Tibetan
་གྱི་རྫས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྡན་ན་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པས་ཐོ་མི་འཚམས་ཞིང་གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐོ་མི་འཚམ་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྐབས་སུ་བབ་པས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དྲུག་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དང་མ་རིག་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དང་མ་རིག་པ་དང་བཅས་ཤིང་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་དམན་པ་དང་མཚུངས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཡོན་ཏན་ལ་ཕྱིན་ལོག་དང་། མ་རིག་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་། མ་རིག་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་ལེ་ལོའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཕྲད་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲལ་བར་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་འགྲན་ཅིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་ལོག་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གནས་དྲུག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དྲུག་གོ ། དེ་ལ་གནས་དང་པོ་ཕྲད་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པས་འབྲལ་དཀའ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པ་སྣུམ་རྣམས་རས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལ་ཞུགས་པ་ནི་འབད་ཀྱང་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཀྱང་རང་གི་དམིགས་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་འཆེད་པ་ནི་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་དམིགས་པ་དེ་དང་འབྲལ་དཀའ་བས་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་འགྲུབ་པ
Chinese
不是作为它的物质。如果具备了它，就不会因杀害和束缚等而造成妨碍，也不会损害他人，因此，这是不造成妨碍的业。由于烦恼在善法之后适时出现，因此才说“什么是贪欲”呢？而且，在《分别决定汇集》中说：烦恼存在于何处呢？回答说：有六处，即与无明俱生且令人愉悦的遍染污的对境，与无明俱生且令人不悦的遍染污的对境，与不如理作意俱生且遍染污的对境，与无明俱生且是自己的近取蕴，以及与下劣、同等和超胜的众生，以及对于尚未获得的应获得之物产生颠倒想和对于功德产生颠倒想，以及与无明和不如理作意俱生且听闻非法，以及与无明和不如理作意俱生且听闻非法和懈怠。其中，第一种是因为明显地喜欢相遇的缘故。第二种是因为明显地喜欢分离的缘故。第三种是因为对境颠倒的缘故。第四种是因为竞争且产生明显的我慢的缘故。第五种是因为明显地执着且修习邪法的缘故。第六种是因为不修习和不退转的缘故，应当了知是处所。如是所说，从六处产生的烦恼也有六种。其中，第一处所，即从明显地喜欢相遇而产生的贪欲，是指对于三界的身和受用，随之贪着和执着，难以分离的那些。就像谷物、酥油等油类进入棉布等处所一样，即使努力也难以取出，同样，贪欲也进入并遍布于自己的所缘境，即使付出巨大的努力，也难以与该所缘境分离，因此才说随之贪着。由于具备三种痛苦的自性，所以三界的蕴是痛苦。而痛苦也是由欲爱、色爱和无色爱所成就的。
English
It is not as its substance. If one possesses it, one will not be hindered by killing, binding, etc., and will not harm others. Therefore, this is an action that does not cause hindrance. Since afflictions arise in due course after virtuous deeds, that is why it is said, "What is desire?" Moreover, in the "Collection of Determinations," it says: Where do afflictions exist? It is said: There are six places, namely, objects that are accompanied by ignorance and are pleasing and completely defiled, objects that are accompanied by ignorance and are displeasing and completely defiled, objects that are accompanied by improper attention and are completely defiled, one's own aggregates of clinging that are accompanied by ignorance, and beings that are inferior, equal, and superior, and the perverted view towards what is to be attained but not yet attained, and the perverted view towards qualities, and listening to non-virtuous teachings accompanied by ignorance and improper attention, and listening to non-virtuous teachings accompanied by ignorance and improper attention, and laziness. Among these, the first is because of the obvious joy in encountering. The second is because of the obvious joy in separating. The third is because of the perversion of the object. The fourth is because of competing and generating obvious pride. The fifth is because of obviously clinging to and practicing wrong teachings. The sixth is because of not practicing and not turning back, one should know that it is a place. As it is said, the afflictions that arise from the six places are also six. Among these, the first place, that is, the desire that arises from obviously liking to encounter, refers to those who, with respect to the bodies and enjoyments of the three realms, are attached and cling to them, making them difficult to separate. Just as grains, butter, and other oils enter places like cotton cloth, it is difficult to remove them even with effort. Similarly, desire also enters and pervades its own object, and even with great effort, it is difficult to separate from that object. Therefore, it is said to be attached. Because it possesses the nature of three kinds of suffering, the aggregates of the three realms are suffering. And that suffering is also accomplished by the power of desire, form, and formless craving.
