Tibetan
ཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དྲུག་པ་ཡན་ལག་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་བསྡུ་བ་ནི། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་རྣམས་ནི། སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རང་དང་གཞན་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་སྲེད་པ་གསུམ་ནི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བག་ཆགས་ཅི་རིགས་པ་ཡིན་པ་དང་། འཕྲལ་དུ་ལུས་སེམས་གདུང་བར་བྱེད་པ་དང་མ་འོངས་པ་ན་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་སྲིད་པ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་པས་ལས་སུ་འཐད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཆ་གསུམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ལམ་གསུམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། བདུན་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒྲ་དོན་ལ། ཕྱི་ནང་གི་འབྲས་བུ་འདི་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་སེམས་ཅན་ནམ་བདག་གི་ངོ་བོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ལ་འདི་སྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློའི་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་མི་གནས་པར་མཐར་མི་རྟག་ཅིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པའི་དུས་ལས་ཕ་རོལ་དུ་མི་གནས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་འགག་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་གི །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ
Chinese
因为是这样的缘故。第六，将所有支分归纳为三种烦恼：无明、贪爱和取，因为它们使心极度不安宁，并使自己和他人受苦，所以是烦恼的遍行烦恼。行、识和爱这三种是业的自性和习气，无论哪一种，都会立即使身心受苦，并在未来产生异熟果，所以是业的遍行烦恼。如果说，行是业的自性，有是业的特殊习气，所以可以算是业，但识怎么会变成业呢？答：具有业习气的识，在这里是缘起的支分，而且它也是由业来区分的。其余的支分是最初两种遍行烦恼的异熟果的自性。因此，被称为生的遍行烦恼。圣者龙树菩萨说：最初的八、九是烦恼，第二的十是业，其余的七个是痛苦。这也这样说过。这些也被称为缘起三部分，也被称为三道。第七，关于缘起的词义，这些内外之果是被称为缘起的词语所表达的意义，因为它们是从无有自在等作者，只有不动的因缘中产生的。同样，它们不是无因而生，而是从无明等随顺的因和缘中产生的。因为它们不是自心有情或我的自性。因为它们仅仅是受其他因缘支配，而不是自主的。因为使自己产生的因缘，没有产生这个的想法。因为它们不是恒常存在的，最终是不稳定和毁灭的。因为它们不住于出生之时以外，所以是刹那性的。因为因的刹那灭尽的同时，果的刹那产生，因和果的相续不断绝。不是一切生一切，而是因和果随顺。
English
Because it is so. Sixth, the aggregation of all the limbs into three afflictions: Ignorance, craving, and grasping, because they make the mind extremely uneasy and cause suffering to oneself and others, are the pervasive afflictions of affliction. Actions, consciousness, and craving are the nature and habitual tendencies of karma, whichever they may be, and because they immediately cause suffering to body and mind and produce fruition in the future, they are the pervasive afflictions of karma. If it is said that action is the nature of karma and existence is a special habitual tendency of karma, so it can be considered karma, but how can consciousness become karma? Answer: Consciousness with the habitual tendency of karma is a limb of dependent origination here, and it is also distinguished by karma. The remaining limbs are the nature of the fruition of the first two pervasive afflictions. Therefore, they are called the pervasive afflictions of life. The noble Nagarjuna said: The first eight and nine are afflictions, the second ten are karma, and the remaining seven are suffering. This has also been said. These are also called the three parts of dependent origination, and also called the three paths. Seventh, regarding the meaning of the word 'dependent origination,' these inner and outer fruits are the meaning expressed by the word 'dependent origination,' because they arise from mere unmoved conditions without a creator such as Ishvara. Similarly, they do not arise without a cause, but arise from causes and conditions that are in accordance with ignorance and so on. Because they are not the nature of self-sentient beings or self. Because they are only subject to other conditions and are not independent. Because the conditions that cause themselves to arise do not have the thought of causing this. Because they are not permanent, and are ultimately impermanent and destructive. Because they do not abide beyond the time of birth, they are momentary. Because the moment of the cause ceases and the moment of the effect arises simultaneously, the continuity of cause and effect is uninterrupted. Not everything arises from everything, but cause and effect are in accordance.
