Tibetan
་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཁས་མི་ལེན་གྱི་འོན་ཀྱང་ལུས་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་རང་ཀུན་སློང་གི་སེམས་རིག་པར་མི་བྱེད་ལ། འདི་དག་ནི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་གཟུགས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པས་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་དང་འབྱུང་འགྱུར་དུ་བཞག་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། ། ལུས་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། དེ་ལས་ཅི་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྲང་དུ་ཅི་ཡོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་གཟུགས་ཅན་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གཟུགས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་འདོད་པ་ཡང་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱིས་འདི་རྣམ་པར་འཇོག་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། ཡུལ་རྟག་ཏུ་རུང་བའི་དོན་དང་། ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པར་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་དོན་དང་། གཟུགས་ཀྱིས་དེ་དག་གདགས་པ་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་འདི་ནའོ་ཕའི་ནའོ་ཞེས་ཡུལ་བརྟག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཡིན་པ་དང་། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཡིན་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱིས་དེ་གདགས་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གཉིས་མེད་ན་གདགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པ་ན་དེ་གདགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུགས་མ་ཡིན་ན་འདིའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་ཅེ་ན། སྲོག་གཅོད་དང་དེ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྟོབས་ལྡན་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཡིན་ཅེ་ན། འདིས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་པ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིས་གཞན་གྱི་སྲོག་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིས་སྐྱེད་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་གིས་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེས་བྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དཔེར་ན་ཆོམ་རྐུན་པས་བཏང་བའི་མེས་སྲེགས་པ་ལ་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་གྲོང་བསྲེགས་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། འགྲོ་བ་དང་། ངེས་པ་དང་། གཡོ་བའི་སེམས་པའོ། ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ནི་བསམས་ལ། ཕྱི་མས་ནི་ཡུལ་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དང་། སེམས་དཔའི་ལས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། ཕྱི་མ་ནི་དེའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དང་། བསམས་པའི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འཇུག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སེམས་པ་དེ་དག་གདགས་སུ་མེད་དེ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་ལ་ལྟོས་ལ། ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དེ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་པས་མཐར་དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་བྱས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་རིག་བྱེད་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་དག་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་འགྱུར་བ་འདོད་པ་ཡང་ཤཱཀྱའི་སྲས་མ་ཡིན་ཞེས།ལས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་གྱུར་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པས་དངོས་སུ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བསྟན་ནས། དེས་མཚོན་སྟེ།བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་དང་། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བར་མའི
Chinese
由于不是由色法所成就，因此这里不承认。然而，身体和语言的行为，无论是善是恶，都是不可见的，也是无碍的，因为它们不是他人显现的对象，所以他人无法理解自己的动机。这些都是依赖于色法才使用的词语，因此像微尘一样被认为是色法和变动的。因此，这被称为非表色。身体和语言的行为，无论是善是恶，其本身是色法的性质吗？或者不是？那会有什么不同？如果像第一种情况那样，那么承认了分别说部的非表色又有什么意义呢？如果像第二种情况那样，对于非色法，在那里显示又有什么优点呢？回答说，它不是色法的自性，因为这些是善和恶的自性。认为色法是善和恶的，也不是释迦之子所为。那么是什么呢？色法对这些进行区分，因此是色法。因此，在《分别说理》中也说了色法有三种意义，如经中所说：如此，色法的意义有三种：作为可以恒常观察的对境的意义；手等聚合的触觉产生变化的作为色法的意义；色法对它们进行安立的作为色法的意义。如此，可以指示的色法，这个是那奥，那个是那奥，因为是可以恒常观察的对境，所以是色法；有碍的色法，手等聚合的触觉产生变化，因为是作为色法的，所以是色法；不可见且无碍的色法，称为身语的非表色，因为色法对它进行安立，所以是色法。如此，如果没有身语二者，就无法安立，因为没有色法，就无法安立它。如是说。那么如果不是色法，那它的自性是什么呢？杀生和戒杀等，是身语的表色，是强有力的能引发一切的随心所欲的思择心所的自性。
English
