Tibetan
ར་ན་དབུ་མ་པ་དག་ནི་ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ལ་དེ་དག་དང་གཞུང་འདིའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྣམ་བཞག་ནི་མི་མཐུན་ང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་སོ། །ཁ་རང་རྒྱུད་པ་ཅིག་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་རིག་པ་དག་ལ་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དོན་དུ་སྨྲ་བ་དག་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པར་བཞེད་ནས་གཞུང་གི་ཆ་འགར་དོན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྣམ་བཞག་མཛད་ཅིང་། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་དག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་སྤྱོད་ལ་འཇུག་པ་ན། །ཁོ་བོ་མདོ་སྡེའི་སྐས་ལ་རྣམ་པར་བརྟེན། །ཅེས་གསུངས་པར་མཁས་པ་དག་ལ་གྲགས་སོ། ། དེ་ལྟར་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དང་མཐུན་པར་དོན་དང་དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བསྟན་པས། གཞན་དག་གིས་བདག་དང་གཙོ་བོ་དང་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་དོན་རྣམས་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བློ་དག་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམ་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་བྲལ་ཞེས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་དངོས་སྟོབས་འོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ན་དེ་དངོས་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིའི་དོན་དང་བཟུང་འཛིན་དག་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་འགོག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་མཁས་པ་ནས་བྱིས་པའི་བར་དུ་སྙོན་མི་ནུས་པར་གྲགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཀུར་པ་གདབ་སྙམ་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པས་བསླད་པ་རྣམས་ལ་བཟུང་འཛིན་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་རྟེན་ནས་བཟུང་འཛིན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མཛད་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་པ་མེད། །སྐྲ་སོགས་ཤེས་པའི་ཐ་དད་བཞིན། །གང་ཚེ་བཟུང་འཛིན་རྣམ་ཕྱེ་བས། །མཚན་ཉིད་རྣམས་པར་བསླད་པ་ཅན། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པས་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་བཞག་བྱས་པ། །དེ་ཚེ་བཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ལ་ནི་བརྩད་བྱ་མིན། །ཞེས་དང་། བཟུང་དང་འཛིན་པ་རིག་པ་དག །ཡོད་པ་མིན་ཡང་གཞལ་བྱ་དང་། །འཇལ་བྱེད་འབྲས་བུར་གནས་པ་འདི། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྣང་བཞིན་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་དོན་གྱི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་འཇོག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་གཅིག་ནི་དོན་རྫས་གྲུབ་པའི་ལུགས་ལ་རྟེན་ནས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་དོན་རྣམས་རྫས་སུ་མེད་པར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་སོ། །དང་པོ་ནི་གཞན་གཞུག་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་པའི་རྣམ་བཞག་ཡིན་གྱི་རང་ལ་འཐད་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རང་གི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྣམ་བཞག་དེ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་གཞུང་རྣམས་སུ་འགལ་བ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་གཞན་གྱི་དོར་ཡང་ཕྱིའི་དོན་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་མི་འཇོག་གི་འོན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བྱིས་པ་དག་ལ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ལ་རྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཞུང་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེ་བོད་ཕལ་ཆེ་བ་ནས་བུ་སྟོན་ཡན་ཆད་ལ་ཁ་ཅིག །དོན་གསང་རྣམ་པར་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ལ། ཅེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་གཞུང་འདིའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཕལ་ཆེར་བ་དག་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། གཞུང་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར་གཟུགས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བཀག་ཅིང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བརྩམས་པ་ཡང་བཀག་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་པ་དང་། རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་གང་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་དེས་བསགས་པའི་གཟུགས་སོགས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། དབྱིབས་དག་ནི་བློས་ཀུན་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཚོགས་དྲུག་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམ་བཞག་མཐུན་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། དོན་གསང་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཅན་གསུམ་
Chinese
有些然那中观派认为，为了与世间的名声相符，会对事物进行分类，他们认为这与本论的体裁分类没有矛盾。还有一些自续派认为，他们的说法与经部等宗派的说法一致。对于唯识宗，也有两种观点。例如，理自在派的两位论师认为，自己和他人的宗派实际上都在逐渐趋向于唯识宗的观点，因此在某些论著中，他们也建立了事物真实存在的分类。这与经部的观点是一致的。正如吉祥法称所说：“如果进入外境的行境，我将依靠经部的阶梯。” 这在智者中广为人知。因此，通过展示与经部宗义相符的事物和执持事物的智慧的分类，其他宗派所假立的“我”、“自在”和“有肢分”等事物都不存在。然而，当理解到事物是微尘积聚的自性，并且心识也具有对境的形象时，他们认为这是在阐述法的无我。正如所说：“无论如何思考事物，就会如何远离分别。” 智者们所说的这些，都是从事物本身的力量而来。以及“谁如果分析事物，那么它本身就不存在。因为它不具有一和多的自性。”等等，以此来遮止外境和能取所取真实成立。如此一来，对于从智者到孩童都无法否认的名声，即色等事物以及能取和所取，又该如何驳斥呢？为了建立世俗谛，基于无明所迷惑的人们所见的能取所取等显现，而建立了能取所取等的分类。正如所说：“能知和所知没有区别，就像毛发等知识的差别一样。何时区分了能取和所取，其相状都是被迷惑的。如何被错觉所见，就如何安立这些。那时，对于能取和所取的相状，就不应该争论。”以及“能取和所取都是智慧。”
English