Tibetan
ར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་འབྱུང་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བརྒྱད་པ་དོན་དེ་དག་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཟབ་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་དག་ནི་རྒྱུས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་མེད་པའི་དོན་གྱིས་བདག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་དང་། གཡོ་བ་མེད་པའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས། རྐྱེན་རྣམས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཡང་དེ་དག་གིས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས་གནས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བས་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལྷག་མ་བཞིས། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཤིན་དུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཟབ་པར་ལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་ལ། རྒྱུན་གནས་པར་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་ལས་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་ནམ་བདག་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་འགའ་ཡང་མེད་ལ། བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་སོ་སོར་མྱོང་བར་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཟབ་པར་ལྟའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་བདག་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་ལས་སྐྱེ་ན་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་མི་མཐུན་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམས་ནི་གཞན
Chinese
因为生起之故。从一个和多个因产生一个和多个果的形态，因为因和果是多种多样的。从不相同的因不会产生不相同的果，因为因和果是各自确定的。第八，以这些意义显示缘起甚深，即：这些内外缘起，因甚深，以无作者和具因二义，舍弃了无因和从不相同之因所生。自性甚深，以无有情之义，是无我的缘故。生起甚深，以非由他力所支配和无有动摇二义，虽然从诸缘产生果，但不是由它们所作的缘故。安住甚深，以无常和刹那二义，明明没有安住却显现为安住的缘故。生出甚深，以剩余四义，因生果之理极难了悟的缘故。又，缘起从其他方面也应观为甚深，如此，自己的体性连一刹那也不安住，却也观到相续安住的缘故。也是从智慧先行的无动摇之缘所生，又观到从具有生起随顺之果的能力之缘，产生与因随顺之果的缘故。胜义中也是无有情或无我，却也观到世俗中安立为有情的缘故。也没有任何作者，却也观到所作之业的异熟果不会空耗，并且各自领受的缘故。因为是从远离四边的因缘所生，所以应观为甚深。为何远离四边呢？缘起不是由我所作，因为自己对自己作是相违的缘故。若从自己产生，则永远不会不生，因为不观待其他因和缘的缘故。不是从他产生，因为不相同的种类不能作为因果的缘故。相同的种类的因缘是他。
English
Because of arising. From one and many causes arise one and many forms of effects, because causes and effects are diverse. From dissimilar causes, dissimilar effects do not arise, because causes and effects are each definite. Eighth, these meanings show the profundity of dependent origination, that is: these internal and external dependent originations are profound in terms of causes, because by the two meanings of no agent and having causes, it abandons causelessness and arising from dissimilar causes. Profound in terms of self-nature, because by the meaning of no sentient being, it is selfless. Profound in terms of arising, because by the two meanings of not being controlled by others and being without movement, although effects arise from conditions, they are not made by them. Profound in terms of abiding, because by the two meanings of impermanence and momentariness, it appears as abiding even though it does not abide. Profound in terms of coming forth, because of the remaining four meanings, the way in which effects arise from causes is extremely difficult to understand. Moreover, dependent origination should also be viewed as profound from other aspects, in this way, one's own nature does not abide even for a moment, yet one also observes the continuum abiding. It also arises from unwavering conditions that are preceded by wisdom, and one also observes that from conditions that have the ability to generate subsequent concordant effects, effects that are concordant with the cause arise. In ultimate truth, there is also no sentient being or selflessness, yet one also observes that in conventional truth, it is established as a sentient being. There is also no agent, yet one also observes that the ripening effects of actions that have been done are not wasted and are experienced individually. Because it arises from causes and conditions that are free from the four extremes, it should be viewed as profound. Why is it free from the four extremes? Dependent origination is not made by me, because it is contradictory for oneself to make oneself. If it arises from itself, then it will never not arise, because it does not depend on other causes and conditions. It does not arise from others, because dissimilar kinds cannot serve as cause and effect. Causes and conditions of the same kind are others.