Tibetan
ས་དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་འབྲལ་བར་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཞེ་སྡང་ནི། ཡིད་དུ་མི་འོང་པའི་སེམས་ཅན་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། གང་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཤིང་གནོད་པ་བྱ་བར་སེམས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡིད་མི་བདེ་འབྱུང་བས་སེམས་གདུང་བར་འགྱུར། སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་ཡང་གདུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་གནས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གང་དང་ཡང་མི་རིང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་མ་རིག་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ་དེ་ལ་འདིར་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་རིག་པ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རིགས་པ་དང་གཞན་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་པ་མེད་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་དག་གི་སྒྲིབ་པ་མིན་ཏེ། འདིས་དེ་དག་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་དེ་དག་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་མངོན་པར་ཞེས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་
Chinese
因此，贪欲是产生痛苦的所依之业。第二，由乐于分离所生的嗔恨是：对于不悦意的有情、痛苦，以及从何处产生痛苦之处的法，心中总是感到恼怒并想加害，这即是嗔恨。如果总是感到恼怒，必定会产生不悦意，从而使心感到痛苦。由于心随之而变，身体也会感到痛苦，因此无法安住于安乐之中。而且，怀有愤怒之人与任何恶行都不会疏远，因此嗔恨是造作恶行的所依之业。第三，由对境颠倒所生的无明是：对于三界众生的业与果、谛实以及三宝等不了解、不领悟，这即是无明。那么，此处所说的无明，仅仅是没有智慧吗？还是与智慧相异的事物呢？并非仅仅是没有智慧，因为那样会成为无明不存在的过失。也不是与智慧相异的事物，因为那样会成为色等也变成无明的过失。因此，无明是与智慧、明智相违的事物。它又因烦恼性和非烦恼性的差别而分为两种。第一种是障碍获得解脱的因素。第二种是障碍获得一切智智的因素。第一种是所有烦恼障的根本。第二种是所有所知障的根本。第一种是通过证悟人无我来断除的。第二种是通过证悟法无我来断除的。第一种不是声闻和独觉乘行者的障碍，因为它障碍了他们所希求的涅槃。第二种是大乘行者的障碍，因为它障碍了他们所希求的一切智智。因此，无论如何，凡是显现为执著和所执著等法的，所有这些都被称为非烦恼性的无明。为什么？
English
Therefore, attachment is the karma that serves as the basis for generating suffering. Second, anger arising from the joy of separation is: the state of mind that is always annoyed and intends to harm unpleasant sentient beings, suffering, and the dharmas that are the source of suffering. If one is always annoyed, unpleasantness will inevitably arise, causing the mind to suffer. Because the body follows the mind, it will also suffer, and therefore one cannot abide in comfort. Moreover, one who is filled with anger is not far from any wrongdoing, therefore anger is the karma that serves as the basis for engaging in misdeeds. Third, ignorance arising from the perversion of objects is: not knowing or understanding the karma and results, truths, and the Three Jewels, etc., of the beings of the three realms. This is ignorance. So, is this ignorance merely the absence of knowledge? Or is it something other than knowledge? It is not merely the absence of knowledge, because that would imply that ignorance does not exist. Nor is it something other than knowledge, because that would imply that form and so on would also become ignorance. Therefore, ignorance is that which is contrary to knowledge and wisdom. It is also divided into two types, afflicted and non-afflicted. The first is an obstacle to attaining liberation. The second is an obstacle to attaining omniscience. The first is the root of all afflictive obscurations. The second is the root of all cognitive obscurations. The first is abandoned by realizing the selflessness of persons. The second is abandoned by realizing the selflessness of phenomena. The first is not an obscuration for the Hearers and Solitary Realizers, because it obstructs their desired goal of Nirvana. The second is an obscuration for the Mahayanists, because it obstructs their desired goal of omniscience. Therefore, whatever appears as phenomena such as grasping and the grasped, all of these are called non-afflicted ignorance. Why?