Some Ra Na Madhyamikas believe that, in order to conform to worldly fame, they classify things, and they think that this does not contradict the genre classification of this treatise. There are also some Svatantrikas who believe that their statements are consistent with the statements of the Sutra School and other schools. There are also two views on the Yogacara. For example, the two masters of logic, the Lord of Reasoning, believe that their own and others' schools are actually gradually tending towards the views of the Yogacara, so in some treatises, they also establish the classification of things that truly exist. This is consistent with the views of the Sutra School. As the glorious Dharmakirti said: "If one enters the realm of external objects, I will rely on the ladder of the Sutra School." This is well known among the wise. Therefore, by showing the classification of things and the wisdom that holds things in accordance with the Sutra School's tenets, the things fabricated by other schools, such as "self," "independent," and "having limbs," do not exist. However, when it is understood that things are the nature of accumulated dust, and that consciousness also has the image of objects, they believe that this is explaining the selflessness of phenomena. As it is said: "However one thinks of things, one will be separated from distinctions." These words of the wise come from the power of things themselves. And "Whoever analyzes things, then it itself does not exist. Because it does not have the nature of one and many." etc., to prevent external objects and the grasped and the grasper from being truly established. In this way, how can one refute the fame that cannot be denied by anyone from the wise to the child, that is, things such as form, as well as the grasper and the grasped? In order to establish conventional truth, the classification of the grasper and the grasped etc. is established based on the appearance of the grasper and the grasped etc. as seen by those who are deluded by ignorance. As it is said: "There is no difference between the knowable and the knowing, just like the difference in knowledge of hair etc. When the grasper and the grasped are distinguished, their characteristics are all deluded. How they are seen by illusion, that is how these are established. At that time, one should not argue about the characteristics of the grasper and the grasped." And "The grasper and the grasped are wisdom."
Chinese
虽非量度，然量与能量，皆住于果中。如是，随其所显而行。如是，圣者法称论师，立二种义之理。一者，依于义为实有之理。二者，依于色等诸义非实有，唯是名言之宗。初者，乃为他宗而立之方便，非自宗所许。二者，为安立世俗谛而说，故为自宗所许。否则，彼等安立相违，故于自宗诸论中，须许相违。圣者无著，虽于他宗亦不立外义为实有，然为随顺无明之童蒙，依于显现声名之诸大种及大种所造之色等，而安立世俗谛故，于此论及瑜伽师地论等中，广说色蕴之安立。彼从多数藏人乃至布顿（Bu-ston，1290-1364）等，于《义藏论》中说，瑜伽师地论乃是依于声闻等共同与不共同而说。作是念已，说此论之色蕴等安立多是经部宗之安立，此不应理。此论及瑜伽师地论中，遮止色为实有，亦遮止色声等义为极微所造。极微唯是分别假立，非实有。长短等形乃是眼识之境，及安立为八识聚者，与经部师安立极微及彼所积之色等为实有，及诸形唯是分别假立，故非根之行境，及安立识为唯六聚者，彼等有何安立相同之机会耶？于《义藏论》中所说，瑜伽师地论等是为三种种姓
English
Though not a measure, both the measure and the measurable reside in the result. Thus, it acts according to what appears. Thus, the venerable Dharmakīrti established two kinds of reasoning about meaning. One is based on the principle that meaning is truly existent. The second is based on the principle that forms and other meanings are not truly existent, but are merely nominal. The first is merely a means of establishing other doctrines and is not accepted by one's own doctrine. The second is taught for the sake of establishing conventional truth, so it is accepted by one's own doctrine. Otherwise, those establishments would be contradictory, so one would have to accept contradictions in one's own treatises. The noble Asanga, even in other doctrines, does not establish external objects as truly existent, but for the sake of establishing conventional truth based on the appearance and fame of the great elements and the forms made from the great elements to children who follow ignorance, he extensively explains the establishment of the aggregate of form in this treatise and the Yogācārabhūmi-śāstra and so on. Some Tibetans, from most to Buton (1290-1364), say in the Meaning Treasury that the Yogācārabhūmi-śāstra is explained in terms of common and uncommon things such as Śrāvakas. Having thought this, they say that most of the establishments of the aggregate of form and so on in this treatise are the establishments of the Sautrāntika school, which does not seem reasonable. In this treatise and the Yogācārabhūmi-śāstra, it is forbidden for form to be truly existent, and it is also forbidden for the meanings of form, sound, etc. to be made by atoms. Atoms are merely conceptual constructs and are not truly existent. The shapes of length and so on are objects of eye consciousness, and whatever is established as the eight aggregates of consciousness, and whatever Sautrāntikas establish as truly existent atoms and the forms and so on accumulated by them, and the shapes are merely conceptual constructs, so they are not the objects of the senses, and whatever establishes consciousness as only six aggregates, what opportunity is there for those establishments to be the same? What is said in the Meaning Treasury is that the Yogācārabhūmi-śāstra and so on are for the three lineages.