Since it is not accomplished by form, it is not accepted here. However, the actions of body and speech, whether virtuous or non-virtuous, are invisible and unimpeded, and because they are not objects of others' perception, others cannot understand one's own motivations. These are words that are used depending only on form, so they are considered as form and change like atoms. Therefore, this is called non-revealing form. Are the actions of body and speech, whether virtuous or non-virtuous, themselves the nature of form? Or not? What difference does it make? If it is like the first case, then what is the point of acknowledging the non-revealing form of the Vaibhashikas? If it is like the second case, then what is the advantage of showing it there for non-form? It is said that it is not the nature of form, because these are the nature of virtue and non-virtue. To consider form as virtuous and non-virtuous is not the act of the sons of Shakya. What is it then? Form distinguishes these, therefore it is form. Therefore, in the 'Explanation of Distinctions,' it is also said that form has three meanings, as it is said in the sutra: Thus, the meaning of form is threefold: the meaning of being an object that can be constantly observed; the meaning of being form as the touch of the aggregation of hands, etc., produces changes; the meaning of being form as form establishes them. Thus, the form that can be indicated, this is Nao, that is Nao, because it is an object that can be constantly observed, therefore it is form; the form that is obstructed, the touch of the aggregation of hands, etc., produces changes, because it is form, therefore it is form; the invisible and unimpeded form, called the non-revealing form of body and speech, because form establishes it, therefore it is form. Thus, if there are no body and speech, it cannot be established, because without form, it cannot be established. So it is said. Then, if it is not form, what is its nature? Killing and abstaining from killing, etc., are the revealing forms of body and speech, which are the nature of the mental factor of thought that powerfully motivates everything at will.
Chinese
是，是这样的。为什么说这是身语之业呢？因为这能使身语的表色进入作用，所以称为身语之业。例如，心专注时称为意之业一样。为什么那样的心念称为杀生和不与取呢？因为这能阻止他人的生命，并且能不与而取，所以才那样说。怎么样呢？因为这所产生的身语的表色能做这和那件事，所以说是由它所作。例如，盗贼放火焚烧，就说盗贼焚烧了村庄一样。那样的心念也有三种，即行、决定和动摇的心念。前两种是思，后一种是使身语的表色进入作用的缘故。前两种也称为因时的意乐和心之业，后一种称为彼时的意乐和思已之业。对于没有身语的表色进入作用的，就不能安立如上所说的那些心念，就像无色界一样。因此，那些心念的安立是依赖于身语的表色，而身语的表色又依赖于大种，所以最终安立它们是依赖于大种的缘故，就说是大种所作。这样，身语之业就是表色和非表色两种，而表色是有色的缘故，会变成善或不善，就像色等有色的生处会变成善或不善一样，如果有人这样认为，那他就不是释迦之子，因为《业成就之理》中这样说过。因此，只有如上所说的具有特征的非表色才是变成善或不善的身语之业。 这样，这里所说的“从正受生”就是指直接由别解脱戒所摄持的非表色，并且由此可以类推，禅定和无漏的戒律，以及非戒律和中间的
English
Yes, it is so. Why is this called the karma of body and speech? Because it causes the manifestation of body and speech to enter into action, therefore it is called the karma of body and speech. For example, just as when the mind is focused, it is called the karma of mind. Why are such thoughts called killing and stealing? Because it prevents the lives of others and takes what is not given, that is why it is said so. How is it so? Because the manifestations of body and speech that it produces can do this and that, therefore it is said to be done by it. For example, just as when a thief sets a fire, it is said that the thief burned the village. Such thoughts are also of three kinds: moving, decisive, and wavering thoughts. The first two are thinking, because the latter causes the manifestations of body and speech to enter into action. The first two are also called the intention of the causal time and the karma of mind, and the latter is called the intention of that time and the karma of thought. For those who do not have the manifestations of body and speech entering into action, those thoughts as mentioned above cannot be established, just like the formless realm. Therefore, the establishment of those thoughts depends on the manifestations of body and speech, and the manifestations of body and speech depend on the great elements, so ultimately establishing them depends on the great elements, therefore it is said to be made by the great elements. Thus, the karma of body and speech is both manifestation and non-manifestation, and because manifestation is colored, it will become virtuous or non-virtuous, just as colored birthplaces such as color will become virtuous or non-virtuous, if someone thinks so, then he is not a son of Shakya, because it is said so in the "Reasoning of Accomplishing Karma". Therefore, only the non-manifestation with the characteristics mentioned above is the karma of body and speech that becomes virtuous or non-virtuous. Thus, what is said here as "arising from proper acceptance" refers directly to the non-manifestation held by the Pratimoksha vows, and by this it can be inferred, the vows of meditation and non-outflow, as well as non-vows and intermediate ones.