature of past virtuous roots, nor does it destroy the ripening, but it does weaken the power and prolong the ripening, this is established. Why is it that future virtuous roots obtained by birth do not have seed nature, and those arising from effort do not have autonomy? It is said: For those who do not have wrong views, the future virtuous roots obtained by birth remain in a state where they can arise spontaneously without any effort. The future virtues arising from effort remain in a state where they can arise if effort is made by conditions. Therefore, those virtuous roots of those persons are said to have seed and autonomy respectively. When the aforementioned wrong view arises in the mindstream of a person, as long as the power of that view's activity has not diminished in the mindstream, those virtuous roots arising from birth and effort are not even likely to arise in that mindstream, because the person who has that kind of view is very much in opposition to all aspects of virtue. Therefore, it is established that those virtuous roots of that person do not have seed and do not have autonomy. Thus, I have understood the meaning of wrong view cutting off virtuous roots in this way. Having thus shown the nature of the views, the difference of their basis is examined. Among these five views, how many are the views of superimposition that cling to the non-existent as existent? How many are the views of defamation that accuse the existent of being destroyed? The first four are views of superimposition, the first two respectively cling to the nature of self and self-belonging in the five aggregates of knowable grasping, because they superimpose on the difference of permanence or annihilation. The latter two respectively cling to inferior views as superior, and to evil views as prior.