Tibetan
་ཡང་ནང་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི། འདོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་། ཟག་མེད་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་གཟུགས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །གཟུགས་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་གཟུགས་མེད་ཁམས་ནི་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའི་ཉེར་བསྡོགས་ནས་བཟུང་སྟེ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དགེ་བ་ཟག་པར་བཅས་པ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི། ནང་མིང་། བཞིའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་སྲེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པར་ལྟའོ། །ཕུང་པོ་བཞི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བོར་བའོ། །ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་དང་ཟག་མེད་བོར་བ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ཆགས་བྲལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས། ལྔར་དབྱེ་བ་དང་། བཅུར་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་དང་མཐའ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། སའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་སྤངས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཆགས་བྲལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ས་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་སྤངས་པ་དང་། འཇིགས་ཚོགས་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་མཐའ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་བས་སྤངས་བར་བྱས་བ་རྣམས་སྤངས་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སྔར་མ་རྟོགས་གསར་དུ་རྟོགས་པས་སྤང་བྱ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་ནི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་རེ་ཞིག་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི། ས་བོན་དྲུངས་མི་འབྱི
Chinese
又，因对包括内感官在内的身体有贪恋且未分离，故称作与色完全相应。除此之外的蕴等一部分是：欲界和无色界，以及舍弃了无漏。仅仅因为对欲界的贪欲分离，而知晓完全区分的与色完全相应的法，从而断除对该我的显现执着。无色界和与完全相应的无色界，即是对色的贪欲分离，从虚空处开始，对无色界的贪欲分离的善，包括有漏和未说明的，是内名。仅仅因为对四蕴有贪恋，故视为与无色界完全相应。四蕴是舍弃了色蕴。下三界和下二处的一部分是下二界和舍弃了无漏。因为知晓从色中贪欲分离的无色法，从而断除对该我的显现执着。 第二，关于离贪的分类，有分为五种和分为十种两种。第一种是，“离贪本身”等。其中，从一部分和全部来说，离贪是：以地为角度，从舍弃了任何一个烦恼相开始，到舍弃了第八个相为止，以及以坏聚见离贪的角度来说，如果是学者的舍弃，这些就称为从一部分离贪，因为是具有剩余应舍弃的离贪。以地为角度，任何地舍弃了第九个烦恼相，以及以坏聚见离贪的角度来说，如果是不学者的舍弃，就称为从全部离贪，因为是无余舍弃了应舍弃的。证悟的离贪是通过见道所见的舍弃，因为是以前未证悟的法性，新证悟而从应舍弃中离贪。压伏的离贪是通过世间道离贪，因为那只是暂时使应舍弃的烦恼不生起，而不是连根拔起。
English
Furthermore, because of attachment to and non-separation from the body, including the internal sense organs, it is called fully associated with form. Other than that, one aspect of the aggregates, etc., is: the desire realm and the formless realm, and those who have abandoned the uncontaminated. Merely because of separation from desire in the desire realm, and knowing the completely distinguished form and the Dharma that is fully associated with it, one abandons the manifest clinging to that self. The formless realm and the formless realm that is fully associated with it are the separation from desire for form, starting from the sphere of infinite space. The virtue with outflows and the unspecified, which are the separation from desire for the formless realm, are internal names. Because of attachment to the four aggregates alone, it is regarded as fully associated with the formless realm. The four aggregates are the abandonment of the form aggregate. One aspect of the lower three realms and the lower two sense bases are the lower two realms and those who have abandoned the uncontaminated. Because of knowing the formless Dharma that is separated from desire for form, one abandons the manifest clinging to that self. Secondly, regarding the classification of detachment, there are two types: divided into five and divided into ten. The first is, "detachment itself," and so on. Among them, from a part and from all, detachment is: from the perspective of the ground, from the abandonment of any one aspect of affliction, up to the abandonment of the eighth aspect, and from the perspective of detachment from the view of the perishable collection, if it is the abandonment of the learners, these are called detachment from a part, because it is detachment with remaining to be abandoned. From the perspective of the ground, any ground that has abandoned the ninth aspect of affliction, and from the perspective of detachment from the view of the perishable collection, if it is the abandonment of the non-learners, it is called detachment from all, because it is the abandonment without remainder of what should be abandoned. The detachment of realization is the abandonment of what has been abandoned by seeing with the path of seeing, because it is the Dharma nature that was not previously realized, and is newly realized, thus being detached from what should be abandoned. The detachment of suppression is detachment through the worldly path, because it only temporarily prevents the afflictions to be abandoned from arising, but does not uproot them.