Tibetan
ན་ཡིད་དང་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེའི་ས་བོན་བསགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། ། གསུམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་བྱའི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཉེར་སྤྱོད་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གང་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་དེའི་ས་བོན་བསགས་པ་དང་རྣམས་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པར་མིག་གང་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་དང་ཞེས་འཆད་པ་ལྟར་ན། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མཚན་གཞི་འགལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཆོས་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་གཞི་དབྱེ་བ་དང་ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་དང་པོ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམས་བཞག་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བསྟན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་དང་། དོན་ལང་གཤེགས་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཙམ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ཉིད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་རྫས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་འབད་པར་བྱེད་སྙམ་དུ་དོགས་ན། དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། གཟུགས་སོགས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ན་དེ་དང་དེ་འདྲ་བའི་དགོས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་དག་ལས་འབྱུང་བ་དང་། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་གཟུང་ནས་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་དོན་རྣམས་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་དང་དེ་བསགས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ནི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆུང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་དེ་ལ་ཡང་ཆ་གཞན་དང་གཞན་དུ་དབྱེ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་པར་འགྱུརརོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་བློས་མཐར་ཕྱེ་ནས་བཞག་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་གནས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ན་དེས་རྩམས་པའི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། ། ཅི་སྟེ་ཆ་དང་དབྱིབས་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ལས་ཕྱོགས་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་དང་བཅས་པའི་རི་བོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་པ་དག་ཆ་མེད་པའི་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཏགས་པ་ལས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་མཐོང་ཐོགས་སོགས་དང་ལྡན་པའི་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །གངས་ཅན་གྱི་རྟོག་གེ་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྨྲ་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རགས་པ་རང་མཚན་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བ་ན། དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་རེག་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆ་གཅིག་གིས་རེག་པ་
Chinese
那麼，以法所顯現的法為對境的意和目標的識，以及積累它的種子，成熟的阿賴耶識，就是意識界的特徵，到此為止。第三，處的特徵應當像界一樣看待，不是其他的，因為眼界等本身是產生近用之門的部分，所以被安立為眼處等。也就是說，如何相應地結合，像這樣，眼睛所見的色，以及見，以及積累它的種子，以及成熟的阿賴耶識，就是眼處的特徵等。注釋中說，眼睛所見的色等，如果界和處的定義相違背，那也是不合理的。因此，為了容易理解三法的各自本質，顯示了它們的特徵，然後為了具體理解具有該特徵的基，分類和區分的各自本質，因此闡述了它們的安立。也就是說，蘊、界和處的區分有三種，其中首先安立五蘊，為了顯示和引入色蘊，所以說了什麼是色蘊的安立等。對此，一些進入修行的人這樣說，《十地經》中說：「諸位佛子，這三界唯是心。」並且，「如《楞伽經》所說，並非實有，唯是心，見外境是錯誤的。」因為這樣說，並且在此處也說：「為了使人理解色並非實有。」難道不是這樣解釋的嗎？如果懷疑為什麼要努力安立色等外境，那麼對於具有智慧的人來說，產生這樣的想法是真實的，但是如來經中說：「如何宣說色等的方式，以及後來的調伏者，各宗派的論者如何解釋的方式等。」
English
Then, the consciousness of mind and object, which appears as Dharma by Dharma, and the accumulation of its seeds, and the Alaya consciousness that ripens, is the characteristic of the realm of consciousness, up to this point. Third, the characteristics of the sense bases should be viewed as the same as the realms, not different, because the eye realm and so on themselves are the part that produces the door of near use, so they are established as the eye sense base and so on. That is, how to combine them harmoniously, like this, the form seen by the eye, and the seeing, and the accumulation of its seeds, and the Alaya consciousness that ripens, is the characteristic of the eye sense base and so on. As the commentary says, the form seen by the eye and so on, if the definitions of realm and sense base contradict each other, that is also unreasonable. Therefore, in order to easily understand the respective essence of the three dharmas, their characteristics are shown, and then in order to specifically understand the base that has that characteristic, the respective essence of the classification and distinction, therefore their establishment is explained. That is, the distinction of aggregates, realms, and sense bases is threefold, among which the five aggregates are first established, and in order to show and introduce the form aggregate, it is said what is the establishment of the form aggregate and so on. To this, some who have entered practice say this, in the Sutra of the Ten Grounds it says: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." And, "As the Lankavatara Sutra says, they are not real, they are only mind, seeing external objects is wrong." Because it says so, and here it also says: "In order to make people understand that form is not real." Isn't that how it will be explained? If you doubt why you should strive to establish external objects such as form, then for those with wisdom, it is true that such a thought arises, but the Sutra of the Sugata says: "How the way of speaking of form and so on, and how the subsequent tamers, the debaters of each sect, explain it, and so on."
