Tibetan
ས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་བོར་བ་རྣམས་སོ། ། ད་ལྟར་བ་རྒྱུ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་ད་ལྟར་བ་དེ་ཉིད་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བར་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །དུས་གསུམ་པོ་འདི་ལ་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། །གཞན་དུ་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། འདས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུང་དང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་གང་དག་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པར་འདོད་པ་དག་གི་ལུགས་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་ཀྱང་། གང་དག་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་འདོད་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ལུགས་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་དག་གིས་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་ད་ལྟ་བར་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཅི་རྫས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པའམ། དངོས་པོ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་དྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེའི་རྫས་ནི་དག་པར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་དྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེའི་རྫས་ནི་གསར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མངོན་པར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་རྫས་དང་གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྫས་བཞིན་དུ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་འམ། ཡང་ན་མངོན་པར་གསལ་བ་བཞིན་རྫས་ཀྱང་རྒྱུ། རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་
Chinese
因为处所，即现在的眼睛和色等，有各自起作用的能力。一切事物的一个方面是过去、未来和非组合的舍弃。当知现在的事物是从因中获得自性的刹那，应断除对现在的事物执着，认为它会进入未来的生。对于这三个时，一些内外道论者认为，如同现在一样，过去和未来也作为实体存在。否则，过去和未来将不被认知，并且过去的行为不会产生结果。等等，通过教证和理证，他们确立了过去和未来作为实体的存在。对此要说的是：那些外道认为事物是常恒的，他们的观点没有不合理之处。然而，那些认为组合的事物是无常，却又说过去和未来作为实体存在的人，这是非常不合理的。因为事物被称为无常，是通过生和灭来区分的，而那种观点不允许生和灭。例如，如果未来作为一个实体存在，那么它不应该从因和缘中产生，因为已经存在的实体不需要因缘的作用。如果说因缘的作用是将未来从未来的状态引导到现在的状态，那么这指的是新产生一个实体，还是使事物显现出来？如果是前者，那么就不能说未来的实体被引导到现在的时刻，因为因缘所产生的那个事物的实体是全新出现的，不能说是将未来的实体引导到现在的时刻，因为因缘所产生的事物的实体是新出现的，而在未来的状态中是不存在的。如果是后者，那么显现本身与实体是一体还是他体？如果是前者，那么未来状态也会像实体一样显现，或者像显现一样，实体也会被因缘新产生，而不是从未来的状态中
English
Because locations, such as the eye and form in the present moment, have the ability to perform their respective functions. One aspect of all things is the abandonment of the past, future, and uncompounded. When it is known that the present is merely a moment of obtaining its own nature from causes, one should abandon the attachment to the present, thinking that it will enter into future rebirths. Regarding these three times, some internal and external proponents assert that, just like the present, the past and future also exist as substances. Otherwise, the past and future would not be cognized, and past actions would not produce results. And so on, through scriptural and logical proofs, they establish the past and future as existing substances. To this, it should be said: For those non-Buddhists who believe that things are permanent, there is nothing unreasonable in their view. However, for those who believe that compounded things are impermanent, yet say that the past and future exist as substances, this is extremely unreasonable. For things are said to be impermanent, distinguished by arising and ceasing, and that view does not allow for arising and ceasing. For example, if the future exists as a substance, then it should not arise from causes and conditions, because a substance that already exists does not need the action of causes and conditions. If it is said that the action of causes and conditions is to lead the future from the future state to the present state, then does this refer to newly producing a substance, or to making a thing manifest? If it is the former, then it cannot be said that the future substance is led to the present moment, because the substance of that thing produced by causes and conditions is entirely new, and it cannot be said that the future substance is led to the present moment, because the substance of that thing produced by causes and conditions is newly arisen, and it does not exist in the future state. If it is the latter, then is the manifestation itself the same as or different from the substance? If it is the former, then the future state would also manifest like the substance, or like the manifestation, the substance would also be newly produced by causes and conditions, rather than from the future state.
