English
Why is that? Because this (volitional aggregates) precedes other volitional aggregates. For example, whatever consciousness, for the sake of virtuous dharmas such as faith, also makes consciousness appear and focus on the object; for the sake of all afflictions such as desire, it also makes consciousness waver and focus on the object; for volitional aggregates that do not have state differences, it also makes consciousness waver and focus on the object. If the reason is like that, then what makes consciousness appear in the object? It is this consciousness (intention). For what purpose does consciousness appear? Apart from feeling and perception, other virtuous and all afflicted mental events that arise from consciousness, and what is the state difference of consciousness appearing? It is the dharmas included in the non-associated volitional aggregates, which are called volitional aggregates. If you ask why feeling and perception are not included in the volitional aggregates? Because the aggregates have been well explained. If you ask why they are established as aggregates, etc.? Because feeling is the experiencer of the maturation of karmic results, and perception is the one who applies names to things seen and heard, etc., so it is the basis for grasping at self. In detail, there are two types: associated volitional aggregates and non-associated volitional aggregates. The first is also briefly indicated from the perspective of names: what are those mental events that belong to the volitional aggregates? From intention to the ultimate of wisdom. These are in the "Thirty Verses": "Pervasive and specific objects, mental virtues and these, afflictions and near afflictions." Thus, they are divided into six
Tibetan
་གཡོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ན་དེས་ཡུལ་འཛིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་སེམས་རང་གི་དམིགས་པ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་ངེས་པ་ལ་སེམས་བཏོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །རེག་པ་མེད་ན་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གསུམ་འདུས་པ་ཡང་རེག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རེག་པ་ཡང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །ཚོར་བ་མེད་ན་མྱོང་བ་མེད་ལ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཡང་ཡུལ་རིག་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་ལ་ཡུལ་མི་རིགས་པ་ཡང་སེམས་སུ་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་ཡང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །འདུ་ཤེས་མེད་ན་ཡུལ་གྱི་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་མི་ཤེས་ལ་དེ་མ་ཤེས་པར་ཡང་ཡུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་རིག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །འདུན་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། མོས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་རྣམས་ལ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཅན་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གི་ཀུན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདུན་པ་ནི་འདོད་བྱའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ནི། སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། ། མོས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ཅིང་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའི་བར་བཅུ་གཅིག་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནས་ལྟ་བའི་བར་དྲུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བ་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་བར་ཉི་ཤུ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། འདིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་རེ་རེས་ཀྱང་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གང་རུང་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་
Chinese
如果连动摇都不变，那还用说执持对境呢？因此，心是周遍行。如果没有作意，心就不会进入自己所缘的决定，因为使心专注于决定所缘是作意的作用。因此，作意是周遍行。如果没有触，境、根、识三者就不会聚集，因为三者聚集也离不开触。因此，触也是周遍行。如果没有受，就没有领受，没有领受，也就不会有认识境的说法，不认识境也不可能成为心，因此，受也是周遍行。如果没有想，就不会认识境的非共同相，不认识它，也就无法说认识了这样的境，因此，想是周遍行。欲、忆念、胜解、等持、智慧等，被称为对境各别决定，因为这些只缘特定的境，不缘一切境。比如，欲只缘所欲之事物，因此是决定。忆念只缘过去经历过的事物，因此是对境决定。胜解只缘断除增益且决定的事物，因此是对境决定。从信到不害的十一种是善，因为自性无罪且是可作之体性。或者说，因为是无信等之对治，且与善根相应。贪欲到见之间的六种称为烦恼，因为使心烦恼。从忿到掉举的二十种称为近烦恼，因为使心近于烦恼。此处，烦恼和近烦恼有什么区别呢？烦恼是每一个都从多个门使心接近烦恼，而近烦恼是从任何一种方式的门使心接近烦恼。
English
If it does not even change with movement, what need is there to mention holding an object? Therefore, mind is all-pervasive. Without attention, the mind will not enter into the determination of its own object, because it is the function of attention to make the mind focus on the determined object. Therefore, attention is all-pervasive. Without contact, the three, object, faculty, and consciousness, will not gather, because the gathering of the three is also inseparable from contact. Therefore, contact is also all-pervasive. Without feeling, there is no experience, and without experience, there is no term for knowing the object, and not knowing the object cannot be in the mind, therefore, feeling is also all-pervasive. Without conception, one will not know the non-common characteristics of the object, and without knowing it, one cannot say that one knows such an object, therefore, conception is all-pervasive. Desire, memory, conviction, samadhi, and wisdom are called determination of individual objects, because these only engage with specific objects and do not engage with all objects. For example, desire only engages with the object of desire, therefore it is determined. Memory only engages with what has been previously experienced, therefore it is determined in relation to the object. Conviction only engages with what has been freed from superimposition and determined, therefore it is determined in relation to the object. The eleven from faith to non-harming are virtuous, because they are by nature faultless and are of the nature of what can be done. Alternatively, it is also explained that they are antidotes to lack of faith and so on, and are in accordance with the root of virtue. The six from attachment to view are called afflictions, because they afflict the mind. The twenty from anger to distraction are called near afflictions, because they bring the mind near to affliction. Here, what is the difference between afflictions and near afflictions? Afflictions are those that, individually, bring the mind close to affliction through many doors, while near afflictions are those that bring the mind close to affliction through any one kind of door.