Chinese
如果显示出种种差别，那么其他类似的必要性也会自然而然地消失，因此，稍微讲述一下总体的安立。 那么，世尊在《法蕴论》等经中，对于地、水、火、风等四大种，以及四大种所变，眼等内处，色等外处的安立，经量部和分别说部认为是究竟的意义，并安立色等外境是实有的。 也就是说，色是微尘和微尘的集合，微尘是色等最小的极限，因此不具有东西等方向的部分，否则它也可以被分为其他部分，因此就不是微尘了。 此外，有色物被心识彻底分解后所安立的，不是虚构的自性，而是安住于实义的实有自性。如果微尘不是实有，那么它所组成的色声等事物，也会像分别论者所臆测的有支分的事物一样，成为虚构的自性，这样一来，眼等根识也会因为仅仅是虚假的对境而成为有分别，这实在是太过分了。 如果没有部分和形状的极微，那么具有方向和形状等部分的须弥山等是如何产生的呢？对此，分别论者认为，从无分四大的极微聚合，这些极微相互接触产生叫做“结合”的异性功德，由此产生具有可见可触等特性的粗大有支分的实物。 多数雪域的论师也赞同这种观点，因为他们承认，除了微尘之外，作为根识对境的色声等粗大自相是存在的。 在这方面，分别说部认为，当中央的微尘被六个方向的微尘包围时，它们彼此之间不会互相接触，否则，由于极微没有部分，因此只能通过一个部分接触。
English
If various distinctions are shown, other similar necessities will naturally disappear. Therefore, a brief account of the general establishment will be given. Then, the Blessed One, in the sutras such as the Abhidharma, established the elements, the transformed from the elements, the inner sense bases such as the eye, and the outer sense bases such as forms. The Vaibhashikas and Sautrantikas take this as the ultimate meaning and establish that external objects such as forms are real. That is, form is both atoms and their aggregates. An atom is the smallest extreme of form, etc., and therefore is devoid of directional parts such as east, etc. Otherwise, it could be divided into other parts and would therefore not be an atom. Furthermore, what is established after a material object has been completely analyzed by the mind is not an imputed nature, but a real nature that abides in reality. If atoms were not real, then the objects of form, sound, etc., composed of them would also become imputed natures, like the composite objects imagined by the Vaibhashikas. In that case, the sense consciousnesses of the eye, etc., would also become conceptual due to being merely objects of illusion, which would be too extreme. If there are no partless and shapeless atoms, how do mountains, etc., which have directional and shaped parts, arise from them? To this, the Vaibhashikas say that from the aggregation of partless atoms of the four elements, a different quality called "combination" arises when these atoms touch each other. From this arises a coarse, composite real object with visible and tangible characteristics. Most Tibetan logicians also agree with this view, because they assert that coarse self-characteristics, such as forms and sounds, which are objects of sense consciousness, exist apart from atoms. In this regard, the Vaibhashikas believe that when a central atom is surrounded by atoms from six directions, they do not touch each other. Otherwise, since atoms are partless, they could only touch by one part.