Tibetan
དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་དབང་ཤེས་འཁོར་བཅས་མ་གཏོགས་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་རྗེས་སུ་མ་འབྲེལ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པའོ། །རབ་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དང་རྟོག་པ་བོར་བ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཚིག་མི་ལྡོག་པར་དོན་བཟློག་ཏེ། འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་ཏེ། འདིར་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔར་གྱི་གཟུགས་ཅན་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གཞན་འབྲེལ་བར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རེག་པའི་གཟུགས་རུང་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བསགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རགས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ལྟས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚིག་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་སྦྱར་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་གོ ། ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ་གོ་སླའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དངོས་ནི་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ནའོ་ཞེས་སོགས་ཡུལ་གོ་སར་བློས་དཔྱད་དེ་བསྟན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་བསྟན་ཡོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །བསྟན་ཡོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མིག་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །བསྟན་ཡོད་ལ་དགའ་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་ནི་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ཀའོ། །ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྟན་ཡོད་དངོས་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་སོ། །གཞན་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་ལྟར་བཤད་དོ། །དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཁོ་ན་བསྟན་ཡོད་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཡོད་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བསྟན་ཡོད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །བསྟན་ཡོད་དངོས་མིག་གི་ཡུལ་ལས། ལོག་པ་ནི་བསྟན་མེད་དངོས་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྟན་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་བོར་བ་རྣམས་སོ། །བསྟན་ཡོད་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་མིག་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་བོར་བ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལྟར་བ
Chinese
与……无关的是意识和阿赖耶识等，除了具足的根识之外。与色之种子无关的是生于无色界的圣者。不是彻底分别和理解的是具有色境的声和失去分别念者。这些词语不颠倒而意义颠倒地解释是不合理的，因为此处非色法是通过遮止先前的色法来了解的，而不是为了证实其他非色法的关联。非损害的是除了可触的色之外的一切。不是积累的安立是除了粗大之外的一切。向外观看等，应将这些词语与非色法的蕴等结合，并按照道理进行解释。如果未区分实有和假立，则一切都是非色法。如果区分，则应根据情况进行结合，这样就容易理解了。通过了解非色法仅仅是法，就能舍弃对自我在那里的执着。可指示的实有是成为眼识对境的事物，因为可以通过思考“它在这里”等处所来指示。剩余的未区分实有和假立的详细分类应像色法一样理解。其中，可指示的自性是色处。可指示的所依是眼识及其相应法。具有可指示的喜乐之俱生的是下二界。具有方分等是可指示的实有。关联是眼识的各种识。其他的应像色法一样解释。如果区分实有和假立，则应根据情况进行结合，只有色处是可指示的。通过了解可指示仅仅是法，就能舍弃对自我成为眼识对境的可指示的执着。可指示的实有从眼识的对境中脱离出来就是不可指示的实有，剩余的未区分实有和假立的分类也应像先前一样理解。其中，不可指示的自性是舍弃的色处。不是可指示的所依是舍弃的眼识及其相应法。剩余的应像非色法一样解释。
English
What is unrelated is consciousness and the ālaya-vijñāna, etc., except for the complete sense consciousness. What is unrelated to the seed of form is the noble one born in the formless realm. What is not thorough discrimination and understanding are sounds that have form as their object and those who have lost discrimination. It is unreasonable to explain these words without reversing the words but reversing the meaning, because here, non-form is understood through the negation of the previous form, and it is not to prove the connection of other non-form dharmas. What is non-harmful is everything except tangible form. What is not an accumulation of establishment is everything except the gross. Looking outward, etc., these words should be combined with the non-form aggregates, etc., and explained according to reason. If reality and imputation are not distinguished, then everything is non-form. If distinguished, then it should be combined according to the situation, and it will be easy to understand. By understanding that non-form is merely dharma, one can abandon attachment to the self there. The demonstrable reality is the object that has become the object of eye consciousness, because it can be demonstrated by thinking about the place, such as "it is here." The remaining detailed classification of non-distinction between reality and imputation should be understood like form. Among them, the nature of the demonstrable is the form element. The basis of the demonstrable is eye consciousness and its associated mental factors. The co-emergent of the demonstrable delight is the two lower realms. Having direction, etc., is the demonstrable reality. The connection is the various consciousnesses of eye consciousness. The others should be explained like form. If reality and imputation are distinguished, they should be combined according to the situation, and only the form element is demonstrable. By understanding that the demonstrable is merely dharma, one can abandon attachment to the self as the demonstrable that has become the object of eye consciousness. The demonstrable reality that is separated from the object of eye consciousness is the non-demonstrable reality, and the remaining classification of non-distinction between reality and imputation should also be understood as before. Among them, the nature of the non-demonstrable is the abandoned form element. What is not the basis of the demonstrable is the abandoned eye consciousness and its associated mental factors. The rest should be explained like non-form.
