Tibetan
ན་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་མཐོང་བའམ་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། ། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་དེ་དག་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱས་པས་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་ཅི་རིགས་པར་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་འགྲོའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་གཉིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་གཉིས་པ་ཡང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ལ་དགེ་བར་གཏོགས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཀས་བསྡུས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །ཐ་མ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྦྱར་རོ། །སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་ནི། གོང་མར་གཏོགས་པ་རྣམས་དང་། འདོད་པའི་ལྟ་བ་ལྷན་སྐྱེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པར་གཏོགས་པ་གཞན་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་པ་ལ་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཀ་ཡོད་ལ་ཐ་མ་ནི་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་དང་ཐ་མ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཀས་བསྡུས་སོ། །བར་མ་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །མཐོང་བ
Chinese
通过领悟真如实相，便能舍弃对殊胜见解或观点的执着。通过修习所要断除的，是直至获得见道之前，相续中仍然生起的，所有具有烦恼的法，这些与通过见道所要断除的恰恰相反。因为仅仅通过见道并不能断除，而是通过在见道之后不断串习才能断除，因此是通过修习所要断除的。这里也有三种遍一切烦恼，即俱生之坏聚见和边执见，以及对境生起的贪欲和嗔恨，对有情生起的我慢，以及与这些相应的近烦恼，还有与一切相应的无明，这些是烦恼的遍一切烦恼。由这些以直接或间接的方式引发的身语之业，是业的遍一切烦恼。善趣的蕴、界、处是生的遍一切烦恼。其中，通过见道所要断除的前两种遍一切烦恼，仅仅是烦恼性的。而且，第一个是在色界和无色界中所行持的，第二个也是在色界中所行持的，仅仅是无记有覆。两者在欲界中所行持的，仅仅是不善的。第三种遍一切烦恼，因为是异熟的自性，所以仅仅是无记无覆。这些之中没有丝毫属于善的。第一个遍一切烦恼被三界所摄。第二个被下二界所摄。最后一个只与欲界相应。通过修习所要断除的第一个遍一切烦恼，属于上界的一切，以及欲界的俱生之见及其相应者，是无记有覆的，属于欲界的其他一切则是不善的。第二个遍一切烦恼有善等三种，而最后一个仅仅是无记无覆的。第一个和最后一个被三界所摄。中间的被下二界所摄。见
English
By realizing the nature of reality, one abandons attachment to excellent views or perspectives. What is to be abandoned through meditation are all the defiled dharmas that still arise in the continuum up to the attainment of the path of seeing; these are the opposite of what is to be abandoned through seeing. Because one cannot abandon them merely by seeing the truth, but abandons them by familiarizing oneself with what has been seen, therefore they are to be abandoned through meditation. Here, there are also three types of all-pervasive defilements: the co-emergent view of the aggregates as a self and the view of clinging to extremes, as well as attachment and anger that arise towards objects, pride that arises towards sentient beings, and the near defilements that correspond to these, and ignorance that is associated with all of them; these are the all-pervasive defilements of affliction. The actions of body and speech that are aroused by these in various direct and indirect ways are the all-pervasive defilements of action. The aggregates, elements, and sense bases of fortunate rebirths are the all-pervasive defilements of birth. Among these, the first two all-pervasive defilements to be abandoned by seeing are only afflictive. Moreover, the first is what is practiced in the form and formless realms, and the second is also what is practiced in the form realm, and is only obscured and unspecified. Both of them, when practiced in the desire realm, are only unwholesome. The third all-pervasive defilement, because it is the nature of maturation, is only unspecified and unobscured. There is nothing of virtue in these. The first all-pervasive defilement is included by the three realms. The second is included by the lower two realms. The last is only associated with the desire realm. The first all-pervasive defilement to be abandoned by meditation, everything that belongs to the upper realms, and the co-emergent views of the desire realm and their associates, are obscured and unspecified, while everything else that belongs to the desire realm is unwholesome. The second all-pervasive defilement has all three, virtue and so on, while the last is only unspecified and unobscured. The first and the last are included by the three realms. The middle one is included by the lower two realms. Seeing
Tibetan
