Tibetan
ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྟོག་ཅིང་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱད་པ་ལས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། རེ་རེ་ནས་དཔྱད་ན་མངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་སྤྲོ་ལ། ཆེ་ལོང་ཙམ་བསྟན་ན། འདོད་བྱའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་མེད་པར་ནི་དེ་ལ་དྲན་པ་མེད་དོ། །འདིའོ་ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པར་ཡང་མོས་པ་མེད་དོ། །སྔར་མྱོང་བའི་དོན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པའི་དྲན་པ་མེད་དོ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་དག་ནི་རྟོག་ཅིང་འཇལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། ། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་དག་ཀྱང་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གིས་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ལོག་ཕྱོགས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ན་འདི་དག་དང་དེ་དག་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་བ་ཞེས་གདགས། དེའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་དག་ཀྱང་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཀྱང་རང་གི་གཉེན་པོའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ལོག་ཕྱོགས་ལ་རྟོག་ཅིང་འཇལ་ལ་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རང་གི་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པར་འགྱུར།གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དང་ལྟ་བ་དང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅི་རིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་། དེ་དག་ནི་རྟོག་ཅིང་འཇལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དབང་གིས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དབང་གིས་འགྱུར་བ ཡི
Chinese
是因为如此。如果问：如何是属于分别与衡量等相？答：那是由各自的自性如实观察才能了解。如果一一观察，则会繁多，因此不广说。如果仅略作指示，那么，对于所欲之事物没有认识，则不会有忆念。对于‘这是’没有确定，也不会有胜解。对于先前经历之事物没有分别，则不会有关于它的言说的忆念。没有分别过失与功德，也不会有缘于应考察的具有过失与具有功德的事物的等持与智慧。因此，可以确定，对于各个对境的确定是属于分别与衡量的相。 信心等善法也属于确定的相，因为它们是无信心等颠倒识的对治。如果问：如果这些信心等，不是以不信心等的执持方式，而对邪道完全确定，那么，由于这些和那些执持方式没有相违，在一个相续中同时生起有什么相违呢？即使与不信心等烦恼同时生起，那么，如何将信心等安立为善法呢？因此，信心等善法也属于确定的相。 贪欲等烦恼和近烦恼，如果不是对于自对治的执持方式的相反方面，进行分别、衡量和确定，那么，如何会成为阻碍自对治生起之因？此外，烦恼和近烦恼，由于在对境、见解和谛实的各种相上颠倒行持，因此，这些也属于分别与衡量的相。如果是这样，那么，五种识聚如何成为相应的善与不善呢？因为它们不与善与不善的心所相应。答：说是，根识成为善与烦恼，不是由相似认识的相应所致，而是由一同生起的相似相应所致。
English
It is because of this. If asked, how is it that it belongs to the aspect of distinguishing and measuring, etc.? The answer is: that is understood by properly examining the self-nature of each. If examined one by one, it would be extensive, so I will not elaborate. If only a brief indication is given, then, without recognition of the desired object, there will be no recollection of it. Without certainty that 'this is it,' there will be no aspiration. Without distinguishing the previously experienced object, there will be no recollection of the speech about it. Without distinguishing faults and virtues, there will be no samadhi and wisdom focused on the object to be examined, which has faults and virtues. Therefore, it can be determined that the certainty about each object belongs to the aspect of distinguishing and measuring. Virtues such as faith also belong to the aspect of certainty, because they are the antidote to inverted consciousnesses such as lack of faith. If asked: If these faiths, etc., are not completely certain about the wrong path by the way of holding onto non-faith, etc., then, since these and those ways of holding are not contradictory, what contradiction is there in arising simultaneously in one continuum? Even if they arise simultaneously with afflictions such as non-faith, etc., then how are faiths, etc., established as virtues? Therefore, virtues such as faith also belong to the aspect of certainty. Afflictions such as desire and near afflictions, if they do not distinguish, measure, and determine the opposite side of the way of holding onto their own antidote, then how can they become obstacles to the arising of their own antidote? Furthermore, afflictions and near afflictions, because they act perversely on the various aspects of objects, views, and truths, therefore, these also belong to the aspect of distinguishing and measuring. If that is the case, then how do the five aggregates of consciousness become corresponding good and non-good? Because they do not correspond to good and non-good mental factors. The answer is: It is said that root consciousnesses become good and afflicted, not because of the correspondence of similar recognition, but because of the correspondence of similar arising together.
