Tibetan
་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་དྲག་པའི་ནག་པ་འམ། དུག་ལྟར་དུ་རང་བཞིན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲེལ་བའི་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལ། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རིགས་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་བེམས་པོ་དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བར་འདོད་པ་ཤྭཀྱའི་སྲས་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་གི་མཚོན་པར་བྱ་བའི་སེམས་དཔའ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་གྱུར་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུ་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ་དག་ལ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ལས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལས་བཤད་དོ། །དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ་ནི་འཁོར་བས་བསྡུས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་དང་མཐུན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མི་དགེ་བ་མཚན་ཉིད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བར་བཏགས་པ་ལ་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་མི་དགེ་བ་ནི་མི་དགེ་བ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་དེའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་པ་དེས་མི་དགེ་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ་རང་གི་ངང་གིས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཅན་གཟན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་གདུག་པ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་མི་དགེ་བ་ནི་ཕྱིའི་རྐྱེན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་འཚེ་བ་ཆོས
Chinese
除了烦恼之外，那些由烦恼和近烦恼所引发的身语恶行，都是强烈的罪恶，或者像毒药一样，生来就具有过患的本质，因此被称为自性不善。关联的不善等三种很容易理解。其中，身语之业分为有表业和无表业两种。如前所述，具有特定特征的无表业才是关联的善与不善的特征，而不是有表业。因为认为色声等物质是善或不善，就不是释迦之子，这在前面已经说过了。身语的有表业所象征的心，无论是善还是不善，被称为无表业。为了引导和阻止所化众生，因此将身语有表业的果，也近似地称为善或不善，这是从论证的理路中解释的。究竟的不善是指被轮回所包含的一切有漏事物。因为在圣者们的眼中，这些事物被视为完全具有过患的自性。这也像究竟的善和行苦一样，仅仅是与圣者们的见解相符的安立，而不是在名言中被安立为不善的特征，因为那样会推导出在轮回中没有任何善和安乐。生得的不善是指那些不善的非正法，由于先前串习的力量，今生以其本质成熟为普遍行不善的身，这种身显现成立后，就想要自然而然地、不加分别地行持那些不善，因此普遍存在，例如食肉者的残忍之心。加行所生的不善是指依赖于外在的因缘，如非圣者、不善知识等，以及非正法，如以暴力为法。
English
Apart from afflictions, those actions of body and speech that are aroused by afflictions and near afflictions, which are practiced in desire other than that, are intense evils, or because they are born with the nature of being blameworthy like poison, they are called inherently unwholesome. The three, such as related unwholesomeness, are easy to understand. Among them, actions of body and speech are of two types: revealing and non-revealing. Moreover, the non-revealing, which has the characteristics mentioned earlier, is the characteristic of related virtue and non-virtue, but not the revealing ones. Because to consider material things such as form and sound as virtuous or non-virtuous is not the son of Shakya, as has been said before. The mind symbolized by the revealing actions of body and speech, whether virtuous or non-virtuous, is called non-revealing. In order to lead and restrain those to be tamed, the result of those revealing actions of body and speech is also approximately called virtuous or non-virtuous, as explained from the reasoning of proof. Ultimate non-virtue is all contaminated things included in samsara. This is because, in the eyes of the noble ones, these things are seen as being entirely of a blameworthy nature. This, like ultimate virtue and the suffering of conditioning, is merely an establishment in accordance with the views of the noble ones, but it is not to be established as a characteristic of non-virtue in conventional terms, because that would entail that there is no virtue or happiness whatsoever in samsara. Innately acquired non-virtue refers to those non-virtuous non-dharmas, which, due to the power of previous habituation, mature in this life as the nature of a body that universally engages in non-virtue. Once that body is manifestly established, it wants to naturally and indiscriminately engage in those very non-virtues, and therefore it is universally present, like the cruel mind of meat-eaters. Non-virtue arising from application refers to relying on external conditions, such as non-noble persons, non-virtuous friends, etc., and non-dharma, such as violence as dharma.