Tibetan
བང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁམ་ཟས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་རེག་པའི་ཟས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཟ་བ་པོའི་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ན། འོ་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་ཁམ་གྱི་ཟས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ། དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རང་རང་གི་དབང་པོས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒོ་ནས་བཟའ་བ་པོའི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ལྟར། ཁམ་གྱི་ཟས་བཟང་པོའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་ཡང་། དབང་པོ་ཚིམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཁམ་ཟས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དག་གིས་ཁམ་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པ་ནི་རེག་བྱའི་ཟས་ཡིན་གྱི། ཁམ་གྱི་ཟས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམ་ཟས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་ཡང་དབང་པོ་ཚིམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་གི་ཚེ་ཁམ་གྱི་ཟས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ཁམ་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་རང་གི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དེ་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཁམ་གྱི་ཟས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དག་ཟེར་རོ། ། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁམ་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དག་གི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་བྱེད་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅི་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དག་གིས་ཁམ་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ། དེ་ལ་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་མཐོང་བ་ན་དེ་ལ་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་དབང་པོ་ཚིམ་པ་དང་ཚིམ་པ་མིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ལྟར་ན་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་གསུམ་ཡང་། རང་གི་དབང་པོས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཟ་བ་པོའི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེག་པའི་ཟས་ཡིན་གྱི་ཁམ་གྱི་ཟས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཁམ་ཟས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་དབང་པོས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱི་ཁམ་ཟས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ལྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་ཀྱང་། ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས། བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་རེག་པ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་སྐྱེ་ལ། ཚོར་བ་བདེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་ཁམ་ཟས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་རེག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཁམ་གྱི་ཟས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་ཁམ་གྱི་ཟས་ཡིན་པ་ལྡོག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འཇུ་བའི་ཚེ་ཁོ་ན་ཁམ་གྱི་ཟས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་ཁམ་གང་བཟའ་བའི་ཚེ་ཡིད་དུ་འོང་བས་དབང་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རེག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི་ཁམ་གྱི་ཟས་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཟོས་པའི་འོག་ཏུའཇུ་བ་ན་དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ན། ཞུ་བའི་ཚེ་ཁམ་གྱི་ཟས་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་འཇུ་བའི་ཚེ་དབང་པོ་ལ་ཕན་པ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཟས་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁམ་གང་ཞིག་ཟ་བའི་ཚེ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་ཟ་བ་པོའི་དབང་པོ་ཚིམ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཟས་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འཇུ་བའི་ཚེ་དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ན་འཇུ་བའི་ཚེ་ཁམ་གྱི་ཟས་ཡིན་ལ། འཇུ་བའི་ཚེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཟས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམ་གང་ཞིག་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རེག་པའི་ཟས་ཀྱི་དམིགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ་འཇུ་བའི་ཚེ་ཁམ་གྱི་ཟས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་ཡོད། གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཁམ་གང་ཡིན་པ་ཟས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནམ། ཟས་གང་ཡིན་པ་ཁམ་ཡང་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མུ་བཞིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཁམ་ཡིན་ལ་ཟས་མ་ཡིན་པ་ནི། དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་གང་འཇུ་བའི་ཚེ་དབང་པོ་དང་རྟེན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཟས་ཡིན་ལ་ཁམ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་སེམས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་། དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་འཕེལ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཁམ་གང་ཞིག་འཇུ་བའི་ཚེ། དབང་པོ་རྟེན་དང་བཅས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ།
Chinese
凡是能使诸根满足的，并非通过抟食使诸根满足，而是那时通过触食来满足进食者的诸根，因为触食能完全断除悦意的境。那又如何得知呢？如果享用时，做抟食的行为，那么色的生处也变成抟食了。如此，当香、味、触的生处各自被自己的根享用时，就像通过悦意的方式使进食者的诸根满足一样，看到好的抟食的色时，也做使诸根满足的行为。如果对抟食没有离贪的人们，看到抟食的色时，诸根的满足是触食，而不是抟食。因为对抟食离贪的人们，即使看到食物的色，也不会使诸根满足。当享用抟食时，抟食的色已经超出了自己根的行境，因此对它没有利益，所以也不是抟食，其他人这样说。对此应当说，看到抟食的色时，没有离贪的人们的诸根会满足，而离贪的人们的诸根不会满足，说这个有什么理由呢？如果认为没有离贪的人们看到抟食的色时，通过贪恋的方式完全断除那个悦意的相，而离贪的人们看到时，因为远离了对它的贪恋，所以没有完全断除悦意的相，因此那些人的诸根有满足和不满足的差别，如果这样想，那么香、味、触三种生处，当各自被自己的根享用时，凡是能使进食者的诸根满足的，就变成是触食而不是抟食了。因为那些对抟食没有离贪的人们，当各自被自己的根享用时，会完全断除悦意的相，而对抟食离贪的人们不会那样完全断除的缘故。