Tibetan
ན་ནོ། །དེ་ལ་མཐུན་པ་རྟོགས་པའི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་ལྔས་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ནི་སྤྱིར་རྒྱུད་གཅིག་གི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་གནས་པའི་ངང་གཅིག་པ་རྣམས་ཡིན་ཡང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྒྱུད་གཅིག་གིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཚོལ་བ་དང་། ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་འདི་ཅི་ཞེས་ཚོལ་བའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་འདིའོ་ཞེས་ངེས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་གཉིས་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་རྒྱུ་གཉིས་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔར་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཕེན་པའི་དབང་ཁོ་ནས་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་གཉིས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་དག་ལ་ནི་སྔོན་གྱི་འཕེན་པ་ཁོ་ནས་འབྱུང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་། དགེ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཕེན་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཕེན་པས་དགེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཐོག་མར
Chinese
如是。彼之相符而悟之相应者，谓如前所说之五种相应，与心相应也。俱生之相应者，总而言之，一续之蕴、界、处，生、灭、住之体性相同者，虽是如此，若就心与心所而言，则是一续之心与心所，于一所缘，一时俱入者也。诸根之识，能作善与烦恼者，彼等心所，亦于意识之眷属中生起。彼意识亦有寻求与决定之二相，初者是寻求“此为何”之相而入，二者是决定“此是”之相而入也。善与烦恼之心所等，乃于第二意识之眷属中生起者也。善与烦恼二者，乃从分别与宿业之因二者而生，其中意识乃由二因转为善与不善，然于五识聚，则唯由意识之业力所转，非由分别，以彼无分别故。如是于瑜伽行地亦云：彼之烦恼与善法二者，乃由二因，分别与宿业而生，其中意识乃由二因所生，五识聚等则唯由宿业而生。由烦恼与善之意识的业力，随即于眼等之识，生起烦恼与善法，非由分别，以彼等无分别故。是故眼等之识，乃名为随意识而转者。如是说也。若然，诸根之识，如何由意识之业力而转为善或烦恼耶？于彼最初
English
Thus it is. The corresponding that accords with understanding is said to be the five kinds of correspondence as mentioned before, which correspond with the mind. The co-emergent corresponding is, in general, the aggregates, realms, and sources of one continuum, whose nature of arising, ceasing, and abiding are the same. However, with regard to mind and mental factors, it refers to the mind and mental factors of one continuum that enter into one object of focus at the same time. Those mental factors that cause the sense consciousnesses to be virtuous or afflicted also arise in the retinue of the mental consciousness. That mental consciousness also has two aspects: seeking and determining. The first is entering into the aspect of seeking "what is this?", and the second is entering into the aspect of determining "this is it." Virtuous and afflicted mental factors arise in the retinue of the second mental consciousness. The two, virtuous and afflicted, arise from the two causes of conceptualization and previous karma. Among them, the mental consciousness is transformed into virtuous and non-virtuous by both causes, but in the five aggregates of consciousness, it is transformed only by the power of the karma of the mental consciousness, not by conceptualization, because they have no conceptualization. Thus, in the Yogācārabhūmi, it is also said: "The two, affliction and virtuous dharma, arise from the two causes, conceptualization and previous karma. Among them, the mental consciousness arises from both causes, while the five aggregates of consciousness arise only from previous karma. Immediately by the karma of the afflicted and virtuous mental consciousness, affliction and virtuous dharma arise in the consciousnesses of the eye, etc., but not by conceptualization, because they have no conceptualization. Therefore, the consciousnesses of the eye, etc., are called those that follow the mental consciousness." Thus it is said. If so, how do the sense consciousnesses become virtuous or afflicted by the karma of the mental consciousness? In that, at first,