Tibetan
ཤད་པར་བྱའོ། །དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་མེད་དངོས་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བསྟན་མེད་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ངོ་། །ཐོགས་བཅས་ལ་གསུམ་གྱིས་དང་པོ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བར་བསྟན་པ་ནི། བསྟན་ཡོད་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་པ་ཚུལ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ནི་ཡང་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོགས་བཅས་མཚན་ཉིད་པར་ལྟ་སྟེ། དེ་ལ་གང་ཕན་ཚུན་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་རྩིག་པ་དང་། སྒྲིབ་པར་བྱ་བ་འོད་ལ་སོགས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་གོང་མ་རགས་པ་རྣམས་ནི་རྒྱས་པའི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་གོ་ས་ཁྱབ་པར་རྒྱས་པ་ལས་གཞན་གྱི་གོ་འགེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གོ་ས་ནོན་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མེད་ཡིན་ནོ། ། ཟིན་པའི་ལུས་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་མ་བསྒྱུར་བའི་གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མ་བྱས་པའི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ནི་ར་བ་དང་རྩིག་པ་ལ་སོགས་ལ་ཐོག་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སེམས་མཉམ་པའི་ལྷ་བཞིན་ཏེ། ལྷ་སེམས་མཉམ་པ་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྨྱུང་བུའི་རྩེ་མོས་ཕུག་པའི་ཁྱོན་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་དེ་རྣམས་འཁོད་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐོགས་པ་མེད་ཅེས་བསྡུ་བར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྔ་མ་ཚུལ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ནི་ཡང་རབ་ཏུ་འཁྲུག་ཅིང་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པར་ལྟ་སྟེ། པྲ་ཏི་གྷ་ཞེས་པ་ཁོང་ཁྲོ་དང་ཐོགས་པ་གཉིས་ག་ལ་འཇུག་པའོ་ཞེས་སོ། །ཐོགས་བཅས་ཀྱི་དོན་འདིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དག་གོ །ཡང་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ལ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཁོ་ན་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པར་ལྟའོ། །ཐོགས་བཅས་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན་བདག་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་ངོ་། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལས་ཟློག་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ ། དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་བསྟན་ཡོད་ཐོགས་བཅས་སུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བསྟན་མེད
Chinese
应作分判。如果区分实有和假立，可以根据情况组合，除了色蕴之外，所有都属于不可见实有。如果认识到眼睛的对境不是不可见的法，就能断除对自我的执着。关于有碍，用三种方式，首先是不区分实有和假立而进行说明：凡是可见、不区分实有和假立的，也就是不区分实有和假立的有碍。定义者用其他方式说明，又以种类等三种方式视其为有碍的定义。其中，互相遮蔽的墙壁和被遮蔽的光等，属于种类的有碍，因为其自性生来就是有碍的。比微尘粗大的事物都是增长的有碍，因为自己的身体遍布空间而阻碍其他事物占据空间。微尘因为没有压制空间的力量，所以是无碍的。已经执取的身体，如果未被禅定的力量所改变的色，就是尚未完全净化的有碍，因为已经被禅定完全净化的瑜伽士的身体，可以毫无阻碍地进入栅栏和墙壁等。例如，如同心等同的天神一样，那些心等同、不变的天神，无论他们如何聚集在针尖所能刺穿的空间里，彼此之间也没有阻碍，如是总结道。前面用其他方式说明，又因为是极度混乱和产生愤怒的基础，所以也被视为有碍。所谓“ᱯྲ་ཏི་གྷ་”（藏文，梵文：pratigha，梵文罗马拟音：pratigha，汉语字面意思：障碍），是指愤怒和障碍两者。有碍的意义是指一切都是有碍的。或者，可以根据情况组合，只有属于法处所摄的色，即色界和色处，才被视为有碍。如果认识到有碍只是法，就能断除对自我的执着，即对并非完全消失的有碍的执着。与上述有碍相反的就是无碍。其中，当可见被视为有碍时，不可见
English
It should be distinguished. If one differentiates between the real and the imputed, one can combine them according to circumstances, and everything except the form aggregate is invisible and real. If one recognizes that the object of the eye is not merely an invisible dharma, one can abandon attachment to the self. Regarding the obstructed, there are three ways. First, it is explained without distinguishing between the real and the imputed: whatever is visible and does not distinguish between the real and the imputed is also obstructed without distinguishing between the real and the imputed. The definer explains it in another way, and also regards it as the definition of the obstructed in three ways, such as types. Among them, the wall that obstructs each other and the light that is obstructed are obstructed by type, because their nature is born obstructed. Things coarser than atoms are obstructed by growth, because their own bodies spread throughout the space and prevent other things from occupying the space. Atoms are unobstructed because they have no power to suppress space. The body that has been grasped, if the form has not been transformed by the power of samadhi, is obstructed by not being completely purified, because the bodies of yogis who have been completely purified by samadhi can enter fences and walls without obstruction. For example, like gods with equal minds, those gods with equal and unchanging minds, no matter how they gather in the space that a needle tip can pierce, there is no obstruction between them, as summarized. The former is explained in another way, and also because it is the basis of extreme confusion and anger, it is also regarded as obstructed. The so-called “ᱯྲ་ཏི་གྷ་” (Tibetan, Sanskrit: pratigha, Romanized Sanskrit: pratigha, literal Chinese meaning: obstacle) refers to both anger and obstacle. The meaning of obstructed means that everything is obstructed. Alternatively, one can combine them according to circumstances, and only the form belonging to the dharma realm, that is, the form realm and the form element, are regarded as obstructed. If one recognizes that the obstructed is only a dharma, one can abandon attachment to the self, that is, attachment to the obstructed that has not completely disappeared. The opposite of the above-mentioned obstructed is the unobstructed. Among them, when the visible is regarded as obstructed, the invisible