Tibetan
འོངས་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་འོངས་པའི་རྫས་ད་ལྟར་བའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ནི་རྫས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་མངོན་པར་གསལ་བས་ནི། གཞན་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པར་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་རྫས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བ་ལས་གཞན་པའི་རྫས་འདི་ཆོས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རྫས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་དག་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཅི་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ནི། ད་ལྟར་བ་ཡང་མ་འོངས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའམ། མ་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫས་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་ན་མ་འོངས་པའི་རྫས་མངོན་པར་གསལ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྫས་གཅིག་ལ་དུས་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་གསར་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་འཇིག་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོའི་རྫས་མ་ཞིག་པར་གནས་ན་དེའི་ཚེ་འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་རྫས་ཞིག་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན། དེའི་ཚེ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་གང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོ་འཇིག་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། རྫས་དང་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་ན། དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྫས་ཀྱང་འཇིག་པའམ། ཡང་ན་རྫས་བཞིན་དངོས་པོ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ད་ལྟར་བ་རྣམས་ལ་རྫས་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་དམིགས་པར་རིགས་ན། དེ་ཡང་མ་
Chinese
说未来是不行的。第二种情况，因缘不能使未来的事物以现在的体性显现，因为因缘所显现的事物与事物本身是不同的。如果其他事物显现，就不能说是其他事物被显现，因为这样会太过分。如果说显现就是事物本身，不能说是其他，这也是不行的，因为没有见到显现之外的事物。因为事物的性质也离不开它本身和他者的形态。另外，未来和现在是否具有各自不同的特征？如果说没有各自不同的特征，那么现在也像未来一样没有产生，或者未来也像现在一样显现。如果说有不同，那么如果未来状态的事物和它的特征是一体的，那么在现在的状态下，就像未来的事物显现一样，未来的自身特征也会显现。这样，一个事物在同一时间显现出两种时间的自身特征，这也是不合理的。如果事物和它的特征是不同的，就不能说是它的特征，就像牛和马一样。因此，如果未来存在于事物中，那么事物从因和缘中新产生就是不合理的。如果过去存在于事物中，那么毁灭就是不合理的。如果现在的物体的本质没有毁灭而存在，那么过去存在于事物中就是合理的。如果现在的本质毁灭后没有留下任何痕迹，那么过去的事物从何而来呢？因为过去是现在之前的。如果说现在的物体是毁灭的，而不是本质，那么如果本质和物体是一体的，那么本质也会像物体一样毁灭，或者物体也会像本质一样不会毁灭。如果它们是不同的，那么现在的事物应该能够区分出本质和物体两种不同的性质，这也是不
English
It is not right to say that the future exists. According to the second case, causes and conditions cannot make future entities appear in the nature of the present, because what is made manifest by causes and conditions is other than the entity itself. If something else is manifest, it cannot be said that something else is made manifest, because that would be too extreme. If it is said that manifestation is the entity itself, and cannot be said to be other, that is also not right, because this entity other than manifestation is not seen as a quality. For the qualities of entities do not go beyond the aspects of self and other. Furthermore, do the future and the present have their own distinct characteristics, or not? If they do not have their own distinct characteristics, then the present is also unborn like the future, or the future will also become manifest like the present. If they are different, then if the entity of the future state and its own characteristic are one, then in the present state, just as the future entity is manifest, the future's own characteristic will also become manifest. In that case, it would be unreasonable for one entity to have two times of its own characteristic manifest simultaneously. If the entity and its own characteristic are different, then it cannot be called its own characteristic, just like an ox and a horse. Therefore, if the future exists as an entity, then it is not reasonable to say that things arise newly from causes and conditions. If the past exists as an entity, then destruction is not reasonable. If the entity of the present object remains without being destroyed, then it would be reasonable to say that the past exists as an entity. If the present entity is destroyed and leaves no trace, then from where will the entity called the past arise? Because the past is that which the present precedes. If it is said that the present object is destroyed, but not the entity, then if the entity and the object are one, then the entity will also be destroyed like the object, or the object will not be destroyed like the entity. If they are different, then it should be possible to distinguish two different natures of entity and object in the present, which is also not