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་གཏོན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ནི་སྤང་བྱའི་ས་བོན་དྲུང་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་བཅུར་དབྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། གང་སྐྱེས་ན་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ངང་གི་སྐྱེ་བའི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཚོར་བ་དེ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་ཡུལ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་ཅིང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བརྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་དེ། འཁྲིག་པ་ལ་ཞུགས་པས་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གདུང་བ་དང་རེ་ཞིག་བྲལ་ནས་འཁྲིག་པ་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་པས་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་དེ་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་རྟེན་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། ཟས་འདྲངས་པར་ཟོས་པས་ཟས་ཞིམ་པོ་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཉེ་བར་བརྟེན་པའི་རྒྱུས་དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཐབས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ན་ཐབས་དམའ་བ་འཁར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པའོ། །རྨོངས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་ཤེས་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉེན་པོ་འགའ་ཞིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རང་གི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་སོགས་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པའོ། ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ན་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གང་དེ་དག་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་། མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པའོ། །སྤོང་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་དང་སར་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པའི་དེ་ས་དང་དེ་ལ་གང་མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པའོ། །གོང་མ་དང་བཅས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ད
Chinese
因为如此。彻底断除贪欲是，以出世间道所断除的，那是因为能将所断之种子连根拔起。第二种分为十种，即自性断除贪欲是，凡是生起就想要断除的，自然而生的感受痛苦，以及感受从何处生起之处的法，对境不悦意等，凡是对这些不顺应、不接受的，那不是依靠对治力而生起，而是自性而生的缘故。损害断除贪欲是，二者交合，行淫之后，暂时脱离淫欲的痛苦，对淫欲产生不悦之感，这是因为对包括感官在内的身体造成损害，因此凭借这种力量，暂时产生对淫欲不悦之感。依靠近取断除贪欲是，饱餐之后，即使是对美味佳肴，也会暂时产生不悦之感，这是因为依靠近取的因缘，使感官得到滋养而产生的缘故。殊胜断除贪欲是，获得极其强大的转轮王等地位时，对低劣的棍杖国王等地位产生不悦之感。愚昧断除贪欲是，孩童们对寂灭涅槃不悦意，因为他们不认为涅槃是寂静的，并且由于对有身见执着，不认为轮回是痛苦的缘故。对治断除贪欲是，依靠某种对治，以及以出世间道断除自己所断的烦恼等。遍知断除贪欲是，获得见道时，由于遍知三界都是行苦，因此对它们感到厌倦，产生不悦之感。断除断除贪欲是，对欲界等三界各地的烦恼彻底断除，因此对该地和该地产生不悦之感。具有上界的断除贪欲是，世间
English
It is because of this. To be completely free from desire is what is abandoned by the transcendent path, because it uproots the seeds of what is to be abandoned. The second division into ten is that natural detachment from desire is: whatever arises, one wants to be separated from it, the feeling of suffering that arises naturally, and the dharma of the place from which that feeling arises, objects that are unpleasant, etc., whatever one does not accept or agree with, that is not caused by the power of relying on antidotes, but arises naturally. Detachment from desire through harm is: when two unite, after engaging in intercourse, one is temporarily separated from the suffering of sexual desire and feels aversion to intercourse. This is because harm has been done to the body, including the senses, and therefore, through its power, aversion to it arises temporarily. Detachment from desire through dependence is: after eating one's fill, one temporarily feels aversion even to delicious food, because it arises from the cause of dependence, which has nourished the senses. Detachment from desire through excellence is: when one attains a very great means, such as the status of a universal monarch, one feels aversion to lesser means, such as the status of a king with a staff. Detachment from desire through ignorance is: children do not feel aversion to nirvana, which is the cessation of compounded things, because they do not know that it is peace, and because they are attached to the aggregates, they do not know that samsara is suffering. Detachment from desire through antidotes is: relying on some antidote, and abandoning one's own afflictions, etc., which are to be abandoned by the transcendent path. Detachment from desire through complete knowledge is: when one attains the path of seeing, one becomes disgusted with the three realms because one knows that they are all suffering of conditioned existence, and one feels aversion to them. Detachment from desire through abandonment is: whatever is the complete abandonment of afflictions in each of the three realms, such as the desire realm, and whatever aversion one feels towards that place and that realm. Detachment from desire that includes the higher realms is: the worldly