Tibetan
ལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ནི་མཚན་གཞི་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་ཉིད་རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་གཞི་ལ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་བཞི་པ་རྟོག་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་རང་ཉིད་མ་གཏོགས་པའི་རྩ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་མཚན་གཞི་འདུས་བྱས་རྣམས་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟ་བར་འདྲེན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བ་ཉིད་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟར་བར་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་མི་རྟག་པས་རང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་བརྒྱད་ད་ལྟར་བ་ནས་འདས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ལ་མི་རྟག་པའི་མི་རྟག་པས། དེ་ཉིད་རྩ་བའི་གནས་སྐབས་ནས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །རྩ་བའི་གནས་པས་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ད་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་གནས་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནི་གནས་པའི་གནས་པས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །རྩ་བའི་རྒ་བས་ཆོས་བརྒྱད་གནས་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནི་རྒ་བའི་རྒ་བས་རྙིངས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་སོགས། །དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་རྒྱུན་ལ་རྩི་བ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་གནས་པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་རྣམས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ན་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་གྲགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཇིག་རྟེན་དག་གིས་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུན་གནས་དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན། །རྒྱུན་ནི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་སྐབས་གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུན་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། ། མཚན་གཞིའི་དངོས་པོ་ལས་ཡང་དག་པར་ན་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ
Chinese
因为如此。其中，生等四相与相基是实体各异的，否则自己对自己作用是相违的，并且对相基不起作用也与相的性质相违。对于生等，如果没有生和灭等，则会成为非有为法，因此生的生等也具有随顺的相。对于这些，思择生等四相是没有意义的，因为根本的生等相已经能表示它们是有为法了。其中，根本的生，能将除了自己以外的根本和随顺的相，以及相基有为法，从未来引到现在，而生的生，则将生本身从未来引到现在。同样，根本的无常，能使除了自己以外的八法从现在变为过去，而无常的无常，则使它本身从根本的阶段变为过去的阶段。根本的住能使八法安住于现在的实物，而那是通过住的住来使之安住的。根本的老使八法安住，而那是通过老的老使之衰老的，他们是这样认为的。如是说，它们是生的生等，与八法合一而起作用。这里，这些相是按相续来计算的，而不是按刹那，因为刹那不可能安住和转变。此外，这些生等，是世间通常所说的，如来所说的有为法的相，因为世间没有流传刹那的生和灭，并且世间也不可能从没有流传的相中，了知有为法的自性。因此，如经中所说：从前没有而产生是生，相续存在，中断即是灭，相续是前后差别，称为其他阶段的转变。如是所说，对于相续是合理的。从相基的实物来说，实际上既没有成立是一体，也没有成立是异体。
English
Therefore. Among them, the four characteristics of arising, etc., are entities different from the base of characteristics, because otherwise, it would be contradictory for oneself to act on oneself, and it would also be contradictory for a characteristic not to act on its base. If there were no arising and ceasing, etc., for arising, etc., they would become non-conditioned phenomena. Therefore, the characteristics that accord with arising, such as the arising of arising, also exist. For those, it is meaningless to contemplate the four characteristics of arising, etc., because the fundamental characteristics of arising, etc., already indicate that they are conditioned phenomena. Among them, the fundamental arising performs the function of bringing the fundamental and conforming characteristics other than itself, as well as the characteristic-base conditioned phenomena, from the future to the present. The arising of arising brings arising itself from the future to the present. Similarly, the fundamental impermanence causes the eight dharmas other than itself to pass from the present to the past, while the impermanence of impermanence causes it itself to pass from the fundamental stage to the past stage. The fundamental abiding causes the eight dharmas to abide in the present entity, and that is caused to abide by the abiding of abiding. The fundamental aging causes the eight dharmas to abide, and that is caused to decay by the aging of aging, so they think. As it is said, they are the arising of arising, etc., which operate in union with the eight dharmas. Here, these characteristics are calculated according to the continuum, not according to the moment, because it is not reasonable for a moment to abide and change. Furthermore, these arising, etc., are the characteristics of conditioned phenomena spoken of by the Bhagavan as they are commonly known in the world, because momentary arising and ceasing are not known in the world, and it is also not reasonable for the world to understand the nature of conditioned phenomena from characteristics that are not known. Therefore, as it is said in the sutra: 'Arising is produced from what did not exist before; continuing existence, its cessation is ceasing; the continuum is the difference between before and after, called transformation into other stages.' As it is said, it is reasonable for the continuum. From the real thing of the characteristic base, in reality, neither is it established as one entity, nor is it established as a different entity.