འི་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་སྤངས་ཕྱིན་ཆད་རྒྱུད་ལ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་ནི་སྤངས་ཕྱིན་ཆད་སླར་མི་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བ་དང་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དག་ནི་སླར་ཡང་ཀུན་དུ་འབྱུང་མོད་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལས་སྲེད་པ་མི་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཙམ་ནི་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མཐོང་སྤངས་དང་ཟག་མེད་བོར་བ་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤོང་ལ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཙམ་ལ་འཐད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ་ལ་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བདག་སྒོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་པ་མེད་པས་གཉེན་པོས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཟག་མེད་ཡིན་ཡང་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཁོང་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གང་གི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བ་སྒོམ་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡོད་པས་དགེ་བ་དེ་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་རྣམས་སུ་ཁམས་བཅུ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ཞེས་འདོན་ཞིང་འཆད་པ་ནི་ནོར་བར་མངོན་སྟེ། སྔར་གྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་རྐང་གྲངས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་ལ་ཟག་མེད་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ལམ་བརྟེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པར་མི་སློབ་པའི་ལུས་ངག་གིས་ལས་ཟག་མེད་ཡིན་པས་ལུས་གཟུགས་སྒྲའི་ཁམས་ཟག་མེད་ཡོད་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཆ་ལ་རྟགས་པའི་དབྱིབས་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་ན་མ་སྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པར་འཐད་ཀྱི་དགེ་བ་འམ་ཟག་མེད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གཟུགས་སྒྲའི་ཁམས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་བཞག་པ་ནི་དགོས་པའི་དབ
Chinese
需要断除的事物，一旦断除，就不会再在相续中产生。通过修习断除的烦恼，一旦断除，就不会再产生。善和无记法虽然还会产生，但因为不会从中增长贪爱，所以称为断除。这些是简要归纳的两种断除的差别，详细的将在后面解释。一切事物中的一个方面是见断和无漏的舍弃。通过圆满的修习，断除如前所述的修习所断。这是因为蕴是不常的，只适合作为法，不适合作为常恒的“我”，因此断除对作为圆满修习的“我”的显现执着。非断除的事物是无漏的法，因为在一切方面都没有过失，所以不是需要通过对治来摧毁的。与决择分相应的随顺无漏，虽然是随顺的无漏，但不属于非断除的无漏范畴，因为与有漏的恶趣相连，所以是修习所断。这是怎么回事呢？当修习与决择分相应的善法时，由于有烦恼的意念存在，所以那个善法也被执着为“我”而束缚，因此是有漏的。经论中提到并解释说有十界和四生处，这似乎是错误的。因为这与之前有漏和无漏事物的数量相矛盾，而且五种识界不可能有无漏，因为它们本质上是向外看的，不可能依赖于道。注释中说，由于不学之身语业是无漏的，所以身、色、声界存在无漏，这也需要考察。身体的业转变为色界，这无非是身体的表色，而且这是由异熟身的部分所标记的形状。正确地说，这适合于无覆无记和有漏，但不适合于善或无漏。之前将色声界设定为善和不善，这是出于需要的缘
English
Things to be abandoned, once abandoned, will never arise again in the continuum. The afflictions to be abandoned through cultivation, once abandoned, will not arise again. Virtuous and neutral phenomena may still arise, but because they do not increase craving, they are called abandoned. These are the briefly summarized differences between the two types of abandonment, which will be explained in detail later. One aspect of all things is what is abandoned by seeing and the abandonment of the uncontaminated. Through perfect cultivation, one abandons what is to be abandoned by cultivation as described above. This is because the aggregates are impermanent and only suitable as Dharma, not as a permanent "self," therefore one abandons the manifest clinging to the "self" as perfect cultivation. Non-abandonable things are uncontaminated dharmas, because they are faultless in every way and therefore not to be destroyed by antidotes. The uncontaminated that is in accordance with the decisive part, although it is a compliant uncontaminated, does not belong to the category of non-abandonable uncontaminated, because it is connected to the suffering of contaminated existence and is therefore to be abandoned by cultivation. How is this so? When cultivating the virtuous that is in accordance with the decisive part, because there is still afflicted thought, that virtue is also bound by being grasped as "self," therefore it is contaminated. It seems to be a mistake that the scriptures mention and explain ten realms and four birth-places. This is because it contradicts the number of contaminated and uncontaminated things before, and it is impossible for the five consciousness realms to be uncontaminated, because they are inherently outward-looking and cannot rely on the path. The commentary says that since the actions of body and speech of the non-learner are uncontaminated, there are uncontaminated body, form, and sound realms, which also needs to be examined. The action of the body transforming into the form realm is nothing other than the expression of the body, and this is the shape marked on the part of the ripening body. Correctly speaking, this is suitable for the obscured and unspecified and the contaminated, but not suitable for virtue or the uncontaminated. The previous setting of the form and sound realms as virtuous and non-virtuous was due to the need for