Tibetan
ས་ན། དབྱིབས་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་ནི་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་མིག་གི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ཡང་དག་པར་ན་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ཀྱང་མིག་གིས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་གྲུབ་པས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐ་སྙད་དུ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་རྣམས་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ཁོ་ན་མིག་གི་མཐོང་གི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་གཅིག་པུའམ། ཁ་དོག་དང་བྲལ་བའི་དབྱིབས་གཅིག་པུ་ནི་ནམ་ཡང་མིག་གི་མཐོང་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེ་གེ་མོའི་ལག་པ་བརྐྱང་བ་དང་སྐུམ་པ་མཐོང་ངོ་ཆེ་གེ་མོ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་ཀྱང་མིག་གི་ཡུལ་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྔར་བཤད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་ཡང་། མདོར་བསྡུ་ན་བཞིར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པོ་དང་། དེ་གཉིས་ཀའི་བར་མར་གནས་པ་དང་། ཁ་དོག་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལྷ་དང་ངན་སོང་དང་མི་དང་། སྲིད་པ་བར་མའི་གཟུགས་དག་གམ། ཡང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ། མི་འོང་བ། དེ་གཉིས་ཀ་མིན་པ་དང་། སྤྲིན་དུ་བ་ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །སྒྲའི་དབྱེ་བ་ལ་དབང་པོ་ལ་ཕན་གནོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ་གོ་སླའོ། ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི། ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཟིན་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ལག་པ་དང་ངག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་། ཆུ་དང་རླུང་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་། ལག་པ་རྫ་རྔ་ཕྲད་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། །བསྟན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་། གྲུབ་པས་བསྟན་པ་དང་། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། ཞེས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྒྲ་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་སྒྲ་དང་། ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གིས་རང་གིས་ཀུན་བརྟགས་པ་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་
Chinese
那么，形状和表色等是假立的，怎么会成为眼的对境呢？真实而言，如同形状等一样，青色等的颜色也不是眼的对境，因为没有成立极微。因为外境不是根识的对境。但在名言中，青色等的颜色和长等的形状，作为眼识的对境没有差别。比如，只有作了长和短等形状差别的色，才是眼所见，离开了形状差别的单独的色，或者离开了颜色的单独的形状，是决不可能为眼所见的。同样，在世间俗语中说，看见某人的手伸开和收拢，看见某人去往他处，因此，表色等在世间也说是眼的对境。因此，因为是按照世间所说的那样安立的，所以没有过失。以前所说的色的分类，如果归纳起来，可以分为四种，即好的颜色、不好的颜色、处于二者之间的颜色，以及与颜色相似的。这些依次是天人和恶趣和人和中有的色，或者说是悦意的、不悦意的、非二者的，以及云、烟、雾等。声音的分类，从对根有利有害的角度来分，有悦意的等三种，很容易理解。从因的角度来分，有从有执受的大种因所生、从无执受的大种因所生、以及从二者所生的。这些依次是，如手和语的声音，如水和风的声音，以及如手击打陶罐的声音。从教义上详细分类，有世间共称、成立所诠和遍计所执。即依次为世间俗语所包括的声音，圣者们宣说法的实性的声音，以及外道们自己遍计所执的宣说我和自在等的声音。
English
Now, how can shapes and expressions, which are nominally existent, become objects of the eye? In truth, just as shapes and so on, colors such as blue are also not objects of the eye, because they are not composed of atoms. Because external objects are not objects of sense consciousness. However, in conventional terms, there is no difference between colors such as blue and shapes such as long as objects of eye consciousness. For example, only a form that has been differentiated by shapes such as long and short is visible to the eye; a single form devoid of shape differentiation, or a single shape devoid of color, is never visible to the eye. Similarly, in worldly parlance, we say that we see someone's hand extending and contracting, or that we see someone going elsewhere. Therefore, expressions are also said to be objects of the eye in the world. Therefore, there is no fault, because they are established according to how they are spoken of in the world. The previously mentioned classification of forms can be summarized into four types: good colors, bad colors, colors that exist between the two, and those similar to colors. These are, in order, the forms of gods, hell-beings, humans, and intermediate beings; or pleasing, displeasing, and neither; and clouds, smoke, fog, and so on. The classification of sounds, from the perspective of benefiting or harming the senses, is threefold: pleasing and so on, which is easy to understand. From the perspective of cause, there are those that arise from the cause of grasping great elements, those that arise from the cause of non-grasping great elements, and those that arise from both. These are, in order, sounds such as those of hands and speech, sounds such as those of water and wind, and sounds such as hands striking pottery drums. Detailed classification according to teachings includes worldly renown, established teachings, and completely imputed. That is, in order, sounds included in worldly conventions, sounds by which noble ones teach the reality of Dharma, and sounds by which outsiders, who are outside of this Dharma, teach their own completely imputed self, lord, and so on.