English
Whatever satisfies the senses is not the satisfaction of the senses through the food of morsels, but at that time it is the food of contact that satisfies the senses of the eater, because it completely cuts off the pleasant realm. How is that known? If, when enjoying, one performs the action of the food of morsels, then the birth of form also becomes the food of morsels. Thus, when the births of smell, taste, and touch are each enjoyed by their respective senses, just as the senses of the eater are satisfied through the pleasant, when one sees the form of good food of morsels, it also performs the action of satisfying the senses. If those who have not detached from desire for the food of morsels, when they see the form of the food of morsels, the satisfaction of the senses is the food of contact, not the food of morsels. Because those who have detached from desire for the food of morsels, even if they see the form of food, do not satisfy the senses. When one enjoys the food of morsels, the form of the food of morsels has exceeded the realm of one's own senses, therefore it is of no benefit to it, so it is not the food of morsels, others say. To this it should be said, when one sees the form of the food of morsels, the senses of those who have not detached from desire are satisfied, but the senses of those who have detached from desire are not satisfied, what reason is there for saying this? If one thinks that when those who have not detached from desire see the form of the food of morsels, they completely cut off that pleasant aspect through the way of craving for it, but when those who have detached from desire see it, because they are separated from craving for it, they do not completely cut off the pleasant aspect, therefore there is a difference between the satisfaction and non-satisfaction of those people's senses, if one thinks like that, then the three births of smell, taste, and touch, when each is enjoyed by one's own senses, whatever satisfies the senses of the eater becomes the food of contact and not the food of morsels. Because those who have not detached from desire for the food of morsels, when each is enjoyed by one's own senses, they completely cut off the pleasant aspect, but those who have detached from desire for the food of morsels do not completely cut it off in that way.
Chinese
为了不间断（修行）的缘故。如果离欲者们，对于香、味、触的生处，不以贪恋之心完全断绝悦意的相状，由于境的力量，会产生感受快乐的触，由此产生快乐的感受，由于感受快乐的力量，诸根会感到满足。如果是这样，那么离欲者们在看到一口食物的色时，由于境的力量会产生感受快乐的触，因此那也会变成一口食物了。这样一来，在受用时，如果做一口食物的作用，那么色的生处也无法避免成为一口食物。因此，只能安立在消化时才是一口食物。因此，当吃下任何一口食物时，由于悦意而使诸根感到满足，那是通过触的色而实现的，而不是一口食物。在那之后，当消化时，如果对诸根及其所依提供近便的利益，那么在消化时才应说是一口食物。如果消化时对诸根没有利益，那么那时就不是食物。此外，当吃下任何一口食物时，由于不悦意而使食用者的诸根不感到满足，那在那时就什么食物也不是。如果在消化时，诸根及其所依得到增长，那么在消化时才是一口食物。如果在消化时也不对诸根有所助益，那么在那时也不是食物。因此，当受用任何一口食物时，有的是做触的食物的所缘的作用，在消化时变成一口食物；有的是与此相反；有的是两者都是；有的是两者都不是。凡是一口食物，也是食物吗？凡是食物，也是一口食物吗？如果这样问，应当分四句来回答。其中，是一口食物但不是食物的是：香、味、触的生处，在消化时不对诸根和四大种提供利益。有的是食物但不是一口食物：触、作意和识，能使诸根及其所依增长。有的是两者都是：任何一口食物，在消化时，能使诸根及其所依增长。
English
It is for the sake of not interrupting (practice). If those who are free from desire do not completely cut off the pleasing aspects of the sources of smell, taste, and touch with a mind of craving, then due to the power of the object, a touch that experiences pleasure will arise, and from that, a feeling of pleasure will arise, and due to the power of the feeling of pleasure, the senses will be satisfied. If that is the case, then when those who are free from desire see the form of a mouthful of food, a touch that experiences pleasure will arise due to the power of the object, and therefore that will also become a mouthful of food. In that case, if it performs the function of a mouthful of food when enjoying it, then the source of form cannot avoid being a mouthful of food. Therefore, it is only established as a mouthful of food when it is digested. Therefore, when any mouthful is eaten, the satisfaction of the senses due to pleasantness is through the form of touch, not the mouthful of food. After that is eaten, if it provides a nearby benefit to the senses and their support when digested, then it should be said to be a mouthful of food when it is digested. If it does not benefit the senses when digested, then it is not food at that time. Furthermore, when any mouthful is eaten, if the senses of the eater are not satisfied due to unpleasantness, then it is not food at all at that time. If the senses and their support grow when digested, then it is a mouthful of food when digested. If it does not benefit the senses even when digested, then it is not food at that time either. Therefore, when any mouthful is enjoyed, some perform the function of the object of touch food, and some become a mouthful of food when digested. Some are the opposite of that. Some are both. Some are neither. Is whatever is a mouthful also food? Is whatever is food also a mouthful? If asked in this way, it should be answered in four categories. Among them, what is a mouthful but not food is: the sources of smell, taste, and touch that do not benefit the senses and the four great elements when digested. There is also what is food but not a mouthful: touch, attention, and consciousness, which cause the senses and their support to grow. There is also what is both: any mouthful that, when digested, causes the senses and their support to grow.