Tibetan
ཡིན་གྱི། སྒོ་དུ་མ་ནས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་གཅིག་གིས་ཡང་ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀྱང་སེར་སྣ་དང་རྒྱགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཁྲོ་བ་ལྟ་བུས་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ཆ་ལ་བཏགས་པའི་ཉེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །གཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཀར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལས་བསྟན་པའི་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མིང་མི་འདྲ་བ་ཙམ་ལས་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་ན་འདི་དག་ཏུ་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ནས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་འདི་ཙམ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་དོ། །འདི་དག་རྣམས་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཞེས་བྱ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། དུས་དང་རྫས་མཚུངས་པའོ། །སེམས་གང་ལ་རྟེན་པའི་དབང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། དེའི་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱི་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དང་དེའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པའི་ངང་གཅིག་ཡིན་པས་དུས་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། སེམས་གཅིག་གིས་འཁོར་དུ་སེམས་
Chinese
是的，但不是从多种途径。也就是说，像嗔恨这样的烦恼，仅凭一个就能通过愤怒和怀恨等多种途径使心接近烦恼。贪欲也能通过吝啬和骄慢等多种途径使心接近烦恼。近烦恼则像愤怒一样，也仅通过相同的方式使心接近烦恼，而不是通过其他方式。同样，其他的近烦恼也仅仅是通过各自的方式使心接近烦恼。这样，烦恼是总相，因为它们普遍存在于所有以各自部分为基础的近烦恼使心接近烦恼的情况中。而近烦恼是别相，因为它们不随顺于各自的情况之外的其他情况。睡眠等四种是随顺朋友的力量，会转变为善、不善、无记三种，因此称为“他起”。这样，心所法总的来说就归纳为这五十一个。经和其他论典中所说的其他心所法的差别，也只是名称不同而已，如果考察其体性，没有不包含在这些之中的。考虑到这一点，才将这五十一个确定为论典。如果称这些为相应行，那么为什么称为相应呢？因为它们与心在五个方面相应。五个方面是什么呢？所依、所缘、行相、时间和本体相同。心所依赖的根是什么，它的眷属心所也依赖于此，因此称为所依相同。心所缘的境是什么，它的眷属心所也缘于此，因此称为所缘相同。心的行相如何，心所的行相也与之相同，因此称为行相相同。心和它的心所的生、住、灭的性质相同，因此称为时间相同。一个心以心所为眷属
English
Yes, but not from multiple avenues. That is to say, afflictions such as hatred, even with just one, can cause the mind to be closely afflicted through multiple avenues such as anger and holding grudges. Desire can also cause the mind to be closely afflicted through multiple avenues such as stinginess and arrogance. Near afflictions, like anger, also cause the mind to be closely afflicted only through the same manner, and not through other manners. Similarly, other near afflictions also only cause the mind to be closely afflicted through their respective manners. Thus, afflictions are general because they are universally present in all situations where near afflictions, based on their respective parts, cause the mind to be closely afflicted. And near afflictions are specific because they do not follow situations other than their respective situations. The four, such as sleep, are called "other-induced" because they transform into the three—virtuous, non-virtuous, and neutral—due to the power of friends. Thus, mind-born phenomena are summarized into these fifty-one. The differences in mind-born phenomena taught in other sutras and treatises are only differences in name; if their characteristics are examined, none are not included in these. Considering this, these fifty-one are established as the treatise. If these are called "associated formations," why are they called "associated"? Because they are associated with the mind in five aspects. What are the five aspects? The same basis, object, aspect, time, and substance. The sense faculty that the mind relies on is the same one that its attendant mind-born phenomena rely on, therefore it is called the same basis. The object that the mind focuses on is the same one that its attendant mind-born phenomena also focus on, therefore it is called the same object. The manner of the mind is the same as the manner of the mind-born phenomena, therefore it is called the same aspect. The nature of the mind and its mind-born phenomena in terms of arising, abiding, and ceasing is the same, therefore it is called the same time. One mind with mind-born phenomena as attendants