Tibetan
སྒྲའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། འཕགས་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དང་། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། །ཞེས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའོ། ། དྲི་ལ་ཡང་ངོ་བོ་འམ་ཕན་གནོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དྲི་ཞིམ་པ་དང་། དྲི་ང་བ་དང་དྲི་མཉམ་པ་ཞེས་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྣའི་དབང་པོ་ལ་ཕན་པ་དང་། གནོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་མི་བྱེད་པའི་དྲིའོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སམ་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་། གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཙན་དན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པ་དྲི་དང་། བདུག་སྤོས་རི་ལུ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་དང་། ཨ་སྨྲ་སྨིན་པ་སོགས་ཀྱི་དྲི་རྣམས་སོ། ། རོ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི་ཁ་བ་དང་། སྐྱུར་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། སྐ་བ་དང་། ལན་ཚ་དང་། མངར་བའོ། །ཞེས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཏིག་ཏ་དང་། སྐྱུ་རུ་ར་དང་། པི་པི་ལིང་དང་། ཨ་རུ་ར་དང་། ལན་ཚ་དང་། ཤིང་མངར་གྱི་རོ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་རོའི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ་འདི་དག་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་བའི་རོའི་དབྱེ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་སོ། །ཕན་གནོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་། སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་གསུམ་སྟེ་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། ། རེག་བྱའི་དབྱེ་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་གནབས་པས་བཞག་པ་ནི། འཇམ་པ་ཉིད་དང་། རྩུབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། མི་རྩུབ་ཅིང་། མཉེན་ལ། སྤྲད་བཟོད་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་གཞལ་བས་བཞག་པ་ནི། ཡང་བ་ཉིད་དང་། ལྕི་བ་ཉིད་དེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འདེགས་སླ་ཤིང་སྲང་མགོ་མཐོ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལས་ཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །རེག་པས་བཞག་པ་ནི། གཉེན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་གླ་ཡེལ་གྱི་རེག་བྱ་ལྟར་ནེམ་ནེམ་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྩིར་བས་བཞག་པ་ནི། ལྷོད་པ་དང་། ལྷོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ནི་བྱ་རྒོད་ཀྱི་འབོལ་ལྟར་གནན་བཟོད་པ་དང་། ཕ་བོང་ལྟར་གནན་མི་བཟོད་པའི་རེག་བྱའོ། ། འདུས་པས་བཞག་པ་ནི། གྲང་བ་དང་འགྲེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆུ་དང་རླུང་འདུས་པ་དང་། ཆུ་དང་ས་འདུས་པའི་རེག་བྱའོ། །ཁམས་སྙོམས་པ་ལས་ནི། ངལ་སོས་པ་དང་། ཉམས་ཡོད་པ་དང་། སྦུངས་ཆེ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི། ངལ་དུབ་ཀྱིས་འབྱུ
Chinese
声音啊！词语的详细分类是：圣者所命名的词语和非圣者所命名的词语。也就是说，按照顺序，对于见到、听到、辨别和了知的诸法，如实宣说和不如实宣说。气味也可以从本体或利益损害的角度来
English
Sound! The detailed classification of terms is: terms designated by the noble ones and terms designated by the non-noble ones. That is to say, in order, speaking truthfully and not truthfully about the objects of seeing, hearing, distinguishing, and knowing. Odors can also be classified from the perspective of essence or benefit and harm: fragrant, foul, and neutral odors. That is to say, in order, odors that are beneficial, harmful, and neither to the nasal faculty. From the perspective of cause or mode of arising, they are classified as: co-emergent, arising from combination, and arising from transformation. That is to say, in order, the odors of sandalwood and saffron, the odors of incense and cardamom, and the odors of unripe amalaka, etc. Tastes are classified from the perspective of characteristics as: bitter, sour, pungent, astringent, salty, and sweet. That is to say, in order, the taste of Picrorhiza kurroa, the taste of Emblica officinalis, the taste of Piper longum, the taste of Terminalia chebula, the taste of salt, and the taste of sugarcane, etc. These six are the basic classifications of taste, and the classifications of tastes that are combined together are limitless. From the perspective of benefit and harm, there are three, such as pleasant, and from the perspective of mode of arising, there are three, such as co-emergent, which are easy to understand. In the classification of tactile objects, what is established by pervasive contact is: smoothness and roughness. These, in order, are: not rough and soft, able to endure friction, and the opposite of that. What is established by pervasive measurement is: lightness and heaviness. In order, it is: easy to lift and causes the scale to rise, and the opposite of that. What is established by touch is: stickiness. That is a tactile object like glue, becoming slimy. What is established by pervasive compression is: laxity and non-laxity. These are tactile objects that can withstand pressure like the down of a vulture, and tactile objects that cannot withstand pressure like a stone. What is established by aggregation is: coldness and warmth. These are the tactile objects of the aggregation of water and wind, and the aggregation of water and earth. From the harmony of the elements are: refreshment, depletion, and distension. These are, arising from fatigue